บทที่ 23: ข่าวลือเรื่องวัตถุเทพโบราณ!

บทที่ 23: ข่าวลือเรื่องวัตถุเทพโบราณ!

[หลิวเฟิงชิง (สีแดง)]: "ผมไปเองครับ ไม่น่าจะมีอันตรายอะไร!"

หลังจากคุยเรื่องแผนการกับคนในกลุ่มสักพัก หวังหลินก็ปิดหน้าต่างแชทลง

สงครามโซนไม่ใช่เรื่องของเขาคนเดียว แม้ตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งมาก แต่พลังของคนคนเดียวนั้นมีขีดจำกัด

ถ้าโซนแพ้ ทรัพยากรโดนหัก อุณหภูมิลดฮวบ เขาเองก็หนีผลกระทบไม่พ้น

ดังนั้น อะไรที่ช่วยได้โดยไม่เข้าเนื้อตัวเอง เขาก็ยินดีทำเต็มที่!

เวลาล่วงเลยไป 21:00 น.

หวังหลินเปิดดูบาดแผลที่หน้าอก ความเร็วในการรักษานั้นช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

"ต้องเติมพลังงานอีกแล้ว"

เขาตักเนื้อตุ๋นขึ้นมาโซ้ยอีกชิ้นใหญ่ๆ

แผลบางแห่งยังลึกจนน่ากลัว คงต้องฝากความหวังไว้ที่ น้ำทิพย์วิญญาณ ของวันพรุ่งนี้

ถ้าได้ดื่มเข้าไปอีกสักรอบ บาดแผลพวกนี้น่าจะหายเป็นปลิดทิ้ง

ติ๊ง!

[ยินดีด้วย! "อีกาทมิฬท้าวมฤตยู" ได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณแล้ว!]

"หือ!?" หวังหลินสะดุ้งโหยง

ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา ในที่สุดเจ้านกดำจอมหยิ่งก็ทนแรงยั่วยวนไม่ไหว ย้ายเข้ามาอยู่ใน วิลล่ารังนก จนได้

"ปากแข็งแต่ใจอ่อนสินะเจ้าหนู"

กินอิ่มแล้วก็ว่าง เขาเปิด ตลาดแลกเปลี่ยน เพื่อสำรวจสินค้า

เป้าหมายแรก: พิมพ์เขียว

แต่ในตลาดตอนนี้เงียบเหงา ไม่มีของดีๆ หลุดมาเลย

แถมที่มีขายก็ราคาขูดรีดสุดๆ

"บ้าไปแล้ว!"

เขามี บูมเมอแรง อยู่แล้ว หน้าไม้เลยไม่ใช่สิ่งจำเป็นเร่งด่วนขนาดนั้น

เป้าหมายที่สอง: ไม้เกรดประณีต

"ไม่มีเลยสักท่อน"

ทั้งตลาดว่างเปล่า แสดงว่ายังไม่มีใครตัดไม้เกรดนี้ได้ หรือไม่ก็ยังไม่มีใครหาเจอ

รวมถึงหินเกรดประณีตด้วย

"คงต้องหวังพึ่งการ สังเคราะห์ สินะ"

แต่ต้องรอสร้าง โต๊ะสังเคราะห์ ให้เสร็จก่อน ถึงจะรู้ว่าต้องใช้อัตราส่วนเท่าไหร่

สายตาไปสะดุดเข้ากับของดีชิ้นหนึ่ง

[พิมพ์เขียว: ชุดเกราะเหล็ก]

"ของต้องมี!"

ถ้าวันนี้เขามีเกราะใส่ คงไม่เจ็บหนักปางตายขนาดนี้

แต่ราคา ไม้ 1,500 ท่อน

"แพงเกินไป"

คนขายคงกะรวยทางลัด หวังหลินทำได้แค่กดรีเฟรชรัวๆ เผื่อมีใครตั้งราคาผิด

ติ๊ด-ติ๊ด-ติ๊ด!

เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวดังขึ้น

หวังหลินขมวดคิ้ว ใครทักมาดึกดื่นป่านนี้?

[เฉินเสวี่ยเหยา]

ชื่อคุ้นๆ เพื่อนร่วมงานที่บริษัทเก่านี่หว่า

เป็นผู้หญิงที่เข้างานพร้อมกัน แต่ไม่ค่อยสนิท แค่พยักหน้าทักทายตามมารยาท

แต่นิสัยยัยนี่ เท่าที่จำได้คือ "จอมประจบสอพลอ" หวังหลินเลยไม่ค่อยชอบหน้าเท่าไหร่

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "พี่หวัง! นั่นพี่ใช่ไหมคะ? หนูเองค่ะ เพื่อนร่วมงานรุ่นเดียวกับพี่ไง ยังไม่ลืมหนูใช่ไหมคะ?"

หวังหลินเลิกคิ้ว "โลกกลมจริงแฮะ"

ด้วยมารยาท เขาจึงตอบกลับไปสั้นๆ

[หวังหลิน]: "จำได้ครับ บังเอิญจัง หาผมเจอได้ไงเนี่ย?"

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "ฮ่าๆ บังเอิญจริงๆ ค่ะ หนูเห็นชื่อพี่ในแชทโซน ดีใจจังที่ได้อยู่โซนเดียวกัน! พี่เก่งจังเลยที่ติด T0 ได้!"

[หวังหลิน]: "ฟลุ๊คเฉยๆ ครับ ว่าแต่สบายดีไหม?"

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "ก็เรื่อยๆ ค่ะ พี่คะ หนูมีเรื่องอยากจะรบกวนพี่หน่อย พอจะช่วยหนูได้ไหมคะ?"

