ตอนที่ 250 ตราประทับติดตาม

ตอนที่ 250 ตราประทับติดตาม กับภารกิจการลงทุน

หญิงสาวในชุดหงส์ทองอ่อนร่ายมืออย่างรวดเร็ว สร้างวิชารูปตราประทับสีเขียวอ่อนขึ้นตรงหน้า พลังวิญญาณพลันหลั่งไหลมาบรรจบประสาน

นางยกมือผลักเบาๆ ไปข้างหน้า พลางเอ่ยเสียงนุ่มว่า “ไป!”

ตราประทับนั้นก็พุ่งทะยานออกไปดั่งสายฟ้า มุ่งตรงสู่ฉู่หยวน

ฉู่หยวนที่กำลังเร่งฝีเท้าเร้นหนีอยู่นั้น พลันขมวดคิ้วแน่น เขารับรู้ถึงอันตรายลางๆจากด้านหลัง จึงยกมือขึ้นสร้างโล่พลังป้องกันไว้เบื้องหลัง หวังต้านตราประทับนั้น

ทว่าฉู่หยวนกลับต้องประหลาดใจนัก ตราประทับสีเขียวอ่อนนั้นหาได้ถูกขัดขวางไม่ กลับทะลุผ่านโล่พลังเข้าแทรกซึมร่างของเขาโดยตรง

ดวงตาของฉู่หยวนเบิกกว้างทันที เขารู้สึกว่าร่างกายของตนถูกรุกล้ำโดยบางสิ่งที่แตกต่างออกไป

แต่ความรู้สึกนั้นกลับอยู่เพียงชั่วพริบตา ก่อนจะจางหายไปจนไม่อาจสัมผัสได้อีก

แม้จะแปลกใจ แต่เขาก็ไม่มีเวลาขบคิดให้มาก ร่างพลันพุ่งทะยาน ฝ่าเท้าแตะพื้นเบาๆ ก็พุ่งออกไปไกลกว่าสิบจั้ง

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ฉู่หยวนก็ลับหายไปจากสายตาของหญิงสาวเสียแล้ว

“หึ! ข้าลงตราติดตามไว้แล้ว อยากดูนักว่าเจ้าจะหนีรอดไปได้อย่างไร” หญิงสาวกล่าวเสียงเย็น เมื่อเห็นว่าตราประทับตนกระทบถูกเป้าหมาย ก็ไม่คิดไล่ตามต่อ

แม้ฉู่หยวนจะหายลับไปต่อหน้าต่อตา แต่นัยน์ตาของนางยังคงเปี่ยมด้วยเพลิงโทสะ ทว่าในนั้นกลับแฝงด้วยความประหลาดใจอยู่เล็กน้อย

จากพลังที่ฉู่หยวนแสดงให้เห็นเมื่อครู่ แน่ชัดว่าอีกฝ่ายหาใช่ผู้บ่มเพาะธรรมดาไม่—กลับเป็นยอดอัจฉริยะผู้หนึ่ง!

แต่ผู้มีพรสวรรค์ถึงเพียงนั้น กลับกระทำเรื่องต่ำทรามเช่นนี้…นางจึงอดมิได้ที่จะรู้สึกรังเกียจยิ่งนัก

“บุรุษต่ำช้าที่ทำตัวเป็นผู้สูงส่ง…ข้าจักจดจำเจ้าไว้ให้มั่น”

…

อีกด้านหนึ่ง ในหุบเขาอันเงียบงาม ร่างในชุดขาวสายหนึ่งกำลังลัดเลาะอย่างรวดเร็วไปตามแนวเขา

กระทั่งมั่นใจว่าตนมิอาจรับรู้กลิ่นอายของหญิงสาวชุดหงส์ทองอ่อนผู้นั้นอีกต่อไป ฉู่หยวนจึงค่อยหยุดฝีเท้าลง

“ระบบ เจ้าเพิ่มโชคให้ข้าก็ไม่เห็นต้องเพิ่มแบบนี้กระมัง?” ฉู่หยวนบ่นอยู่ในใจ

เขานึกว่าโชคดีนัก ถึงได้เจอสถานที่วิเศษเช่นนั้นตั้งแต่ย่างเท้าเข้าสู่แดนลับ สระน้ำไร้มลทินทั้งสระใหญ่

ใครจะรู้เล่าว่า…ในสระนั้นกลับมีสตรีนางหนึ่งกำลังอาบน้ำอยู่!

