21 ตระกูลฮิวงะมาหาเรื่อง
21 ตระกูลฮิวงะมาหาเรื่อง
ณ กองบัญชาการกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะ ฮิวงะ ฮิอาชิ ยืนอย่างเย็นชาที่ทางเข้า โดยมีสมาชิกตระกูลฮิวงะตามมาด้วย
“อุจิวะ คันโซ อยู่ที่ไหน? บอกให้เขาออกมา”
“ใครหน้าไหนก็ไม่รู้จะมาขอพบกัปตันของเรารึ? กัปตันเป็นคนที่พวกแกจะมาขอพบได้ง่ายๆ งั้นเหรอ?”
โจนินคนหนึ่งจากกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะสวนกลับ ฮิวงะ ฮิอาชิ อย่างเสียดสีโดยไม่ไว้หน้า
ในฐานะสองตระกูลวิชาเนตรที่ยิ่งใหญ่ของหมู่บ้านโคโนฮะ ต่างฝ่ายต่างก็ไม่เห็นหัวกัน ตระกูลอุจิวะดูถูกตระกูลฮิวงะ และตระกูลฮิวงะก็ไม่ชอบหน้าตระกูลอุจิวะเช่นกัน
“แกอยากตายสินะ”
ฮิวงะ ฮิซาชิ ที่ยืนอยู่ข้างหลัง ฮิวงะ ฮิอาชิ เคลื่อนไหวในทันที เขาเปิดใช้งานเนตรสีขาว เส้นเลือดปูดโปนรอบดวงตา จากนั้นจึงตั้งท่าเริ่มต้นของ มวยอ่อน
โจนินอุจิวะคนนี้ประสานอิน กำลังจะลงมือ
“อุจิวะ ซาโตรุ หยุดอยู่ตรงนั้น”
อุจิวะ โซตะ รองกัปตัน หยุด อุจิวะ ซาโตรุ ไว้ ขณะที่เนตรวงแหวนสามโทโมเอะของเขามองไปทาง ฮิวงะ ฮิซาชิ
“ถ้าพวกแกกล้าลงมือในกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะของพวกเรา ก็คิดถึงผลที่จะตามมาให้ดีซะก่อน”
“ฮิซาชิ หยุด” ฮิวงะ ฮิอาชิ เรียกน้องชายของเขา
“อุจิวะ โซตะ กัปตันของพวกแกอยู่ที่ไหน? บอกให้เขาออกมา”
“มีเรื่องอะไรก็บอกฉันมา ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่านคันโซหรอก ท่านคันโซไม่มีเวลามาจัดการเรื่องเล็กน้อยพรรค์นี้”
เมื่อมองไปที่ ฮิวงะ ฮิอาชิ แววตาดูถูกก็ฉายวาบในดวงตาของ อุจิวะ โซตะ เขาดูถูกตระกูลฮิวงะจริงๆ
ผู้นำตระกูลคนใหม่อย่าง ฮิวงะ ฮิอาชิ มีความแข็งแกร่งเพียงแค่ระดับโจนินพิเศษ ถ้าสู้กันจริงๆ ก็ไม่รู้ว่า ฮิวงะ ฮิอาชิ จะเอาชนะเขาได้หรือเปล่า
ด้วยความแข็งแกร่งแค่นี้ ยังคู่ควรที่จะพูดคุยกับท่านคันโซอีกเหรอ?
“พวกแกจับกุมสมาชิกตระกูลฮิวงะของฉัน และสั่งปิดร้านค้าของตระกูลฮิวงะ ตระกูลอุจิวะอย่างพวกแกจะไม่ให้คำอธิบายกับพวกเราหน่อยเหรอ?”
“คำอธิบาย? ตระกูลฮิวงะอย่างพวกแกมีสิทธิ์มาเรียกร้องคำอธิบายจากพวกเราด้วยเหรอ?”
