บทที่ 31: ยุคนี้ไม่ใช่เวลามาทำเท่!

บทที่ 31: ยุคนี้ไม่ใช่เวลามาทำเท่!

"โอ้โห!"

หวังหลินอุทานด้วยความตะลึงเมื่อเห็นรายการของรางวัลยาวเป็นหางว่าวที่ไหลผ่านหน้าจอ

"โดนบุกแล้วได้ของดีขนาดนี้ อยากให้มาบุกกันอีกเยอะๆ จังวุ้ย!"

นอกจากทรัพยากรพื้นฐานที่เขาคุ้นเคย ยังมีไอเทมแปลกใหม่ 2 ชิ้นที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

[ไอเทม 1]: ผลเลือดมังกร

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

[สรรพคุณ]: ผลไม้จากดินแดนลี้ลับ

• สำหรับสัตว์: เพิ่มพลังความแข็งแกร่งอย่างมหาศาล! เหมาะสำหรับสัตว์เลี้ยง
• สำหรับมนุษย์: ห้ามกินเด็ดขาด! อาจเกิดอาการข้างเคียงรุนแรง
• เงื่อนไข: ต้องปลูกใน "ดินแดนพิเศษ" เท่านั้นถึงจะรอด

"อ้าว คนกินไม่ได้เหรอ?"

หวังหลินแอบผิดหวังเล็กน้อย นึกว่าจะเป็นผลไม้เพิ่มสเตตัสเทพๆ ให้ตัวเอง

"ช่างเถอะ โยนให้พี่นกกินละกัน ดีกว่าให้พวกยุ่นปี่เอาไปกินเอง"

โชคดีที่มันเป็นของสัตว์ ไม่งั้นไอ้สองตัวนั้นคงกินไปแล้วก่อนมาบุกเขา

[ไอเทม 2]: ผลึกธาตุลม

คุณภาพ: ทั่วไป

[สรรพคุณ]: แร่ธาตุจากเหมืองลม ใช้สร้างที่หลบภัยพิเศษ หรืออาวุธธาตุลม

"ของหายาก แต่ตอนนี้ยังไร้ประโยชน์ เก็บเข้าคลังไปก่อน"

สรุปแล้ว การ "ตั้งรับ" ให้ผลตอบแทนดีกว่าการ "บุก" ซะอีก!

เพราะถ้าไปบุกแล้วฆ่าคนช่วย  เราจะได้แค่แต้มผลงาน ไม่ได้ของ

แต่ถ้าฆ่าคนบุกในบ้านตัวเอง ของทุกอย่างในตัวมันจะเป็นของเรา!

"แบบนี้ต้องเปิดบ้านต้อนรับบ่อยๆ ซะแล้ว"

จัดการเคลียร์ของเสร็จ

เขาหยิบ "ยาฟื้นฟูค่าพลังสุขภาพ" ที่เพิ่งผลิตเสร็จ 6 ขวดออกมา

โพสต์ขายในกลุ่มอีลิททันที

วูบ!

หมดเกลี้ยงภายใน 10 วินาที!

"ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า"

แต่เขายังไม่คิดจะวางขายใน ตลาดแลกเปลี่ยนตอนนี้

เพราะช่วงเช้า ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่กับสงครามโซน ไม่มีใครมีอารมณ์มาเดินเล่นในหมอกจนค่าสุขภาพลดหรอก

ต้องรอ "ช่วงบ่าย"

เมื่อโควตาบุกหมด ผู้คนจะเริ่มกลับมาฟาร์มของในหมอก

และเมื่อนั้นแหละ ยากลุ่มนี้จะเป็นที่ต้องการสุดๆ!

ตลอดช่วงเช้า หวังหลินตัดสินใจ "งดบุก"

เขาใช้เวลาเดินสำรวจรอบๆ จุดเกิด เก็บกวาด หญ้าปลุกจิตจนเกลี้ยงป่า!

ได้มาเพิ่มอีก 382 ต้น!

รวมกับที่ซื้อตุนไว้ 215 ต้น ลบที่ใช้ไปนิดหน่อย

ยอดรวม: 591 ต้น!

คำนวณกำไรเล่นๆ

1 ต้น = 1 ขวด = 100 ไม้

591 ขวด = 59,100 ไม้!!!

"รวยเละเทะ!" ดวงตาของหวังหลินลุกวาวเป็นรูปท่อนไม้

นี่มันยิ่งกว่าถูกหวย!

แต่ปัญหาคือ กำลังการผลิต

เครื่องบดอัดทำได้แค่ 6 ขวด/ชั่วโมง

วันนึงทำได้เต็มที่ก็ 120 ขวด

กว่าจะผลิตหมด 500 กว่าต้น ต้องใช้เวลาหลายวัน!

"ช้าเกินไป"

โลกหมอกเปลี่ยนแปลงทุกวินาที อีกไม่นานคนอื่นก็ต้องรู้วิธีทำยาสูตรนี้

และเมื่อนั้น "สงครามตัดราคา" จะเกิดขึ้น ราคา 100 ไม้จะกลายเป็นฝันกลางวัน

ต้องรีบกอบโกยตอนที่ยัง "ผูกขาด" ตลาดอยู่!

