26 อุจิวะ ฟุงาคุ ผู้น่าอับอาย
26 อุจิวะ ฟุงาคุ ผู้น่าอับอาย
คิ้วของ อุจิวะ ฟุงาคุ ขมวดแน่น เมื่อ อุจิวะ คันโซ พาคนมาที่บ้านของเขาอย่างกะทันหัน
เขาอยากจะถามเกี่ยวกับเรื่องที่ อุจิวะ คันโซ สัญญากับเขาไว้ก่อนหน้านี้ แต่มีคนอยู่มากเกินไป เขาจึงรู้สึกกระอักกระอ่วนที่จะถาม เพราะเรื่องแบบนี้สามารถพูดคุยกันได้เป็นการส่วนตัวเท่านั้น
“อุจิวะ ฟุงาคุ นายรู้ไหมว่าฉันมาที่นี่ทำไม?”
ใบหน้าของ คันโซ เผยรอยยิ้มล้อเลียน
“แกจะทำอะไร? แกจะกลับคำเรื่องที่แกสัญญากับฉันไว้ก่อนหน้านี้เหรอ?” อุจิวะ ฟุงาคุ ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและถาม คันโซ ด้วยเสียงต่ำ
“นายคิดว่ายังไงล่ะ?”
แม้ว่าเขาจะไม่ได้ปฏิเสธโดยตรง แต่ อุจิวะ ฟุงาคุ ก็เดาได้แล้วว่า อุจิวะ คันโซ กำลังจะตระบัดสัตย์จริงๆ
ไม่สิ มันไม่ใช่การตระบัดสัตย์ เขาไม่เคยคิดที่จะถอนตัวจากการแข่งขันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลเลยตั้งแต่แรก เขาไม่มีทางยอมยกตำแหน่งผู้นำตระกูลให้ตัวเองง่ายๆ
“อุจิวะ ฟุงาคุ ฉันมาที่นี่เพื่อจับกุมนาย”
คันโซ โบกมือ และ อุจิวะ ไคโตะ กับ อุจิวะ โซตะ ที่ยืนอยู่ข้างหลัง คันโซ ก็เคลื่อนไหวทันที วางดาบไว้ที่คอของ อุจิวะ ฟุงาคุ
เนื่องจากอาการบาดเจ็บของเขายังไม่หายดี อุจิวะ ฟุงาคุ จึงตอบสนองไม่ทัน
“แกหมายความว่ายังไง? อุจิวะ คันโซ แกเชื่อไหมว่าฉันจะไม่แฉเรื่องอื้อฉาวของแกให้สาธารณชนรู้?”
อุจิวะ ฟุงาคุ คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว
การทรยศความไว้วางใจของเขาก็เรื่องหนึ่ง แต่เขายังต้องการจะใส่ร้ายเขาอีกงั้นเหรอ? เขาคิดว่าตัวเองเป็นหมูในอวยให้เชือดง่ายๆ รึไง?
ถ้าเขาเปิดโปงเรื่องความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมระหว่าง อุจิวะ คันโซ และ อุจิวะ มิโคโตะ ชื่อเสียงของ อุจิวะ คันโซ จะต้องตกต่ำลงอย่างแน่นอน
แน่นอน สำหรับ อุจิวะ ฟุงาคุ มันก็ไม่ใช่เรื่องดีเหมือนกัน การที่คู่หมั้นของเขาเข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้มันน่าอับอายมาก
ดังนั้น เขาจึงกลัวมาตลอดว่าเรื่องนี้จะรั่วไหลออกไป แต่ถ้าถูกต้อนจนมุม อุจิวะ ฟุงาคุ ก็ไม่รังเกียจที่จะแตกหักกันไปข้างหนึ่ง
“ฉันปฏิบัติตนด้วยความซื่อสัตย์และเหมาะสม ฉันจะมีเรื่องอื้อฉาวอะไรได้?”
คันโซ พูดประโยคนี้ออกมาโดยไม่หน้าแดงเลยแม้แต่น้อย แสดงให้เห็นถึงความหน้าด้านของเขา
“ในทางกลับกัน อุจิวะ ฟุงาคุ อุจิวะ มิโคโตะ มารายงานฉันว่า นายบังคับให้เธอมานอนกับกัปตันคนนี้”
“คนน่ารังเกียจอย่างนายปรากฏตัวในตระกูลอุจิวะของเราได้ยังไง? ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ตระกูลอื่นๆ ในหมู่บ้านโคโนฮะจะคิดยังไงกับเรา?”
