บทที่ 30 ราชินีผึ้งเพชฌฆาตทมิฬ

บทที่ 30 ราชินีผึ้งเพชฌฆาตทมิฬ

"เอาล่ะ เสี้ยโหวตุ้น ไปลากมอนมา"

"รับทราบ ลูกพี่"

"โล่พุ่งชน!" เสี้ยโหวตุ้นขยับเข้าใกล้ฝูงมอนสเตอร์ ทันทีที่เข้าระยะโจมตี เขาก็เปิดสกิล 'โล่พุ่งชน' ทะยานเข้าไปกลางดงสัตว์อสูรทันที

"โฮก~" ฝูงมอนสเตอร์ที่ถูกรบกวนแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว รุมทึ้งเสี้ยโหวตุ้น ตัวเลขความเสียหายเด้งรัวๆ ขึ้นบนศีรษะของเขา

"-18"

"-18"

... หวังหมิงมองหลอดเลือดที่ลดลงของเสี้ยโหวตุ้นพลางประเมินในใจ ดูเหมือนว่าหลังจากสวมโล่ไม้แห้งเหี่ยวแล้ว พลังป้องกันของเสี้ยโหวตุ้นจะเหนือกว่าเขาเล็กน้อย แต่ปริมาณเลือดยังน้อยกว่า

"เสี้ยโหวหยวน ฮีลให้เสี้ยโหวตุ้นด้วย คนอื่นๆ เน้นทำดาเมจ!"

"เพลงดาบชัก!" โจโฉแห่งสามก๊กตะโกนลั่น เป็นคนแรกที่เปิดฉากโจมตีด้วยสกิลโจมตีหมู่ 'เพลงดาบชัก'

ทันใดนั้น แสงดาบวาบวับปรากฏขึ้น เงาดาบนับสิบสายพุ่งทะยานไปมาฟาดฟันใส่ฝูงมอนสเตอร์เบื้องหน้า

"ลูกศรเจาะเกราะ!"

"ลูกไฟเพลิง!"

เคาทูแห่งสามก๊กและซุนฮกแห่งสามก๊กต่างก็ปล่อยสกิลตามมาติดๆ ลูกศรแหลมคมและลูกไฟร้อนแรงพุ่งแหวกอากาศเข้าใส่ฝูงสัตว์อสูร

แม้ความเสียหายของแต่ละคนจะไม่รุนแรงนัก แต่เอฟเฟกต์สกิลอันตระการตาก็ทำให้หวังหมิงอดอิจฉาตาร้อนไม่ได้

หวังหมิงหยิบลูกดอกออกมาบ้าง แล้วซัดเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์

"-1"

"-148"

"-55"

"-46"

"-54"

"-110"

... เมื่อมีเสี้ยโหวตุ้นแห่งสามก๊กคอยรับตีนแทน หวังหมิงจึงไม่ต้องพะวงเรื่องหลบหลีก สามารถปลดปล่อยพลังโจมตีได้อย่างเต็มที่ เพียงชั่วอึดใจ ด้วยความร่วมมือของทุกคน มอนสเตอร์ระลอกนี้ก็ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง

"น้องเล็กดาเมจแรงขนาดนี้ มิน่าล่ะถึงโซโล่ชั้นแรกคนเดียวไหว"

การได้ยินกิตติศัพท์กับการได้เห็นกับตาเป็นคนละเรื่องกัน เมื่อได้เห็นพลังทำลายล้างของหวังหมิงกับตาตัวเอง ทุกคนต่างตกตะลึง

โดยเฉพาะเสี้ยโหวตุ้น ก่อนหน้านี้เพราะทีมขาดตัวทำดาเมจ ต่อให้เขายืนแทอึดแค่ไหน กว่าจะฆ่ามอนสเตอร์ตายสักตัวก็กินเวลานานโข ทั้งเสียเวลาทั้งเปลืองน้ำยา

เขาไม่คิดเลยว่ามอนสเตอร์ระลอกแรกจะถูกกำจัดได้รวดเร็วปานนี้

"ฮ่าๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ถ้าไม่ได้พี่เสี้ยโหวตุ้นช่วยแทงค์ให้ ผมคงยืนซัดสบายๆ แบบนี้ไม่ได้แน่"

"น้องเล็กถ่อมตัวเกินไปแล้ว เสี้ยโหวตุ้น ลากต่อเลย"

"จัดไป" เสี้ยโหวตุ้นยิ้มกว้าง ก่อนจะวิ่งไปลากมอนสเตอร์ชุดต่อไป

ไม่นานนัก มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกทั้งหมดในชั้นแรกก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก เงาดำขนาดมหึมาค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

"ทุกคนระวังตัว บอสมาแล้ว!"