“เฮ้อ~ เกือบถูกตามตัวจนทันแล้ว เจ้านี่ช่างเป็นระบบที่ไม่น่าไว้วางใจเสียจริง” ฉู่หยวนยืนหอบหายใจ พลางส่ายหน้าอย่างระอา

เขาหาได้พูดเกินจริงไม่ หญิงสาวผู้นั้นมีพลังไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย หากเป็นอัจฉริยะทั่วไปมาเจอเหตุการณ์เช่นเมื่อครู่ เกรงว่าจะยังไม่ทันหนี ก็ถูกสังหารเสียแล้ว

แต่สำหรับฉู่หยวน เขาไม่เคยวิตกเรื่องจะสู้หญิงนางนั้นไม่ได้

เหตุผลที่เขาเลือกหลีกหนี…ย่อมมีเหตุผลอื่น

แต่ระบบกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใดๆ ต่อคำบ่นของเขา

ฉู่หยวนได้แต่บ่นพึมพำระบายอารมณ์ แล้วจึงเริ่มตรวจสอบสภาพของตน

เขาจำได้ชัดว่าเมื่อครู่ตนถูกตราประทับของนางกระแทกเข้าใส่โดยตรง ทว่าในตอนนี้กลับรู้สึกร่างกายปกติดี ไม่มีอาการผิดปกติใดแม้แต่น้อย จึงรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย

“ระบบ เรื่องมันเป็นอย่างไรกัน? เมื่อครู่ข้าโดนโจมตีเข้าไปตรงๆไม่ใช่หรือ?” เขาถามในใจ

【นายท่านถูกลงตราติดตามไว้ มิใช่ตราโจมตี จึงไม่มีอาการผิดปกติ】

“ตราติดตาม?” ฉู่หยวนขมวดคิ้ว “ถ้าเช่นนั้น หญิงนางนั้นก็สามารถหาข้าเจอเมื่อไรก็ได้หรือ?”

เช่นนี้จะไม่แย่ไปหรือ!?

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป…แล้วชื่อเสียงของเขาเล่า จะไม่ป่นปี้ไปหรือไร?

ศักดิ์ศรีทั้งชีวิตก็จะมลายสิ้น!

“ระบบ มีวิธีใดลบตราติดตามนี้ออกได้หรือไม่?”

【สามารถจ่าย 5,000 แต้มสำนัก เพื่อให้ระบบลบตราประทับได้อย่างสมบูรณ์ หรือจ่าย 3,000 แต้ม เพื่อย้ายตราประทับนี้ไปยังบุคคลอื่น】

“ลบทิ้งต้องจ่ายตั้งห้าพัน แต่ถ้าโยนให้คนอื่นกลับแค่สามพัน?” ฉู่หยวนถึงกับนิ่งงัน ก่อนจะเริ่มเข้าใจสิ่งที่ระบบบอก

ความหมายของระบบ…หรือก็คืออยากให้เขาโยนตราติดตามนี่ไปให้คนอื่นงั้นหรือ?

“ระบบ เจ้านี่…กำลังคิดแผนชั่วอันใดอยู่?” ฉู่หยวนถามอย่างไม่ไว้ใจ

【ไม่มีใดๆทั้งสิ้น เพียงมอบทางเลือกที่เป็นธรรมและเหมาะสมแก่ท่านนายท่าน】

ได้ฟังคำตอบอันเรียบนิ่งของระบบ ฉู่หยวนก็ยังอดสงสัยไม่ได้เพราะที่ผ่านมา ระบบนี่มักมีเล่ห์เพทุบายแฝงอยู่เสมอ

คิดตรึกตรองอยู่เนิ่นนาน ฉู่หยวนก็ตัดสินใจในที่สุดว่า…ยังไม่ลบตรานั้นออกในตอนนี้

เพราะต่างกันถึงสองพันแต้มสำนัก มากเกินกว่าจะมองข้ามไปได้

หากในภายหน้าเผชิญหน้าศัตรูคนใด เขาย่อมสามารถโยนตราติดตามนี้ใส่อีกฝ่ายได้โดยไม่ลังเล

ส่วนเรื่องว่าระบบจะวางแผนเล่นงานตนหรือไม่ เขาไม่เชื่อว่าระบบที่มอบหมายให้เขาเป็น “นายท่าน” จะทำร้ายเขาได้ลง

