บทที่ 1: โลกเซอร์ไววัล!

บทที่ 1: โลกเซอร์ไววัล!

[ถึงเหล่าผู้กล้าทั้งหลาย... โปรดถอดสมองวางไว้ แล้วกระโดดขึ้นรถมาลุยไปด้วยกัน!]

[กดเช็คอินเพื่อเข้าสู่ 'โลกแห่งหมอก' รับแพ็กเกจเริ่มต้นสุดเทพ!]

...เนื้อเรื่องหลัก เริ่มต้น...

“โยก...”

“โยกเข้าไป... เอาให้สุด...”

หวังหลิน นอนแผ่หลากับพื้นหิน ปากพึมพำงึมงำ แขนขากระตุกเบาๆ ตามจังหวะเพลงในความฝัน

แต่แล้ว... เสียงนกร้องแหลมแสบแก้วหูก็ปลุกเขาตื่นจากภวังค์

เขาลืมตาโพลง พบกับภาพที่ไม่คุ้นตา ความงุนงงเข้าครอบงำทันที

รอบตัวรายล้อมด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ใบไม้หนาทึบจนแสงแดดแทบส่องลงมาไม่ถึง พื้นดินถูกปูพรมด้วยใบไม้แห้งหนาเตอะ ดูทรงแล้วน่าจะไม่มีมนุษย์ย่างกรายเข้ามานานมากแล้ว

หวังหลินกวาดสายตามองไปรอบๆ “ที่นี่ที่ไหนเนี่ย? เมื่อกี้ยังนอนฟังเพลงอยู่บนเตียงไม่ใช่เหรอ?”

โดนแกล้ง? เขาจำได้แม่นว่าเปิดเพลงกล่อมตัวเองนอนอยู่ในผ้าห่ม

ประตูห้องก็ล็อกแล้ว เพื่อนที่ไหนมันจะอุ้มเขามาทิ้งกลางป่าลึกขนาดนี้ได้?

ในขณะที่กำลังสับสน จู่ๆ เสียงปริศนาก็ดังขึ้น... ไม่ใช่ข้างหู แต่ดัง "ก้องเข้ามาในจิตวิญญาณ"

[เหล่าผู้กล้าเอ๋ย สวัสดียามบ่าย]

[เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา คุณไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไปแล้ว... แต่อย่าเพิ่งตื่นตระหนก]

[สังเกตดูรอบตัวให้ดี 'การ์ดผู้รอดชีวิต' และ 'มีดปังตอ' ที่วางอยู่ข้างจุดเกิด... นั่นคือเส้นชีวิตของคุณ]

[ขอให้มีชีวิตรอดอย่างกล้าหาญ ลาก่อน!]

“ฮะ? เรื่องบ้าอะไรเนี่ย?”

“เกมเหรอ? หรือทะลุมิติ?” หวังหลินช็อกตาตั้ง

เขารีบเงยหน้ามองบนต้นไม้... ไม่มีลำโพง ไม่มีโทรโข่ง เสียงเมื่อกี้มันมาจากความว่างเปล่า

ด้วยความสงสัย เขาก้มมองที่เท้าตัวเอง

มี มีดปังตอ กับ การ์ดสีดำ วางอยู่อย่างเงียบเชียบ

บนการ์ดสลักด้วยอักขระรูนหน้าตาประหลาดที่อ่านไม่ออก

[การ์ดผู้รอดชีวิต]

ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนการ์ด

วูบ! หน้าจอโฮโลแกรมแสงสีฟ้าเด้งขึ้นมากลางอากาศ

วินาทีที่เห็นจอล้ำยุคแบบนี้ หวังหลินรู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่รายการแกล้งคน... เขาหลุดมาต่างโลกแล้วจริงๆ เทคโนโลยีโลกเก่าทำแบบนี้ไม่ได้แน่

เขาตั้งสติ ยอมรับความจริงอย่างไว แล้วเริ่มไล่อ่านข้อมูลบนจอ

[ระยะเวลาคุ้มครอง: 7 วัน (ลดระดับอันตราย)]

ด้านบนสุดบอกเวลา สภาพอากาศ และการแจ้งเตือน

มีตัวหนังสือสีแดงตัวเบ้อเริ่มเน้นย้ำว่า: ภัยพิบัติครั้งแรกในอีก 7 วัน  ประเภท: ความหนาวเหน็บสุดขั้ว!

ด้านล่างเป็นเมนูเหมือนเกม "ข้อมูลส่วนตัว", "ที่หลบภัย", "ประกาศ"...

อารมณ์เหมือนเล่นเกมเลยแฮะ... เขาลองจิ้มไปที่ "ประกาศ" หน้าจอเลื่อนเปลี่ยนอย่างลื่นไหลเหมือนสมาร์ทโฟน

[ประกาศ]:

โลกนี้อันตรายรอบด้าน... คุณต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์และสภาพอากาศวิปริต ทั้ง หนาวจัด, ร้อนระอุ, แผ่นดินไหว, แก๊สพิษ, ลูกเห็บถล่ม...

วิธีเดียวที่จะรอดคือสร้าง [ที่หลบภัย] ให้เร็วที่สุด!

ตำแหน่งปัจจุบันของคุณคือ [จุดเกิด] (ปลอดภัยจากหมอก)

ขอให้โชคดี!