ยังไม่ทันที่โจโฉแห่งสามก๊กจะเอ่ยจบ เสี้ยโหวตุ้นแห่งสามก๊กก็พุ่งเข้าไปหาบอสแล้ว

เมื่อบอสล็อกเป้าไปที่เสี้ยโหวตุ้น คนอื่นๆ ก็กรูกันเข้าไปรุมสกรัม

หวังหมิงถึงกับเลิกใช้ลูกดอก เปลี่ยนมาใช้หมัดลุ่นๆ ทุบบอสแทน

คราวนี้ไม่มีเหตุการณ์พลิกผัน ด้วยการมีหวังหมิง ตัวทำดาเมจสุดโหดมาร่วมทีม บอสจึงล้มลงกองกับพื้นในเวลาไม่ถึง 5 นาที

"บ้าน่า บอสตัวนี้มันอ่อนขนาดนี้เลยเหรอ?"

สมาชิกทีมสามก๊กต่างมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ ครั้งแรกที่พวกเขามากันเอง ทีมถึงกับแตกพ่ายยับเยิน แต่คราวนี้กลับล้มมันได้ในเวลาไม่ถึง 5 นาที

ความแตกต่างนี้มันช่างมหาศาล และเหตุผลเดียวที่ทำให้พวกเขามีประสิทธิภาพขนาดนี้ก็คือการเข้าร่วมของหวังหมิง

"มัวมองผมทำไมเล่า เก็บของสิครับ!" หวังหมิงเกาหัวแกรกๆ เร่งเร้าโจโฉแห่งสามก๊ก

"ฮ่าๆ ได้ๆ" โจโฉแห่งสามก๊กหัวเราะร่า เดินเข้าไปที่ซากบอส

"โชคดีชะมัด ดรอปของม่วง 3 ดาวตั้ง 2 ชิ้น เสี้ยโหวตุ้น นายบ่นว่าตีเบาไม่ใช่เรอะ เอานี่ไป ดาบนี่ของนาย"

"แล้วก็มีกำไลสายกายภาพอีกอัน อันนี้ข้าขอนะ"

"โอเค ไม่มีปัญหา"

หวังหมิงมองดูการแบ่งปันไอเทมพลางตรวจสอบผลประกอบการของตัวเอง แม้โอกาสติดสถานะ 'กลืนวิญญาณ' จะลดลงไปมาก แต่เขาก็ยังขโมยแต้มสถานะมาได้กว่า 40 แต้ม

ที่สำคัญคือ เวลาผ่านไปเพียงแค่ 20 นาทีเท่านั้น

20 นาที ได้มา 40 แต้มสถานะ ความเร็วระดับนี้ตอนเขาโซโล่คนเดียวยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

"เอาล่ะทุกคน ฟื้นฟูสถานะให้พร้อม เตรียมลงชั้นต่อไป"

ทุกคนต่างหยิบน้ำยาเลือดและมานาขึ้นมาดื่ม เมื่อสถานะกลับมาเต็มเปี่ยม ก็ก้าวเข้าสู่วงเวทย์วาร์ปเพื่อไปยังชั้นถัดไป

"ระบบแจ้งเตือน: ท่านเข้าสู่แดนลับหมู่บ้านมือใหม่ ชั้นที่ 1 ในพื้นที่นี้ อัตราการดรอปไอเทมจะเพิ่มขึ้น 80% และผู้เล่นจะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 80% หลังกำจัดมอนสเตอร์ หากผู้เล่นเสียชีวิตจะไม่สูญเสียค่าประสบการณ์ พื้นที่นี้อันตรายยิ่ง โปรดระมัดระวัง"

80%! อัตราการดรอปและค่าประสบการณ์ในชั้นที่สองนี้เพิ่มขึ้นอีกแล้ว

เมื่อก้าวเข้าสู่ชั้นที่สอง หวังหมิงกวาดสายตามองไปเบื้องหน้า พบฝูงตัวต่อขนาดต่างกันบินว่อนไปมา ตัวเล็กยาวราว 50 เซนติเมตร ส่วนตัวใหญ่ยาวกว่า 1 เมตร

หวังหมิงรีบใช้ 'เนตรหยั่งรู้' ตรวจสอบพวกมันทันที

ผึ้งเพชฌฆาตทมิฬ (ระดับทั่วไป)

...

