บทที่ 10 มหาเสน่ห์ของจ้งเทียนฉี

บทที่ 10 มหาเสน่ห์ของจ้งเทียนฉี

เมื่อท่านฟาได้ยินดังนั้นสีหน้าของเขาก็ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ไอ้พวกเด็กเหลือขอที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ก็ดูธรรมดา แต่ไม่คิดเลยว่าพละกำลังการต่อสู้ของเขาจะน่ากลัวขนาดนี้

จ้งเทียนฉีซึ่งซ่อนตัวอยู่ในรถแข่งถึงกับต้องเบิกตาโต ดูเหมือนว่าพนักงานส่งของแห่งอนัตนภพ คนนี้จะไม่ใช่แค่ขี้โม้แต่เขายังสามารถแก้ปัญหาให้เขาได้จริงๆ เมื่อคิดถึงตรงนี้เขาก็รู้สึกว่าเนื้อแกะย่างถ่านที่อยู่ในมือของเขาเริ่มส่งกลิ่นหอมมากขึ้นเรื่อยๆ

ท่านฟาเปิดปากพูด "จะคุยเรื่องอะไร?"

“ก็แค่เรื่องธรรมดามากๆ คุณต้องไม่หักมือของจ้งเทียนฉี คุณต้องยกคนหนึ่งแสนคนให้กับจ้งเทียนฉีตามสัญญา และตั้งแต่นี้เป็นต้นไปคุณต้องไม่มาสร้างปัญหาให้กับเขาอีก” จ้าวซือกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

ถ้าเป็นคนอื่นท่านฟาคงจะสั่งสอนไปนานแล้ว แต่ในตอนนี้เขากลับพูดด้วยสีหน้าที่เศร้าหมองว่า “ถ้าฉันไม่หักมือมันเสีย แล้วฉันจะลดความเกลียดชังมันลงไปได้ยังไง? ถ้าให้คนหนึ่งแสนคนกับมันไปแล้ว แล้วใครจะชดเชยเงินหนึ่งล้านหยวนที่ฉันต้องเสียไป!”

“ท่านเป็นถึงหัวหน้านักเลงนะท่านฟา ท่านคิดว่าจ้งเทียนฉีจะแพ้ท่านจริงๆ งั้นหรือ?” จ้าวซือกล่าวเยาะเย้ยและชี้ไปที่อากาเนะที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที เขาลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น “นี่แกหมายความว่ายังไง? จ้งเทียนฉีแพ้ฉันแล้ว แกคิดจะกลับคำงั้นเหรอ?”

“ทำไมไม่เช็คพวงมาลัยดูซะหน่อยล่ะ?” จ้าวซือไม่ใส่ใจ

เมื่อลูกพี่ฟาได้ยินดังนั้นเขาก็รีบสั่งให้ลูกสมุนของเขาตรวจสอบดู และท้ายที่สุดหลังจากตรวจสอบดูแล้วปัญหาก็ได้เปิดเผยออกมา

“ฉันก็คิดอยู่แล้วเชียวว่ามันแปลกๆ แสดงว่ามีคนมายุ่งกับพวงมาลัยของฉัน!” ในตอนนี้จ้งเทียนฉีได้เคี้ยวเนื้อแกะเสร็จแล้วและมายืนอยู่ด้านข้างจ้าวซือ เขามองจ้าวซืออย่างซาบซึ้ง “พี่ชาย ครั้งนี้เรื่องทั้งหมดต้องขอบคุณพี่ชายแล้วล่ะ ผมทำได้สำเร็จแล้วจริงๆ!”

“ไอ้สารเลว นี่แกกล้าหลอกฉันเหรอ? จับตัวมันไว้!” ท่านฟากล่าวด้วยความโมโห

อากาเนะที่่กำลังถูกลูกสมุนของท่านฟาจับตัวเอาไว้รีบละล่ำละลักกล่าวว่า “ผมไม่ได้ทำ ผมไม่รู้อะไรจริงๆ!”

