บทที่ 4 แปดอินเก้าหยาง

ทั้งสองคนขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้า แต่ครั้งนี้ความเร็วช้ากว่าเดิม

มุมปากของเสี่ยวเสี่ยวโค้งขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มประดุจแสงตะวันยามเช้าที่สดใส ราวกับสามารถละลายความหนาวเย็นในหล้า

เห็นรอยยิ้มที่คุ้นเคยนี้ หงอวิ่นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม และถามว่า “เราคืนดีกันแล้วใช่ไหม?”

เสี่ยวเสี่ยว "ฮึ่ม" เสียงดังอย่างถือตัว กล่าวว่า “ฉันจะเมตตาให้อภัยนายก็แล้วกัน”

หงอวิ่นกล่าวว่า "ถ้าเธอไม่ชอบหลิวรู่เอี้ยน ฉันก็เลิกได้”

หลิวรู่เอี้ยนมีความคิดที่จะเลิกกับเขาแล้ว หงอวิ่นไม่อยากถูกเทด้วย เขาเตรียมจะลงมือก่อน เลิกกับหลิวรู่เอี้ยนเสียเลย

เสี่ยวเสี่ยวได้ยินดังนั้นก็จมดิ่งในความเงียบ ผ่านไปเกือบสิบวินาที เธอจึงพูดว่า "ไม่ต้องสนใจว่าคนอื่นคิดยังไง สิ่งสำคัญคือเธอชอบเธอ”

ถามผิดคนแล้ว ไอ้เด็กโง่คนนี้ แม้จะไม่ชอบหลิวรู่เอี้ยน ก็ไม่มีวันพูดถึงคนอื่นลับหลัง

หงอวิ่นจึงต้องพูดว่า “ยังไงฉันก็ตั้งใจจะเลิกกับหลิวรู่เอี้ยนแล้ว”

การขี่รถของเสี่ยวเสี่ยวสะดุดนิดหนึ่ง เกือบจะล้ม เธอรีบประคองรถให้มั่นคง แล้วถามว่า “ทำไม?”

"ฉันทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ F หลิวรู่เอี้ยนคิดว่าฉันไม่มีอนาคต จึงอยากเลิกกับฉัน ฉันรู้สึกว่าการถูกเทนั้นน่าอับอาย จึงเตรียมลงมือก่อน”

เสี่ยวเสี่ยวพูดตรงๆ เช่นกัน "นายทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ F แล้ว จะมีหน้าอะไรอีกล่ะ”

"ก็ว่าอย่างนั้นแหละ" หงอวิ่นพูดอย่างจนปัญญา “แต่มันเป็นคนละเรื่องนี่นา!”

ทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ F น่าสงสารจริงๆ เสี่ยวเสี่ยวไม่ค่อยเก่งเรื่องปลอบใจคน จึงต้องเปลี่ยนหัวข้อ "คัมภีร์วิชาพลังที่นายซื้อให้ฉัน จะเป็นของปลอมหรือเปล่า?”

"เธอลองฝึกดูก่อน ถ้ารู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง ก็อย่าฝึกต่อ" หงอวิ่นไม่กล้ายืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะเนื้อหาในสมุดบันทึกก็ไม่ชัดเจนนัก

"เออใช่!" หงอวิ่นขี่รถอยู่ แล้วหันไปมองเสี่ยวเสี่ยวทันใด ถามว่า “เธอทดสอบพรสวรรค์ได้อะไร?”

เสี่ยวเสี่ยวได้ยินคำถามนี้ ทั้งสองมือกดเบรก หงอวิ่นเห็นท่าทางนี้จึงรีบหยุดรถ ถามว่า “เธอทำอะไรน่ะ?”

"ฉันบอกนายได้ แต่นายอย่าไปบอกคนอื่นนะ ฉันกลัวว่าคนอื่นจะจับตามองฉัน" เสี่ยวเสี่ยวกลืนน้ำลาย ท่าทางเคร่งเครียด

หงอวิ่นรับปากอย่างจริงจัง “ฉันจะไม่พูดแม้แต่ครึ่งคำกับคนอื่น”

เสี่ยวเสี่ยวในหน้าสุดท้ายของสมุดบันทึกดูเก่งกาจมาก หงอวิ่นก็เดาอยู่ในใจ

เสี่ยวเสี่ยวจอดรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า ย่างก้าวเบาๆ ประชิดเข้ามาหาหงอวิ่น เตือนก่อนว่า “นายอย่าตกใจมากล่ะ!”

