บทที่ 81 - เริ่มต้นใหม่

บทที่ 81 - เริ่มต้นใหม่

ด่านทัพเหล็กหนทางยาวไกลดุจเหล็กกล้า บัดนี้ก้าวข้ามผ่านเริ่มต้นใหม่

ถึงแม้ความเสียหายจากเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่จะไม่รุนแรงนัก แต่การตัดสินใจของอีกวนนั้นแทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด

บ่อก๊าซชีวภาพและโรงหมักเหล้าก่อนหน้านี้ล้วนแต่สร้างขึ้นอย่างหยาบๆ เกินไป ถึงแม้จะไม่มีเหตุการณ์ที่เหล่าจางทำพลาดจนเกิดไฟไหม้ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเกิดเรื่องขึ้น

เมื่ออีกวนออกคำสั่ง ชาวนาในคฤหาสน์ก็รื้อบ่อก๊าซชีวภาพออก นำวัสดุข้างในออกมาทำความสะอาดทั้งหมด

เพียงแค่งานนี้งานเดียวก็ทำให้ทุกคนยุ่งกันไปพักใหญ่แล้ว

เฉิงชู่โม่เข้าไปขอความรู้อย่างนอบน้อม ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าก๊าซชีวภาพคืออะไร ใช้มูลหมูเนื้อเป็นวัตถุดิบในการหมัก ย่อมต้องเหม็นจนทนไม่ไหวแน่นอน

แต่ที่เขาคาดไม่ถึงคือหลังจากที่บ่อถูกรื้อออกแล้ว ข้างในกลับไม่มีกลิ่นอะไรเลย

อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงชื่นชมไม่หยุด

เรื่องไร้สาระ

ข้าจะใช้ก๊าซชีวภาพจุดไฟหมักเหล้านะ ถ้ามีกลิ่นเหม็นจะทำได้อย่างไร

อีกวนย่อมไม่มีสีหน้าที่ดีต่อเฉิงชู่โม่อยู่แล้ว

ไอ้ตัวป่วนคนนี้เกือบจะทำลายเรื่องใหญ่ของข้า ตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งอยู่ มีเพียงเขาคนเดียวที่เดินไปเดินมาว่างๆ มองโน่นมองนี่ ไม่มีอะไรทำก็ยังมาถามโน่นถามนี่อีก

ถึงเวลาอาหารก็ยังหน้าด้านมาขอกินข้าวด้วย

หมูสามตัวที่ถูกทับตายยังไม่พอให้กิน อีกวนจำใจต้องฆ่าเพิ่มอีกสองสามตัว

ท่าทางการกินของเฉิงชู่โม่คนนี้ช่างไม่สามารถใช้คำพูดใดๆ มาบรรยายได้

โคตรหวงของกิน

ส่วนเฉิงชู่โม่จะไปสนใจอะไรมากขนาดนั้น ตนเองมาเพื่อคุ้มกันคฤหาสน์หลวงและ "คุณชายเสเพล" ถึงแม้จะทำงานไม่เรียบร้อย ก็ต้องเลี้ยงข้าวสิ

ถือหม้อใหญ่ใส่หมูตุ๋นวุ้นเส้น เดินกลับไปยังค่ายนอกคฤหาสน์อย่างสบายใจ

หัวหน้าหมู่สองสามคนเข้ามาขอแบ่ง เขาก็กอดไว้ในอกแล้วไล่คนออกไป

จะว่าไปแล้วคนว่างงานยังมีอีกคนหนึ่ง

เหล่าจางที่ถูกพันผ้าพันแผลทั้งตัวเหมือนมัมมี่ หลังจากที่พระอาทิตย์ขึ้นก็ถูกหามออกมาวางไว้ที่ลานโล่ง

คุณชายบอกว่านี่เป็นการฆ่าเชื้อโรค

ภรรยาของเหล่าจางถือชามซุป ป้อนอย่างระมัดระวัง

พลางยื่นช้อนพลางบ่นพึมพำไม่หยุด "คุณชายคือพระโพธิสัตว์ที่มีชีวิต ไม่โทษเจ้าไม่ว่ายังช่วยชีวิตเจ้าไว้อีก เจ้าคนสมควรตายทำไมไม่สูบยาจนตายไปซะเลย"

"พรุ่งนี้ข้าต้องไปไหว้พระที่วัด ขอพรให้คุณชายมีอายุยืนยาว"

"เจอเจ้านายดีๆ แบบนี้ เป็นบุญของบรรพบุรุษแปดชั่วโคตรของบ้านเรา"

"หนังหมูนั่นติดบนตัวเจ้าช่างน่าเสียดายจริงๆ สู้เอาไปทำหนังหมูแช่เย็นยังจะดีกว่า"

"รอให้เจ้าหายดีแล้วก็ไปเป็นวัวเป็นม้าให้คุณชายซะ"

...

