บทที่ 23 ยาฟื้นฟูเลือดแบบฉับพลัน

บทที่ 23 ยาฟื้นฟูเลือดแบบฉับพลัน

"คัมภีร์ปรุงยา"

หวังหมิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หากเทียบกับสิ่งนี้ เขาอยากได้ตำราสกิลหรืออุปกรณ์สวมใส่มากกว่า

หลังจากกดเรียนรู้คัมภีร์ปรุงยาทั้งสองม้วน หวังหมิงก็เปิดหน้าต่างตรวจสอบอาชีพรองของตน

อาชีพรอง: นักปรุงยา

ระดับ: ขั้นที่ 1

ความชำนาญ: 0/1000

คำอธิบาย: สามารถปรุงยาเกรดทั่วไปที่ระดับต่ำกว่าได้หลากหลายชนิด

ทักษะปรุงยาที่เรียนรู้:

[ยาฟื้นฟูเลือดมือใหม่]

เกรด: ขั้นที่ 1

วัตถุดิบ: หญ้าเจ็ดดารา

ผลลัพธ์: ฟื้นฟูเลือด 100 หน่วย ภายในระยะเวลา 10 วินาที

เงื่อนไข: นักปรุงยาระดับ 1 ขึ้นไป

...

[ยาฟื้นฟูมานามือใหม่]

เกรด: ขั้นที่ 1

วัตถุดิบ: หญ้าเจ็ดดารา

ผลลัพธ์: ฟื้นฟูมานา 50 หน่วย ภายในระยะเวลา 10 วินาที

เงื่อนไข: นักปรุงยาระดับ 1 ขึ้นไป

...

[ยาฟื้นฟูเลือดฉับพลันระดับต้น]

เกรด: ขั้นที่ 1

วัตถุดิบ: หญ้าถู่เสิน

ผลลัพธ์: ฟื้นฟูเลือด 200 หน่วย 'ทันที' หลังใช้งาน

เงื่อนไข: นักปรุงยาระดับ 1 ขึ้นไป

...

[ยาฟื้นฟูมานาฉับพลันระดับต้น]

เกรด: ขั้นที่ 1

วัตถุดิบ: หญ้าถู่เสิน

ผลลัพธ์: ฟื้นฟูมานา 100 หน่วย 'ทันที' หลังใช้งาน

เงื่อนไข: นักปรุงยาระดับ 1 ขึ้นไป

...

"ยาฟื้นฟูแบบฉับพลัน... นี่มันยาฟื้นฟูแบบฉับพลันเชียวนะ!" ดวงตาของหวังหมิงเบิกโพลงเมื่อได้อ่านคำอธิบายของ 'ยาฟื้นฟูเลือดฉับพลันระดับต้น'

ความผิดหวังจากการเปิดกล่องสมบัติเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น

แม้จะฟื้นฟูได้เพียง 200 หน่วย แต่คุณสมบัติ 'ทันที' นั้นล้ำเลิศกว่าสิ่งใด ยิ่งไปกว่านั้น ยาฟื้นฟูแบบฉับพลันกับยาฟื้นฟูแบบต่อเนื่องนั้นเป็นคนละประเภทกัน ซึ่งหมายความว่าพวกมันสามารถกดใช้พร้อมกันได้!

"ของดีแบบนี้ ข้าต้องปรุงเก็บไว้เยอะๆ หน่อยแล้ว แต่จะหาวัตถุดิบจากที่ไหนดีล่ะ?"

หวังหมิงเปิดแผนที่โลก พิมพ์ค้นหาคำว่า 'หญ้าถู่เสิน' ทันใดนั้นจุดแสงเล็กๆ มากมายก็ปรากฏขึ้นบนแผนที่

ทว่าจุดเหล่านั้นกลับอยู่ในพื้นที่มืดมิด

"พื้นที่พวกนี้ข้ายังไม่เคยไปสำรวจ มันยังเป็นเขตแดนลึกลับจึงถูกปกคลุมด้วยความมืดมิด"

หวังหมิงข้ามจุดแสงที่อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านมือใหม่ แล้วเลือกจุดที่อยู่ใกล้กับอาณาเขตของดอกไม้กินคนที่สุด "ตรงนี้น่าจะเป็นถิ่นของมอนสเตอร์ระดับ 7 ถือโอกาสเก็บเลเวลและเก็บหญ้าถู่เสินไปพร้อมกันเลยก็แล้วกัน"

