บทที่ 46: ผลึกธาตุน้ำจำนวนมหาศาล!

บทที่ 46: ผลึกธาตุน้ำจำนวนมหาศาล!

สัญชาตญาณระดับ ประณีตกรีดร้องเตือนภัย!

หวังหลินไม่รอให้สมองสั่งการ ร่างกายพุ่งม้วนตัวไปด้านข้างทันที

ปัง!!!

เสี้ยววินาทีต่อมา กระสุนนัดสังหารเจาะพื้นหิมะตรงจุดที่เขาเคยยืนเมื่อกี้ ระเบิดเป็นหลุมลึกขนาดเท่าชามก๋วยเตี๋ยว!

เศษหิมะและดินกระเด็นว่อน

"เจอตัวแล้ว!"

ในจังหวะที่กลิ้งตัว หวังหลินตาไวเห็นประกายไฟแวบหนึ่งจากปากกระบอกปืน

บนต้นไม้ใหญ่ฝั่งตรงข้ามทะเลสาบ!

ระยะห่างเกือบ 100 เมตร ไกลเกินระยะทำการของอาวุธประชิด

แต่ไม่ใช่สำหรับเขา!

"ตายซะ!"

หวังหลินดีดตัวลุกขึ้น ง้างแขนขวาสุดแรงเกิด

กล้ามเนื้อระดับ ประณีต บีบเกร็งจนเสื้อแทบปริ

ฟิ้ววว!

บูมเมอแรงระดับ ยอดเยี่ยม พุ่งออกจากมือ หมุนควงสว่านแหวกอากาศเป็นเส้นสีเงินวาววับ สะท้อนแสงอาทิตย์จนแสบตา

มือสไนเปอร์บนต้นไม้เห็นวัตถุบินพุ่งเข้ามาก็ตกใจ

"บ้าน่า! ระยะขนาดนี้"

มันพยายามจะเหนี่ยวไกยิงสวน แต่ช้าไปแล้ว

ฉัวะ!!!

ใบมีดหมุนคว้างตัดเข้าที่แขนขวาของมันอย่างจัง!

"อ๊ากกกก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่นป่า

แขนข้างที่ถือปืนห้อยรุ่งริ่ง เลือดสาดกระเซ็นย้อมหิมะบนกิ่งไม้ให้กลายเป็นสีแดงฉาน

ปืนสไนเปอร์ร่วงตกลงสู่พื้นหิมะเบื้องล่าง

หวังหลินรับบูมเมอแรงที่บินวนกลับมาเข้ามืออย่างแม่นยำ

"โดนแล้ว! ตามไปซ้ำ!"

เขาตะโกนบอกเฉินเทียนเล่ย

ทั้งสองวิ่งตะลุยฝ่าพื้นน้ำแข็งข้ามทะเลสาบไปอย่างไม่คิดชีวิต

รอยเลือดหยดเป็นทางยาวนำทางพวกเขาไปสู่รังของศัตรู

ไม่กี่นาทีต่อมา

บ้านไม้ซุงหลังใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

ประตูถูกปิดล็อคแน่นหนา

"มันหนีเข้าบ้านไปแล้ว!" เฉินเทียนเล่ยหอบแฮ่กๆ

"ระวัง! มันอาจจะยิงสวน!"

หวังหลินเตือนสติ พร้อมกระชากเพื่อนหลบหลังต้นไม้

ปัง!

ทันทีที่ประตูแง้มออก กระสุนนัดสุดท้ายถูกยิงสวนออกมาจริงๆ!

เฉียดหัวไหล่เฉินเทียนเล่ยไปนิดเดียว

"หมดมุกแล้วสินะ!"

หวังหลินอาศัยจังหวะช่องว่างเพียงเสี้ยววินาทีนั้น

ปาบูมเมอแรงสวนกลับเข้าไปในรอยแง้มประตู!

ฟิ้ววว! ฉึก!

เสียงใบมีดกระทบเนื้อดังทึบๆ

ตามมาด้วยเสียงร่างหนักๆ ล้มกระแทกพื้น

ตุบ!

ทั้งคู่รีบวิ่งเข้าไปดู

ชายเจ้าของปืนนอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น หน้าอกถูกเฉือนเป็นแผลลึกเหวอะหวะจนเห็นอวัยวะภายใน

ดวงตาเบิกโพลงด้วยความเจ็บปวดและเคียดแค้น ลมหายใจรวยริน

"ไอ้ พวก บากะ"

มันพยายามด่าทอด้วยแรงเฮือกสุดท้าย

เฉินเทียนเล่ยเดินเข้าไปใกล้ สีหน้าเหี้ยมเกรียม

"ด่าใครบากะวะไอ้เวร? แกนั่นแหละที่ชอบลอบกัด!"

เขาจิกผมมันลากออกมานอกบ้าน แล้วโยนลงบนพื้นหิมะ

คว้าขวานขึ้นมา

"ตายซะ!"

ปึก! ปึก! ปึก!

เขาสับเข้าที่หน้าผากเน้นๆ ไม่ยั้งมือ จนกระทั่งใบหน้านั้นเละเทะจำเค้าเดิมไม่ได้

"ฟู่ววว สะใจชิบ!"

