บทที่ 2 คู่รักวัยเยาว์

หงอวิ่นโยนสมุดบันทึกไปด้านข้าง ไม่ได้สนใจอะไรเลย จากนั้นก็ลุกขึ้นไปล้างหน้า แปรงฟัน และกินข้าว

วันนี้ตอนเที่ยงจะมีการทดสอบพรสวรรค์ ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงเช้าแล้ว เวลาพอดีเลย

บ้านของหงอวิ่นอยู่ชั้นสิบหก เป็นห้องแบบสองห้องต่อหนึ่งชานพัก เมื่อเขาเปิดประตูออกมา เพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามก็พอดีเปิดประตูพร้อมกัน

หลังประตูปรากฏสาวน้อยผู้งดงาม ผมยาวสลวย ผิวขาวดั่งหยก ใบหน้าไร้ที่ติ

ดวงตาของสาวน้อยคนนี้กลมโตและสดใส เปี่ยมด้วยความใสซื่อ แม้ใบหน้าของเธอจะยังไม่เติบโตเต็มที่ แต่ก็มีแววความงามที่จะทำให้บ้านเมืองล่มสลายอยู่แล้ว

"เฮ้! นี่มันพี่เสี่ยวเสี่ยวนี่นา ไม่ได้เจอกันหลายวัน ดูแย่ลงนะ”

หงอวิ่นเริ่มต้นด้วยความกวนประสาท เสี่ยวเสี่ยวไม่สนใจเลย เดินไปที่ลิฟต์ตามลำพัง...

"เธอกำลังจะไปทดสอบพรสวรรค์เหรอ?" หงอวิ่นรีบก้าวนำหน้า ยื่นมือกดปุ่มลง

ทั้งสองคนอายุครบสิบแปดปีแล้ว เขาอยากให้เสี่ยวเสี่ยวเอ่ยปาก จึงถามเช่นนี้โดยเจตนา แต่เสี่ยวเสี่ยวก็ยังไม่สนใจ

หงอวิ่นจำต้องทำหน้าด้านต่อไป "หนูน้อย! ทำไมช่วงนี้ไม่สนใจฉันเลย หรือว่าฉันมีกลิ่นปาก?”

เมื่อได้ยินชื่อเรียกที่คุ้นเคยนี้ เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย แต่ก็รีบกลับมามีสีหน้าเย็นชาอีกครั้ง

"ตอนนี้นายมีแฟนแล้ว พูดจาระวังคำพูดหน่อย ฉันเกรงว่าหลิวรู่เอี้ยนจะเข้าใจผิด" เสี่ยวเสี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงห่างเหิน ราวกับกำลังพูดกับคนแปลกหน้า

"พวกเราจะระวังบ้าอะไรกัน ตอนเธอยังเด็กใส่กางเกงเปิดเป้า ฉันยังเคยเห็นด้วยซ้ำ”

ประตูลิฟต์เปิดออก เสี่ยวเสี่ยวเดินเข้าไปในลิฟต์ ปากเอ่ยเพียงคำเดียว “ไปให้พ้น!”

หงอวิ่นที่ถูกปฏิเสธไม่รู้สึกโกรธ หัวเราะและเดินตามเข้าลิฟต์ไป ราวกับหมาเลียตีน

ผู้หญิงที่โกรธ ปลอบยากที่สุด หงอวิ่นก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ยอมตนให้ต่ำลง

ทั้งสองอยู่ในลิฟต์ เสี่ยวเสี่ยวจงใจรักษาระยะห่าง มีท่าทีปฏิเสธคนออกไปไกลนับพันลี้

"หน้าเธอดูแย่จัง หรือเป็นเพราะประจำเดือนมา? วันนี้วันที่ยี่สิบห้า วันไม่ตรง ปกติฉันจำได้ว่าเธอมาช่วงกลางเดือน!”

ไม่ว่าหงอวิ่นจะกวนประสาทแค่ไหน เสี่ยวเสี่ยวก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน ลิฟต์ลงมาถึงชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว

หงอวิ่นรีบเดินออกจากลิฟต์ ขึ้นรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของตัวเอง เลี้ยวมาหยุดตรงหน้าเสี่ยวเสี่ยว แสดงรอยยิ้มที่คิดว่าดูดีแล้วถามว่า "พี่เสี่ยวเสี่ยว จะนั่งรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของฉันไหม?”

เสี่ยวเสี่ยวไม่เอ่ยปากตอบ เดินผ่านหงอวิ่นไปตรงๆ ขึ้นรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของตัวเองแล้วขับออกไป

หงอวิ่นขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้า เร่งความเร็วสุดขีด ไล่ตามเสี่ยวเสี่ยวได้อย่างรวดเร็ว ตะโกนว่า “เธอรอฉันหน่อยสิ!”