เมื่อมียาฟื้นฟูแบบฉับพลัน หวังหมิงก็เลิกสนใจที่จะไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่า เขาเดินตามเส้นทางในแผนที่ มุ่งหน้าไปยังพิกัดดังกล่าวทันที

แต่ยังไม่ทันที่หวังหมิงจะก้าวเท้าไปได้กี่ก้าว เสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู

"ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'โจโฉแห่งสามก๊ก', 'เตียนอุยแห่งสามก๊ก', 'เคาทูแห่งสามก๊ก', 'แฮหัวตุ้นแห่งสามก๊ก', 'แฮหัวเอี๋ยนแห่งสามก๊ก', 'กุยแกแห่งสามก๊ก' และ 'ซุนฮกแห่งสามก๊ก' ที่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ สังหารบอสระดับเหลืองขั้น 7 'ราชาปีศาจพฤกษาแห้ง' ได้เป็นกลุ่มแรก! รางวัลสำหรับ 'โจโฉแห่งสามก๊ก' (ผู้ปิดบัญชี): ระดับ +1, ค่าสถานะทั้งหมด +5! รางวัลสำหรับผู้เล่นอื่นในปาร์ตี้: ค่าประสบการณ์ 50% ของระดับปัจจุบัน"

"ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ..."

"ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ..."

"แม่เจ้า เฟิร์สคิลอีกแล้ว พวกสามก๊กนี่ดุดันจริงๆ"

"ฮ่าฮ่า น้องชาย พวกเราจัดการธุระเสร็จแล้ว ตอนนี้นายอยู่ไหน? เดี๋ยวฉันไปหา"

ในขณะที่หวังหมิงกำลังทึ่งกับความสามารถของอีกฝ่าย โจโฉแห่งสามก๊กก็ส่งข้อความเข้ามา

"มาหาทำไม? อ้อ... จริงสิ ตำราสกิล" เมื่อเห็นข้อความของโจโฉ หวังหมิงก็นึกขึ้นได้ว่าเขายังต้องขายตำราสกิลให้กับคนกลุ่มนี้

"เฮ้อ ดูเหมือนยังไงก็ต้องกลับไปที่หมู่บ้านมือใหม่ก่อนสินะ"

"บอสโจ ที่เดิมครับ ลานกว้างหมู่บ้านมือใหม่"

"ได้เลยน้องชาย"

หวังหมิงหยิบม้วนคาถากลับเมืองออกมาแล้วใช้งานทันที

"น้องชาย ทางนี้ๆ" ทันทีที่หวังหมิงมาถึงลานกว้างโซนตั้งแผงลอย โจโฉแห่งสามก๊กก็โบกมือเรียกเขามาแต่ไกล

"ขอโทษที่ให้รอนานครับ" หวังหมิงเช่าแผงลอยแล้วเดินเข้าไปหาพวกโจโฉ

เวลานี้สมาชิกกลุ่มสามก๊กทุกคนล้วนมีเลเวล 7 ซึ่งทำให้หวังหมิงแปลกใจเล็กน้อย ตามหลักแล้วโจโฉที่ได้รางวัลเลเวลอัพจากการโจมตีครั้งสุดท้ายน่าจะมีเลเวลนำคนอื่นไปแล้ว

แต่หวังหมิงก็เข้าใจได้ในทันที โจโฉคงพึ่งจะขึ้นเลเวล 7 มาหมาดๆ หรือไม่ก็ขาดค่าประสบการณ์อีกเพียงเล็กน้อยก็จะแตะเลเวล 8 แล้ว

"ฮ่าฮ่า พวกเราก็เพิ่งมาถึงเหมือนกันน้องชาย เอาล่ะ มาเริ่มเทรดกันเลยดีกว่า"

"ได้ครับ แต่บอสโจ ครั้งนี้ผมขอขายเป็นเงินจริงนะครับ"

"เงินจริง?" โจโฉแห่งสามก๊กชะงักไปเล็กน้อย เขาตรงดิ่งมาที่นี่ทันทีหลังฆ่าบอสเสร็จและเตรียมเงินในเกมมาพอสมควร แต่ไม่คิดว่าคราวนี้หวังหมิงจะต้องการเงินจริง

"ฮ่าฮ่า ได้สิ ไม่มีปัญหา"

