ตอนที่ 255: การแถลงข่าว

ตอนที่ 255: การแถลงข่าว

ทุกคนต่างตกตะลึงกับคำพูดของฟาเลสที่ดังมาจากแมลงโทรสาร ขณะที่เฉาเฉินรีบผลักประตูมิติที่มุ่งตรงไปยังเกาะแห่งท้องฟ้าทันที

เกาะแห่งท้องฟ้า หมู่บ้านฮัวเซี่ย

เมื่อทุกคนกลับมาถึง สิ่งที่เห็นคือท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว เกาะแห่งท้องฟ้ายังคงดูสงบเงียบและสันติสุข

ฟาเลสเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นการกลับมาของเฉาเฉินและพรรคพวก เขาจึงรีบวิ่งเข้ามาเล่าลำดับเหตุการณ์ให้ฟัง ทุกคนถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ปรากฏว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ท้องฟ้าที่เคยสดใสและมีแดดจ้า จู่ๆ ก็ถูกปกคลุมด้วยเมฆดำทมิฬหนาทึบ

ก่อนที่ชาวบ้านจะทันตั้งตัว การโจมตีด้วยพลังงานเจิดจ้านับไม่ถ้วนก็พุ่งทะลุเมฆลงมา ครอบคลุมเกาะทั้งสี่รวมถึงเกาะแห่งเทพด้วย

การโจมตีนั้นตกลงมาเหมือนหยาดฝน แต่กลับถูกสกัดไว้ภายนอกตัวเกาะด้วย "บาเรียพลังงาน" ปริศนา

หลังจากพายุการโจมตีผ่านพ้นไป ทุกคนต้องตกใจเมื่อพบว่า นอกจากเกาะทั้งสี่ที่ได้รับการปกป้องด้วยบาเรียแล้ว "เมฆเกาะ" (Island Clouds) ทั่วทั้งทะเลสีขาว (White Sea) ได้ถูกทำลายจนย่อยยับจากการจู่โจมเมื่อครู่

แซลลี่และคนอื่นๆ สบตากันด้วยความเคร่งเครียด ขณะที่เฉาเฉินกัดฟันกรอดแล้วพ่นชื่อออกมา "ยูเรนัส!"

โชคดีที่เขามีวิสัยทัศน์กว้างไกลพอที่จะกางบาเรียป้องกันไว้รอบบ้านก่อนเริ่มสงคราม เพื่อกันเหนียว

ชัดเจนเลยว่า อิมและรัฐบาลโลกมันพวกขี้แพ้ชวนตี—พอสู้ไม่ได้ ก็หันมาเล่นงานฐานที่มั่นของศัตรูสินะ?!

ในวินาทีนี้ เฉาเฉินไม่สนแล้วว่าเขาจะเป็นคนยุยงให้กองทัพปฏิวัติบุกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก่อน เขาแค่อยากจะกระชากหัวอิมและถล่มดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์ให้เละคามือเดี๋ยวนี้เลย

เฉาเฉินใช้เวลาคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับเข้าหมู่บ้านไปหาปู่ผู้ใหญ่บ้าน หลังจากสั่งการบางอย่างเสร็จ เขาก็โทรหาบิ๊กนิวส์ มอร์แกนส์...

"ข่าวใหญ่ระดับซูเปอร์? จริงเหรอ? ใหญ่กว่าศึกสายเลือดที่เกาะรังผึ้งในโลกใหม่อีกงั้นเหรอ?"

ที่ปลายสายแมลงโทรสาร มอร์แกนส์ทวนคำพูดของเฉาเฉินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ก่อนหน้านี้ เฉาเฉินเป็นคนสนับสนุนให้ดราก้อนถ่ายทอดสดการบุกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แถมยังบริจาคแมลงโทรสารถ่ายทอดสดที่ได้มาจากแกรนเทโซโรให้อีก ตอนนี้ถ้าเขาอยากจะถ่ายทอดสดเหตุการณ์ระดับโลกอีกครั้ง เขาก็ขาดอุปกรณ์ และคนเดียวที่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้รวดเร็วที่สุดก็คือไอ้มนุษย์นกมอร์แกนส์นี่แหละ

เขาเคยสัญญากับมอร์แกนส์ไว้ก่อนศึกเกาะรังผึ้งว่าจะให้ข่าวใหญ่ชิ้นหนึ่ง ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเจ้ามนุษย์นกว่าจะกล้ารับมันไปไหม

แล้วมอร์แกนส์มีอะไรต้องกลัวล่ะ?

