บทที่ 191 - ห้ากระบวนท่า!!!

บทที่ 191 - ห้ากระบวนท่า!!!

คำด่าของโม่ฟานทำเอาบรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ นักเรียนทุกคนเบิกตาโพลงจ้องมองโม่ฟาน ไม่ว่าชายหรือหญิงในใจต่างคิดเหมือนกันว่า... เชี่ย โม่ฟานปากแซ่บขนาดนี้เลยเหรอวะ

โม่ฟานวาร์ปไปโผล่บนเวทีประลอง เปลือกตาของซาอิดกระตุกวูบ เวทมิติระดับสูง? เป็นไปไม่ได้ เวทมิติระดับสูงจะมาโผล่ในหอประลองของตงฮวงได้ยังไง ขนาดในทีมชาติอียิปต์ของพวกเขายังไม่มีเลย

ลึกๆ แล้วซาอิดยังมองว่าตงฮวงเป็นประเทศล้าหลัง คิดว่าจอมเวทของตงฮวงต้องอ่อนกว่าอียิปต์แน่นอน

โม่ฟานมองซาอิดด้วยสายตาหยอกล้อ "ไอ้ผีอียิปต์ ได้ข่าวว่าแกตั้งกฎว่าจะท้าดวลสามคนรวดใช่ไหม"

แววตาของซาอิดเย็นชาลง พูดอย่างถือดีว่า "ถูกต้อง แกจะกลับคำเหรอ หรือจะให้ต่อเป็นห้ารอบก็ได้นะ"

โม่ฟานยิ้มเยาะส่ายหัว อย่าเห็นว่าตอนนี้แกซ่า เดี๋ยวฉันจะทำให้แกพูดไม่ออกแม้แต่คำว่ายอมแพ้

เขาชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว ท่ามกลางสายตางุนงงของซาอิดแล้วประกาศว่า "ห้ากระบวนท่า! ถ้าห้ากระบวนท่าจัดการแกไม่ได้ ฉันจะเชือดคอตัวเอง!!"

"เชี่ย! มิน่าล่ะโม่ฟานถึงบอกว่าเรื่องตบหน้าคนเขาถนัด ที่แท้คนของเราไปอยู่เมืองนอกก็ซ่าแบบนี้สินะ!!"

"ได้วิชาแล้วเว้ย เรื่องขี้โม้ต้องยกให้โม่ฟานจริงๆ ประโยคนี้เด็ดกว่าไอ้มืดอียิปต์ตั้งเยอะ"

"ยอมใจ!!! ยอมใจพี่แกจริงๆ ความเก่งของโม่ฟานมันของจริง สู้กับกองทัพอันเดดนับล้านมาแล้ว อันเดดสองตัวของไอ้มืดนี่เทียบไม่ติดฝุ่นหรอก!!"

โม่ฟานพูดเป็นภาษาสากล พอซาอิดได้ยินแววตาก็เปลี่ยนเป็นอำมหิต "อวดดี คนประเทศแกเก่งแต่ปากรึไง ไอพวกตัวตลก!"

"อัดมันเลยโม่ฟาน"

"สั่งสอนไอ้ลิงดำตัวใหญ่นี่หน่อย"

"โม่ฟานฉันอยากแต่งงานกับนาย!!!"

มู่หนิงเสวี่ยกับมู่หนูเจียวรีบหันขวับไปมองทันที มีคนคิดจะขโมยบ้าน!

ต้องบอกว่าความหล่อคือความถูกต้อง ชาติก่อนโม่ฟานไม่เห็นมีกองเชียร์เยอะขนาดนี้เลย

โม่ฟานเอียงคอพูดกับไป๋ตงเวย "ครูฝึกไป๋ เริ่มได้เลยครับ"

ไป๋ตงเวยมองโม่ฟานด้วยความตกตะลึง ใครใช้ให้นายกำหนดห้ากระบวนท่าฮะ เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานยังจะมาโม้อีก

แต่พูดออกไปแล้ว สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ เขาทำได้แค่ประกาศเริ่มการประลอง

กระบวนท่าที่หนึ่ง!!!

