บทที่ 21 สังหารแรก กับการเผชิญหน้าอ้าวซื่ออีกครั้ง

บทที่ 21 สังหารแรก กับการเผชิญหน้าอ้าวซื่ออีกครั้ง

"หัวหน้า เสียงคำรามนี้ น่าจะเป็นบอสแน่ๆ ครับ"

"จริงด้วยหัวหน้า ดูเหมือนจะมีคนกำลังสู้อยู่กับบอสแล้ว เราจะเอายังไงกันดี?"

"หึ จะทำยังไงได้? พวกเราตามหาบอสตัวนี้มาตั้งนาน จะปล่อยให้คนอื่นชุบมือเปิบไปง่ายๆ ได้ยังไง? พี่น้อง ด้านได้อายอด! เคลื่อนพลเข้าไปใกล้ๆ เตรียมแย่งบอส!"

"จัดไปครับ!"

...

เสียงคำรามของ 'ดอกไม้กินคนยักษ์' นั้นดังกึกก้องจนเกินไป ไม่นานก็ดึงดูดปาร์ตี้ผู้เล่นจากละแวกใกล้เคียงให้มารวมตัวกันหลายกลุ่ม หลังจากปรึกษากันอย่างรวดเร็ว ทุกทีมต่างมีความคิดเดียวกันนั่นคือ... แย่งบอส!

บรรดากลุ่มผู้เล่นจึงรีบกรูกันเข้าไปยังจุดที่บอสอยู่

ในขณะเดียวกัน หวังหมิงที่กำลังฟาดฟันกับบอสอย่างดุเดือดกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด เขายังคงสมาธิอยู่กับการหลบหลีกการโจมตีของบอสและปาดาวกระจายใส่มันอย่างต่อเนื่อง

ไม่นาน พลังชีวิตของบอสก็ลดลงเหลือต่ำกว่า 200 หน่วย อีกเพียงแค่การโจมตีเดียว มันก็จะสิ้นใจ

"หึ เจ้าดอกไม้น้อย ได้เวลาส่งเจ้าไปสู่สุขคติแล้ว" หวังหมิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เตรียมง้างมือจะปาดาวกระจายออกไป

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

เสียงตะโกนกึกก้องดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำเอาหวังหมิงสะดุ้งโหยง แต่ปฏิกิริยาของเขาไม่ได้ช้าลงเลย เขารู้ทันทีว่ามีผู้เล่นอื่นมาถึงแล้ว จึงรีบซัดดาวกระจายใส่บอสอย่างไม่ลังเล

"-1"

"-105"

"-35"

"-30"

"-33"

"-72"

...

"ก๊าซ~" ดอกไม้กินคนยักษ์ส่งเสียงร้องโหยหวน ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้นอย่างน่าเวทนา

[แจ้งเตือนจากระบบ: การโจมตีของท่านสังหารบอสระดับเหลือง 'ดอกไม้กินคนยักษ์' ได้รับค่าประสบการณ์ 3,000 แต้ม, ค่าประสบการณ์พิเศษ 600 แต้ม, เงิน 15 เหรียญเงิน, ค่ากรรม 10 แต้ม และเกสรดอกไม้กินคนยักษ์ 1 ชิ้น]

[แจ้งเตือนจากระบบ: เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร - กลืนกินวิญญาณ ทำงานสำเร็จ ได้รับค่าพละกำลัง 3 แต้ม, ค่าจิตวิญญาณ 2 แต้ม, ค่าความคล่องตัว 2 แต้ม, ค่าความอึด 2 แต้ม และค่าสติปัญญา 1 แต้ม]

[แจ้งเตือนจากระบบ: ขอแสดงความยินดี ท่านทำภารกิจสังหารแรก บอสระดับเหลือง เลเวล 6 'ดอกไม้กินคนยักษ์' สำเร็จ! รางวัล: เลเวล +1, ค่าสถานะทุกอย่าง +5]

[แจ้งเตือนจากระบบ: ขอแสดงความยินดี เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 6 ได้รับพลังชีวิต 20 แต้ม, มานา 10 แต้ม และแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม]

[ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'แย่งชิงเสี้ยวชีวิต' แห่งหมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 00777 ที่สามารถทำภารกิจสังหารแรกบอสระดับเหลือง เลเวล 6 'ดอกไม้กินคนยักษ์' สำเร็จ! รางวัล: 'แย่งชิงเสี้ยวชีวิต' เลเวล +1, ค่าสถานะทุกอย่าง +5!]

[ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ...]

[ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์: ...]

...