มันยังไม่รู้หรอกว่าเหตุการณ์นี้จะยิ่งใหญ่ขนาดไหน และตอนนี้เจ้ามนุษย์นกกำลังฟินสุดๆ กับข่าวใหญ่ที่ระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่องในช่วงนี้

เริ่มจากเรือรุ่งอรุณถูกซุ่มโจมตีที่เกาะรังผึ้งโดยโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่หวังจื๋อและกลุ่มบิ๊กมัม ทันทีหลังจากนั้น สามพลเรือเอกก็ไปเผชิญหน้ากับสี่จักรพรรดิกลุ่มที่เหลือใกล้เกาะรังผึ้ง ซึ่งการคุมเชิงกันนั้นยังไม่จบลงด้วยซ้ำ

ในขณะที่สายตาคนทั้งโลกจับจ้องไปที่เกาะรังผึ้งในโลกใหม่ เจ็ดเทพโจรสลัด "ปีศาจสายฟ้า" ไวเปอร์ ก็บุกถล่มอมาซอนลิลลี่กะทันหัน ดูเหมือนจะใช้พลังตื่นของผลโกโรโกโร่สายโลเกีย ไม่เพียงแต่ทำให้อมาซอนลิลลี่จมลงทะเล แต่ยังเปลี่ยนสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของน่านน้ำแถวนั้นไปโดยสิ้นเชิง

แต่นั่นยังไม่หมด ในขณะที่โลกยังตกตะลึงกับการกระทำที่อุกอาจของไวเปอร์และพากันเดาแรงจูงใจ เจ็ดเทพโจรสลัด "ปีศาจสวรรค์" โดฟลามิงโก้ และดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ ที่ตั้งรกรากอยู่ในเดรสโรซ่าในโลกใหม่ ก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากเช่นกัน!

ผู้เห็นเหตุการณ์อ้างว่า ดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ถูกทำลายโดยทีมที่นำโดยยอดฝีมือชื่อ "ดาลี เจลล่า" ซึ่งเป็นลูกน้องของเจ็ดเทพโจรสลัดอีกคนอย่าง "ราชสีห์ขาว" แซลลี่

ลูกน้องของเจ็ดเทพโจรสลัดคนหนึ่ง ทำลายเจ็ดเทพโจรสลัดอีกคน!

ช่างเป็นคำจำกัดความที่แปลกใหม่ ช่างเป็นพาดหัวข่าวที่น่าตกใจและเป็นข่าวใหญ่โตอะไรขนาดนี้!

มอร์แกนส์ตื่นตัวถึงขีดสุดราวกับนกที่กำลังเมามาย

และตอนนี้ เฉาเฉินกำลังบอกเขาว่าจะมีข่าวที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังมอบโอกาสให้ถ่ายทอดสดไปทั่วโลกด้วย!

ทำสิ!

ต้องทำอยู่แล้ว!

ข่าวต้องทำแน่ๆ แต่ตัวมอร์แกนส์เองไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าเฉาเฉินหรอก เขายังไม่เมาข่าวจนลืมว่าช่วงนี้เขาเขียนข่าวมั่วๆ เกี่ยวกับโหยวฉีและคนอื่นๆ ในหนังสือพิมพ์ไปเยอะแค่ไหน

เขาอยากได้ข่าวใหญ่!

แต่เขาก็อยากมีชีวิตรอดเหมือนกัน!

...

ที่หมู่เกาะชาบอนดี้ เฉาเฉินได้พบกับทีมข่าวที่มอร์แกนส์ส่งมา

เฉาเฉินกวาดตามองแถวของมนุษย์นกตรงหน้า: "ในเมื่อพวกนายบินได้ทุกคน งานก็ง่ายขึ้น ตามฉันมา"

เหนือต้นโกงกางยักษ์ ที่ระดับความสูงเกือบเท่ากับเรดไลน์ เฉาเฉินนำทีมข่าว Coo บินขึ้นไปจอดลงบนพื้นเมฆเกาะผืนหนึ่งที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

