ตอนที่ 31 นางเอก

[บิดเบี้ยว

[บิดเบี้ยวไปถึงขอบฟ้า]

[ก่อนอื่น ติงหนานหรงตัวละครสมทบนั้นบิดเบี้ยวก่อนใคร]

[จากนั้น เสวี่ยเมิ่งหาน นางเอกคนแรกก็บิดเบี้ยวตามไป]

[ส่วนหลีชูโหรว นางเอกคนที่สองอาจยังไม่บิดเบี้ยว]

[และตอนนี้เฮยสุยชานางเอกคนที่สามก็บิดเบี้ยวเช่นกัน]

[ให้ตายเถอะ เฮยสุยชา ยายสารเลวนี่ต้องการเปลี่ยนข้าให้เป็นทาสและให้ข้าทำงานให้นางไปตลอดชีวิต]

[นางคิดว่าบิดาคนนี้เป็นสิ่งที่เจ้าจะได้มาง่ายๆ เหรอ]

[แต่ถ้านางคุกเข่าและสรรเสริญเหล่าจื๊อ บางทีเหล่าจื๊อจะยอมให้นางเป็นสาวใช้ล้างเท้าอย่างไม่เต็มใจก็ได้]

“ดีมาก สาวใช้ล้างเท้า ใช่ไหม เทพองค์นี้จะจำมันไว้!”

ภายในพื้นที่แหวน เฮยสุยชาพิงเตียงหินเย็นเพื่อฟื้นตัว

รูม่านตาแนวตั้งสีทองขนาดใหญ่คู่หนึ่งจ้องไปที่บันทึกอย่างไม่กระพริบตา

แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะดูน่ารักแต่ในแววตาของนางกลับมีแต่ความเย็นชาที่น่ากลัว

[อย่างไรก็ตามนางตัวเล็กและแบนมาก แต่ตอนที่ข้ายกนางและเหวี่ยงลงหลุม ข้าคิดว่ากำลังยกแผ่นเหล็ก [คิดดูอีกที ต่อให้นางสรรเสริญเหล่าจื๊อ ข้าก็ไม่อต้องการให้นางล้างเท้าข้าหรอก]

[รังเกียจ.MP4] (嫌弃.MP4 เพลง)

“ฮี่ฮี่ฮี่ ดีมาก ดีมาก” เฮยสุยชาเผยรอยยิ้มหวาน แต่ไอสังหารกลับแผ่ไปทั่วทุกที

มือเล็ก ๆ ของนางลูบหน้าอกของนางโดยไม่รู้ตัว ที่นั่น— ไม่มีอะไรเลยจริงๆ

[ให้ตายเถอะ โครงเรื่องการแก้แค้นของหลิงอ่าวเทียนผิดเพี้ยนไปหมด มันเป็นความผิดของยายแก่จมูกยาวคนนี้]

[ข้าไม่รู้ว่านางกังวลอะไร ถึงได้ระเบิดฐานของชาหวู่เหวิน]

[หากเจ้ากล้า เจ้าสามารถตรงไปยังดินแดนปีศาจใต้และระเบิดค่ายของกองทัพปีศาจชาเหอ]

[อันตรายจริงๆ]

[ถ้าไม่ใช่เพราะข้าฉลาดและเก่ง หลิงอ่าวเทียนคงตายไปแล้ว]

[แต่ผลลัพธ์ก็ไม่แย่ อย่างน้อยมันก็เหมือนกับเนื้อเรื่องเดิม]

[เฮ้อออ ทำไมตัวละครแต่ละตัวถึงบิดเบี้ยว?]

[ในการเกิดใหม่หลายสิบครั้ง นอกจากการล่อลวงโดยเจตนา พวกเขาไม่เคยยุ่งเหยิงขนาดนี้มาก่อน]

[ข้าไม่แน่ใจว่า ฮั่นอวี่ฉิง ภรรยาของข้าซึ่งจะมาที่นี่ในอีกสองสามวันนี้ก็จะบิดเบี้ยวไหม]

[ข้าเหนื่อยแล้ว.]

[นอนดีกว่า]

เจียงมู่ปิดบันทึกเมื่อเขาเขียนเสร็จ

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เขียนบันทึกประจำวันสำเร็จ]

[อารมณ์ +2]

[มูลค่ารูปลักษณ์ +2]

"โอ้? ค่าอารมณ์และมูลค่ารูปลักษณ์เปลี่ยนเป็น +2? ข้าไม่รู้ว่าตัวเลขสูงสุดคือเท่าไหร่”

สำหรับอารมณ์และมูลค่ารูปลักษณ์ มันเป็น +1 เสมอทุกครั้งก่อนหน้านี้

เจียงมู่จึงไม่สนใจ แต่ตอนนี้มันกลับเป็น +2 ดังนั้นเขาจึงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

หากมูลค่ารูปลักษณ์ถึงระดับสูงสุด จะเกิดอะไรขึ้น?

เขาจะกลายเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลกหรือไม่?

