บทที่ 10: สามสุดยอดไอเทมระดับประณีต !

บทที่ 10: สามสุดยอดไอเทมระดับประณีต !

หวังหลินกวาดสายตาอ่านข้อความของ [เดอ โอลิเวียรา] อีกครั้ง

ระบบแปลภาษาทำงานอัตโนมัติ ทำให้เขารู้ว่าชายคนนี้เป็นชาวต่างชาติ ภาษาที่ใช้ดูสุภาพ อ่อนน้อม และเต็มไปด้วยความศรัทธา

"...ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ทรงอวยพรท่าน..."

"อืม... ดูเป็นคนดีนะ จริงใจใช้ได้" หวังหลินพยักหน้ายอมรับในความศรัทธาอันแรงกล้าของอีกฝ่าย

"แต่ขอโทษทีว่ะเพื่อน... ที่นี่ 'พระเจ้า' ท่านคงยุ่งจนไม่มีเวลามารับสาย หรือไม่สัญญาณก็คงมาไม่ถึงแดนหมอก ไม่งั้นท่านคงไม่ปล่อยให้พวกเราเกือบหมื่นล้านคนมาตกระกำลำบากกันแบบนี้หรอก"

และที่สำคัญที่สุด... "คำอวยพรมันแลกเป็นข้าวกินไม่ได้!"

ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ความศรัทธากินไม่ได้ แต่ "ผลประโยชน์" ต่างหากคือพระเจ้าตัวจริง

ปัดตก!

ต่อมา... ข้อความจากสาวน้อยผู้กระตือรือร้น

[ซุนเสี่ยวเซียว]: "กรี๊ดดด! พี่ชายขาาา~ หนูอยากได้หีบสมบัติฟรี! เลือกหนูเถอะนะๆๆๆ! หนูจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังพี่ทุกอย่างเลย! น้าาา~"

หวังหลินอ่านแล้วก็ได้แต่กลอกตาบนมองเพดานกระท่อม

โลกนี้มันมีแต่คนประหลาดหรือไง? ไม่พวกขอทาน ก็พวกพ่อค้าหน้าเลือด ไม่ก็พวกผู้หญิงที่พยายามจะขายเรือนร่างแลกของกิน

เขาไล่กด "บล็อก" พวกที่ส่งรูปวาบหวิวหรือข้อความไร้สาระทิ้งไปจนเกลี้ยง เก็บไว้ก็รกสมอง

แต่สำหรับแม่สาว ซุนเสี่ยวเซียว คนนี้... ความตื๊อของเธอมันช่างเตะตา

"อยากได้นักใช่มั้ย? ได้... จัดไป!"

เขาหยิบ [กล่องสุ่มปริศนา] ที่ค้างเปอร์เซ็นต์การเปิดอยู่ที่ 99.95% ออกมา

แล้วกดส่งของขวัญให้ ซุนเสี่ยวเซียว ทันที!

ทำไมถึงให้ฟรีน่ะเหรอ? หวังหลินมีเหตุผลทางยุทธวิธีถึง 3 ข้อ

1. ตัดปัญหารำคาญใจ: จะได้เลิกตื๊อ
2. หาหนูทดลอง: เขาอยากรู้ว่าถ้าคนอื่นเอาไปเปิดต่อ มันจะเปิดออกมั้ย? หรือต้องไปหาคนช่วยจิ้มเพิ่มอีกกี่คน?
3. กลัวเสียเครดิต: ขืนเอาไปขายแล้วลูกค้ามารู้ทีหลังว่าต้องไปหาคนช่วยเปิดอีก 5 คน เขาคงโดนด่าเปิงแน่ๆ สู้โยนให้ฟรีๆ ในฐานะ "กิจกรรมแจกของคืนกำไรสู่สังคม" จะดูหล่อกว่าเยอะ!

และที่สำคัญ... ระบบไม่ได้ระบุว่า "ความคืบหน้าในการเปิด" จะโชว์ให้คนรับเห็นทันที

หวังหลินแสยะยิ้มชั่วร้ายมุมปาก...