"มาแล้ว ลายออก" หวังหลินคิดในใจ

[หวังหลิน]: "ว่ามาสิครับ"

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "คือหนูไปเจอถ้ำลับใกล้ๆ นี้ พอเดินเข้าไป ระบบมันแจ้งเตือนว่าเป็น 'ถ้ำวัตถุเทพ' ค่ะ! แต่ข้างในมันมืดมาก หนูไม่กล้าไปต่อ ระบบบอกว่าชวนเพื่อนได้ 1 คน พี่ดูรูปสิคะ!"

[ส่งรูปภาพ]

หวังหลินกดดูรูป

ภาพถ่ายมุมอับ แสดงให้เห็นปากถ้ำแคบๆ ที่ตีนเขา พอให้คนมุดเข้าไปได้ทีละคน

"วัตถุเทพ?"

เขาเริ่มสงสัย ของดีขนาดนี้ ทำไมไม่เก็บไว้เอง? มาบอกคนอื่นทำไม?

[หวังหลิน]: "ไว้ก่อนเถอะครับ ผมกลัวอันตราย"

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "พี่ดูรูปนี้อีกทีสิคะ!"

[ส่งรูปภาพ]

รูปที่สอง ภายในถ้ำมืดสนิท แต่มีตัวอักษรเรืองแสงลางๆ เขียนว่า

"ถ้ำวัตถุเทพโบราณ"

หวังหลินหรี่ตาลง

"รูปจริง ตัดต่อไม่ได้"

แต่สัญชาตญาณบอกว่า "มีกลิ่นตุๆ"

ของฟรีไม่มีในโลก ยิ่งของระดับ "วัตถุเทพ" ยิ่งต้องแลกด้วยชีวิต

ยัยนี่อาจจะไม่ได้หวังดี อาจจะเป็นกับดัก หรือหลอกให้เขาไปเป็นตัวแทงค์ก็ได้

[หวังหลิน]: "ตอนนี้เรายังอ่อนแอเกินไปครับ ไว้เก่งกว่านี้ค่อยว่ากัน"

[เฉินเสวี่ยเหยา]: "ตกลงค่ะ ถ้าพร้อมแล้วบอกหนูนะ เอ่อ พี่คะ พอจะมีอาหารแบ่งให้หนูบ้างไหมคะ?"

"นั่นไง สุดท้ายก็วกกลับมาเรื่องของกิน"

[หวังหลิน]: "ผมก็ไม่มีเหมือนกันครับ" (ตัดบท)

เขาปิดแชททันที ไม่สนใจข้อความที่ส่งมาตื๊อต่อ

"วัตถุเทพงั้นเหรอ น่าสนใจ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้"

ทันใดนั้น

ติ๊ง!

[ประกาศโซน: ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิต "ซ่งเสี่ยวเซียว" และ "หลิวเฟิงชิง"]

[ภารกิจเปิดระบบสัญญาสำเร็จ! ระบบ "สัญญาโซน" เปิดใช้งานแล้วเป็นเวลา 7 วัน!]

[กฎการใช้งานสัญญา:]

1. บทลงโทษ: หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา ทรัพยากรทั้งหมดจะถูกยึดให้อีกฝ่ายทันที! และผู้ผิดสัญญาจะติดสถานะ "อ่อนแอ" นาน 7 วัน! (หากตาย สัญญาถือเป็นโมฆะ)
2. ขอบเขต: ครอบคลุมการซื้อขาย, การกู้ยืม, ภารกิจจ้างวาน ฯลฯ
3. ข้อห้าม: ไม่สามารถทำสัญญา "ห้ามโจมตีกันเอง" ได้!
4. ความเท่าเทียม: สัญญาที่ไม่เป็นธรรม (ทาสสัญญา) จะไม่มีผล

หวังหลินอ่านกฎข้อ 3 แล้วยิ้มแห้งๆ

"ห้ามโจมตีกันไม่ได้สินะ"

แปลว่าต่อให้เซ็นสัญญากู้ยืมกัน ก็ยังแอบฆ่ากันได้อยู่ดี

"โลกนี้มันโหดร้ายจริงๆ"

แต่โดยรวมถือว่าเป็นเรื่องดี ปัญหาการโกงของน่าจะหมดไป

22:30 น.

หวังหลินทิ้งตัวลงนอน หลับตาพักผ่อน

พรุ่งนี้ ระบบวาร์ป จะเปิด

เขาต้องระวังการลอบโจมตีจากพวกยุ่นปี่

ดังนั้นคืนนี้ต้องนอนเอาแรงให้เต็มที่!

00:00 น.

ครืดดดด!

นาฬิกาปลุกจากระบบทำงานตรงเวลาเป๊ะ!

หวังหลินดีดตัวลุกจากเตียงด้วยความตื่นเต้น

พุ่งไปที่บ่อน้ำ ตัก น้ำทิพย์วิญญาณ 2 หยดขึ้นมากระดกเข้าปาก

อึก!

พลังงานบริสุทธิ์ไหลซ่านไปทั่วร่าง

บาดแผลคันยุบยิบ เนื้อใหม่กำลังงอกอย่างรวดเร็ว!

ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีกระดับ!

และไฮไลท์สำคัญที่สุดของคืนนี้

"เงาสะท้อน ทำงาน!"

เขาใช้พรสวรรค์ก๊อปปี้ [หีบสมบัติพิเศษระดับ T0] ทันที!

แสงสว่างวาบขึ้น

จากหีบใบเดียว กลายเป็นสองใบวางคู่กัน!

และแน่นอนว่าใบใหม่ต้องมีคุณภาพดีกว่าเดิม!

หวังหลินถูมือไปมา ตาเป็นประกายวิบวับ

"เอาล่ะ มาดูกันสิว่า ของขวัญจากอันดับ 1 จะมีอะไรบ้าง!"