เมื่อจัดการเรื่องตราติดตามเสร็จ ฉู่หยวนก็หันไปให้ความสนใจกับสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้

ภารกิจการลงทุนที่เพิ่งได้รับมาก่อนหน้า

เขาเปิดแผงระบบขึ้นอีกครั้ง และจากหน้ารายการภารกิจ เขาก็ได้ทราบชื่อของหญิงสาวนางนั้นในทันที — หลิวเซียนเอ๋อร์

แน่นอน…ยังมีของรางวัลปรากฏไว้ด้วย

แก่นแท้โอสถห้าร้อยหน่วย กับศาสตราวิถีขั้นสามกระบี่เซียนหนึ่งเล่ม

ทั้งสองสิ่งล้วนล้ำค่าอย่างยิ่ง

ต้องรู้ว่า ก่อนหน้านี้ฉู่หยวนเคยได้รับแก่นแท้โอสถเพียง 100 หน่วยเท่านั้น และยังสามารถยกระดับความรู้การหลอมโอสถได้อย่างก้าวกระโดด

หากรวมกับอีก 500 หน่วยในครานี้ ความรู้ด้านการหลอมโอสถของเขาคงมิด้อยไปกว่าปรมาจารย์บางคนเสียแล้ว

ส่วนกระบี่เซียนนั้น…นับว่าหายากกว่านั้นยิ่งนัก

เพียง ศาสตราวิถีขั้นหนึ่ง พฤกษาทรัพย์เจ็ดพิสดารที่ผู้นำตระกูลเซียวใช้นอกนครธรณีมั่น ก็มีอานุภาพร้ายแรงถึงเพียงนั้น ถ้าเช่นนั้น กระบี่เซียนที่เป็นศาสตราวิถีขั้นสามเล่มนี้ จะทรงพลังถึงขั้นใดเล่า?

ทว่า…แม้ฉู่หยวนจะโลภในรางวัลเหล่านี้มากเพียงไร

แต่นึกถึงเหตุการณ์อันน่าอับอายที่เพิ่งเกิดขึ้นกับหลิวเซียนเอ๋อร์ได้ไม่นาน และระบบยังจะให้เขารับนางเป็นศิษย์อีก…

ฉู่หยวนก็รู้สึกลำบากใจจนไม่รู้ควรเริ่มจากตรงไหน

[มิได้ ข้าเด็ดขาดมิอาจปล่อยให้นางล่วงรู้ได้ว่า ชายที่นางพบในวันนี้…คือข้า!]

[ไม่เช่นนั้น ภารกิจนี้คงได้พังไม่เป็นท่าแน่นอน]

ฉู่หยวนคิดในใจแน่วแน่

ขณะนั้นเอง ฉู่หยวนก็อดรู้สึกโชคดีไม่ได้ ที่ก่อนหน้านี้ตนได้ซื้อหุ่นเชิดปลอมตัวระดับสวรรค์มาไว้ใช้ ไม่เช่นนั้น หลิวเซียนเอ๋อร์คงได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาเป็นแน่แท้

เมื่อใจแน่วแน่ในแผนการต่อไปแล้ว ฉู่หยวนก็ออกจากภูเขาลูกนั้น มุ่งหน้าสู่การแสวงหาสมบัติ

ระหว่างทาง เขาก็หยิบขวดหยกแห่งจักรวาลที่ใช้ก่อนหน้าออกมาตรวจดู แม้จะไม่สามารถเก็บน้ำไร้มลทินจากทั้งสระมาได้ทั้งหมด แต่ปริมาณที่บรรจุไว้ในขวดนี้ก็ไม่น้อยเลยทีเดียว

ฉู่หยวนมองดูคลื่นน้ำน้อยๆที่กระเพื่อมอยู่ภายใน ริมฝีปากคลี่ยิ้ม น้ำไร้มลทินมากมายถึงเพียงนี้ คุณค่าหาอาจประมาณได้

แต่แล้ว…รอยยิ้มของเขาก็ชะงักไป

เพราะเขาพบว่า ในน้ำไร้มลทินภายในขวดนั้น แฝงไว้ด้วยประกายสีทองอ่อนจางๆ แม้จะเลือนลาง แต่ก็ไม่อาจรอดสายตาของเขาไปได้

เขารู้ดีว่านั่นหมายถึงสิ่งใด นั่นแสดงว่า น้ำไร้มลทินเหล่านี้กำลังอยู่ในสภาวะแปรสภาพไปสู่น้ำศักดิ์สิทธิ์ไร้มลทิน!