"ขอให้สนุกกับการหาเพื่อนช่วยจิ้มนะจ๊ะแม่สาวน้อย... หวังว่าเธอจะมีเพื่อนเยอะพอนะ หึหึ"

จัดการเรื่องไร้สาระเสร็จ ก็ถึงเวลาของ "ลูกค้าตัวจริง"

เขาคัดกรองข้อความจากคนนับร้อย จนเหลือแค่ไม่กี่คนที่ดู "มีของ" และคุยรู้เรื่อง

หนึ่งในนั้นคือชายหนุ่มที่ชื่อดูดุดัน... [เฉินเทียนเล่ย]

[เฉินเทียนเล่ย]: "พี่ชาย... ว่าราคามาเลย ผมไม่อ้อมค้อม"

หวังหลินประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว

เขากวางมูสเกรด ยอดเยี่ยม... ถ้าเอาไปฝนเป็นผง

• รักษาหวัด: ใช้แค่ 5 กรัมก็เอาอยู่หมัด
• รักษาแผลสด: ถ้าแผลไม่เหวอะหวะจนเครื่องในไหล ใช้อัดเข้าไปสัก 20 กรัม รับรองแผลสมานภายใน 12 ชั่วโมง

ในใจเขาคำนวณตัวเลข... "1 กรัม แลกไม้ 100 หรือหิน 50..."

ราคานี้ถือว่าไม่แพงเลยสำหรับชีวิตคน

เพราะตอนนี้ [ค่าพลังชีวิต] คือสิ่งสำคัญที่สุด

จากการส่องแชทโซนเมื่อกี้ หลายคนเริ่มบ่นว่า HP ลดต่ำกว่า 70 แล้วร่างกายเริ่มอ่อนเพลีย หน้ามืด ตาลาย

ถ้าลดต่ำกว่า 50... คงทำได้แค่นอนพะงาบๆ รอความตาย

ในขณะที่ไม้กับหิน... เดินไปหน้าบ้านก็เจอแล้ว ใครขยันหน่อยก็หาได้เป็นกองภูเขา

แต่ "ยาวิเศษ" แบบนี้... พลิกแผ่นดินหาก็ไม่เจอ!

แต่หวังหลินไม่อยากได้ไม้กับหิน... เขาอยากได้ "ของแรร์"

เขาพิมพ์ตอบกลับไปด้วยความเยือกเย็น

[หวังหลิน]: "ผมไม่รับไม้กับหินครับ... ของพวกนั้นผมมีเยอะจนเอาไปถมที่ได้แล้ว ผมรับแลกเฉพาะ 'ไอเทมที่เปิดได้จากหีบสมบัติ' เท่านั้น ถ้ามีของดี ส่งรายละเอียดมาให้ดูหน่อย แถมให้คุณตรวจสอบสินค้าก่อนได้ด้วย"

แนบลิงก์: [ข้อมูลไอเทม: ผงเขากวางมูส :ยอดเยี่ยม]

อีกฝ่ายเงียบไปพักใหญ่... คงกำลังชั่งใจ

[เฉินเทียนเล่ย]: "อ่า... ไม้กับหินไม่รับเหรอ? ผมมีเยอะนะ"

[หวังหลิน]: "ไม่ครับ... เวลาของผมมีค่า ถ้าไม่มีของอื่นก็ไม่เป็นไรครับ"

[เฉินเทียนเล่ย]: "เดี๋ยวก่อน! ผมเห็นข้อมูลยาแล้ว... ผมต้องการประมาณ 30 กรัม รอแป๊บ ผมมีของดีมาเสนอ"

"30 กรัม?" หวังหลินเลิกคิ้ว

ต้องการเยอะขนาดนี้... แสดงว่าไม่ใช่แค่เป็นหวัดธรรมดา

"หมอนี่ต้องบาดเจ็บหนักแน่ๆ" อาจจะโดนสัตว์ทำร้ายมา หรือไม่ก็พลาดท่าตกเขา

ยิ่งรู้ว่าลูกค้า "จำเป็น" ต้องใช้... อำนาจการต่อรองก็ยิ่งเทมาอยู่ในมือเขา!

1 นาทีต่อมา ข้อความเด้งขึ้นมา

[เฉินเทียนเล่ย]: "ลองดูอันนี้สิ... [พื้นที่เพาะปลูกขนาดเล็ก]"

[ไอเทม: พื้นที่เพาะปลูกขนาดเล็ก]

คุณภาพ: ประณีต

คำอธิบาย: ผืนดินวิเศษขนาด 1 ตารางเมตร ที่อุดมไปด้วยสารอาหาร เหมาะสำหรับการเพาะปลูก

คุณสมบัติ:

• เร่งการเจริญเติบโตของพืช +20% (สำหรับพืชเกรดทั่วไป)
• เร่งการเจริญเติบโตของพืช +10% (สำหรับพืชเกรดประณีต)
• ช่วยกระตุ้นให้พืชมีโอกาส "วิวัฒนาการ" กลายพันธุ์เป็นเกรดที่ดีขึ้น หากดูแลอย่างดี
• หมายเหตุ: หากเมล็ดพันธุ์เกรดสูงกว่าประณีต จะไม่มีผลเร่งโต

หวังหลินอ่านแล้วก็นิ่งคิด... นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ

"ของดี!"