"ตกลงครับ รอบนี้เสริมนอกจาก 'วิชาชักดาบ' แล้ว ยังมีอุปกรณ์สวมใส่อีกนิดหน่อย บอสโจลองดูก่อนแล้วค่อยตีราคาให้ผมก็ได้" เมื่อเห็นโจโฉตกลง หวังหมิงจึงส่งข้อมูลวิชาชักดาบและอุปกรณ์ที่ดรอปมาทั้งหมดให้อีกฝ่ายดู

"โอเค ไหนขอดูหน่อยนะ"

"น้องชาย สำหรับตำราสกิลเล่มนี้ ฉันให้ 50 เหรียญทอง ส่วนอุปกรณ์พวกนี้ ฉันเหมาหมดเลยยกเว้นพิณปีศาจบุปผา คิดรวมๆ ให้ 5 เหรียญทอง เบ็ดเสร็จทั้งหมด 55 เหรียญทอง"

"ตอนนี้อัตราแลกเปลี่ยนเงินในเกมกับเงินจริงอยู่ที่ประมาณ 1 เหรียญทอง ต่อ 9,000 - 9,500 บาท งั้นฉันจะคิดเรตสูงสุดให้ที่ 9,500 ก็แล้วกัน รวมเป็นเงิน 522,500 บาท"

"น้องชาย คิดเห็นว่าอย่างไร?"

ไม่เอาพิณปีศาจบุปผา? หวังหมิงหันไปมองกุยแกแห่งสามก๊กที่ยืนอยู่ในกลุ่ม เมื่อเห็นแสงสีม่วงเรืองรองจากพิณในมือของเขา หวังหมิงก็เข้าใจทันที

"ตกลงครับ นี่เลขบัญชีของผม"

หวังหมิงส่งเลขบัญชีธนาคารไปให้โจโฉแห่งสามก๊ก

"โอเค น้องชายรอสักครู่ เดี๋ยวฉันโอนให้เดี๋ยวนี้แหละ"

"น้องชาย โอนเรียบร้อยแล้ว ลองเช็กดูนะ"

"เอ่อ บอสโจ รบกวนช่วยแคปหน้าจอหลักฐานการโอนส่งมาให้ผมในเกมหน่อยครับ พอดีผมไม่สะดวกเช็กยอดเงินตอนนี้"

"ไม่มีปัญหา" โจโฉแห่งสามก๊กส่งรูปหลักฐานการโอนเงินให้หวังหมิงทันที

หวังหมิงตรวจสอบข้อมูลการโอน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหา เขาจึงตั้งค่าการเทรดตำราสกิลและอุปกรณ์ให้กับโจโฉตามตกลง

ครู่ต่อมา การแลกเปลี่ยนก็เสร็จสมบูรณ์

"น้องชาย ฉันยังมีธุระต่อ ขอตัวก่อนนะ"

"บอสโจ รอก่อนครับ"

"มีอะไรอีกหรือน้องชาย?"

"บอสโจ คืออย่างนี้นะครับ... ผมอยากจะขอแลกเปลี่ยนข้อมูลที่อยู่ของบอสกับคุณหน่อย"

"แลกเปลี่ยนข้อมูลที่อยู่บอส?"

"ใช่ครับ ผมฆ่าบอสระดับ 6 มาแล้ว ย่อมรู้พิกัดของมัน และพวกคุณเพิ่งฆ่าบอสระดับ 7 มา ก็ต้องรู้จุดเกิดของมันเช่นกัน"

"ผมอยากจะเอาข้อมูลพิกัดของบอสระดับ 6 มาแลกกับข้อมูลบอสระดับ 7 ของพวกคุณ เราสองฝ่ายจะได้สลับกันเฝ้าบอส"

บอสระดับ 7 คือราชาปีศาจพฤกษาแห้ง ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่ามันจะเคลื่อนที่ไม่ได้ สำหรับหวังหมิงแล้ว มันก็เปรียบเสมือนเป้านิ่งให้ซ้อมมือแบบเดียวกับดอกไม้กินคนยักษ์

ถึงแม้จะไม่ได้เฟิร์สคิล แต่ของที่ดรอปจากบอสย่อมดีกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปแน่นอน อีกอย่าง หวังหมิงมีสกิล 'กลืนกินจิตวิญญาณ' ที่สามารถขโมยค่าสถานะ 10 แต้มได้หลังสังหารบอส นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาเสนอข้อแลกเปลี่ยนนี้