"บัดซบ! ไอ้สารเลว เอ็งไม่ได้ยินที่ข้าสั่งให้หยุดรึไง?" เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ 'อ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่ว' (อ้าวซื่อผู้เด็ดขาด) ก็เดือดดาลจนแทบคลั่ง

เรื่องของเรื่องก็คือ ตั้งแต่ 'โจโฉแห่งสามก๊ก' ได้ First Kill จิ้งจอกปีศาจสามหาง จนมีประกาศไปทั่วเซิร์ฟเวอร์ ผู้เล่นในโซนฮัวเซี่ย (จีน) ก็ตื่นตัวกันยกใหญ่

ไม่ว่าจะรู้จักกันหรือไม่ ต่างก็พากันจับกลุ่มออกล่าบอส หวังจะได้ First Kill เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองบ้าง

แม้แต่หัวหน้ากิลด์ใหญ่อย่าง 'วีรบุรุษไร้เทียมทาน' ยังออกคำสั่งให้สมาชิกรีบหาทางแย่ง First Kill บอสมาให้ได้ เพื่อโปรโมตกิลด์

อ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วที่เพิ่งจะเวล 5 หมาดๆ ยอมควักกระเป๋าจ้างผู้เล่นเลเวล 5 มาเข้าปาร์ตี้ ออกตามหาบอสเลเวล 6 หวังจะมาลาสช็อตเอา First Kill

พอได้ยินเสียงบอสคำราม เขาก็รีบพาทีมบึ่งมาทันที แต่ระหว่างทางดันเสียเวลาไปกับการถูกดอกไม้กินคนซุ่มโจมตี

ผลก็คือ พอมาถึง บอสก็โดนคนอื่นคาบไปแดกต่อหน้าต่อตา!

"อ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่ว? ทำไมถึงเป็นเจ้าโง่นี่อีกแล้ววะเนี่ย!" หวังหมิงถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นชื่อตัวละครของอีกฝ่าย เขาทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินตรงไปที่ศพบอส เตรียมเก็บไอเทมที่ดรอป

"เจวี๋ยฮั่ว ดูเหมือนไอ้หมอนี่จะเป็นคนที่ฆ่าพวกเราคราวที่แล้วนะ"

"อะไรนะ?" พอได้ยินคำทักท้วงจาก 'อ้าวซื่อตุ้นโหย่วฉือ' (อ้าวซื่อโล่มีหนาม) อ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วก็เพ่งมองหวังหมิงชัดๆ อีกที ก็เห็นชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อกั๊กตัวน้อยที่คุ้นตา พร้อมกับชื่อ ID ที่จำได้แม่น... 'แย่งชิงเสี้ยวชีวิต'

"แม่งเอ้ย! มันจริงๆ ด้วย! วันนี้แหละ บัญชีเก่าบัญชีใหม่ ข้าจะคิดทบต้นทบดอกเลย พี่น้อง ฆ่ามันซะ!"

"เดี๋ยวอ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่ว ตอนนายจ้างพวกเรา ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมีการฆ่าคนด้วย"

"ใช่ ถ้าพวกเราเสียเปอร์เซ็นต์เพราะ PK ใครจะรับผิดชอบ?"

"ข้ารับผิดชอบเอง! ถ้าพวกนายตาย ข้าจ่ายค่าทำขวัญให้คนละ 1,000 หยวน แถมใครฆ่าไอ้หมอนี่ได้ ข้าให้เพิ่มอีก 1,000 หยวน!"

"ตกลง จัดไป!" สองคนที่เอ่ยปากแย้งเมื่อครู่หันมามองหน้ากัน ยิ้มมุมปาก แล้วตอบตกลงทันที

ความจริงทั้งคู่เห็นหวังหมิงอยู่แล้ว แม้จะไม่รู้ว่าหวังหมิงโซโล่บอสได้ยังไง แต่ดูจากสภาพที่ไม่มีอุปกรณ์สวมใส่สักชิ้น พวกเขาเลยคิดว่าหวังหมิงคงใช้บั๊กเกมแน่ๆ

ที่ตอนแรกปฏิเสธไม่ยอมโจมตี ก็เพราะเห็นว่าอ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วมีเรื่องส่วนตัวกับหวังหมิง เลยอยากถือโอกาสรีดไถเงินเพิ่ม เพราะในสายตาพวกเขา การฆ่าหวังหมิงนั้นง่ายเหมือนปอกกล้วย ไม่มีความเสี่ยงอะไรเลย

ทั้งสองคนเล่นอาชีพนักดาบเวท พูดจบก็พุ่งเข้าใส่หวังหมิงทันที ส่วนหมอและนักดนตรีวิญญาณในทีม ซึ่งไม่ใช่สายดาเมจ ก็ยืนนิ่งคอยร่ายบัฟให้เพื่อนอยู่ห่างๆ

อ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วเองก็ไม่รอช้า เปิดฉากโจมตีใส่หวังหมิงเช่นกัน

"หึ ตามรังควานอย่างกับผี ในเมื่อรนหาที่ตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้"

หวังหมิงซัดดาวกระจายสวนกลับ เล็งไปที่นักดาบเวทสองคนที่กำลังพุ่งเข้ามาเป็นอันดับแรก

"-1"

"-113"

"-42"

"-36"

"-40"

"-79"

...