[หมัดพลังดาวอังคาร]

เคล็ดวิชาผสานเวทเชื่อมโยงไฟต้นกำเนิดสามชนิดของภูตน้อยอัคคีเข้าด้วยกัน

รอบกายโม่ฟานไม่มีดวงดาวปรากฏ เขาปล่อยหมัดออกไปดื้อๆ จุดแสงสีขาวระเบิดออกตรงหน้าศพเหล็กผ้าดิบ เพลิงดาราขาว เพลิงหายนะฟ้าดิน เพลิงทุ่งเพลิงอุดร ที่ถูกบีบอัดจนเล็กจิ๋วระเบิดตูมออกมาพร้อมกัน ไฟพิเศษที่เกิดจากการหลอมรวมไฟต้นกำเนิดสามชนิดเผาผลาญศพเหล็กผ้าดิบจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา!!

ร่างสูงใหญ่ของศพเหล็กผ้าดิบกลายเป็นลูกไฟยักษ์ เปลวเพลิงร่ายรำอย่างงดงามและอันตราย เถ้าถ่านปลิวว่อนเหมือนงูลอกคราบ

พลังป้องกันของศพเหล็กผ้าดิบถือว่าโดดเด่นมากในระดับขุนพล ซาอิดนึกไม่ถึงเลยว่าเวทมนตร์ของโม่ฟานจะน่ากลัวขนาดนี้ กระบวนท่าเดียวเผาอันเดดตัวแรกของเขาจนไม่เหลือซาก

ศพเหล็กผ้าดิบเป็นหนึ่งในอันเดดพันธสัญญาของเขา เขาสัมผัสได้ว่าพันธสัญญานั้นหายไปแล้ว แสดงว่าศพเหล็กผ้าดิบตายสนิทแล้วจริงๆ

นักเรียนด้านล่างสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ ศพเหล็กผ้าดิบที่ปั่นหัวตงฟางเลี่ยกับเยว่ถังซินจนหัวหมุน กลับถูกโม่ฟานเป่าทีเดียวหาย นี่เหรอความห่างชั้นระหว่างทีมชาติกับผู้ดูแลหอ

"บัดซบ มัมมี่ดาบมรณะสับมันให้เละ!!!" ซาอิดสั่งการด้วยความโกรธจัดจนแทบคลั่ง

มัมมี่ดาบมรณะก้าวเท้าหนักอึ้ง ร่างกายอ้วนฉุสั่นกระเพื่อม มันชูดาบยาวสีดำขึ้น ฟาดฟันคลื่นดาบยาวเหยียดที่น่าสยดสยองออกมา เต็มไปด้วยไอแห่งความตายที่น่าตกตะลึง!

พลังงานเงาในตัวโม่ฟานพุ่งพล่าน มีดปีศาจสีม่วงลึกลับคมกริบปรากฏในมือ เขาจับมีดกลับด้าน เข้าปะทะกับคลื่นดาบมรณะที่พุ่งเข้ามา!!

"อันเดดขยะของแกก็กากเหมือนแกนั่นแหละ!!" โม่ฟานเอียงคอ สายตาเรียวรีฉายแววดูถูกเหยียดหยาม

ซาอิดอ้าปากค้าง ในใจเกิดคลื่นยักษ์แห่งความหวาดกลัว เขารู้ดีว่าคลื่นดาบของมัมมี่ดาบมรณะรุนแรงแค่ไหน ก่อนหน้านี้จอมเวทหญิงที่สวมเกราะเวทยังโดนฟันจนปางตาย!

แต่ตอนนี้โม่ฟานรับคลื่นดาบได้สบายๆ จิตใจของเขาเริ่มพังทลาย

ผู้ดูแลหอคนนี้เก่งเกินไปแล้ว แม้แต่หัวหน้าทีมของพวกเขายังไม่กดดันเท่าโม่ฟานเลย ความแข็งแกร่งของโม่ฟานเหนือกว่าจอมเวทระดับสูงที่เขารู้จักเสียอีก!

หารู้ไม่ว่าสารพัดพลังของโม่ฟานกำลังเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายเขา ไหนจะสกิลติดตัวจากสายเลือดปีศาจ และอำนาจจักรพรรดิ [เงาเทพตัดสวรรค์] ที่แม้จะไม่เปิดใช้แต่ก็ช่วยขัดเกลาร่างกายโม่ฟานอยู่ตลอดเวลา!

