บทที่ 13: บ้านเลเวล 2 และมนุษย์ป้าจอมขอ!

บทที่ 13: บ้านเลเวล 2 และมนุษย์ป้าจอมขอ!

เวลาผ่านไปไวดั่งโกหก

1 ชั่วโมงแห่งการรอคอยสิ้นสุดลง

หวังหลินดีดตัวลุกจากที่นอน เดินตรงไปที่เตาหลอมด้วยความกระตือรือร้นราวกับเด็กน้อยที่รอดูขนมเค้กอบเสร็จ

เปิดฝาเตา ไอร้อนวูบหนึ่งปะทะหน้า แต่โชคดีที่ระบบเตาหลอมเก็บความร้อนได้ดีเยี่ยม ทำให้ภายในกระท่อมไม่อบอ้าวจนเกินไป

เขาใช้คีมเหล็กคีบ เหล็กดัด ที่ร้อนแดงออกมาวางพักไว้ให้เย็น

จำนวน 10 แท่ง ใหม่เอี่ยมอ่อง

รวมกับของเดิม ครบ 30 แท่ง ตามเป้าหมาย!

แต่เตาหลอมจะปล่อยให้ว่างงานไม่ได้ เครื่องจักรต้องหมุน เงินทองถึงจะไหลมาเทมา!

หวังหลินเปิดตลาดแลกเปลี่ยน กัดฟันจ่าย ไม้ 100 และ หิน 50 เพื่อซื้อ แร่เหล็ก มาอีก 20 ก้อน

ยัดใส่เตา อัดฟืนเข้าไป เดินเครื่องต่อ!

"เฮ้อ ใช้เงินเก่งจริงๆ!" เขาบ่นอุบอิบขณะมองดูตัวเลขในบัญชีที่ลดฮวบ

ตอนแรกนึกว่ารวยแล้วจากการขายเชื้อไฟเมื่อหัวค่ำ แต่พอจะเอาจริงเอาจังกับการสร้างบ้าน เงินที่มีก็ดูน้อยนิดไปถนัดตา

"พรุ่งนี้ต้องขยันตัดไม้แล้วสิ ในโลกนี้ 'ไม้' ยังคงเป็นสกุลเงินหลักที่แข็งแกร่งที่สุดจริงๆ"

• ไม้: เหลือ 990 หน่วย

บ่นไปก็เท่านั้น ถึงเวลาแห่งความภาคภูมิใจ!

เขาเปิดเมนู ที่หลบภัย

ปุ่ม อัปเกรด ส่องแสงวิบวับเชื้อเชิญให้กด

[ระบบ: เงื่อนไขครบถ้วน! ต้องการอัปเกรดเป็นเลเวล 2 หรือไม่?]

"จัดไปสิลูกพ่อ!"

[ระบบ: กรุณาออกจากตัวบ้านก่อนทำการอัปเกรดเพื่อความปลอดภัย]

"มีเหตุผล"

ขืนนั่งอยู่ข้างในตอนบ้านขยายตัว อาจโดนเสาบ้านทับตายอนาถ กลายเป็นผีเฝ้ากระท่อมตั้งแต่วันแรก

หวังหลินเปิดประตู ชะโงกหน้ามองซ้ายขวา ทางสะดวก ไม่มีสัตว์ร้าย

เขาก้าวเท้าออกมาสูดลมหนาวหน้าบ้าน แล้วกด ยืนยัน ในหน้าจอโฮโลแกรม

ครืนนน!!!

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าห่อหุ้มกระท่อมไม้ซุงทั้งหลังจนแสบตา

เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าด เสียงหินกระทบกัน เสียงโลหะยึดโครงสร้าง ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับมีทีมช่างก่อสร้างนับร้อยคนกำลังรุมบ้านของเขาอยู่

แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความเร็วแสง

ผ่านไปเพียง 10 วินาที แสงสว่างค่อยๆ จางลง

ภาพตรงหน้าทำเอาหวังหลินอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง

กระท่อมไม้ซุงเสริมความแข็งแกร่ง

จากกระท่อมรูหนู 10 ตารางเมตร บัดนี้มันขยายร่างเป็น 50 ตารางเมตร!