ผึ้งเพชฌฆาตทมิฬกลายพันธุ์ (ระดับอีลีท)

... ค่าสถานะของผึ้งพวกนี้ไม่ได้สูงไปกว่ามนุษย์ต้นไม้แห้งเหี่ยวในชั้นแรกมากนัก ไม่เป็นภัยคุกคามต่อทีมเท่าไหร่ แต่จำนวนมอนสเตอร์ในชั้นนี้มีถึง 120 ตัว ซึ่งมากกว่าชั้นที่แล้ว

"เสี้ยโหวตุ้น ลากมอน!"

"จัดไป!"

"โล่พุ่งชน!"

"ฟาดฟันแนวนอน!" เสี้ยโหวตุ้นพุ่งเข้าไปกลางวง แล้ววาดดาบฟาดฟันเป็นวงกว้าง ตัวเลขความเสียหายจำนวนมากลอยขึ้นเหนือหัวมอนสเตอร์

แม้ดาเมจจะไม่รุนแรง แต่สกิลทั้งสองนี้มีผลในการเรียกค่าความเกลียดชัง ทำให้ผึ้งเพชฌฆาตที่บินว่อนอยู่หันขวับ ส่งเสียงหึ่งๆ แล้วพุ่งเข้าใส่เสี้ยโหวตุ้นเป็นจุดเดียว

เมื่อเห็นเสี้ยโหวตุ้นตรึงมอนสเตอร์ไว้ได้ ทุกคนก็กรูกันเข้าไปรุมสกรัม

"ระบบแจ้งเตือน: ทีมของท่านกำจัดผึ้งเพชฌฆาตทมิฬ เนื่องจากเป็นเวลากลางคืน ค่าประสบการณ์ลดลงกึ่งหนึ่ง ได้รับค่าประสบการณ์ 150 แต้ม, โบนัสค่าประสบการณ์ 30 + 120 แต้ม และค่ากรรม +2"

"ระบบแจ้งเตือน: เคล็ดวิชา 'กลืนวิญญาณ' ทำงานสำเร็จ ได้รับความว่องไว 1 แต้ม"

...

"ระบบแจ้งเตือน: ทีมของท่านกำจัดผึ้งเพชฌฆาตทมิฬกลายพันธุ์ เนื่องจากเป็นเวลากลางคืน ค่าประสบการณ์ลดลงกึ่งหนึ่ง ได้รับค่าประสบการณ์ 225 แต้ม, โบนัสค่าประสบการณ์ 45 + 180 แต้ม และค่ากรรม +4"

"ระบบแจ้งเตือน: เคล็ดวิชา 'กลืนวิญญาณ' ทำงานสำเร็จ ได้รับพละกำลัง 1 แต้ม และแต้มสถานะอิสระ 1 แต้ม"

... ครึ่งชั่วโมงต่อมา มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกทั้งหมดในชั้นที่สองก็ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง แม้จะโดนหารค่าประสบการณ์จากการปาร์ตี้และผลกระทบช่วงเวลากลางคืน แต่ด้วยโบนัสค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้น หลอดประสบการณ์ของหวังหมิงก็พุ่งขึ้นไปอีกกว่า 60%

โชคดีที่มอนสเตอร์พวกนี้ใจป้ำ มอนสเตอร์กว่า 120 ตัว มอบแต้มสถานะให้เขาถึง 89 แต้ม ซึ่งในจำนวนนั้นมีแต้มสถานะอิสระถึง 7 แต้ม

หวังหมิงเทแต้มสถานะอิสระทั้งหมดลงค่าพละกำลังทันที

"หึ่ง หึ่ง~" ยังไม่ทันที่ทุกคนจะเคลียร์สนามรบเสร็จ บอสประจำชั้นที่สองก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้า

ราชินีผึ้งเพชฌฆาตทมิฬ (บอส)

...