เขาจะดึงดูด นางเอก อย่าง เสวี่ยเมิ่งหาน และ หลี่ชูโหรวหรือไม่?

และในระยะต่อมา นางเอกอีกหลายคนจะปรากฏตัวขึ้นมาทีละคน

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดินีฉางอวี้แห่งจักรวรรดิฉางอวี้

เจ้าหญิงมังกรแห่งทะเลชางหลาน

ผู้นำเผ่าจิ้งจอกขาวแห่งหุบเขาเก้านิพพานเงียบสงัด

เจ้าแห่งอเวจีโลหิต

นางฟ้าชิงเยว่แห่งสะพานจันทรา

หญิงสาวเผ่าขนนกสวรรค์แห่งปฐมกาล

------------------------

นางเอกเยอะมาก

ยังไงก็ตาม ถ้าทุกคนหลงเสน่ห์ความหล่อเหลาของเขาล่ะก็

หายนะบังเกิด!

เนื้อเรื่องจะบิดเบี้ยวไปถึงจักรวาลแน่นอน!!!

“ข้าไม่อยากคิดเรื่องนี้แล้ว นอนดีกว่า”

เจียงมู่พบถ้ำเล็ก ๆ ที่ปลอดภัย นอนลงข้างในและผล็อยหลับไป

เนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บจากเฮยสุยชา

เขาจึงต้องนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ

***

เช้าวันรุ่งขึ้น ภายในเรือบินส่วนตัวของ เจียงมู่

“หึก-!”

"แอ่ว-!"

“ฮือๆ….”

เสวี่ยเมิ่งหาน ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน น้ำตาของนางเหือดแห้ง

นางเสียใจที่มาตามหาเจียงมู่ นางไม่คิดว่าสาวใช้ส่วนตัวของเจียงมู่จะอาละวาดขนาดนี้

“พี่หรง ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าอยากกลับแล้ว ฮือๆ”

เสวี่ยเมิ่งหาน สะอื้นไห้และบ่น และในขณะที่ร้องไห้นางพยายามดิ้นรน

แต่ระดับการฝึกฝนของ ติงหนานหรงนั้นแข็งแกร่งกว่านางมากจนนางไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว

“กลับได้พรุ่งนี้”

ติงหนานหรงหลับตาและนิ่งเฉย นางยังรอคลื่นพิษธาตุน้ำระลอกต่อไปอย่างเงียบ ๆ

“เจ้า-เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระ!”

เสวี่ยเมิ่งหาน หน้าแดงยิ่งขึ้นด้วยความโกรธ

“แต่อีกครั้ง เจ้าเป็นสาวใช้ของเจียงมู่ทำไมเจ้าไม่ตามหาเขา”

เนื่องจากนางไม่สามารถหลบหนีได้ เสวี่ยเมิ่งหาน จึงต้องยอมจำนนต่อชะตากรรมของนางและเริ่มพูดคุยกับ ติงหนานหรง

ติงหนานหรงไม่ได้หลีกเลี่ยงและอธิบาย

“เจ้าน่าจะเคยได้ยินเบญจมหากายาใช่ไหม? ข้ามีกายาธาตุโดยกำเนิดและได้ปลุกพลังของธาตุน้ำแล้ว”

“กายาธาตุโดยกำเนิด พลังแห่งธาตุน้ำ?”

แน่นอน เสวี่ยเมิ่งหาน รู้เรื่องนั้น

ในฐานะลูกสาวของเจ้าเมือง นางรู้จักเบญจมหากายาโดยธรรมชาติ

พวกมันคือ: กายาธาตุโดยกำเนิด, กายาวิญญาณโดยกำเนิด, สายเลือดบรรพบุรุษปีศาจ, กายาเทพจันทรา และเทพยุทธจุติ

กายาทั้งห้านี้มีลักษณะเฉพาะของตนเอง

ไม่ว่าพวกเขาจะปลุกพลังแบบใดได้ก็ตาม พวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าผู้คนในขอบเขตเดียวกัน และความสำเร็จในอนาคตของพวกเขาจะน่าทึ่งมาก เป็นเช่นนั้นเสมอมา

และ ติงหนานหรงก็เป็นผู้ที่มีกายาธาตุโดยธรรมชาติที่ปลุกพลังธาตุน้ำ

แต่ในขณะเดียวกัน. พิษธาตุน้ำก็พัฒนาในร่างกายของนางเช่นกัน!

เมื่อใดก็ตามที่พิษธาตุน้ำปะทุขึ้น หากไม่บรรเทาลงทันเวลา นางจะกลายเป็นคนเสียสติ

“พิษธาตุน้ำของเจ้ากำเริบขึ้น? ทำไมเจ้าไม่ฝึกฝนคู่กับเจียงมู่”

เสวี่ยเมิ่งหาน งงงวยมาก นางไม่คิดว่าติงหนานหรงจะไม่ทำอย่างนั้นกับเจียงมู่ นางบริสุทธิ์อยู่หรือเปล่า?