เสี่ยวเสี่ยวหันหลังให้หงอวิ่น และกลับเร่งความเร็วยิ่งขึ้น

หลังจบมัธยมปลาย ในวัยประมาณสิบแปดปี เป็นช่วงที่ต่อเนื่องพอดีกับการทดสอบพรสวรรค์

ในตอนนี้ คนที่ทดสอบพรสวรรค์แล้วได้แย่ ก็ได้แค่เรียนมหาวิทยาลัยทั่วไป หรือไม่ก็ไปเรียนงานฝีมือ

เยาวชนที่มีพรสวรรค์ธรรมดา แม้สามารถฝึกฝนได้ แต่ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ

ส่วนคนที่มีพรสวรรค์ดีเยี่ยม ก็จะไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักรบ เพื่อเป็นนักรบที่ได้รับความเคารพ

นักรบมีอายุยืนยาว และยังคงความงามตลอดกาล สามารถย้ายภูเขาหรือพลิกทะเลได้ด้วยการยกมือเพียงนิดเดียว

โลกนี้ให้ความเคารพผู้แข็งแกร่ง นักรบครอบครองชื่อเสียง ตำแหน่ง เงินทอง และผู้หญิง

คนธรรมดาแม้จะร่ำรวยที่สุดในเก้ามณฑล สถานะก็ยังเทียบไม่ได้กับนักรบที่เก่งกาจ

……

เมื่อทั้งสองมาถึงจุดทดสอบที่สนามของโรงเรียนมัธยมเจียงหัว มีคนมากันมากแล้ว

เริ่มทดสอบตอนเที่ยง พวกนี้มากันเช้าขนาดนี้ หงอวิ่นอดไม่ได้ที่จะด่า “พวกนายมาแข่งขันแท็กบ้าอะไรกัน!”

แม้หงอวิ่นจะอายุเพียงสิบแปดปี แต่เขาตัวสูงมาก ดูโดดเด่นในฝูงชน และเขายังอยู่ในช่วงเจริญเติบโต คาดว่าในอนาคตจะสูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบสองเซนติเมตร

ขณะที่หงอวิ่นกำลังง้อเสี่ยวเสี่ยวอยู่ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง “พี่อวิ่น!”

นั่นเป็นเสียงของหลิวรู่เอี้ยน หงอวิ่นหันไปตามเสียง เห็นสาวสวยคนหนึ่งที่อกใหญ่ เอวบาง ขายาว สวมกระโปรงรัดรูป

เสี่ยวเสี่ยวมีความงามแบบนางงามน้ำแข็ง ส่วนหลิวรู่เอี้ยนมีความงามที่ฉลาดเฉลียว

แม้เสี่ยวเสี่ยวจะสวยกว่าหลิวรู่เอี้ยนมาก แต่ถ้าให้ผู้ชายเลือก ผู้ชายส่วนใหญ่จะเลือกหลิวรู่เอี้ยน

นางงามน้ำแข็งแม้จะงดงาม แต่เป็นความงามที่ได้แต่ชื่นชมจากไกลไม่อาจล่วงเกิน จึงมีความรู้สึกห้ามปรามตัวเองอยู่บ้าง

ส่วนหลิวรู่เอี้ยนที่เป็นแบบกึ่งปฏิเสธกึ่งยั่วยวน ก็ย่อมดึงดูดผู้ชายมากกว่า

หลิวรู่เอี้ยนโอบแขนของหงอวิ่นทันที น้ำเสียงดีใจว่า "พี่อวิ่น หนูมาตั้งนานแล้ว รอพี่ตั้งครึ่งวันแล้ว”

หงอวิ่นรู้สึกว่าแขนถูกห่อหุ้มด้วยภูเขาใหญ่สองลูก ความรู้สึกนี้วิเศษเกินบรรยาย อดไม่ได้ที่จะคิดอยากฝึกฝนกับหลิวรู่เอี้ยน

มองไปที่เสี่ยวเสี่ยวข้างๆ หลิวรู่เอี้ยนดูเหมือนเพิ่งรู้ตัว พูดว่า “เธอก็มาด้วยเหรอ”

เสี่ยวเสี่ยวไม่สนใจ หงอวิ่นอธิบายว่า "พอดีออกมาเจอเสี่ยวเสี่ยว ฉันก็เลยมากับเธอ”

ด้านหน้ามีห้องทึบเล็กๆ หลายห้อง ต่อไปทุกคนจะทดสอบพรสวรรค์ในห้องทึบนั้น

หลิวรู่เอี้ยวมองไปที่ห้องทึบ พนมมือและอธิษฐานว่า "พระเจ้าโปรดช่วยด้วย ขอให้ฉันทดสอบพรสวรรค์ได้ระดับยอดเยี่ยม!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวรู่เอี้ยน หงอวิ่นก็นึกถึงข้อความในสมุดบันทึกขึ้นมาอย่างประหลาด จึงถามว่า "ถ้าฉันทดสอบได้พรสวรรค์ระดับ F ที่แย่ที่สุด เธอจะเลิกกับฉันไหม?”