ใหญ่กว่าเดิม 5 เท่า!

โครงสร้างไม้ดูหนาแน่นขึ้น รอยต่อระหว่างท่อนซุงมีแผ่นเหล็กดัดยึดไว้อย่างแน่นหนา ประตูหน้าบ้านเสริมเหล็กคาดดูบึกบึนแข็งแกร่ง

"นี่แหละ ป้อมปราการของจริง!"

หวังหลินลูบคลำผนังบ้านด้วยความหลงใหล ความรู้สึกปลอดภัยพุ่งปรี๊ดจนล้นอก

เขารีบกลับเข้าไปข้างใน ลงกลอนประตูแน่นหนา

ภายในบ้านกว้างขวางจนโล่ง แต่ระบบก็ใจดีเด้งข้อความขึ้นมา

[ระบบ: คุณได้รับสิทธิ์ "ย้ายตำแหน่งเฟอร์นิเจอร์" ฟรี 1 ครั้ง ต้องการใช้งานหรือไม่?]

"รู้ใจจริงๆ พ่อคุณ!"

หวังหลินจัดการจัดฮวงจุ้ยใหม่ทันที

• กองไฟ: ไว้ตรงกลางเหมือนเดิม เป็นหัวใจของบ้าน ให้ความอบอุ่นทั่วถึง
• บ่อน้ำบาดาล: ย้ายไปชิดมุมซ้าย สะดวกต่อการตัก
• เตาหลอม: ย้ายไปชิดมุมขวา (ติดปล่องควัน)
• พื้นที่เพาะปลูก: ไว้ริมหน้าต่าง (เผื่ออนาคตมีแดดส่อง)
• ที่นอน: ปูไว้มุมด้านในสุดที่อบอุ่นที่สุด

ถึงจะไม่มีการกั้นห้องนอนห้องนั่งเล่น แต่แค่นี้ก็หรูหราหมาเห่าแล้วสำหรับวันแรก!

เขาเปิดดูสเตตัสบ้านใหม่ด้วยความภูมิใจ

[ที่หลบภัย: กระท่อมไม้แข็งแรง (เลเวล 2)]

สิ่งปลูกสร้างที่สร้างเพิ่มได้: โต๊ะช่าง, โต๊ะสังเคราะห์, เครื่องบดอัด

เงื่อนไขอัปเกรดเลเวล 3:

• หินเกรดประณีต x500
• ไม้เกรดประณีต x300
• เหล็กดัด x100
• เส้นใย x100
• พิมพ์เขียวบ้านเลเวล 3  x1
• ต้องมีสิ่งปลูกสร้างครบทุกอย่าง (เตาหลอม, โต๊ะช่าง, โต๊ะสังเคราะห์, เครื่องบด)

"อื้อหือ" หวังหลินครางฮือในลำคอ

เงื่อนไขโหด!

ไม้เกรดประณีต? หินเกรดประณีต? มันคืออะไร?

แต่พอมองไปที่ โต๊ะสังเคราะห์ ก็พอเดาได้ คงต้องเอาไม้ธรรมดามาอัดรวมกัน หรือไม่ก็ต้องไปหาตัดไม้เทพๆ ในป่าลึก

หนทางยังอีกยาวไกล แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็นำหน้าคนอื่นไปหลายก้าวแล้ว

เป้าหมายต่อไป โต๊ะช่าง

[โต๊ะช่าง]

ใช้วัสดุ: เหล็กดัด x20, หิน x20, ไม้ x10, หินเหล็กไฟ x10, หนังสัตว์ x5

หน้าที่: ผลิตเครื่องมือ, อาวุธ, ชุดเกราะ, ของใช้ในบ้าน

"ขาดหนังสัตว์"

เหล็กดัดกำลังเผาอยู่ หินไม้มีครบ

พรุ่งนี้คงต้องลองหาแลกในตลาดดู

แต่ตอนนี้ ตี 3 แล้ว

ความง่วงเริ่มเกาะกุมเปลือกตา

หวังหลินทิ้งตัวลงนอนบนฟูกนุ่มๆ ความสุขใจที่ได้นอนในบ้านหลังใหญ่ทำให้หลับสบาย

ติ๊ด! ติ๊ด!