เขามี [มันฝรั่ง] กับ [มะเขือเทศ] อยู่ในมือ ถ้าได้เจ้านี่มาก็ครบวงจรเกษตรกรรม

แต่ปัญหาคือ... "เวลา"

ภัยพิบัติความหนาวเหน็บกำลังจะมา... อุณหภูมิติดลบ พืชพวกนี้ตายเรียบแน่ๆ ต่อให้ดินดีแค่ไหนก็ตาม

แถมพื้นที่แค่ 1 ตารางเมตร... ปลูกกินแก้ขัดได้ แต่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องระยะยาวยังไม่พอ

"ของดีแต่ผิดเวลา..."

[หวังหลิน]: "ของดีครับ... แต่ตอนนี้มันไร้ประโยชน์ คุณก็รู้ว่าภัยพิบัติความหนาวกำลังจะมา ปลูกอะไรไปก็ตายหมด ราคามันไม่ถึง 30 กรัมครับ... มีอย่างอื่นอีกมั้ย?"

เฉินเทียนเล่ยเงียบไปอีกอึดใจ... คงกำลังกัดฟันกรอดๆ ด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลและความกดดัน

[เฉินเทียนเล่ย]: "เฮ้อ... งั้นดูอันนี้ [ปุ๋ยเร่งโต]"

[ไอเทม: ปุ๋ยเร่งการเจริญเติบโต]

คุณภาพ: ประณีต

คำอธิบาย: สารเคมีมหัศจรรย์จากต่างโลก เร่งเวลาให้พืชโตเร็วราวกับเสกมนตร์!

คุณสมบัติ:

• พืชเกรดทั่วไป: เก็บเกี่ยวได้ใน 3 วัน
• พืชเกรดประณีต: เก็บเกี่ยวได้ใน 7 วัน
• ระยะเวลาออกฤทธิ์: 7 วัน 
• ข้อควรระวัง: ไม่มีผลกับพืชเกรดสูงกว่าประณีต

"บิงโก!"

ตาของหวังหลินเป็นประกาย

สมองของเขาคำนวณอย่างรวดเร็วราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์

ถ้าเอา [พื้นที่เพาะปลูก] + [ปุ๋ยเร่งโต] มารวมร่างกัน...

เขาสามารถเสกมันฝรั่งให้โตได้ภายใน 3 วัน!

ทันเวลาก่อนภัยพิบัติจะมาถึงพอดี!

แถมถ้าปลูกหมุนเวียน 2 รอบ... เขาจะมีเสบียงตุนไว้กินตอนหิมะตกเพียบ!

"นี่มันคอมโบสุดโหด!"

แต่ในฐานะพ่อค้า... จะแสดงอาการอยากได้ออกนอกหน้าไม่ได้ เดี๋ยวโดนโก่งราคาคืน

เขายังคงตีหน้าขรึม พิมพ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

[หวังหลิน]: "อืม... สองชิ้นนี้ถือว่าโอเค แต่ถ้าจะแลกกับ 30 กรัม ผมว่ายังไม่คุ้ม... ยาของผมเกรด ยอดเยี่ยม นะครับคุณเฉิน แถมช่วยชีวิตคนได้ทันที ส่วนของคุณต้องรอตั้ง 3 วันกว่าจะได้กิน... ผมให้ได้เต็มที่ 20 กรัม สำหรับสองชิ้นนี้"

นี่คือการ "บีบไข่" ทางการค้าอย่างแท้จริง

เขารู้ว่าเฉินเทียนเล่ยบาดเจ็บหนัก

ถ้าให้แค่ 20 กรัม... แผลอาจจะหายไม่สนิท หรือต้องทนทรมานต่อ

เขาบีบให้อีกฝ่ายต้องคาย "ของดีที่สุด" ที่ซ่อนไว้ออกมา!