"นายโง่หรือไง แน่นอนว่าไม่หรอก! ฉันสาบานได้" หลิวรู่เอี้ยนเอ็ดเสียงหวาน "นายยังไม่เข้าใจฉันอีกเหรอ? ฉันไม่ใช่คนที่มองแต่ผลประโยชน์นะ!”

หงอวิ่นได้ยินคำพูดนี้แล้วรู้สึกละอายใจ ตัวเองไม่ควรสงสัยหลิวรู่เอี้ยนเพราะสมุดบันทึกที่ไม่รู้ที่มาเล่มนั้น

ระดับพรสวรรค์จากสูงไปต่ำเรียงตามลำดับคือ ระดับ SSS, ระดับ SS, ระดับ S, ระดับ A, ระดับ B, ระดับ C, ระดับ D, ระดับ E, ระดับ F

พรสวรรค์ระดับ S และระดับ SS นั้นหาได้ยากมาก ถือเป็นพรสวรรค์หายากหนึ่งในหมื่น สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้อย่างสบาย

พรสวรรค์ระดับ A สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นหนึ่ง พรสวรรค์ระดับ B สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นสอง พรสวรรค์ระดับ C และ D ได้แค่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นสาม

ระดับ E และ F เป็นพรสวรรค์ต่ำที่แย่ที่สุด ไร้อนาคตโดยสิ้นเชิง การฝึกฝนเป็นเพียงการเสียเวลา ทางออกที่ดีที่สุดคือเรียนมหาวิทยาลัยทั่วไปและทำงานพาร์ทไทม์

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงเที่ยงวัน เริ่มทดสอบพรสวรรค์ มีคนทยอยเข้าไปในห้องทึบด้านหน้า

หลิวรู่เอี้ยนยิ้มน้อยๆ ริมฝีปากปรากฏรอยบุ๋มสองข้าง พูดว่า "สองวันก่อนนายบอกว่า หม้อหุงข้าวที่บ้านพัง ฉันซื้อหม้อหุงข้าวใหม่มาให้ วางไว้ในรถของฉัน อย่าลืมเอากลับบ้านนะ”

เมื่อได้ยินคำว่า "หม้อหุงข้าว" ขนหงอวิ่นลุกชัน กำลังจะเอ่ยปากถาม...

จู่ๆ มีเสียงดังมาจากเวทีด้านบน "หงอวิ่นรีบมาทดสอบ! หงอวิ่นรีบมาทดสอบ! หงอวิ่นรีบมาทดสอบ!”

"ฉันจะกลับมาคุยกับเธออีกที" หงอวิ่นพูดกับหลิวรู่เอี้ยน แล้ววิ่งไปที่ห้องทึบด้านหน้า

บนพื้นห้องทึบมีการวาดแผนผังกล ไม่จำเป็นต้องทำอะไร เพียงแค่ยืนตรงกลางแผนผัง ก็สามารถปลุกพรสวรรค์ของตัวเองได้

ในห้องมีแค่หงอวิ่นคนเดียว เขาเดินไปยืนในวงกลมตรงกลางแผนผัง แสงสีขาวเจิดจ้าปรากฏใต้เท้า...

ร่างทั้งหมดของหงอวิ่นลอยขึ้นในอากาศ แสงสีขาวไหลเข้าสู่ร่างกายเขา พลังที่บรรยายไม่ได้ไหลผ่านทั่วร่าง

ห้องทึบปิดกั้นการมองเห็น คนข้างนอกมองไม่เห็นสถานการณ์ในห้อง ส่วนใหญ่ก็เพื่อป้องกันนักเรียน

ทั่วเก้ามณฑลมีองค์กรชั่วร้ายอยู่ทุกที่ นักปฏิบัติธรรมนอกรีตชอบล่าคนที่มีพรสวรรค์หายาก และยังถือว่าเป็นความสนุกอีกด้วย

หงอวิ่นค่อยๆ ลงสู่พื้น รู้สึกว่าทั้งร่างเต็มไปด้วยพลัง "ฉันไม่มีทางเป็นพรสวรรค์ระดับ F!”

เครื่องทดสอบในห้องทึบพิมพ์รายงานออกมาหนึ่งแผ่น ซึ่งบันทึกพรสวรรค์และธาตุของผู้ทดสอบ

หงอวิ่นหยิบกระดาษขึ้นมา เหลือบมองหนึ่งครั้ง บนกระดาษมีเพียงข้อความสองบรรทัด...

[ระดับพรสวรรค์]: ระดับ F [ธาตุพรสวรรค์]: ธาตุไฟ

หงอวิ่นมองข้อความบนกระดาษรายงานอย่างงงงัน ร่างกายสั่นเล็กน้อย “เรื่องในสมุดบันทึกนั้นเป็นความจริง!”

เช่นนั้นในอนาคต หลิวรู่เอี้ยนจะเลิกกับตัวเอง ปีศาจจะบุกทะลวงกำแพงเมืองยาวเหล่านเฉียน บุกลงมาทางใต้สู่เก้ามณฑล เสี่ยวเสี่ยวจะตาย และมนุษยชาติก็จะถูกทำลายล้าง!

(จบบท)