คันโซ ตำหนิ อุจิวะ ฟุงาคุ อย่างรุนแรง ดูเหมือนอกหัก
คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้คนรอบข้างฮือฮาทันที ทุกคนต่างมีสีหน้าของผู้ชมที่กระตือรือร้น
เมื่อ คันโซ พาคนมาที่บ้านของ อุจิวะ ฟุงาคุ อย่างก้าวร้าว เขาก็ดึงดูดสมาชิกตระกูลอุจิวะคนอื่นๆ มาแล้ว
สมาชิกตระกูลอุจิวะที่เป็นกลางมาด้วยความตั้งใจที่จะมาดูการแสดง ส่วนผู้ที่สนับสนุน อุจิวะ ฟุงาคุ ก็มาเพื่อช่วยเขา โดยคิดว่า คันโซ กำลังก่อปัญหา
ตอนนี้ เมื่อได้ยินข่าวซุบชิ้นใหญ่นี้ พวกเขาทั้งหมดก็มองไปที่ อุจิวะ ฟุงาคุ อย่างไม่เชื่อสายตา
ถึงกับเห็นได้ว่าสมาชิกตระกูลบางคนมอง อุจิวะ ฟุงาคุ ด้วยความรังเกียจ ไม่เคยนึกฝันว่า อุจิวะ ฟุงาคุ จะเป็นคนแบบนี้
บังคับคู่หมั้นของตัวเองไปรับใช้ท่านคันโซ? นี่มันการกระทำแบบไหนกัน?
เขามีรสนิยมชอบถูกสวมเขาเหรอ หรือว่าเขากำลังเสนอคู่หมั้นของตัวเองเพื่อประจบสอพลอท่านคันโซ เพื่อที่ท่านคันโซจะได้ไม่แข่งขันกับเขาเพื่อชิงตำแหน่งผู้นำตระกูล?
หรือบางทีเขาอาจต้องการใช้คู่หมั้นของตัวเองเป็นเหยื่อเพื่อทำลายชื่อเสียงของ อุจิวะ คันโซ?
ข้อสันนิษฐานทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะเป็นไปได้
สมาชิกตระกูลโดยรอบเริ่มคาดเดาและจินตนาการไปต่างๆ นานา
ไม่ว่าเป้าหมายสูงสุดของ อุจิวะ ฟุงาคุ คืออะไร ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า อุจิวะ ฟุงาคุ เป็นคนที่โหดเหี้ยมจริงๆ
ในขณะนี้ ใบหน้าของ อุจิวะ ฟุงาคุ แดงก่ำ
เมื่อเห็นใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความอับอาย ผู้สังเกตการณ์ก็รู้สึกว่าข่าวซุบนี้ต้องเป็นเรื่องจริง และสายตาของพวกเขาก็แสดงความดูถูกเหยียดหยาม อุจิวะ ฟุงาคุ มากยิ่งขึ้น
พวกเขาไม่รู้ว่าใบหน้าของ อุจิวะ ฟุงาคุ ไม่ได้แดงก่ำจากความอับอาย แต่มาจากความโกรธ
ตอนนั้นเองที่ อุจิวะ ฟุงาคุ ตระหนักว่าเขาถูก อุจิวะ คันโซ หลอกแล้ว
ขณะที่เขาอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง เนตรวงแหวนสามโทโมเอะของ คันโซ ก็จ้องไปที่ อุจิวะ ฟุงาคุ
แรงกดดันจากเนตรวงแหวนและออร่าของเขาทำให้ อุจิวะ ฟุงาคุ ขยับตัวได้ยากลำบาก
“เป็นไปได้ยังไง? เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง? เขาทะลวงไประดับคาเงะแล้วเหรอ?”
