9. คู่มือของเจ้าไม่สมบูรณ์

"สิ่งที่ข้าจะบอกคือเราไม่ได้จะเปลี่ยนธรรมชาติของจิตวิญญาณทั้งสอง ซึ่งถ้าอยากจะเปลี่ยนมันก็เป็นไปไม่ได้ แถมยังจะทำร้ายเจ้าอีกด้วย เราไม่ต้องไปสนใจเรื่องความสัมพันธ์ของพวกมัน ในท้ายที่สุดพวกมันก็จะรวมเข้าด้วยกันอยู่แล้ว"

เธอเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะบอก แต่คำตอบนี้ไม่ได้อธิบายถึงสิ่งที่เขาพูดไว้ก่อนหน้านี้

"แล้วเราจะทำให้พวกมันเข้ากันได้มากขึ้นได้อย่างไร"

“มันง่ายมาก ปกติพลังวิญญาณของเจ้าจะมุ่งเน้นไปยังจิตวิญญาณเดียวเท่านั้น นั่นคือจิตวิญญาณมังกรของเจ้า ตอนนี้ มันถือได้ว่าเป็นวิญญาณที่โดดเด่นของเจ้า”

"ใช่แล้ว จิตวิญญาณของตระกูลข้าเป็นพวกทรราช ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เธอแสดงให้เห็นบุคลิกของเธอในด้านนั้นอีกครั้ง

“วิธีนี้มันใช้ไม่ได้ผล”

เขาพยายามหักห้ามความอยากจะตบหลังศีรษะของเธอไว้

แบบที่อาจารย์ของเขาเคยทำเมื่อเขาพูดหรือทำอะไรโง่ๆ

“เราต้องทำให้จิตวิญญาณทั้งคู่มีพลังวิญญาณเท่ากัน เพื่อให้ช่วงแรกของการผสานสำเร็จ แล้วเจ้าจะทะลวงผ่านคอขวด”

"ข้าเข้าใจแล้ว!"

ดวงตาของเธอเป็นประกาย

"แต่ข้าจะทำได้อย่างไร ไม่ว่าข้าจะฝึกฝนอย่างไร ข้าก็ยังทะลวงผ่านไม่ได้"

“มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า”

วิลเลียมรู้ว่าถ้าเขาต้องอธิบาย ให้เธอฟังอย่างละเอียดแล้วละก็

แม้ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนก็คงไม่เพียงพอ และในที่สุดเธอก็จะไม่ได้อะไรเลย

"ให้ข้าดูคู่มือการฝึกของเจ้า"

"เอ้านี่ เอาไปได้เลย"

การขอดูคู่มือการฝึกของของคนจากครอบครัวอื่นหรือตระกูลอื่น

เป็นข้อห้ามในโลกจิตวิญญาณ คู่มือการฝึกถือเป็นความลับ

ความลับที่เข้มงวดที่ไม่ควรเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก

แต่ตอนนี้เบอร์รี่ไม่ได้สงสัยวิลเลียมเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน วิลเลียมรู้สึกทึ่งกับการที่เธอเห็นด้วยและให้ความร่วมมืออย่างง่ายดาย

เขาคิดว่าเธอจะไม่ยินยอม แล้วโยนคำถามมากมายใส่หัวเขา หรือแม้แต่ปฏิเสธโดยตรง

เขายังอุตสาห์เตรียมข้อแก้ตัวไว้มากมายเพื่อโน้มน้าวเธออีกด้วย

“เจ้าไม่กลัวข้าจะขโมยเหรอ”

เขาถามอย่างประหลาดใจ

“ข้าจะไปกลัวอะไร”

เธอยักไหล่

"ก็เจ้าพยายามช่วยข้าจริงๆนี่  ข้ายอมทำทุกอย่างที่เจ้าขอ ไม่ใช่แค่ตอนนี้นะ แต่ต่อไปก็ใช่"

“จุ๊ จุ๊”

วิลเลียมรู้ว่าเธอดื้อรั้นเกินกว่าจะถกด้วยเหตุผล เธอยังคงมุ่งมั่นกับการให้รางวัลอยู่

และตอนนี้เขาคิดว่าว่าเธออาจตัดสินใจได้แล้วว่าจะให้รางวัลเขาอย่างไร

เขาไม่ใช่คนที่จะปฏิเสธสิ่งดี ๆ แต่ไม่ใช่สำหรับการชดเชยหนี้เก่าให้กับเธอ

เธอเป็นคนแรกที่หวังดีต่อเขา แต่เธอไม่รู้เรื่องชาติที่แล้วของเขา

"เอาละ"

เขารับกระดาษมาเริ่มอ่านเนื้อหา เพียงแค่หนึ่งนาที เขาก็อ่านทุกอย่างในคู่มือฝึกจนจบ

เขาอดจะถอนหายใจในใจไม่ได้

"คู่มือการฝึกของโลกนี้ล้าสมัยจริงๆ นี่ไม่ต้องพูดถึงประเด็นสำคัญหลายที่สับสนยุ่งเหยิงทำให้ปรมาจารย์วิญญาณมีอุปสรรคในการทะลวงผ่าน"

เนื้อหาการฝึกในมือเขาน่ามาจากตระกูลที่ทรงพลังของเบอร์รี

ถ้าแม้แต่ตระกูลที่แข็งแกร่งและใหญ่โตขนาดนี้ยังมีเนื้อหาที่สมบูรณ์ในคู่มือการฝึกระดับสูงแล้ว

แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ของโลกนี้เลวร้ายเพียงใด

วิลเลียมไม่เคยฝึกฝนในโลกนี้มาก่อน เขาเริ่มต้นเส้นทางการฝึกฝนหลังจากออกจากโลกนี้ไปแล้ว

ความรู้ของเขาเกี่ยวกับคู่มือการฝึกของที่นี่จึงแทบจะเป็นศูนย์

คู่มือที่เขาได้จากเบอร์รีมันเป็นการทำสิ่งผิดๆหลายอย่าง

ที่ทำให้ปรมาจารย์จิตวิญญาณสามารถใช้พลังอันยิ่งใหญ่ได้

แต่ปราศจากความสามารถในการควบคุมที่ดี เพื่อที่จะทะลวงกำแพงที่ปิดกั้นในตอนท้าย

แต่ท้ายที่สุดแล้วมันจะกลายเป็นความพยายามที่เปล่าประโยชน์

ในการก้าวไปสู่ระดับตำนาน เพื่อการทะลวงกำแพงที่ปิดกั้นโลกนี้อยู่ และเข้าสู่โลกอันกว้างใหญ่ภายนอก

ไม่เพียงแต่ต้องฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งเท่านั้น แต่ต้องฝึกฝนอย่างถูกต้องอีกด้วย

ถ้าปราศจากเนื้อหาสมบูรณ์ที่มีวิถีที่จะเข้าสู่ระดับที่เหนือกว่าระดับตำนานแล้ว

จะไม่มีใครมีโอกาสทะลวงผ่านไปได้เลย!

“ข้าเข้าใจแล้ว”

เขายื่นคู่มือคืนให้ คราวนี้เป็นเบอร์รี่ที่ต้องตกใจ

“เจ้าอ่านออกใช่ไหม เจ้าคิดว่ามันเข้าใจยากไหม ต้องการความช่วยเหลือจากข้าไหม”

เธอกำลังเข้าใจเขาผิด ในสายตาเธอ

เขาเป็นเพียงพนักงานทำงานเบ็ดเตล็ดที่ไม่เคยฝึกฝนมาก่อน

เธอจึงคิดว่าเขาไม่ได้อะไรจากคู่มือเธอ

"ไม่เป็นไร มันง่ายมาก"

เขาพูดตรงๆ

"แต่มันไม่สมบูรณ์และไม่เหมาะกับเจ้า"

คราวนี้เธอมองเขาด้วยตาที่เบิกกว้างและอ้าปากค้าง

ใครที่กล้าเรียกคู่มือการฝึกฝนอันล้ำค่าของเธอที่สืบทอดมานาน

จากผู้นำตระกูลคนแรกว่าไม่สมบูรณ์และไม่เหมาะกับเธอ?

เธอไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี ตอนนี้เธอดีใจที่พ่อของเธอไม่ได้มาเห็น

มิฉะนั้นพ่อของเธอคงจะตอบสนองแตกต่างกันมาก!

“เจ้ามีพู่กันกับกระดาษไหม”

ตอนนี้เขาไม่มีสิ่งเหล่านี้ในกระเป๋าของเขา ตอนกลางวันเขาอาจจะมี แต่ม่ใช่ตอนนี้

“เอ้า นี่”

เธอเก็บคู่มือไว้ในสร้อยข้อมืออย่างช่วยไม่ได้

ก่อนจะหยิบพู่กันยาวสีแดงและกระดาษสีเหลืองปึกหนึ่งออกมา

"พอไหม?"

เธอถามก่อนจะเสริมว่า

"เจ้าจะเอาไปทำอะไร"

“ข้าพอจะรู้จักคู่มือฝึกฝนที่เหมาะสมกับจิตวิญญาณทั้งสองของเจ้า”

เขารับพู่กันกับกระดาษมาก่อนจะเดินไปด้านข้างและใช้หินก้อนใหญ่แทนโต๊ะ

เธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดและมองดูเขาทั้งวาดและเขียนด้วยความจริงจังอย่างรวดเร็ว

เมื่อกี้เขาเพิ่งพูดว่าอะไรนะ? ในโลกจิตวิญญาณ ไม่มีใครมีความรู้เพียงพอที่จะบอกว่า

เขารู้จักคู่มือที่ดีกว่าคู่มือที่ตระกูลของเธอถือเป็นสมบัติล้ำค่า

คู่มือที่ไม่สมบูรณ์? คู่มือที่เหมาะกับจิตวิญญาณคู่ของเธอ?

เธอทบทวนสิ่งที่เขาเพิ่งพูดด้วยความประหลาดใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้เธอรู้ดีเกี่ยวกับสถานะและพลังของเขา

เธอคงจับเขาส่งให้คนอื่นไปแล้ว

พนักงานทำงานเบ็ดเตล็ดอย่างเขามีความรู้ที่ไม่เพียงแต่จะอ่านคู่มือระดับสูงที่เธอมีได้เท่านั้น

แต่ยังกล้าวิจารณ์คู่มือระดับสูงอีกด้วย

แถมยังมีคู่มืออีกสองเล่มในความทรงจำที่เขาอ้างว่าทรงพลังกว่าอีกด้วย?

มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ!

ในสายตาของเธอ เขาอาจจะเป็นคนโง่เขลาหรือไม่ก็อาจเป็นอัจฉริยะจริงๆก็ได้!

แต่เมื่อเธอนึกถึงสิ่งที่วิลเลียมทำและพูดตั้งแต่เจอกันเมื่อเกือบชั่วโมงที่แล้ว

เธอก็เชื่อคำพูดของเขาอย่างประหลาด และคาดหวังอย่างประหลาดกว่า!