อุจิวะ โซตะ ดุดันมาก ไม่กลัวว่า ฮิวงะ ฮิอาชิ จะลงมือเลย
ถ้า ฮิวงะ ฮิอาชิ กล้าสู้กับเขาจริงๆ เขาจะจับกุม ฮิวงะ ฮิอาชิ ในข้อหาโจมตีกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะทันที
อย่าคิดว่าเพียงเพราะ ฮิวงะ ฮิอาชิ เป็นผู้นำตระกูลฮิวงะ แล้วเขาจะไม่กล้าจับ แม้แต่ผู้นำตระกูลฮิวงะ เขาก็กล้าแตะ
“แกกำลังดูถูกตระกูลฮิวงะของเรา” แววตาของ ฮิวงะ ฮิอาชิ เต็มไปด้วยอันตราย
“อะไร อยากลองลงมือดูเหรอ? แล้วถ้าฉันจะดูถูกตระกูลฮิวงะของแกล่ะ จะทำไม?”
จักระอันทรงพลังปะทุออกจาก อุจิวะ โซตะ และเมื่อเห็นท่าทีของ อุจิวะ โซตะ สมาชิกกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะก็เผยจิตสังหารออกมาเช่นกัน
แค่ตระกูลฮิวงะกล้ามาต่อต้านอุจิวะของพวกเขางั้นเหรอ? พวกเขาไม่มีสิทธิ์นั้นจริงๆ
เป็นความจริงที่ตระกูลฮิวงะไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวัง
ขีดจำกัดสายเลือดของตระกูลฮิวงะ เนตรสีขาว จริงๆ แล้วไม่ได้อ่อนแอ แต่ใครกันล่ะที่จะปลดปล่อยพลังของเนตรสีขาวออกมาได้อย่างแท้จริง?
ในมือของตระกูลฮิวงะ เนตรสีขาวทำได้เต็มที่ก็แค่แสดงความสามารถอย่างการมองเห็นระยะไกล การมองเห็นแบบเอ็กซเรย์ และการมองเห็น 360 องศาโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง
ยิ่งไปกว่านั้น การมองเห็นแบบเอ็กซเรย์นี้ไม่ใช่แบบที่พวกโรคจิตเข้าใจ แต่เป็นความสามารถในการมองเห็นเส้นลมปราณ จุดจักระ กระดูก และการไหลเวียนของจักระของเป้าหมาย
“เพื่อเกียรติยศของตระกูลฮิวงะ ลงมือ!” ฮิวงะ ฮิอาชิ ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
คนอื่นกำลังพูดว่าพวกเขาดูถูกตระกูลฮิวงะ ถ้าเขาในฐานะผู้นำตระกูลไม่ตอบโต้ เขาจะนำตระกูลฮิวงะในอนาคตได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ฮิวงะ ฮิอาชิ ให้ความสำคัญกับเกียรติยศของตระกูลฮิวงะอย่างมาก และจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกตระกูลฮิวงะของเขา
“กลัวเหรอ? เข้ามาเลย พวกแกทุกคน!”
สมาชิกตระกูลอุจิวะทั้งหมดของกองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะเคลื่อนไหว และการต่อสู้ที่วุ่นวายระหว่างอุจิวะและฮิวงะก็ปะทุขึ้น
มวยอ่อนของตระกูลฮิวงะ เมื่อรวมกับเนตรสีขาวก็นับว่าน่าเกรงขาม แต่พวกเขาดันมาเจอกับตระกูลอุจิวะ และ อุจิวะ ไคโตะ ก็มาถึงด้วย ตระกูลฮิวงะมีเพียง ฮิวงะ ฮิอาชิ ที่เป็นโจนินพิเศษ และน้องชายของเขา ฮิวงะ ฮิซาชิ ก็ยังห่างไกลจากระดับโจนินพิเศษ
ดังนั้นผลลัพธ์สุดท้ายคือตระกูลฮิวงะถูกปราบปรามอย่างสมบูรณ์ และอุจิวะก็ได้รับชัยชนะอย่างงดงาม
“เราจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดี?” อุจิวะ ไคโตะ มองไปที่ อุจิวะ โซตะ
“แน่นอน ก็จับกุมพวกเขาทั้งหมดสิ คนพวกนี้กล้ามาก่อเรื่อง กองกำลังตำรวจทหารโคโนฮะของเรามีไว้ทำอะไรล่ะ?”
“เราต้องแจ้งท่านคันโซไหม?”