แม้ว่าเจียงมู่จะฝึกตนไม่เก่ง

แต่เขาหล่อเหลาและมีภูมิหลังดี มีหญิงสาวสวยหลายคนอยากแต่งงานกับเขา

อะไร รอก่อน! เป็นไปได้ไหมว่าสิ่งที่เจียงมู่พูดเป็นความจริง? เขารักข้าคนเดียว?

ทันใดนั้น เสวี่ยเมิ่งหาน ก็นึกถึงสิ่งที่ เจียงมู่พูดกับนางในงานเลี้ยงวันเกิด

[ข้ารักเจ้าและเจ้าคนเดียวตั้งแต่ยังเด็ก]

[ระยะทางที่ไกลที่สุดในชีวิตไม่ใช่ชีวิตและความตาย แต่ข้ายืนอยู่ตรงหน้านาง แต่นางไม่รู้ว่าข้ารักนาง]

ขณะที่นางคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใบหน้าของ เสวี่ยเมิ่งหาน ก็ยิ่งแดงขึ้น และหัวใจดวงน้อยๆ ของนางก็เต้นรัว

ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน! มันวิเศษมาก~

ติงหนานหรงอธิบายโดยไม่ทราบความรู้สึกของนาง

“เป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกฝนคู่กับเขา”

“ถ้าข้าให้ธาตุหยินแก่เขา ข้าจะต้องพึ่งพาเขาไปตลอดชีวิต”

“หลังจากนั้น ถ้าไม่มีเขา เมื่อพิษธาตุน้ำในร่างกายข้าปะทุ”

“มันจะยิ่งรุนแรงมากขึ้นและผลที่ตามมาก็จะยิ่งอันตรายมากขึ้น และจะไม่สามารถจัดการได้อีกต่อไป”

“หากข้ายังไม่ไปถึงขอบเขตเทพยุทธ มันก็แค่เรื่องของเวลาก่อนที่ข้าเสียสติ”

“เป็นเช่นนั้น” เสวี่ยเมิ่งหาน เข้าใจ ทันใดนั้นนางก็นึกถึงบันทึกและเนื้อหาที่นางได้เกี่ยวกับติงหนานหรง

[สิ่งเดียวที่ช่วยให้นางมีชีวิตอยู่ได้ในตอนนี้คือการอยู่เคียงข้างข้า เฝ้ามองการตกต่ำและล้มสลายของนิกายหวู่โหยวของข้าด้วยตาของนางเอง และในที่สุดก็ฆ่าข้าด้วยมือของนางเอง]

[นั่นคือเหตุผลที่นางเต็มใจมาเป็นสาวใช้ส่วนตัวของข้า ปกป้องข้าที่ไร้ค่าในขณะที่คอยดูว่าข้าทำให้นิกายหวู่โหยวตกต่ำอย่างไร]

เข้าใจแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ติงหนานหรงนี้ไม่ใช่สาวใช้ของเจียงมู่ในความหมายที่แท้จริง?

ในท้ายที่สุดนางจะฆ่าเจียงมู่ด้วยตัวเองใช่ไหม?

ในที่สุด เสวี่ยเมิ่งหาน ก็เข้าใจว่าทำไม ติงหนานหรงถึงเลือกบรรเทาอาการของตัวเองมากกว่าตามหาเจียงมู่

เพราะนางจะฆ่าเจียงมู่ในท้ายที่สุด และหลังจากการตายของ เจียงมู่ในที่สุดนางก็จะเสียสติในไม่ช้าก็เร็วหากพิษธาตุน้ำปะทุ

นั่นเป็นเหตุผลที่ ติงหนานหรงจะไม่มีอะไรกับ เจียงมู่

ไม่รู้ว่าทำไม แต่เมื่อนางพบว่า เจียงมู่และ ติงหนานหรงไม่มีความสัมพันธ์เช่นนั้น

ในใจนางมีความสุขเล็กน้อย

แต่ติงหนานหรงสามารถฆ่าเจียงมู่ได้จริงหรือ สัญชาตญาณของเสวี่ยเมิ่งหานบอกว่า นางทำไม่ได้อย่างแน่นอน

“มาแล้ว”

ติงหนานหรงเอ่ยอย่างกะทันหัน

***

“หาว~” ภายในถ้ำ เจียงมู่นอนจนถึงประมาณเที่ยงก่อนจะตื่นขึ้น

อาจเป็นเพราะเขาได้รับบาดเจ็บจาก เฮยสุยชาซึ่งเป็นสาเหตุให้เขานอนนานกว่าปกติ

“โชคดีที่สองสามวันสุดท้ายของฤดูล่าสัตว์ ไม่มีเกี่ยวกับยายแก่จมูกยาว”

“ไม่เช่นนั้น ฤดูล่าสัตว์คงไม่มีทางดำเนินต่อ”

“ฟู่~ เรามาเขียนบันทึกของวันนี้กันก่อน ไม่ควรไม่อัปเดต”

“ข้าหวังว่ารางวัลครั้งนี้จะไม่แย่เช่นกัน”

ดังนั้นเขาจึงเรียกบันทึกของเขา และเริ่มเขียน