จากนั้นเธอโน้มตัวเล็กน้อย ริมฝีปากเข้าใกล้หูของหงอวิ่น เสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน "ฉันทดสอบได้สองพรสวรรค์ อันหนึ่งคือกระบี่หยกแก้วระดับ SS น่าจะเป็นพรสวรรค์สายกระบี่”

หนูคนนี้ทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ SS นี่เป็นพรสวรรค์ระดับสูงสุดที่หาได้หนึ่งในหมื่น สามารถเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้โดยไม่ต้องสอบ

และยังเป็นพรสวรรค์สายกระบี่ ซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่มีพลังทำลายล้างสูงที่สุดเป็นที่ยอมรับทั่วเก้ามณฑล

หงอวิ่นกดความตกใจในใจไว้ ถามต่อว่า “แล้วพรสวรรค์อีกอันของเธอล่ะ?”

"อีกอันคือกลีบบัวฟ้าชำระโลกระดับ SSS ฉันเองก็ไม่รู้ว่าพรสวรรค์นี้เป็นธาตุอะไร" ครั้งนี้เสียงของเสี่ยวเสี่ยวเบาลงไปอีก

แม้จะไม่รู้ว่ากลีบบัวฟ้าชำระโลกเป็นธาตุอะไร แต่พรสวรรค์ระดับ SSS ต้องเจ๋งมากแน่นอน!

"โอ้แม่เจ้า! เหนือธรรมชาติจริงๆ!" หงอวิ่นอุทานเสียงเบา นอกจากนี้ไม่มีคำบรรยายที่เหมาะสมอีกแล้ว

หงอวิ่นนึกถึงข้อความตอนหนึ่งในสมุดบันทึก [เสี่ยวเสี่ยวในช่วงหลายปีนี้ได้รับฉายาต่างๆ มากมาย สี่อัจฉริยะแห่งหลิงเซียว, เซียนดาบกลีบบัวฟ้า, สิบวีรชนยอดเยี่ยม, กำแพงคู่แห่งมนุษยชาติ, วีรชนอันยอดเยี่ยม]

หรือคำว่าเซียนดาบกลีบบัวฟ้านี้ หมายถึงกระบี่หยกแก้วและกลีบบัวฟ้าชำระโลกของเธอกระนั้นหรือ!

ธรรมชาติของมนุษย์นั้นมืดมนมาก หากให้คนอื่นรู้ถึงพรสวรรค์ของเสี่ยวเสี่ยว อาจก่อให้เกิดความริษยาจากผู้อื่นได้

หงอวิ่นเตือนว่า "ทั้งพรสวรรค์สองอย่างของเธอ และคัมภีร์ดาบหมื่นคลัง เธออย่าบอกใครทั้งนั้น!”

โลกนี้ส่วนใหญ่เป็นคนดี แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีนักปฏิบัติธรรมนอกรีตบางคน

นักปฏิบัติธรรมนอกรีตพวกนี้มีกลิ่นอายความชั่วร้ายเหมือนกัน จึงรวมตัวกันก่อตั้งองค์กรชั่วร้าย

และนักปฏิบัติธรรมนอกรีตในองค์กรชั่วร้ายนั้น ชอบล่าคนที่มีพรสวรรค์หายากที่สุด

หากพรสวรรค์ของเสี่ยวเสี่ยวเลื่องลือออกไป ย่อมจะถูกองค์กรชั่วร้ายล่าอย่างแน่นอน

หงอวิ่นพูดต่อว่า "หลังจากพรสวรรค์และธาตุของเราถูกทดสอบออกมา ก็จะถูกอัปโหลดไปยังฐานข้อมูลทันที"

"พรสวรรค์แบบของเธอจะต้องได้รับความสนใจจากระดับสูงแน่นอน ให้อยู่บ้านเงียบๆ สักสองสามวัน คงจะมีคนมาหาเธอในไม่ช้า”

เสี่ยวเสี่ยว "โอ้" เบาๆ แล้วขึ้นรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า ทั้งสองเดินทางกลับบ้านไหล่ชิดไหล่

……

พ่อแม่ออกไปปฏิบัติภารกิจ น้องชายน้องสาวยังเรียนมัธยมปลายอยู่ เมื่อหงอวิ่นกลับถึงบ้าน ในบ้านจึงมีเขาอยู่เพียงคนเดียว

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกง เตรียมส่งข้อความเลิกกับหลิวรู่เอี้ยน

[เราเคยรักกันมาก่อน นั่นก็เพียงพอแล้ว หลังจากเลิกกัน ขอให้เราทั้งสองได้เป็นตัวเองที่ดีขึ้น...]

หงอวิ่นพิมพ์ข้อความยาวมาก เขาทำให้ตัวเองซาบซึ้งใจด้วยซ้ำ

แต่เมื่อส่งข้อความไป หน้าจอของเขาปรากฏเครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดง!