หวังหลินนึกถึง [ม้วนคัมภีร์เร่งความเร็ว] ที่ได้มาเมื่อคืน

"ใช้นี่ดีมั้ยนะ?"

ถ้าใช้กับเครื่องบดอัด จะผลิตยาได้เร็วปรู๊ดปร๊าด แถมมีโอกาสได้ผลผลิต x2!

แต่เดี๋ยวก่อน

"ทำไมต้องเลือกล่ะ?"

เขามีสกิล "เงาสะท้อน"  นี่นา!

"คืนนี้ พอสกิลรีเซ็ตตอนเที่ยงคืน ฉันจะก๊อปปี้ม้วนคัมภีร์นี้ซะ!"

เท่ากับว่าจะมีม้วนคัมภีร์ 2 อัน อันนึงใช้กับเตาหลอม (ผลิตเหล็ก) อีกอันใช้กับเครื่องบด (ผลิตยา)

"ฉลาดล้ำเลิศจริงๆ หวังหลิน!"

12:00 น.

ได้เวลามื้อเที่ยง

ตั้งแต่ขึ้นเป็นระดับประณีตร่างกายก็เผาผลาญพลังงานโหดมาก

กินเนื้อทีละ1-1.5 กิโลกรัมถึงจะอิ่ม

"พี่นก! เอานี่ไป!"

เขาโยน ผลเลือดมังกรสีแดงสด ขึ้นไปบนต้นไม้

"ก๊า! ก๊า!"

เจ้านกดำตาโตเท่าไข่ห่าน บินโฉบลงมาคว้าหมับ แล้วรีบคาบกลับไปกินในรังอย่างมีความสุข

"กินให้อร่อยนะพี่ชาย แล้วช่วยเฝ้ายามให้ดีๆ ล่ะ"

หวังหลินเดินกลับเข้าบ้าน ผ่านแปลงผักเล็กๆ

ข้าวโพดและผักกาดขาวโตเร็วมาก สูงเกือบเมตรแล้ว

"อีก 2 วันได้เก็บเกี่ยวแน่ๆ"

เขาเข้าไปตุ๋นเนื้อหม้อใหญ่ ใส่เปลือกส้มตากแห้งเพิ่มความหอม แล้วเอนตัวลงนอนพักบนเตียง

เปิดช่องแชทโซนเช็คสถานการณ์

[โซน 65535 (ฝั่งเรา): 9,895 คน]

[โซน 116444 (ฝั่งยุ่น): 8,828 คน]

"เรายังนำอยู่ เยี่ยมมาก"

สงครามจิตวิทยายังดำเนินต่อไปในแชทโลก ด่ากันไฟแลบ

สลับมาดูใน กลุ่มอีลิท

[ซ่งเสี่ยวเซียว]: "พวกนายโดนบุกกันบ้างยัง? ฉันนี่ยังชิลๆ เลย ไม่มีใครกล้าแหยม!"

[หลิวเฟิงชิง (สีแดง)]: "มีใครมียารักษาแผลมั้ย? เมื่อกี้โดนบุก ฆ่าไอ้ T2 ไป 2 ตัว แต่ผมเจ็บหนัก! เลือดไหลไม่หยุดเลย ใครมีช่วยหน่อย!"

[จวงเหยียนชาง]: "@หลิวเฟิงชิง ทำไมไม่ขอความช่วยเหลือในกลุ่มวะ? จะฉายเดี่ยวไปถึงไหน? ถ้าตายขึ้นมาจะว่าไง? ผมมียา ทักแชทมา!"

[หลิวเฟิงชิง]: "ก็เห็นพวกนายเงียบๆ กัน นึกว่ายุ่ง เลยไม่อยากกวน กลัวเสียฟอร์มด้วยแหละ"

[ซ่งหยาดง]: "คิดผิดแล้วเพื่อน! โดนบุกต้องรีบแจ้ง! นี่ไม่ใช่เวลามาทำเท่โชว์พาว! ถ้านายตาย โมเมนตัมฝั่งเราเสียทันที! จำไว้ ความตายของนายอาจทำให้เราแพ้สงครามทั้งโซน!"

หวังหลินอ่านแล้วพยักหน้าเห็นด้วย

"จริงของมัน ฮีโร่ฉายเดี่ยวมักตายก่อนเพื่อน"

แต่เขาก็ฉุกคิดขึ้นได้

"เดี๋ยวนะ ตัวฉันเองก็ไม่มียารักษาแผลแล้วนี่หว่า!"

เขากวางหมดเกลี้ยง น้ำทิพย์วิญญาณก็ต้องรอเที่ยงคืน

ถ้าโดนบุกตอนนี้แล้วเจ็บหนัก งานเข้าแน่!

ความรู้สึก "วิกฤต" เริ่มก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้ง

"ต้องหายา หรือไม่ก็ต้องไม่เจ็บตัวเลย!"