หลังจากติดตั้งอุปกรณ์เสร็จสิ้น นกสื่อสารตัวหนึ่งก็ยื่นแมลงโทรสารให้เฉาเฉินอย่างนอบน้อม

"กว้าาา ฮ่าฮ่าฮ่า ท่านเฉาเฉิน แน่ใจจริงๆ เหรอครับว่าจะให้ผมเป็นคนเริ่มบทเกริ่นนำน่ะ?" เสียงของมอร์แกนส์ดังผ่านแมลงโทรสารออกมา

"ยืนยันตามนั้น เริ่มได้เลย ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะประกาศข่าวนี้ให้คนทั้งโลกได้รับรู้แล้ว"

...

ในขณะที่คนทั้งโลกยังตกตะลึงกับการบุกโจมตีดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์ครั้งใหญ่ของกองทัพปฏิวัติ ได้เห็นภาพเผ่ามังกรฟ้าผู้สูงส่งนับไม่ถ้วนถูกเหล่านักปฏิวัติสังหารทิ้งเหมือนคนธรรมดาอย่างง่ายดาย และในขณะที่ความกลัวและความเชื่อเรื่องสายเลือดเทพเจ้าผู้สูงส่งเริ่มสั่นคลอน หน้าจอแมลงโทรสารที่เพิ่งจะมืดไปทั่วโลกก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง

"กว้าาา ฮ่าฮ่า สวัสดีครับทุกคน ผมคือ 'บิ๊กนิวส์' มอร์แกนส์ ประธานสำนักข่าวเศรษฐกิจโลก บางคนอาจจะรู้จักผม บางคนอาจจะไม่ แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะวันนี้ผมมาที่นี่เพื่อนำข่าวที่สั่นสะเทือนยิ่งกว่าระเบิดมาบอกทุกคน!"

ใบหน้าเจ้านกมอร์แกนส์ปรากฏบนหน้าจอแมลงโทรสาร รอยยิ้มและคำพูดที่เกินจริงของเขาทำให้คนทั้งโลกต้องอึ้งอีกครั้ง ข่าวอะไรจะระเบิดไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพิ่งถูกถล่มได้อีก?

"เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเชิญโฆษกข่าวพิเศษมาประกาศข่าวที่น่าตื่นตะลึงนี้ให้ทุกคนทราบ กว้าาา ฮ่าฮ่า ขอบอกเลยว่าตัวโฆษกเองก็เป็นบุคคลระดับบิ๊กที่ใครๆ ก็ต้องรู้จัก!"

หน้าจอกระพริบวูบหนึ่ง ใบหน้านกของมอร์แกนส์หายไป และภาพที่ปรากฏขึ้นคือท้องฟ้าสีครามและเมฆขาว พร้อมกับชายหนุ่มในชุดเที่ยวทะเล นั่งเอนหลังอย่างสบายอารมณ์บนเก้าอี้ชายหาด

ในวินาทีนี้ ผู้นำองค์กรน้อยใหญ่นับไม่ถ้วนที่จำหน้าเฉาเฉินได้ ต่างรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่พุ่งขึ้นมาในใจ พวกเขาเกรงว่าครั้งนี้มอร์แกนส์ไม่ได้ล้อเล่น—ข่าวใหญ่ของจริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

ณ เขตสงบเงียบ (Calm Belt) ในโลกใหม่

พลเรือโทซึรุ, กราฟ และเซเฟอร์ (Z) ที่หยุดการเดินทางหลังจากได้รับการเตือนจากเฉาเฉิน ต่างจ้องมองเฉาเฉินบนหน้าจออย่างตั้งใจ สงสัยว่าของขวัญลึกลับที่เจ้าหนูนี่แทบรอไม่ไหวจะให้พวกเขาได้รับรู้ก่อนจะไปถึงคืออะไรกันแน่

หลังจากเห็นนักข่าวจากสำนักข่าวเศรษฐกิจโลกส่งสัญญาณโอเคให้ เฉาเฉินก็หันมามองแมลงโทรสารที่จ่อหน้าเขาอยู่

"เมื่อสิบเก้าปีก่อน ไอ้สารเลวคนหนึ่งชื่อ โกล ดี. โรเจอร์ ได้ทิ้งคำพูดไม่กี่คำก่อนถูกประหาร จนจุดชนวน 'ยุคสมัยแห่งโจรสลัด' ที่ลากยาวมาถึงสิบเก้าปี"

"ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา สิ่งที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในท้องทะเลไม่ใช่เรือสินค้า เรือโดยสาร หรือเรือประมง แต่คือเรือโจรสลัด!"