"ว่าแล้ว!" หงอวิ่นยอมแพ้ การเคลื่อนไหวของหลิวรู่เอี้ยนรวดเร็วมาก ตัวเองช้าไปก้าวหนึ่งจนได้

ช่างไร้ความรักไร้ความผูกพันเหลือเกิน ตัวเองแค่ทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ F เธอยังไม่ทันได้บอกลาสักคำ ก็บล็อกเขาทันที!

ตัวเองกับหลิวรู่เอี้ยนได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งหลายครั้ง คิดว่าระหว่างตนเองกับเธอยังมีความผูกพันอยู่บ้าง

หงอวิ่นเดิมทียังรู้สึกผิด ยังรู้สึกละอายใจ และยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง อย่างไรเสียก็เป็นเพื่อนสำหรับนอนด้วยฟรีๆ

แต่ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ให้เกียรติเลยสักนิด เธอไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว

เรื่องเกิดขึ้นแล้ว จะทำอย่างไรได้!

หงอวิ่นจึงต้องปรับอารมณ์ แล้วหยิบ "อาคมซิ่วจิ่วเสวียนกง" ออกจากกระเป๋า ดูเนื้อหาในหนังสือ

หน้าแรกมีเพียงสองประโยค [ฝึกฝนซิ่วจิ่วเสวียนกงถึงขั้นสุดยอด ย่อมท่องไปในโลกได้อย่างอิสระ]

ประโยคนี้ฟังดูยิ่งใหญ่มาก แปลเป็นภาษาธรรมดาก็คือ หากฝึก "อาคมซิ่วจิ่วเสวียนกง" จนถึงขั้นสมบูรณ์ นายก็จะไร้เทียมทาน สามารถเดินข้ามโลกไปอย่างแข็งแกร่ง

หงอวิ่นพลิกไปหน้าที่สอง [อินมีค่าสูงสุดเป็นแปด หยางมีค่าสูงสุดเป็นเก้า แปดคูณเก้าเป็นจำนวนสูงสุดในลัทธิเต๋า ดังนั้นหล้าจึงมีเก้าวังแปดผัง เจ็ดสิบสองกาล]

อาคมซิ่วจิ่วเสวียนกง แปดอินเก้าหยาง

ในร่างกายของมนุษย์แฝงไว้ซึ่งค่าอินและค่าหยาง นี่คือชะตาชีวิตของมนุษย์

ศีรษะเป็นดังฟ้า นี่คือค่าหยาง เท้าเป็นดังแผ่นดิน นี่คือค่าอิน

หงอวิ่นพลิกไปหน้าที่สาม [แปดหัว เก้าเปลี่ยน กลับคืนสู่หยางบริสุทธิ์...]

แปดหัวหมายถึง "กำจัดค่าอินแปดครั้ง" เก้าเปลี่ยนหมายถึง “แปรค่าหยางเก้าครั้ง”

กำจัดสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นการชำระล้าง แปดหัวจึงเป็นการชำระล้างค่าอินแปดครั้ง แปรสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นการหลอมรวม เก้าเปลี่ยนจึงเป็นการหลอมรวมค่าหยางเก้าครั้ง

กำจัดค่าอินแปดครั้ง หลอมรวมค่าหยางเก้าครั้ง "อาคมซิ่วจิ่วเสวียนกง" จึงจะนับว่าสมบูรณ์ แต่หากต้องการฝึกให้ถึงขั้นสมบูรณ์แท้จริง ยังต้องมีขั้นตอนสุดท้าย กลับคืนสู่หยางบริสุทธิ์

หยางบริสุทธิ์ หมายถึงหยางชี้หนึ่ง ถึงขั้นแข็งแกร่งและแกร่งกล้าที่สุด แฝงไว้ซึ่งพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถเผาผลาญสรรพชีวิต

ทุกครั้งที่หลอมรวมค่าหยาง ระดับพลังของผู้ฝึกจะได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทุกครั้งที่กำจัดค่าอิน ผู้ฝึกจะได้รับเทพอิทธิฤทธิ์หนึ่งอย่าง

เนื่องจากสามารถกำจัดค่าอินได้แปดครั้ง ผู้ฝึกจึงจะได้รับเทพอิทธิฤทธิ์แปดอย่าง

เทพอิทธิฤทธิ์แปดอย่างนี้ ได้แก่ ยิ่งสู้ยิ่งแกร่ง ดวงตาแห่งเต๋า สามหยวนรวมลมปราณ เจ็ดสิบสองเปลี่ยน วิ่งบนพื้นดินแสงทอง สามศีรษะหกแขน เลียนแบบฟ้าดิน วิญญาณแท้ไม่ดับ

และหลังจากทำ "แปดหัว เก้าเปลี่ยน" จนครบถ้วน กลับคืนสู่หยางบริสุทธิ์แล้ว ถึงจะบรรลุถึงจุดสูงสุดของ "อาคมซิ่วจิ่วเสวียนกง" กายสังขารเป็นเซียน

(จบบท)