[เฉินเทียนเล่ย]: "โธ่พี่ชาย... นี่มันไอเทมเกรดประณีตสองชิ้นเลยนะ! รวมกันมูลค่ามันสูงกว่ายา 20 กรัมเยอะ! พี่กะจะขูดรีดกันให้ตายเลยเหรอ?"

[หวังหลิน]: "20 กรัมแลกกับชีวิต... ผมว่าคุ้มนะ ถ้าพี่ตายไป ของพวกนี้ก็เป็นแค่ขยะในกระเป๋าผีเฝ้าหลุม"

[เฉินเทียนเล่ย]: "..."

"เอาล่ะ... ยอมแล้ว! พี่นี่มันเขี้ยวลากดินจริงๆ"

"ผมต้องการ 30 กรัมจริงๆ แผลผมลึกมาก ถ้าไม่ได้ยาผมคงไม่รอดคืนนี้"

"ผมมีข้อเสนอสุดท้าย... ผมจะแถม 'เมล็ดพันธุ์' อีกอย่างนึงให้ บวกกับ 'ข้อมูลลับ' อีกหนึ่งเรื่อง! แลกกับยา 30 กรัม! แต่มีข้อแม้นะ... ถ้าปลูกสำเร็จ พี่ต้องขายเมล็ดพันธุ์รุ่นลูกหลานให้ผมในราคาตลาดเกรดประณีต ห้ามโก่งราคา!"

หูผึ่งทันที!

ข้อมูลลับ? เมล็ดพันธุ์?

[หวังหลิน]: "ส่งข้อมูลเมล็ดพันธุ์มาดูก่อน ถ้าถูกใจ... ดีล!"

[เฉินเทียนเล่ย]: [ผลไม้ต้านความหนาว]

[ไอเทม: เมล็ดผลไม้ต้านเหมันต์]

คุณภาพ: ประณีต+

คำอธิบาย: พืชหายากที่เติบโตได้ในที่หนาวเหน็บ

คุณสมบัติของผล: เมื่อรับประทาน จะเพิ่มค่า "ความต้านทานความเย็น" ให้กับร่างกาย ทำให้ทนอุณหภูมิได้ต่ำสุดถึง -30 องศาเซลเซียส!

ระยะเวลา: ออกฤทธิ์นาน 2 ชั่วโมง ต่อ 1 ผล

"ซี้ดดด...!"

หวังหลินสูดปากเสียงดัง

นี่มันไม่ใช่แค่เมล็ดพันธุ์... นี่มันคือ "ตั๋วรอดตาย" สำหรับอีเวนต์หน้าชัดๆ!

ถ้าภัยพิบัติที่จะมาถึงคือความหนาว... เจ้านี่คือไอเทมระดับเทพเจ้า

ทนหนาวได้ -30 องศา!

ถ้าใส่เสื้อกันหนาวหนาๆ บวกกับกินผลไม้นี้... เขาสามารถเดินเล่นกลางพายุหิมะได้สบายๆ ในขณะที่คนอื่นแข็งตายคาบ้าน

และที่สำคัญที่สุด...

สมองของหวังหลินคำนวณข้ามช็อตไปอีกขั้น

"ถ้าเราใช้พรสวรรค์ 'เงาสะท้อน' ก๊อปปี้เมล็ดนี้ล่ะ?"

จากเกรด ประณีต+ มันจะกลายเป็นเกรด ยอดเยี่ยม!

ผลไม้เกรดยอดเยี่ยม... อาจจะกันหนาวได้ถึง -50 องศา? หรือออกฤทธิ์นาน 5 ชั่วโมง?

"นี่คือกุญแจสู่ความเป็นเจ้าโลก!"

หวังหลินรีบพิมพ์ตอบกลับด้วยมือที่สั่นระริก

[หวังหลิน]: "น่าสนใจ... ตกลงครับ! ที่ดิน + ปุ๋ย + เมล็ดพันธุ์ + ข้อมูล แลกกับผงเขากวาง 30 กรัม!"

"ดีล!"

วินาทีนี้... หวังหลินรู้ตัวแล้วว่า

เขาไม่ได้แค่ได้กำไรจากการขายของ... แต่เขากำลังจะกลายเป็น "ราชาแห่งเกษตรกรรม" ผู้กุมชะตาชีวิตของคนในแดนน้ำแข็ง!

(โปรดติดตามตอนต่อไป... การเพาะปลูกแห่งความหวังและข้อมูลลับ!)