บทที่ 3: มุกหากินแบบนี้อีกแล้วเหรอ!

บทที่ 3: มุกหากินแบบนี้อีกแล้วเหรอ!

ด้วยความตื่นเต้น หวังหลินจิ้มลูกบอลแสงตรงหน้าให้แตกออก

ตุ้บ! ไอเทมร่วงลงมากองกับพื้น

[ขนมปังดำ]

คุณภาพ: ทั่วไป

คำอธิบาย: ขนมปังดำที่แข็งโป๊กประดุจก้อนหิน ถ้าฟันไม่แข็งจริงอย่าหาทำ แต่อย่างน้อยก็ทำให้อิ่มท้องได้นะ

หวังหลินพลิกเจ้าก้อนหิน... เอ้ย ขนมปังดำในมือไปมา ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร

นาทีนี้มีของกินก็บุญแล้ว ขืนเลือกกินอดตายแน่

เขาหันไปจิ้มลูกบอลแสงลูกต่อไปทันที

[กองไฟ (สำเร็จรูป)]

คุณภาพ: ทั่วไป

คำอธิบาย: ใช้จุดเพื่อความอบอุ่นหรือทำอาหาร หาได้จากหีบสมบัติหรือคราฟต์เอาเอง ต้องใช้เชื้อเพลิงในการจุด ใช้ได้ทั้งในบ้านและนอกบ้าน

"ของดี!"

ถ้าไม่ได้ตัดไม้เรียกเหงื่อ ป่านนี้เขาคงหนาวสั่นไปแล้ว ยิ่งตกกลางคืนอุณหภูมิต้องดิ่งลงเหวแน่นอน มีกองไฟไว้อุ่นใจกว่าเยอะ

แถมภัยพิบัติที่จะมาถึงคือ "ความหนาวเหน็บ" เจ้ากองไฟนี่แหละคือพระเอกตัวจริง!

สรุปว่า [หีบไม้โบราณ] ให้ของที่จำเป็นต่อการดำรงชีพพื้นฐานครบถ้วน ถึงไม่ได้ของแรร์ แต่ก็ถือว่ารอดตายไปเปลาะนึง

ไฮไลท์จริงๆ อยู่ที่เจ้านี่ต่างหาก... [หีบสมบัติทองแดง]!

ไม่รอช้า หวังหลินเปิดหีบทองแดงตรงหน้าทันที!

วิ้ง!

หีบหายไป... ทิ้งลูกบอลแสงไว้ให้ดูต่างหน้า 3 ลูก!

"เฮ้ย! ได้ตั้ง 3 ชิ้นเลยเหรอ?" หวังหลินตาลุกวาว

หีบไม้เมื่อกี้ได้แค่ 2 แต่หีบนี้จัดให้ 3... คุ้มค่าแก่การก๊อปปี้จริงๆ!

วินาทีนี้หัวใจเขาเต้นรัวเหมือนตอนกำลังขูดหวย

เขารีบจิ้มลูกบอลแสงให้แตกออกทีละลูก...

[มีดปังตออัลลอยด์ (เคลือบแข็ง)]

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

คำอธิบาย: ทำจากโลหะผสมสุดแกร่ง คมกริบและทนทานหายห่วง จะตัดไม้หรือผ่าหินก็เหมือนปอกกล้วย พิเศษสุดด้วยระบบ "สะท้อนแรง" ยิ่งฟันแรง ยิ่งเข้าเนื้อ!

หวังหลินมองมีดปังตอทรงตะขอในมือที่วาววับจับตา... นี่มันคนละเกรดกับมีดทำครัวเมื่อกี้ชัดๆ!

คุณภาพ "ยอดเยี่ยม" เชียวนะ! (ทั่วไป > ประณีต > ยอดเยี่ยม)

เขาดีดตัวลุกขึ้น เดินดุ่มๆ ไปหาต้นไม้เนื้อแข็งที่เมื่อกี้ฟันไม่เข้า

ง้างมือสุดแขน สูดหายใจลึก แล้วฟันลงไปเต็มเหนี่ยว!

เปรี้ยง!

เศษไม้กระจายว่อน! คมมีดกินเนื้อไม้เข้าไปลึกจนน่าตกใจ

"สุดยอด! สมราคาคุยจริงๆ!" หวังหลินตาเป็นประกาย

แผลใหญ่ขนาดนี้ ฟันอีกไม่กี่ทีต้นไม้ล้มแน่นอน

แถมยังเป็นอาวุธป้องกันตัวชั้นดี... ความมั่นใจของหวังหลินพุ่งปรี๊ด!

ยังไม่รีบตัดไม้ ขอดูของที่เหลืออีก 2 ชิ้นก่อน

[กระทะสแตนเลส (เคลือบเทฟลอน)]

คุณภาพ: ประณีต

คำอธิบาย: กระทะคุณภาพดี อาหารไม่ติดกระทะ ช่วยให้ทำอาหารไวขึ้นและอร่อยขึ้นด้วย

งวดนี้ "เทพธิดาแห่งโชค" คงพักกินกาแฟ ไม่ได้สุ่มไอเทมเกรดสูงกว่ากล่องมาให้

แต่กระทะก็มีประโยชน์ ถ้าล่าสัตว์ได้ก็มีเนื้อต้มซุปร้อนๆ กิน... สวรรค์ชัดๆ

คิดได้ดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง "เจ้านกดำ" บนต้นไม้

"เอ... เนื้อนกย่างกระทะร้อนก็น่าสนนะ"

เจ้านกดำเหมือนรู้ชะตา ร้องลั่นป่าทันที

หวังหลินเลิกสนใจนกบ้า แล้วหยิบชิ้นสุดท้ายขึ้นมา

[ผ้าห่มหนังเกรดพรีเมียม]

คุณภาพ: ประณีต

คำอธิบาย: ทำจากหนังสัตว์แท้ นุ่มสบาย ทนทาน กันหนาวดีเยี่ยม มาพร้อมฟังก์ชัน "ทำความสะอาดตัวเอง" ไม่ต้องซักตลอดชาติ!

