เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 199: Meeting the Messengers (1)

Chapter 199: Meeting the Messengers (1)

Chapter 199: Meeting the Messengers (1)


Chapter 199: Meeting the Messengers (1)


สามวันต่อมาผมกลับมาพร้อมกับคำขอบคุณของ0001. ประสบการณ์ของผมมีมากเกินไปและผมก็รู้เรื่อวที่เกี่ยวกับ ‘พระเจ้า’ เล็กน้อย.มีกฎและข้อบังคับ แต่สถานการณ์ในปัจจุบันทำให้โลกแตกต่างเล็กน้อง.

แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนความคิดผม.จุดประสงค์ของผมคือการกลายเป็นราชาดีม่อนและจัดการศัตรูทั้งหมดที่ขวางผมออกไป

ผมได้เรียนรู้ว่านักเวทย์ดวงจันทร์ถูกเรียกว่ากุสตาร์

เขาเป็นพระเจ้า แต่ตอนนี้เขาเป็นได้แค่ตุ๊กตาที่อยู่ในมือของดีม่อน.

ถ้าศรดวงจันทร์ไม่ทำงานก็ไม่มีทางจัดการกับกุสตาร์ได้ ผมจะพยายามอย่างน้อยๆก็เพื่อรักษาสัญญา แต่ผมไม่ลังเลที่จะฆ่ากุสตาร์.

ฆ่าพระเจ้า ผมไม่คิดว่าผมจะพูดแบบนั้น.

‘ดีม่อนฆ่าพระเจ้า.’

มันจะตลกขนาดไหน มันเป็นความสำเร็จในตำนานเท่านั่นที่อยู่ในหนังสือ ผมไม่สามารถที่จะไม่หัวเราะออกมาได้เมื่อมีชื่อของผมอยู่ในหนังสือ.

ผมยังวางแผน กุสตาร์ไม่สามารถใช้พลังของเขาได้เต็มที่ เขาได้รับการออกแบบมาเพื่อทำตามคำสั่งอย่างสมบูรณ์ หากมีการขัดแย้งเขาจะสับสนเป็ยอย่างมาก เขาหยุดขยับพักนึง.

การมาถึงของเซราฟิมยังอยู่ห่างไกลของตัวตนที่อยู่เบื้องหน้าของผม

กุสตาร์.ถ้าเขาไม่อยากตายเขาก็ต้องเลิกเป็นตุ๊กตา

เมื่อผมมาถึงโลกมันก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว มันมืดอย่างชัดเจน ผมสามารถกลับมายังที่จุดปะทะกันได้อย่างแม่นยำ

บริเวณรอบๆเป็นระเบียบราบเรียบ โครงสร้างทั้งหมดถูกทำลายแลัวมีหลุมจำนวนมากอยู่บนพื้นดิน มันเป็นจุดที่อาจจะทำให้เวียนหัวเมื่อมองดูหลุมที่ไม่มีที่สิ้นสุด.

‘พลังเวทย์..’

ผมรู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตและดีม่อนอื่นๆมากมาย มันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องออกที่นี่อย่างรวดเร็ว

‘ฉันต้องหาแม๊ก.’

ดาร์กไนท์ ฉันต้องรับออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว.

มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาแม๊กเพราะสถานที่ในการเจอกันได้บอกล่วงหน้าเอาไว้แล้ว มีเกาะเล็กๆใกล้กับรีเซิลประเทศบราซิลที่ซึ่งมีสเกลตัลโซลเยอร์และมังกรกระดูก.

"โอ้ ฝ่าบาท!”

แม๊กปรากฏตัวออกมาทันทีที่ผมแผ่พลังเวทย์เปิดเผยที่อยู่ของผม เขาพอใจมากและคุกเข่าอย่างรวดเร็ว.

“กระหม่อมรอพระองค์อยู่”

แม๊กมีการบาดเจ็บมากมาย มันแสดงให้เห็นว่ามีการต่อสู้ที่รุนแรง อย่างไรก็ตามมันยังไม่จบแทนที่จะถามเขา ผมก็พูดว่า

“คุณได้ดูแลเอเลนแล้วหรือยัง?”

"ผมขอโทษ เขาถ่วงเวลาจนกระทั้งกำลังเสริมของเขาและดีม่อนตนอื่นมาถึง ผมได้บดปากของเขา แต่..."

ผมพยักหน้า แม๊กคิดว่าการทำให้ปากของเอเลนไม่สามารถพูดได้นั้นจะทำให้เขาไม่สามารถสั่งการใดๆได้ มันเป็นสิ่งที่ต้องอาศัยดวงอย่างมา

"แล้วนักเวทย์ดวงจันทร์ก็อยู่ข้างกายเอเลน.”