เฉินเทียนเล่ยปาดเหงื่อ และเลือดออกจากหน้า

หวังหลินมองดูเพื่อนด้วยสายตาแปลกๆ

"นายเคยเป็นนักเลงเก่าเหรอ? ท่าทางคล่องแคล่วเชียว"

เฉินเทียนเล่ยเกาหัวแกรกๆ

"แฮะๆ รู้ได้ไงบอส? แต่ผมไม่เคยรังแกคนดีนะ! ผมจัดการแต่พวกนักเลงหัวไม้!"

"เอาเถอะ รีบแบ่งของ รีบกลับ"

เฉินเทียนเล่ยเดินไปหยิบปืนสไนเปอร์ที่ตกอยู่ใต้ต้นไม้ขึ้นมา

ลูบคลำมันด้วยความหลงใหล

"ของโคตรดี ปืนกระบอกเบ้อเริ่ม!"

แต่แล้วเขาก็โยนมันให้หวังหลิน

"เอ้าบอส! ของพี่!"

[ตรวจสอบไอเทม]

[ชื่อ]: ปืนสไนเปอร์ลำกล้องใหญ่

[คุณภาพ]: ยอดเยี่ยม

[คุณสมบัติ]:

• มาพร้อมกล้องสโคปกำลังขยายสูง
• [ระบบช่วยเล็ง]: ล็อคเป้าอัตโนมัติ! 
• [แรงถีบศูนย์]: ยิงนิ่งเหมือนจับวาง
• กระสุน: เหลือ 3 นัด

"สุดยอด!"

หวังหลินตาลุกวาว

นี่แหละคืออาวุธที่เขาขาด อาวุธระยะไกลที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง!

แต่เขาก็รู้สึกเกรงใจ

"นายเจ็บตัวฟรีเลยนะ เอาไปเถอะ ฉันให้"

เฉินเทียนเล่ยส่ายหัวดิก

"ไม่เอาครับบอส ผมสายบู๊ระยะประชิด ชอบสับกะโหลกด้วยขวานมากกว่า มันสะใจกว่าเยอะ!"

"อีกอย่าง ถ้าไม่มีบูมเมอแรงเทพๆ ของบอส เราคงตายห่ากันทั้งคู่แล้ว ปืนนี้บอสสมควรได้ครับ"

แบ่งสมบัติ

ศพนี้ (ป้ายชื่อสีน้ำเงิน) รวยผิดคาด!

• ไม้ x2,110
• หิน x301
• กระสุนสไนเปอร์ x10 นัด (รวมในปืน 3 นัด เป็น 13 นัด)
• แร่เหล็ก x112, แร่ทองแดง x8
• ปลาตัวใหญ่ x28 ตัว (เสบียงเพียบ!)
• กุ้งแม่น้ำ x12, ตะพาบน้ำยักษ์ x2
• ไข่มุก x8 เม็ด
• ผลึกธาตุน้ำ  x80 ก้อน! 
• ม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ตหาตำแหน่ง x1

"ผลึกธาตุน้ำ 80 ก้อน!?"

หวังหลินตื่นเต้นยิ่งกว่าได้ปืน

นี่คือ 1 ในวัสดุสร้างวิหารธาตุ!

แสดงว่าแถวนี้ต้องมี "เหมืองผลึกธาตุน้ำ" แน่ๆ!

เขาใช้ ม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ตหาตำแหน่ง บันทึกพิกัดบ้านหลังนี้ไว้ทันที (เป็นจุดที่ 2 ต่อจากหน้าถ้ำ)

"วันหลังจะกลับมาขุดให้เกลี้ยง!"

การแบ่งของจบลงด้วยดี:

"แฟร์ๆ ครับบอส แค่ปลาพวกนี้ผมก็กินไม่หมดแล้ว!"

เฉินเทียนเล่ยยิ้มร่า หยิบปลาตัวเบ้อเริ่มขึ้นมาโชว์

"ปลาสดมาก! เนื้อแน่นเปรี๊ยะ!"

"บอส คืนนี้เราจัดปาร์ตี้กันมั้ย? ผมมีไวน์ดีๆ เก็บไว้ขวดนึง เอาปลาพวกนี้ไปทำหม้อไฟกินกัน!"

"ชวนพวกในกลุ่มมาด้วย กินคนเดียวมันเหงา!"

• หวังหลิน: ปืนสไนเปอร์ + กระสุน, ผลึกธาตุน้ำ, ม้วนวาร์ป

หวังหลินคิดสักครู่

อยู่คนเดียวมาหลายวัน กินข้าวคนเดียวทุกมื้อ ก็เหงาเหมือนกัน

"เอาสิ! นายเป็นคนชวนนะ ถ้าพวกนั้นตกลง ฉันก็ไป!"

"เยส! รับรองฝีมือทำปลาต้มสูตรบรรพบุรุษของผม อร่อยเหาะ!"

ทั้งคู่แยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อเอาของไปเก็บ

แล้วนัดกันบุกรอบสุดท้ายก่อนค่ำ