เมื่อรู้สึกถึงความกลัวตามสัญชาตญาณ อุจิวะ ฟุงาคุ ก็คำรามอย่างไม่เต็มใจในใจ
“ดูเร็ว อุจิวะ มิโคโตะ กำลังมา”
ในขณะนี้ มีคนตะโกนขึ้นข้างนอก และความหวังก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของสมาชิกตระกูลบางคนที่สนับสนุน อุจิวะ ฟุงาคุ พวกเขาหวังว่า อุจิวะ มิโคโตะ จะเปิดเผยว่านี่เป็นเรื่องโกหก และทุกอย่างเป็นแผนการของ อุจิวะ คันโซ
“อุจิวะ มิโคโตะ ท่านฟุงาคุบังคับเธอให้ไปรับใช้ อุจิวะ คันโซ จริงเหรอ? ได้โปรดบอกความจริงด้วย”
อุจิวะ ริน ถาม อุจิวะ มิโคโตะ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
สถานการณ์ปัจจุบันไม่เป็นผลดีต่อ อุจิวะ ฟุงาคุ อย่างมาก ทุกอย่างตอนนี้ขึ้นอยู่กับ อุจิวะ มิโคโตะ แล้ว
“ฉันหวังว่าเธอจะคิดให้ดีก่อนตอบนะ”
“อะไรนะ นี่แกกำลังข่มขู่เธอเหรอ?” คันโซ หันศีรษะและเหลือบมอง อุจิวะ ริน
เนตรวงแหวนซึ่งนำแรงกดดันมหาศาลมาให้เขา ทำให้การหายใจของ อุจิวะ ริน ไม่สม่ำเสมอ และเขาก็เปิดใช้งานเนตรวงแหวนสามโทโมเอะของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
แต่ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะเป็นเนตรวงแหวนสามโทโมเอะ อุจิวะ ริน ก็รู้สึกว่าแรงกดดันจากเนตรวงแหวนของเขาเทียบไม่ได้กับของ อุจิวะ คันโซ เลยแม้แต่น้อย
โดยปกติ คันโซ ได้เปิดใช้งานเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขาแล้ว และถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะใช้เพียงสามโทโมเอะ พลังเนตรของเขาก็น่าสะพรึงกลัวกว่าเมื่อก่อนมาก
“อุจิวะ ฟุงาคุ ขู่เอาชีวิตปู่ของฉันเพื่อบังคับให้ฉันไปค้างคืนกับ อุจิวะ คันโซ ค่ะ เขาต้องการใช้ฉันเพื่อทำลายชื่อเสียงของ อุจิวะ คันโซ” อุจิวะ มิโคโตะ พูดตามที่ คันโซ ได้สอนเธอไว้
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมันเป็นการโกหกครั้งแรกของเธอ มันจึงมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง
“อุจิวะ มิโคโตะ เธอ...”
“หุบปาก แกไม่มีสิทธิ์พูด”
อุจิวะ ไคโตะ เตะ อุจิวะ ฟุงาคุ โดยตรง ทำให้เขาที่กำลังโกรธจัดล้มลง
“อุจิวะ ฟุงาคุ แกเป็นคนแบบนี้จริงๆ เหรอเนี่ย ฉันดูคนผิดไปจริงๆ”
โจนินคนหนึ่งที่สนับสนุน อุจิวะ ฟุงาคุ มองเขาด้วยความผิดหวัง ถ้าเขาสามารถเสียสละคู่หมั้นของตัวเองได้ แล้วมีอะไรอีกที่เขาจะไม่สามารถเสียสละ?
เขารู้สึกไม่สบายใจที่จะทำงานภายใต้ อุจิวะ ฟุงาคุ
เมื่อมีคนแรก ก็ย่อมมีคนที่สอง ในชั่วพริบตา สามในสี่ของผู้สนับสนุน อุจิวะ ฟุงาคุ ก็จากไป ที่เหลืออยู่คือคนสนิทที่ไว้ใจได้ของเขา
แม้ว่าสายตาของพวกเขาที่มองไปยัง อุจิวะ ฟุงาคุ จะค่อนข้างซับซ้อน แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงเจตนาที่จะทิ้งเขาไป
“อุจิวะ ฟุงาคุ แกนี่มันไม่ใช่คนจริงๆ”
คันโซ ส่ายหัว ราวกับว่าแม้แต่การมอง อุจิวะ ฟุงาคุ อีกเพียงครู่เดียวก็เป็นเรื่องน่าอดสู
“แม้ว่าการกระทำของ อุจิวะ ฟุงาคุ จะไม่ถึงขั้นต้องโทษประหาร แต่ตระกูลอุจิวะของเราก็ไม่สามารถทนต่อคนเช่นนี้ได้ ฉันขอเสนอให้ขับไล่ อุจิวะ ฟุงาคุ ออกจากตระกูล พวกคุณคิดว่ายังไง?”
ในที่สุด วัตถุประสงค์ของ คันโซ ก็ถูกเปิดเผย: การขับไล่ อุจิวะ ฟุงาคุ ออกจากตระกูลอุจิวะ คือเป้าหมายสูงสุดของ คันโซ
จบตอน