“นี่..มันไม่ใช่ความจริง.”

"ไม่ใช่?"

ผมมองแม๊กด้วยสายตาที่ประหลาดใจ

"เกิดการระเบิดและโลกก็ดูเหมือนกับพลังทลายลง มันเกิดที่ฝ่าบาทและนักเวทย์ดวงจันทร์สู้กัน ไม่นานหลังจากนั้นผมก็ไปยังพื้นที่ตรงนั้น แต่ฝ่าบาทและนักเวทย์ได้หายไป ในกรณีนี้ผมได้ติดตามเอเลนแต่ไม่มีนักเวทย์อยู่ข้างกายเขา”

แม๊กไม่ได้ทำงานด้วยความประมาท เขามั่นใจว่าคำพูดของเขาเป็นความจริง.

นักเวทย์หายตัวไป...

ผมแตะที่กราม.

"มีการเปลี่ยนแผน ไม่ต้องกังวลเอเลนอีกแล้ว.”

"เอเลน? ตอนนี้ ผม...”

"ไม่ เวลานี้ผมจะออกมารับหน้า”

ในเวลาเดียวกันสายตาของแม๊กก็ระห้อยลง

“……! มันเป็นเพราะว่าผมทำงานไม่เร็วพอ?ความสามารถของผมอาจจะไม่มีมากนัก แต่ได้โปรดให้โอกาสสุดท้ายกับผม!”

ปึก! ปึก!

แม๊กคำนับพร้อมกับเอาหัวโขกพื้น

มันไม่ใช่ความตั้งใจของผม แต่นั้นแม๊กคิดต่างออกไป

ผมมีความต้องการที่ต่างออกไป ผมกำลังรอยูป้าและเอเรียล ให้มาเจอกัน และผมต้องการจัดการกุสตาร์.

ถ้าผมได้สู้กับเอเลนกุสตาร์ต้องปรากฎขึ้นและในเวลานั้นผมจะได้จัดการเขา

ปัญหายังคงเป็นยูป้า เขาอาจกำลังเคลือนไหว.

แน่นอนว่าผมไม่ได้ตั้งใจที่จะโชว์ตัวออกมาจากดันเจี้ยนของเอเลน

ผมต้องหันเหความสนใจของยูป้า เขาไม่สนใจเอเลน!

การทำแบบนี้ผมจะเป็นต้องว่างแผนบางอย่าง

'ชุมนุม.’

การชุมนุนของแกร์นดยุค

หลังจากมีคำเชิญไปแล้วพวกเขาอาจจะรวมตัวกันในดินแดนที่เป็นกลางเพื่อพูดและกระตุ้นกันและกัน พวกเขาอาจจะเมิณคำเชิญ แต่มันก็น่าลอง.

‘พวกเขาค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น.’

โดยเฉพาะยูป้าและแพนเดอโมเนี่ยมจะมาพร้อมกับคำถาม ผมสามารถฟังพวกเขาพูดออกมาและรับข้อมูลต่างๆได้ เพื่อที่จะได้ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ตรงกันข้ามพวกเขาพยายามที่จะหาข้อมูลจากผม แต่...ความขัดแย้งนั่นก็ไม่เลวร้ายนัก.

"ผมจะปล่อยหน้าที่ในการโจมตีดันเจี้ยนของเอเลนกับคุณ ฉันจะบอกวิธีตรวจสอบนักเวทย์ดวงจันทร์กับคุณ”

“……! แม๊กคนใหม่ จะทำให้ดีที่สุด”

ความสั่นสะท้านของเขาได้หยุดลง.

ผมมองลงไปที่แม๊ก

ในขณะที่ผมได้กลับมาที่โลก ผมได้หาวิธีที่จะควบคุมกุสตาร์และวิธีที่จะจัดการเอเลน

เมื่อการพบประกันผมจะอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสำหรับการจัดการมัน

‘ยิฮิ.’

พรแฟร์รี่!

ผมไม่ได้อยู่ในโลกกลับด้าน แต่นี่คือโลก

หลังจากนั้นไม่นานเสียงของยิฮิก็เข้ามาในโสตประสาทของผม

‘ค่า ~ มาสเตอร์. ยิฮิกำลังทำงานอย่างยากลำบากในตอนนี้.’