“ไม่จำเป็น วันนี้ท่านคันโซยุ่ง อย่าไปรบกวนท่านเลย วันนี้ไม่ใช่วันที่ง่ายเลย และเราจะทำให้ท่านคันโซต้องอับอายไม่ได้”
พวกเขารู้ว่าวันนี้จะต้องมีคนมากมายมาหาเรื่องแน่นอน และตระกูลฮิวงะก็เป็นเพียงคลื่นลูกแรกเท่านั้น
ต่อไป คนจากตระกูลอื่นอาจจะมาอีก เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะรู้จักคิดเหมือนพวก อิโนะ–ชิกะ–โจ
..........
“เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ? คุณอยากให้ฉันไปค้างคืนกับ อุจิวะ คันโซ เหรอ?”
ใบหน้าของ อุจิวะ มิโคโตะ แสดงความประหลาดใจ
วันนี้ อุจิวะ ฟุงาคุ มาหาเธอที่ประตูบ้านกะทันหัน เดิมทีเธอเตรียมที่จะถอนหมั้นกับเขา แต่ก่อนที่เธอจะได้พูด คำพูดของ อุจิวะ ฟุงาคุ ก็ทำให้เธอตกใจ
แม้ว่าเธอจะตัดสินใจถอนหมั้นกับ อุจิวะ ฟุงาคุ แล้ว แต่มันก็ยังไม่เกิดขึ้น และสถานะของเธอก็ยังคงเป็นคู่หมั้นของ อุจิวะ ฟุงาคุ
เธอไม่เคยเห็นใครยอมรับการถูกนอกใจโดยสมัครใจมาก่อนในชีวิต
อุจิวะ ฟุงาคุ พูดด้วยใบหน้าเย็นชาว่า “เธอปฏิเสธเรื่องนี้ไม่ได้ เธอต้องตกลง”
ก่อนหน้านี้ ทัศนคติของเขาต่อ อุจิวะ มิโคโตะ นั้นดี แต่ตอนนี้เขาไม่มีทัศนคติที่ดีต่อ อุจิวะ มิโคโตะ อีกต่อไปแล้ว
อุจิวะ มิโคโตะ ยังคงเงียบงัน แววตาของเธอฉายแววรังเกียจขณะมองไปที่ อุจิวะ ฟุงาคุ
เมื่อเห็น อุจิวะ มิโคโตะ ไม่พูดอะไร อารมณ์ของ อุจิวะ ฟุงาคุ ก็ปะทุขึ้น
“อะไร ตอนนี้จะมาทำตัวเป็นหญิงพรหมจรรย์งั้นเหรอ? เธอคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องของเธอกับไอ้หมา อุจิวะ คันโซ นั่นรึไง? ตอนนี้เธอรู้สึกว่ามันยากที่จะไปค้างคืนกับเขางั้นเหรอ? นี่มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาสำหรับเธอไปแล้วรึไง?”
น้ำเสียงเยาะเย้ยของ อุจิวะ ฟุงาคุ ทำให้ อุจิวะ มิโคโตะ รู้สึกทั้งผิดและเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ
เขาพูดราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่บริสุทธิ์ แต่เธอถูกบังคับต่างหาก
ถ้า อุจิวะ คันโซ ไม่ได้ข่มขู่เธอโดยใช้สมาชิกครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอ อุจิวะ มิโคโตะ ก็ยอมตายดีกว่ายอมจำนน
“ฉันต้องการถอนหมั้น” อุจิวะ มิโคโตะ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ก็ได้ ตราบใดที่เธอยอมไปค้างคืนกับ อุจิวะ คันโซ ฉันก็จะตกลงถอนหมั้น”
เขามอง อุจิวะ มิโคโตะ ด้วยความรังเกียจ เขาคือคนที่จะได้เป็นผู้นำตระกูลอุจิวะ เขาจะแต่งงานกับผู้หญิงที่สูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้วได้อย่างไร?
ต่อให้ อุจิวะ มิโคโตะ ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องถอนหมั้น เขาก็จะประกาศมันหลังจากที่ได้เป็นผู้นำตระกูล ชีวิตของเขาไม่สามารถทนต่อรอยด่างพร้อยนี้ได้
จบตอน