น้ำศักดิ์สิทธิ์ไร้มลทินนั้น เหนือกว่าน้ำไร้มลทินธรรมดาหลายส่วน มันสามารถชำระร่างกายได้ล้ำลึกยิ่งขึ้น และถึงขั้นขจัดสิ่งสกปรกที่แฝงอยู่ในจิตวิญญาณได้ด้วยซ้ำ

ทว่าความตื่นเต้นในดวงตาของฉู่หยวนพลันจางลง

เพราะเขาย่อมรู้ดีว่า แม้น้ำเหล่านี้จะเริ่มแปรสภาพ แต่การจะเปลี่ยนแปลงสำเร็จนั้น ต้องอาศัยเวลายาวนาน และต้องอยู่ในสถานที่ดั้งเดิมซึ่งมีเงื่อนไขพิเศษ

บัดนี้ เมื่อถูกเขานำออกจากสระมาแล้ว กระบวนการแปรสภาพก็ย่อมหยุดลงตามไปด้วย

“ระบบ มีวิธีใดหรือไม่ ที่จะทำให้น้ำไร้มลทินเหล่านี้ แปรเปลี่ยนเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ไร้มลทินต่อได้?” ฉู่หยวนเอ่ยถามในใจ

เมื่อไม่อาจตัดสินใจได้ ก็ถามระบบไว้ก่อน

【ใช้แต้มสำนัก 50,000 แต้ม สามารถช่วยให้น้ำไร้มลทินแปรเปลี่ยนสมบูรณ์เป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ไร้มลทินได้】

“ห้าหมื่นแต้มเลยหรือ?” ฉู่หยวนถึงกับตะลึง

แม้แต้มสำนักที่เขามีอยู่ในยามนี้จะเพียงพอก็ตาม หากแต่จำนวนขนาดนี้ก็มากเกินไปอยู่ดี

เขาจึงเก็บน้ำไร้มลทินกลับเข้าขวดหยกแห่งจักรวาลโดยไม่ลังเล ตอนนี้เขาเพิ่งย่างเข้าสู่แดนลับหกปราชญ์ ยังต้องใช้แต้มคะแนนอีกมากในภายหน้า

น้ำไร้มลทินนี้…เขายังไม่รีบร้อนจะพัฒนาให้แปรสภาพ หากเมื่อใดออกจากแดนลับแล้ว และยังมีแต้มเหลืออยู่ เมื่อนั้นค่อยจัดการก็ยังไม่สาย

สายตาของฉู่หยวนทอดไปยังเบื้องหน้า เห็นเงาเขาทะมึนสูงตระหง่านอยู่ริมขอบฟ้า แดนลับหกปราชญ์แห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก

ไม่เพียงเท่านั้น ความหนาแน่นของพลังวิญญาณภายในยังสูงกว่าดินแดนภายในเสียอีกหลายเท่าตัว

ต่อให้ไม่นับว่าเป็นดินแดนที่อาจเคยเป็นที่สิ้นชีพของหกยอดมหาปราชญ์ เพียงด้วยพลังวิญญาณหนาแน่นถึงเพียงนี้ ก็ย่อมก่อกำเนิดสมบัตินานาชนิดให้ผู้คนต่างแย่งชิงกันอย่างมิหยุดหย่อน

ฉู่หยวนเดินต่อไปได้ไม่ไกลนัก ก็สัมผัสได้ถึงพลังพิโรธมหาศาลปะทุขึ้นจากบริเวณหุบเขาด้านหน้า คล้ายกำลังมีศึกใหญ่เกิดขึ้น

“หือ?” คิ้วของฉู่หยวนกระตุกเบาๆ

จิตสัมผัสของเขากระจายออกไปตรวจสอบ ก็พบว่าบริเวณนั้นมีผู้บ่มเพาะกลุ่มใหญ่มารวมตัวกันอยู่จริง

ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ หากมีผู้คนมากมายรวมตัวกัน แน่นอนว่าต้องมีสมบัติบางอย่างปรากฏขึ้น!

ฉู่หยวนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างพลันสั่นไหว พุ่งตรงไปยังทิศทางแห่งศึกนั้นทันที

(จบตอน)