'มีงานให้ทำ’

‘ค่า~ มาสเตอร์. ยิฮิกำลังงานหนักมากตอนนี้’

ดวงตาของผมหรี่ลง มันเป็นคำตอบเดียวกัน เสียงของเธอยานลงเล็กน้อย ผมพูดด้วยเสียงจริงจัง

'ให้โอเว่นสร้างบัตรเชิญสี่ครั้ง เขาต้องทำเสร็จก่อนที่ผมจะกลับไป.’

‘หืม! ยะ-ยิฮิ. ยิฮิไม่ได้หลับ.บัตรเชิญ? ฉันจะบอกเขา.แต่จะเชิญใคร? เขาจะได้ทำให้ถูกต้อง?’

'พวกมันจะถูกส่งไปยังแกร์นดยุค ผมจะให้ทำตามคำพูดของผม คุณสามารถใช้วัสดุที่จำเป็นได้.’

‘ค่ะ!’

ผมหยุดการสื่อสารกับยิฮิหลังจากได้คำตอบ.

"คุณไม่สามารถมองหาร่องรอยที่นักเวทย์ดวงจันทร์ทิ้งไว้ได้?”

“ใช่ฝ่าบาท เมื่อผมมาถึงเขาก็หายไปแล้ว.”

"อืม..ตอนนี้ฉันต้องกลับไปแล้ว.”

"ผมจะเริ่มโจมตีดันเจี้ยนเอเลน.”

เขาต้องการ การยอมรับจากผม ดวงตาของเขามีเปลวเพลิงแห่งความปราถนา แต่ผมส่ายหัว

"ไม่คุณจะกลับไปพร้อมกับผม.”

“หืม?”

"คุณไม่อยากได้อุปกรณ์ใหม่หรอ?”

“อ่า...!”

แม๊กชอบใจเป็นอย่างมาก เขากำลังใช้อุปกรณ์จากโลกเบื้องล่าง อุปกรณ์ต่างๆก็เป็นของชั้นเลิส แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามันผ่านมานานแล้ว ทั้งเสื้อเกราะและหมวกป้องกัน.

พวกมันเป็นสนิมและมีรูอยู่หลายที่ทำให้เขามีการป้องกันที่น้อยมาก มีทางเลือกมากมายแต่ไม่มีอุปกรณ์ที่ดีกว่าดันเจี้ยน.

"ไปกันเถอะ.”

ผมขึ้นไปบนมังกรกระดูกและตามมาด้วยแม๊กที่อยู่ด้านหลังผม เคออสก็นั่งที่มังกรอีกตัว.

ผมรู้สึกถ่วมท้น

เมื่อกลับมาที่ดันเจี้ยน โอเว่นและยิฮิกำลังรออยู่

"บัตรเชิญเสร็จแล้ว แค่นี้ก็พอหรอ?”

ผมได้รับบัตรเชิญที่โอเว่นทำให้แลัวผมก็ตรวจสอบพวกมัน

สิ่งที่น่าประทับใจคือมันมีผงของโอริฮารูกอนอยู่นิดหน่อย ดวงแสงวิ่งไปรอบๆวาธและดาบจักพรรดิที่ถูกวาดไว้หลังคำเชิญ ตัวอักษรถูกเขียนด้วยหมึกสีแดงและเด่นชัดอย่างมากดังนั้นผมจึงชอบมันอย่างยิ่ง พวกเขาเป็นคำเชิญที่งดงาามและไม่มีข้อบกพร่อง.

“ยอดเยี่ยม.”

“ขอบคุณ.”

“ยิฮิ.เรียกคริสปี้และจูรอม ผมจะไปรอที่ห้องแกนดันเจี้ยน.”

"ฉันเข้าใจแล้ว ยิฮิฮิ! ยิฮิจะเรียกพวเขาทั่งสอง!”

ยิฮิกระพือปีกอย่างรวดเร็วเข้าไปในดันเจี้ยน ดูเหมือนว่าเธอจะบอกพวกเขาโดยตรง.

'ตอนนี้...ฉันต้องคิดหัวข้อที่จะเปิดประชุม.’

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเรียกคริสปี้และจูรอมออกมาด้วย

เนื้อหาของคำเชิญ!

ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายในคำเชิญอย่างไรดังนั้นผมต้องพึ่งพวกเขาสองคนที่ฉลาดเป็นอย่างมาก

การรวมตันกัวของแกรน์ดยุคทั้งสี่มันขึ้นอยู่กลับคำพูดในบัตรเชิญ


TL Note: As people suggested, I will change Randalph's goal of becoming devil=demon king just to make things easier.

จบบทที่ Chapter 199: Meeting the Messengers (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว