บทที่ 31

"ท่านปู่ ให้ฉันจัดการมันเอง..."

เมื่อเห็นว่าปู่ของเขากังวลเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของเขามากหลี่มู่ไป๋ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามสําหรับเขามันไม่สําคัญว่าตระกูลเสี่ยวจะถูกทําลายหรือไม่ เพราะสําหรับเขามันไม่ต่างจากการเหยียบมด

ที่สำสัญที่สุดเขาจะไม่รู้สึกตื่นเต้นที่ได้รับ 'คะแนนวายร้าย' จากสิ่งนั้น

ท้ายที่สุดเสี่ยวชิงเฉิงเพียงต้องการถอนสัญญาการแต่งงาน แต่เป็นเล้งเฉียนซื่อที่ตัวเองได้ริเริ่มที่จะลอบสังหารเขา

ตอนนี้ตระกูลเสี่ยวก็เต็มใจที่จะจับต้นขาของเขาแล้ว

ดังนั้นแทนที่จะปล่อยให้ครอบครัวของเสี่ยวชิงเฉิงล้มละลายหลี่มู่ไป๋รอคอยที่จะเห็นเธอถูกทรยศ โดดเดี่ยว ไม่พอใจและถูกดูถูกโดยญาติของเธอเอง

"เจ้าจะจัดการเองรึ"

ปู่ของเขาขมวดคิ้ว

จากนั้นเขาก็ส่ายหัวอย่างช้าๆและพูดว่า "ปีนี้คุณอายุเกือบยี่สิบปีแล้วและไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะได้สัมผัสกับบางสิ่ง...

"ข้าจะยอมให้เจ้าจัดการเรื่องนี้ พ่อบ้านเหยียนจะช่วยเหลือเจ้าอย่างเต็มที่ เจ้าสามารถระดมทรัพยากรของตระกูลหลี่ได้ตามต้องการ..."

"อืม..."

หลี่มู่ไป๋ยิ้มอย่างทําอะไรไม่ถูก

หากเขาระดมทรัพยากรที่สมบูรณ์ของตระกูลหลี่เพียงเพื่อตระกูลเล็กๆในจิงไห่

ทุกคนในประเทศเซี่ยจะต้องตะลึง

หากปู่ของเขาอนุญาตให้เขาระดมทรัพยากรของครอบครัวเพื่อจัดการกับครอบครัวเล็ก ๆ เช่นตระกูลเสี่ยว เขาต้องบอกว่าปู่ของเขาให้ความสําคัญกับเขามาก

"ท่านปู่ ฉันอยากย้ายออกด้วย"

หลังจากที่เขาพูดถึงตระกูลเสี่ยว หลี่มู่ไป๋ก็พูดต่อ

ท้ายที่สุดในฐานะวายร้ายที่ถูกลิขิตเอาไว้ เขาจะได้พบกับนางเอกหลายคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

หากเขาพบกับพวกเธอทุกคนในคฤหาสน์ตระกูลหลี่ เขาจะอายเกินกว่าจะสบตากับปู่ของเขา

"เจ้าต้องการย้ายออก? เจ้าต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเอง?"

น้ําเสียงของหลี่คุนหยวนเริ่มวิตกกังวล เขาถาม "สภาพแวดล้อมในวิลล่าและคฤหาสน์ของเจ้า เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับเจ้าแล้ว ทําไมเจ้าถึงอยากย้ายออกและใช้ชีวิตด้วยตัวเอง"

"แค็ก..."

หลี่มู่ไป๋ไอ

เขามีหลายสิ่งที่เขาต้องทํา ถ้าเขาอยู่ในคฤหาสน์มันจะไม่ดีถ้าเขารบกวนความสงบของปู่โดยไม่ได้ตั้งใจ

"ฉัน..."

หลี่มู่ไป๋ได่เริ่มเกลี้ยกล่อม

เมื่อคุณปู่ของเขาได้ยินไม่เพียง แต่ใบหน้าของเขาไม่หน้าเกียจขึ้นเท่านั้นเขายังรู้สึกมีความสุขอีกด้วย

เขาคิดว่าหลานชายที่มีค่าของเขาได้รู้แจ้งแล้ว!