เพื่อเงินรางวัล 1,000 หยวน นักดาบเวททั้งสองต่างแย่งกันพุ่งเข้าใส่หวังหมิง ดาวกระจายของหวังหมิงจึงปักเข้ากลางอกของคนที่วิ่งนำหน้ามาอย่างจัง

"ฮ่าๆ กากก็คือกาก ตีไม่เข้าแม้แต่เกราะของข้าด้วยซ้ำ"

เมื่อเห็นตัวเลข "-1" เด้งขึ้นบนหัว นักดาบเวทคนหน้าระเบิดเสียงหัวเราะเยาะ แต่ในวินาทีถัดมา ร่างของเขาก็ร่วงลงไปนอนคุยกับรากมะม่วง

[แจ้งเตือนจากระบบ: ท่านถูกโจมตีโดย 'แย่งชิงเสี้ยวชีวิต' พลังชีวิต -1, -113, -42, -36, -40, -79]

[แจ้งเตือนจากระบบ: ท่านเสียชีวิต!]

"นี่... ข้าตายแล้วเหรอ? ดาเมจบ้าอะไรวะเนี่ย?" นั่นคือความคิดสุดท้ายของนักดาบเวทผู้โชคร้าย

หวังหมิงเองก็ตะลึงงันไปชั่วขณะเมื่อเห็นว่าตนสังหารนักดาบเวทได้ในดาบเดียว (ดาวกระจายเดียว)

แต่เมื่อลองตรึกตรองดู เขาก็เข้าใจ ค่าสถานะรวมของเขาตอนนี้ทะลุ 300 แต้มไปแล้ว ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถสร้างความเสียหายคงที่ ได้มากกว่า 300 หน่วยต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง

และอาชีพนักดาบเวทนั้นไม่ใช่สายแทงค์อาชีพอย่าง 'ผู้คุมกฎ' เพื่อจะเพิ่มพลังโจมตี พวกนี้ต้องอัดค่าสถานะไปที่ความแข็งแกร่ง กันหมด ต่อให้ได้โบนัสเลือดจากการอัปเลเวลและอุปกรณ์สวมใส่ พลังชีวิตรวมก็ยังน้อยนิดอยู่ดี

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่หวังหมิงสามารถ 'One Shot' อีกฝ่ายได้!

"นี่ข้า... เก่งขนาดนี้เชียวหรือ?" หวังหมิงหันขวับไปมองนักดาบเวทอีกคนที่เหลือ "หึ คิดจะหนีรึ? สายไปแล้ว!"

ทันทีที่เห็นเพื่อนร่วมทีมโดนเก็บในพริบตาเดียว นักดาบเวทอีกคนที่กำลังจะง้างดาบฟันหวังหมิงก็ขวัญหนีดีฝ่อ หันหลังกลับเตรียมโกยแน่บ

แต่จะหนีได้ไวสักแค่ไหนเชียว จะไวกว่าดาวกระจายของหวังหมิงได้หรือ?

ชั่วพริบตาเดียว ดาวกระจายก็พุ่งปักเข้ากลางหลัง นักดาบเวทผู้นั้นล้มคว่ำหน้ากระแทกพื้น สิ้นใจตายตามเพื่อนไปติดๆ

สถานการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันทำเอาอ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วยืนอ้าปากค้าง "ไอ้หมอนี่... มันเก่งขึ้นอีกแล้ว เป็นไปได้ยังไง!"

เมื่อเห็นอ้าวซื่อโหย่วเจวี๋ยฮั่วยืนบื้ออยู่ หวังหมิงก็ไม่รอช้า "ส่งเจ้าไปลงนรกซะ!"

หวังหมิงซัดดาวกระจายอีกชุด เก็บกวาดสมาชิกที่เหลือในปาร์ตี้จนเกลี้ยง เหลือทิ้งไว้เพียงคนตระกูลอ้าวซื่อ

"อ้าวซื่อยิ่นซื่อ (อ้าวซื่อล่องหน) ข้ารู้นะว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่แถวนี้ ถ้าไม่ออกมาโจมตีตอนนี้ ข้าจะเก็บของแล้วไปล่ะนะ"

หวังหมิงตะโกนบอกความว่างเปล่า แต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

"ชิ น่าเบื่อ" หวังหมิงรู้ทันทีว่าอ้าวซื่อยิ่นซื่อคงเห็นท่าไม่ดีแล้วชิ่งหนีไปเรียบร้อยแล้ว!

จากนั้น หวังหมิงจึงก้มลงเก็บไอเทมที่บอสดรอปไว้อย่างสบายใจ