หวังหลินกลืนน้ำลายเอือก เพิ่งจะดูคลิปเดินป่าเอาตัวรอดในยูทูบไปเมื่อวาน

รู้งี้ไปลงคอร์สฝึกวิชาไว้ก่อนก็ดี

โลกนี้มันเอาถึงตาย พลาดก้าวเดียวคือจบเห่

แถมไอ้ตัวนับถอยหลัง 7 วันนั่นก็กดดันชะมัด

แต่ก่อนอื่นต้องเข้าใจระบบเกมก่อน จะได้ไม่พลาดง่ายๆ

เขาจิ้มไปที่ "ข้อมูลส่วนตัว"

• ชื่อผู้รอดชีวิต: หวังหลิน
• ID ผู้รอดชีวิต: 9
• ความแข็งแกร่ง: ทั่วไป
• พรสวรรค์: ยังไม่ได้สุ่ม
• HP: 99
• โซนปัจจุบัน: 65535
• Tip: ช่วงเวลาคุ้มครอง ทรัพยากรและหีบสมบัติจะเกิดเยอะขึ้น รีบฟาร์มของและอัปเกรดที่หลบภัยซะ!

"ID เลขตัวเดียวเลยเหรอ?" สงสัยตัวเลขจะไม่ซ้ำกัน แต่ชื่อน่าจะซ้ำได้

แต่ไอ้คำว่า "ทั่วไป" นี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด เขาไม่ออกกำลังกายก็จริง แต่เลือดตั้ง 99 มันน่าจะขึ้นว่า "แข็งแกร่ง" หน่อยไม่ใช่เรอะ?

แล้วสูงกว่าทั่วไปมันคือระดับไหนกัน?

เอาเถอะ หนุ่มวัยยี่สิบเลือด 99 ก็ถือว่าฟิตปั๋งแล้วล่ะน่า

อย่างน้อยระบบก็ใจดีให้สุ่ม [พรสวรรค์]

ถึงจะไม่มีสูตรโกงติดตัวมา แต่มีสกิลให้ใช้ก็ยังดี

ไม่รอช้า เขากดปุ่ม [สุ่ม] ทันที

[ยินดีด้วย! คุณได้รับพรสวรรค์: เงาสะท้อน]

บรรทัดข้อมูลส่วนตัวอัปเดตทันที

[พรสวรรค์เฉพาะตัว: เงาสะท้อน (ระดับ: เหนือมนุษย์)]

ความสามารถ: กดใช้เพื่อ "คัดลอก" ไอเทมชิ้นใดก็ได้ ไอเทมตัวก๊อปปี้จะได้รับการ "อัปเกรดคุณภาพ" ขึ้น 1 ขั้นอัตโนมัติ (ไม่จำกัดเลเวล, ยกเว้นไอเทมระดับยูนีค)

เงื่อนไข: ไอเทมแต่ละชิ้นคัดลอกได้ครั้งเดียวเท่านั้น ของก๊อปปี้เอามาก๊อปซ้ำไม่ได้

จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 1 ครั้ง/วัน (รีเซ็ตตอน 0:00 น.)

(สามารถอัปเกรดระดับพรสวรรค์เพื่อเพิ่มจำนวนครั้งได้ — จงออกค้นหา!)

อ่านจบ หวังหลินใจเต้นแรง... เจ๋งเป้ง นี่มันของดีชัดๆ!

แถมยังอัปเกรดเพิ่มจำนวนครั้งได้อีก เพดานความโหดไร้ขีดจำกัด

ส่วนจะอัปเกรดยังไง เดี๋ยวค่อยว่ากัน

เขาพยายามสงบสติอารมณ์ แล้วเปิดดูแท็บ [ที่หลบภัย]

• สถานะ: ยังไม่สร้าง
• เลเวล: 0
• วัสดุที่ต้องใช้: ไม้ x50, หิน x10
• Tip: การสร้างครั้งแรกต้องอยู่ในเขตจุดเกิดเท่านั้น (ย้ายที่ได้ทีหลังถ้ามีไอเทมพิเศษ) / ที่หลบภัยจะผูกกับ "การ์ดผู้รอดชีวิต" ถ้าพัง = การ์ดหาย = ตาย

ไม้ 50 กับ หิน 10... ไม่รู้ว่าเยอะไหม เพราะยังไม่เห็นของจริง

ระบบบอกให้สร้างในที่ที่หมอกจาง... ก็คือแถวๆ จุดเกิดนี่แหละ

เขามองไปรอบๆ เห็นกำแพงหมอกสีขาวขุ่นๆ ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร นั่นน่าจะเป็นขอบเขต

"เลือกทำเลเองไม่ได้เหรอเนี่ย?" เซ็งเลย ทำเลดีมีชัยไปกว่าครึ่งแท้ๆ

ลองเปิด [ช่องแชท] ดูบ้าง

แบ่งเป็น [แชทโลก] กับ [แชทโซน]

ในโซนเขียนว่ามีคนอยู่ 10,000 คน... ไม่รู้อยู่ห่างกันขนาดไหน

“เฮ้ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไร! ฉันเพิ่งถูกหวยรางวัลที่ 1 นะเว้ย! ส่งฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”

“ฮ่าๆๆ โลกแห่งหมอกเรอะ! ฉันอ่านนิยายแนวนี้มาเยอะ ในที่สุด... ฉันคือพระเอก!”

“พวกนายได้สกิลไรกัน? ของฉันได้ ‘คนตัดไม้โดยกำเนิด’... บ้าเอ๊ย อยู่โลกเก่าเป็นทาสบริษัท มาโลกนี้ยังต้องเป็นกรรมกรอีก!”

“ไอ้เวรเอ๊ย! ดึงมาตอนไหนไม่ดึง ดึงมาตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม... หมดอารมณ์เลยโว้ยยย!”

หวังหลินกวาดสายตาอ่านผ่านๆ แล้วปิดทิ้ง... มีแต่พวกสติแตกไร้สาระ

ตอนนี้สิ่งที่ต้องจำให้ขึ้นใจคือ...

7 วันแรกคือช่วงโปรโมชั่น อันตรายน้อย ของดรอปเยอะ ต้องรีบกอบโกย!