"แจ่มแมว!"

หวังหลินแทบจะกรี๊ด นี่มันสวรรค์ของคนขี้เกียจซักผ้าชัดๆ!

ขนาด 1.8 x 2 เมตร ห่มมิดทั้งตัว ขนฟูนุ่มนิ่มทั้งสองด้าน

ต่อให้ตัวมอมแมมจากการตัดไม้มานอนคลุก ก็ไม่ต้องกลัวเปื้อน

หลับสบายหายห่วงแน่นอนคืนนี้

เก็บของใส่การ์ดเรียบร้อย สายตาของเขาก็มาหยุดอยู่ที่ [กล่องสุ่มปริศนา]

ความหวังสุดท้าย... เปิดเลย!

[แจ้งเตือน: เปิดล้มเหลว! ความคืบหน้าในการเปิดปัจจุบันคือ 99.95%]

คำแนะนำ: คาดว่าจะเปิดสำเร็จในอีก 5 ครั้ง สามารถส่งไปให้คนอื่นช่วยเปิดได้ (แลกเปลี่ยน)

หมายเหตุ: เมื่อคนอื่นเปิดจนครบ 100% หีบจะเด้งกลับมาหาเจ้าของคนแรกโดยอัตโนมัติ

"ห๊ะ...?"

"ไอ้มุก 'ขออีกนิดเดียว' เนี่ยนะ!?"

นี่มัน... [กล่องสุ่มปริศนา ] ชัดๆ!

หวังหลินแทบจะพ่นคำด่าออกมาเป็นไฟ มุกหากินแบบนี้ตามมาหลอกหลอนถึงต่างโลกเลยเรอะ!

"อีก 0.05% เนี่ยนะ! อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก!"

แต่พอลองอ่านเงื่อนไขดีๆ... เออมันก็ไม่ได้แย่นี่หว่า

ส่งไปให้คนอื่นช่วยจิ้ม ถ้าเปิดไม่ออกก็ส่งคืน ถ้าเปิดออกของก็เด้งกลับมาหาเรา

ระบบออกแบบมากันการโกงกันเองได้ดีทีเดียว

"เอาวะ... เดี๋ยวสร้างบ้านเสร็จค่อยลองส่งไปให้ชาวบ้านช่วยจิ้มดูเผื่อฟลุ๊ค"

เขาเก็บความแค้นฝังหุ่นไว้ก่อน แล้วกลับมาที่ภารกิจหลัก มหกรรมตัดไม้ทำลายป่า!

เขาเดินกลับไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นเดิม

เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ฟันไปสิบกว่าที... ครืนนน! ต้นไม้ใหญ่ล้มลงอย่างง่ายดาย!

เจ้านกดำบนยอดไม้ร้องโวยวายอีกรอบ เหมือนจะด่าว่า "ทำลายธรรมชาติ!"

"หุบปากไปเลยไอ้นกบ้า!" หวังหลินเมินมันแล้วเก็บไม้เข้ากระเป๋า

ได้ไม้มา 12 หน่วย ใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที... เร็วกว่าเดิมเท่าตัว!

ที่สำคัญคือไม่เหนื่อยเลย ยิ่งฟันแรงยิ่งมันมือ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง...

หวังหลินได้ไม้มา 86 หน่วย

เกินพอสำหรับสร้าง [ที่หลบภัย] แล้ว!

เขาหยุดพักหายใจ แล้วเริ่มมองหา "หิน"

เป้าหมายแรกคือ... ก้อนหินยักษ์ที่เขานอนทับตอนเพิ่งวาร์ปมานั่นแหละ!

เขาลองกดใช้สกิล "เก็บรวบรวม" ใส่หินก้อนโต

[ล้มเหลว: วัตถุมีขนาดใหญ่เกินไป ต้องทำให้แตกก่อน!]

"ชิ... กะจะลักไก่นิดหน่อยก็ไม่ได้"

ระบบคงดักทางไว้ ไม่งั้นคนหัวหมอคงกดเก็บภูเขาทั้งลูกไปถมที่แน่ๆ

แต่ไม่เป็นไร... ในคำอธิบายของ [มีดปังตออัลลอยด์] บอกว่า "ทุบหินได้"

หวังหลินแสยะยิ้ม ง้างมีดในมือ

หลังจากซ้อมมือกับต้นไม้มาพักใหญ่ เขาเริ่มจับจังหวะไอ้ระบบ "สะท้อนแรง" นี่ได้แล้ว

"ฮึบ!"

ไม้แรกต้องใส่เต็มข้อ... แล้วพลังที่แท้จริงจะตื่นขึ้น!