"ประเทศนับไม่ถ้วนที่ต้องกระเสือกกระสนหาเงินมาจ่าย 'ส่วยสวรรค์' (Heavenly Tribute) ท่ามกลางความยากจน กลับกลายเป็นสวรรค์ของโจรสลัด ความเพิกเฉยและการปล่อยปละละเลยของรัฐบาลโลก ท้ายที่สุดก็นำไปสู่การเกิด 'เจ็ดเทพโจรสลัด' ที่ได้รับ 'สิทธิ์ในการปล้นอย่างถูกกฎหมาย' และกลุ่ม 'สี่จักรพรรดิ' ที่ครองอิทธิพลในครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์ หรือโลกใหม่..."

"อ้อ จริงด้วย ผมยังไม่มีโอกาสแนะนำตัวเลย ผมชื่อเฉาเฉิน กัปตันกลุ่มนักล่าโจรสลัดรุ่งอรุณ! หลายคนอาจจะรู้จักผมในอีกฐานะหนึ่ง นั่นคือหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด"

"แต่พูดตามตรง ผมไม่ชอบฐานะนี้เลย เพราะหนึ่งในสิทธิพิเศษของมันคือ สิทธิ์ในการปล้นอย่างถูกกฎหมาย! ในมุมมองของผม ผู้ปล้นชิงก็คือขโมย ไม่ว่ามันจะถูกกฎหมายหรือไม่ก็ตาม"

"อย่างไรก็ตาม เคยมี 'ตาแก่' คนหนึ่งเกลี้ยกล่อมผมไว้ว่า ถึงนายจะเกลียดสิทธิพิเศษนี้และเลือกที่จะไม่ใช้มัน แต่มันก็ทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันชั้นดีในยามที่นายยังอ่อนแอ"

"แต่วันนี้ ในที่สุดผมก็สามารถกระชากหน้ากากสีที่ผมไม่ชอบนี้ทิ้งได้เสียที และขอประกาศให้คนทั้งโลกได้รับรู้ว่า กลุ่มนักล่าโจรสลัดรุ่งอรุณ และกองพลในสังกัดทั้งสอง จะขอถอนตัวจากการเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดนับแต่บัดนี้เป็นต้นไป!"

ทันทีที่สิ้นเสียงของเฉาเฉิน ร่างสองร่างก็เดินเข้ามาในเฟรมภาพ ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแซลลี่และไวเปอร์

ทุกคนที่ดูการแถลงข่าวนี้ต่างรูม่านตาหดเกร็งด้วยความช็อก การปรากฏตัวของแซลลี่และไวเปอร์ พร้อมกับคำพูดของเฉาเฉิน หมายความว่ายังไง?

"ราชสีห์ขาว" แซลลี่ และ "ปีศาจสายฟ้า" ไวเปอร์ แห่งเจ็ดเทพโจรสลัด... จริงๆ แล้วเป็นสมาชิกของกลุ่มนักล่าโจรสลัดรุ่งอรุณมาโดยตลอดงั้นเหรอ?!

มิน่าล่ะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ถึงมีแค่เว่ยผิงกับโหยวฉี ที่ถูกเรียกว่า "สิบเทพปีศาจ" บนเรือรุ่งอรุณเท่านั้นที่ออกหน้าต่อสาธารณะ

ที่แท้กลุ่มนักล่าโจรสลัดรุ่งอรุณซุกซ่อนความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวไว้ขนาดนี้เชียวเหรอ?!

แต่น่าเสียดายที่ทุกคนตกใจเร็วเกินไป

หลังจากแซลลี่และไวเปอร์ยืนขนาบข้างหลังเก้าอี้ชายหาดแล้ว เฉาเฉินก็พูดขึ้นอีกครั้ง:

"และยิ่งไปกว่านั้น ผมขอประกาศ ณ ที่นี้ว่า ยุคสมัยแห่งโจรสลัด... ได้สิ้นสุดลงแล้วตั้งแต่วันนี้!"