"เอาล่ะ ต่อไปกระบวนท่าที่สอง!"

[น้ำตาฟ้าครามแห่งมหาสมุทร: คมดาบคลื่นคลั่ง]

ความสามารถพื้นฐานที่สุดของวิญญาณมังกรชางหลงแห่งทะเลมายาคือการควบคุมเวทมนตร์ นี่คือเวทมนตร์ที่โม่ฟานคิดค้นขึ้นเองโดยใช้พลังควบคุมนั้น

คลื่นยักษ์ถาโถมพัดพาเสียงคำรามแห่งท้องทะเลพุ่งเข้าใส่มัมมี่ดาบมรณะ กลางเกลียวคลื่นมีฉลามยักษ์ฟันเลื่อยที่น่าเกรงขามโผล่ออกมา ปากขนาดมหึมาเรียงรายไปด้วยฟันเลื่อยคมกริบ งับมัมมี่ดาบมรณะเข้าไปเต็มคำ

ฟันเลื่อยบดขยี้ผ้าพันแผลภายนอกของมัมมี่ดาบมรณะอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาฟ้าครามแห่งมหาสมุทรเป็นเมล็ดพันธุ์สวรรค์ที่จะก่อตัวขึ้นได้เฉพาะใต้ทะเลลึกหมื่นเมตรเท่านั้น นอกจากจะมีผลทำให้หนักอึ้งแล้ว ยังมีพลังแห่งความเสื่อมสลายของความมืดที่บริสุทธิ์อีกด้วย

มัมมี่ดาบมรณะถูกน้ำตาฟ้าครามหนักอึ้งสีน้ำเงินเข้มพันธนาการไว้ ไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน อันเดดก็เป็นแค่ซากศพที่เปื้อนไอความตาย เมื่อเจอกับพลังเสื่อมสลายแห่งความมืดที่บริสุทธิ์ก็ละลายได้เหมือนกัน

ซาอิดรู้สึกว่าความเชื่อมโยงระหว่างเขากับมัมมี่ดาบมรณะกำลังอ่อนลง เขานึกถึงจุดจบของศพเหล็กผ้าดิบทันที ถ้าเขาเสียมัมมี่ดาบมรณะไปอีกตัว เขาต้องโดนเขี่ยออกจากทีมชาติแน่

เขาจึงรีบเรียกมัมมี่ดาบมรณะกลับ แล้วพูดว่า "ฉันยอม——"

แต่ยังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามือมิติของโม่ฟานก็ตบตามมา ติดกระบวนท่าตบจนซาอิดตีลังกากลับหลัง แล้วตามด้วยหมัดมิติกระแทกเข้าที่หน้าอก ส่งร่างเขาลอยละลิ่วตกเวทีไป

ป๋าบอกแล้วไง ว่าจะไม่ให้โอกาสแกยอมแพ้!

"สี่กระบวนท่า พอดีเป๊ะ!" โม่ฟานยิ้มร่าชูนิ้วขึ้นมาสี่นิ้ว

ทั้งหอประลองเงียบกริบ ไม่มีใครคาดคิดว่าการต่อสู้จะจบลงเร็วขนาดนี้ ที่โม่ฟานบอกว่าห้ากระบวนท่านั้นเป็นการให้เกียรติซาอิดเกินไปแล้ว ถ้าโม่ฟานไม่ได้จ้องจะทำลายอันเดดสองตัวนั้น แค่สามท่าก็เกินพอ

ส่วนซาอิดที่ถูกซัดตกเวทีไม่มีใครสนใจ ฝ่ามือกับหมัดสุดท้ายของโม่ฟานทำให้กระดูกแก้มของเขาแตกละเอียด ซี่โครงด้านหน้าหักไปไม่รู้กี่ซี่

เขารู้สึกแค่ว่าในจมูกและปากมีเลือดทะลักออกมาไม่หยุด อยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่เลือดก็ท่วมปาก ทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ

โม่ฟานปรายตามองซาอิดที่สภาพดูไม่ได้แล้วพูดว่า "ครูฝึกไป๋ ส่งคนไปรักษาหมอนั่นหน่อยครับ อย่าให้มาตายที่นี่ เดี๋ยวจะเสียชื่อประเทศเราเปล่าๆ!"

[จบแล้ว]