เสียงการ์ดผู้รอดชีวิตสั่นเตือนทำลายความสงบ

หวังหลินขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด "ใครทักมาตอนนี้วะ?"

หยิบขึ้นมาดู ชื่อคุ้นๆ

[หลิวซือลู่]

อ๋อ ยัยคนที่ขอซื้อเขากวางด้วยราคา ไม้ 2 ท่อน เมื่อตอนหัวค่ำนี่เอง

ตอนนั้นเขาบล็อกไปแล้วไม่ใช่เหรอ? อ้อ สงสัยแค่ลบแชท ยังไม่ได้กดบล็อกถาวร พลาดแล้วเรา

[หลิวซือลู่]: "หลับรึยัง?"

[หวังหลิน]: "?" สั้นๆ ได้ใจความ บ่งบอกว่ารำคาญ

[หลิวซือลู่]: "ขอยาเขากวางหน่อยได้มั้ย? ฉันไม่สบายมาก ตัวร้อนจี๋เลย นายเป็นผู้ชายแท้ๆ จะใจดำยืนดูผู้หญิงตายต่อหน้าต่อตาเหรอ?"

“…….”หวังหลินถึงกับพูดไม่ออก

ตอนแรกเสนอราคาไม้ 2 ท่อน ซึ่งก็กดราคาจนน่าเกลียดแล้ว

มาตอนนี้ "ขอฟรี" เลยเหรอ?

แถมยังมามุก "ศีลธรรมจอมปลอม" อีกต่างหาก

[หวังหลิน]: "ขายหมดแล้ว ไปสวดมนต์เอาเถอะ เผื่อพระเจ้าจะเสกยาให้"

[หลิวซือลู่]: "อย่ามาโกหก! ฉันไม่เชื่อ! นายต้องมีเก็บไว้แน่ๆ เราอยู่โซนเดียวกันแท้ๆ ทำไมแล้งน้ำใจขนาดนี้? แค่เศษเขากวางเอง ไม่ใช่ของวิเศษอะไรสักหน่อย!"

เส้นเลือดบนขมับหวังหลินปูดโปน

"แค่เศษเขากวาง? งั้นก็ไปหาเองสิวะ!"

ความอดทนขาดผึง

คนประเภทนี้คือมะเร็งร้ายของสังคม เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล คิดว่าคนทั้งโลกต้องหมุนรอบตัวเอง

ถ้าช่วยไปครั้งนึง วันหลังก็จะมาขออีกไม่จบไม่สิ้น

"อย่าไปให้ค่ากับขยะ"

[หวังหลิน]: ถ่ายรูป ผงเขากวาง ที่เหลืออยู่ในกระเป๋า

แชะ! ส่งรูปไป

[หวังหลิน]: "มี แต่ไม่ให้! เชิญตายตามสบายครับ!"

กด Block ถาวร!

[ระบบ: คุณได้ทำการบล็อกผู้ใช้งาน หลิวซือลู่ เรียบร้อยแล้ว]

"เฮ้อ สบายหูขึ้นเยอะ"

หวังหลินโยนการ์ดไว้ข้างหมอน ปรับโหมด "ห้ามรบกวน"

ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปง

"พรุ่งนี้ตื่นมา ขอให้เจอเรื่องดีๆ กว่านี้หน่อยเถอะ"

ราตรีสวัสดิ์ โลกแห่งหมอก

(โปรดติดตามตอนต่อไป เช้าวันใหม่และการล่าสัตว์ครั้งแรก!)