เหล่าจางเถียงไม่ได้ ปล่อยให้ภรรยาของเขาพูดอย่างสบายใจ

หลังจากที่บ่อถูกรื้อเสร็จแล้ว อีกวนก็เริ่มให้คนก่ออิฐ

การก่ออิฐในสมัยราชวงศ์ถังใช้ปูนขาวทราย ก่อนอื่นต้องขุดหลุมดิน กรองปูนขาวที่ละลายแล้วเทลงไปในหลุม วันรุ่งขึ้นหลังจากที่น้ำส่วนเกินซึมลงไปในดินแล้ว ก็ตักปูนขาวออกมาผสมกับทราย

บ้านคนรวยจะใช้ปูนขาวข้าวเหนียว ความแข็งแรงจะมากกว่า

แต่อีกวนกลับไม่ใช้ ของพวกนี้คุณภาพต่ำเกินไป หลังจากแห้งแล้วก็สามารถใช้มือหักได้ อีกทั้งการผนึกก็ไม่ดี

เขาใช้หินปูน ดินเหนียว และผงแม่เหล็กเหล็กเป็นวัตถุดิบหลัก ผสมตามสัดส่วนที่กำหนดก็จะได้เป็นปูนซีเมนต์

ความแข็งแรงของปูนซีเมนต์อย่างน้อยก็มากกว่าปูนขาวข้าวเหนียวสิบกว่าเท่า หลังจากแห้งสนิทแล้วก็เหมือนกับสวมเกราะหินชั้นหนึ่ง ทั้งยังกันลมได้อีกด้วย

ในร้านค้าของระบบมีเทคโนโลยี "การผลิตปูนซีเมนต์" ขายอยู่

นี่ถูกกว่าการซื้อปูนซีเมนต์จากระบบโดยตรงมาก

หินปูนและดินเหนียวในสมัยราชวงศ์หมิงมีขายอยู่แล้ว ดังนั้นจึงราคาถูกมาก มีเพียงกระบวนการสกัดผงแม่เหล็กเหล็กที่ซับซ้อนเกินไป ในระยะสั้นไม่สามารถหาได้ ทำได้เพียงซื้อจากระบบเท่านั้น

แต่เมื่อคำนวณดูแล้ว อย่างน้อยก็ประหยัดต้นทุนไปได้หกส่วนเมื่อเทียบกับการซื้อปูนซีเมนต์จากระบบโดยตรง

ปูนซีเมนต์ผสมทรายและน้ำ กลายเป็นปูนซีเมนต์เหลว

"คุณชาย ในปูนเหลวนี้ผสมทรายเยอะขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่แข็งแรงนะขอรับ" พ่อบ้านอีฉวนถามด้วยความสงสัย

"ไม่ต้องกลัว ถ้าใช้ปูนซีเมนต์ล้วนๆ หลังจากแข็งตัวแล้วความหนาแน่นจะสูงเกินไป ง่ายต่อการแตกร้าว ผสมทรายแล้วถึงจะดี"

ล้วนแต่เป็นคนของตัวเอง อีกวนก็ไม่สนใจว่าพวกเขาจะฟังเข้าใจหรือไม่

หากพวกเขาซักไซ้ไล่เลียง ถามจนน่ารำคาญ อย่างมากตนเองก็แค่ไม่พูดก็สิ้นเรื่อง

มีปูนซีเมนต์แล้ว บ่อก๊าซชีวภาพก็เรียกได้ว่าแข็งแกร่งดุจทองคำ ใช้ปูนซีเมนต์ปิดปากบ่อ ยิ่งสามารถป้องกันการรั่วซึมได้

โรงหมักเหล้าก็รื้อสร้างใหม่ อีกวนเลยใช้ปูนซีเมนต์ทั้งหมดเลย

ถึงแม้ต้นทุนจะสูงขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ขจัดปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตได้

หลังจากที่ยุ่งมาทั้งวัน อีกวนก็รู้สึกปวดหลังปวดเอวไปหมด ถึงแม้ตนเองจะมีพลังยุทธ์แข็งแกร่งเพียงใด แต่ไม่เคยทำงานเกษตรมาก่อน ก็ยังสู้ชาวนาที่อดทนทำงานหนักไม่ได้จริงๆ

แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำ อีกวนก็ผ่อนคลายทั้งตัว ถือโอกาสโคจรพลัง "เคล็ดวิชาไร้ขีดจำกัด" หนึ่งรอบ ความเหนื่อยล้าก็หายไปหมดสิ้น

ปัง

ในขณะที่กำลังสบายใจอยู่นั้น ประตูก็ถูกถีบเปิดออกอย่างแรง

ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงดังขึ้น "น้องอี ได้ยินว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนที่นี่เกิดระเบิดขึ้น เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม"

อีกวนมองดูบานประตูที่โยกเยก สลักประตูที่หักเป็นสองท่อน แล้วก็มองดูเฉิงเหย่าจินที่หน้าตาตื่นตระหนก มุมตากระตุกไม่หยุด

พ่อลูกคู่นี้ตกลงกันมาแล้วใช่ไหม

ตั้งใจจะมาทำลายข้าโดยเฉพาะเลยใช่ไหม

ยังไม่ทันที่อีกวนจะได้เอ่ยปาก ข้างหลังเฉิงเหย่าจินก็มีคนกลุ่มหนึ่งตามมา ฝางเสวียนหลิง ตู้หรูฮุ่ย จ่างซุนอู๋จี้ เจ้าเมืองโจวเจิ้ง จ่างซุนชง...

เพียงชั่วครู่ห้องของอีกวนก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งจ่างซุนอู๋จี้ อ้วนจนต้องใช้พื้นที่สองคน

ทุกคนต่างก็ล้อมรอบอ่างอาบน้ำของอีกวน

แค่ก แค่ก

หลังจากเสียงกระแอมดังขึ้นสองสามครั้ง ทุกคนก็รีบแยกทางให้ หลี่ซื่อหมินเดินก้าวยาวๆ เข้ามาจากด้านหลัง "เถ้าแก่เสี่ยวอี ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรใช่ไหม ข้ากับพี่สะใภ้ของท่าน แล้วก็เฉียนเอ๋อร์กับลี่เอ๋อร์มาเยี่ยมท่าน"

อีกวนอั้นอยู่นาน ในที่สุดก็พูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง

"พี่สะใภ้ไม่ต้องเข้ามาก็ได้มั้ง"

[จบแล้ว]