"ดี!"

เขาพยักหน้าซ้ํา ๆ และด้วยรอยยิ้มเขากล่าว "เป็นเรื่องดีที่เจ้าตัดสินใจย้ายออก มีวิลล่าอยู่ลึกเข้าไปในภูเขาหยุนหยิน สภาพแวดล้อมที่นั่นเงียบสงบมากและอยู่ไม่ไกลจากเมืองมากนัก ถ้าเจ้ารู้สึกดีกับมัน เจ้าก็อยู่ตรงนั้นได้!"

"งั้นก็ขอบคุณท่านปู่"

หลี่มู่ไป๋ตอบด้วยรอยยิ้ม

"แต่ถ้าเจ้าอยากย้ายออก คุณต้องสัญญากับฉันอย่างหนึ่ง..."

คุณปู่ของเขาจึงพูดเปลี่ยนเรื่อง

"ท่านปู่ ฉันรอฟังอยู่"

หลี่มู่ไป๋ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

ท้ายที่สุดเมื่อเห็นว่าปู่ของเขารักเขาแค่ไหนในฐานะหลานชายของเขา เป็นปกติที่เขาไม่เต็มใจที่จะปฏิเสธ

"เจ้าเพิ่งอายุยี่สิบปี แม้ว่าเจ้าจะยังอยู่ในวิทยาลัย แต่มันจะดีกว่าถ้าเราตัดสินใจเกี่ยวกับการแต่งงานของเจ้าโดยเร็วที่สุด ข้าจะให้เจ้าจัดการเรื่องของเสี่ยวชิงเฉิง แต่เธอไม่มีคุณสมบัติที่จะแต่งงานกับครอบครัวของเราอีกต่อไป...

"ข้าเจอคู่แต่งงานของเจ้าอีกคนแล้ว...

"แต่เจ้าไม่จําเป็นต้องกังวล ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง ข้าและแม่ของเจ้าได้พบปะกับเธอเป็นการส่วนตัวและพูดคุยกับเธอ...

"เธอมาจากตระกูลหนิงแห่งเมืองหลวงอิมพีเรียล เธออายุเท่ากับเจ้าและเพิ่งอายุยี่สิบปี...

"เธอไม่เหมือนเสี่ยวชิงเฉิงซึ่งแก่กว่าคุณสามปี สําหรับตระกูลเราการหวงเรือ่งผู้หญิงอย่างเธอไม่ใช้เรื่องดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอมาจากตระกูลเล็ก ๆ อย่างตระกูลเสี่ยว เจ้าไม่ควรยึดติดกับเธอราวกับเธอเป็นไข่ทองคำ..."

"อ้าว ท่านปู่เจอคู่แต่งงานของข้าอีกแล้วเหรอ"

เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ปู่ของเขาพูดหลี่มู่ไป๋ก็ยิ้มอย่างขมขื่น

เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่านี่เป็นเครืองมือของพล็อตที่มีจุดประสงค์เพื่อขับเคลื่อนพล็อตไปข้างหน้า?...

"ทําไมเจ้าถึงดูไม่เต็มใจนัก?...

"เธอไม่ได้มาจากครอบครัวหนิงเท่านั้น แต่ยังสวยมากอีกด้วย รูปร่างหน้าตาของเธอไม่ซีดเหมือนเสียวชิงเฉิง แม้แต่ในวัยเด็กเธอได้รับการยกย่องว่าเป็นความงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงอิมพีเรียล

"ครอบครัวเสียวตัวจิ๋วนั้นไม่สามารถเทียบได้กับสถานะของเธอ...

"ข้าไม่มีวันทำให้เจ้าผิดหวัง..."

(จะเรียกว่า เมืองหลวงอิมพีเรียล หรือ เมืองหลวงของจักรวรรดิ แบบตรงตัวดีครับ ช่วยหน่อย)