“แกไม่ได้ทำงั้นรึ? คนที่ลงพนันกับฉันไว้ก็คือพี่ใหญ่ชิง ต้องเป็นเขาแน่ๆ ที่สั่งให้แกทำแบบนี้ ถ้าฉันรู้ว่ามันเป็นใครฉันจะตัดมือตัดขาของมันซะ!”

หลังจากที่พูดจบ ลูกพี่ฟาก็โทรหาพี่ใหญ่ชิงในทันทีด้วยความโกรธ

หลังจากที่ทั้งสองคนปะทะคารมกันอย่างดุเดือด ลูกพี่ฟาก็กล่าวด้วยสีหน้าหม่นว่า “การแข่งขันประลองรถจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง หนึ่งชั่วโมงนับจากนี้! จ้งเทียนฉีคงจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”

จ้าวซือรู้ดีว่าลูกพี่ฟากำลังถามความคิดเห็นของเขา เขาจึงกล่าวว่า “แน่นอนครับ ผมไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทุกคนก็กลับมาที่จุดสตาร์ทเพื่อเริ่มการแข่งขัน

การแข่งขันได้เริ่มต้นขึ้น จ้งเทียนฉีขึ้นนำในการแข่งขัน เขาทิ้งห่างและชนะการแข่งขันอย่างขาดลอย

“เยี่ยมยอดไปเลย ขอบคุณมากนะ!”

ทันทีที่จ้งเทียนฉีลงจากรถ เขาก็รีบมาคว้ามือของจ้าวซือไปกุมไว้และกล่าวขอบคุณ พร้อมด้วยน้ำตาคลอหน่วย

สิ่งที่จ้าวซือทำก็คือจ้าวซือได้เปลี่ยนชะตากรรมของเขาไป และที่สำคัญไปกว่านั้นเขาได้ช่วยชีวิตผู้คนไว้หลายแสนคน

"บี๊บ! บี๊บ! ออเดอร์ได้ถูกจัดส่งแล้ว อุโมงค์อนันตภพจะเปิดภายในสิบวินาที โฮสต์ โปรดกลับไป"

จ้าวซือตบไหล่จ้งเทียนฉีเบาๆ และกล่าวลาเขาเมื่อได้ยินเสียงเตือนจากระบบ

หลังจากนั้นเขาก็ขับรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าเข้าไปในอุโมงค์อนันตภพซึ่งเปิดรออยู่ที่อีกด้านหนึ่งของขอบผา และเขาก็หายลับไปท่ามกลางเสียงอุทานของทุกคน

“พระเจ้าช่วย นี่เขาเป็นใครกัน?”

เมื่อลูกพี่ฟาได้เห็นดังนั้น เขาก็ตัดสินใจที่จะทำตามคำพูดที่เขาได้ให้ไว้กับจ้าวซือและจะไม่ไปก่อเรื่องยุ่งยากให้กับจ้งเทียนฉีอีก

สำหรับจ้งเทียนฉีนั้น เขามีสีหน้าที่งุนงง “พนักงานส่งของเดลิเวอรี่แห่งอนันตภพ แค่นั้นเหรอ…”

หลังจากที่ข้ามผ่านอุโมงค์อนันตภพมาแล้ว จ้าวซือก็รู้สึกถึงความเหนื่อยอ่อนเมื่อเขากลับมาถึงโลกหลัก

"บี๊บ! บี๊บ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่จัดส่งออเดอร์ฝากรักมากับดาว (My Lucky Star) ได้สำเร็จและคุณได้รับการชำระเงินจากจ้งเทียนฉีแล้ว!"

“บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ได้รับคะแนนรีวิวระดับห้าดาวจากจ้งเทียนฉี คุณได้รับคะแนนเพิ่ม 300 คะแนนอนันตภพ คะแนนสะสมปัจจุบันคือ 900 คะแนน!”

"บี๊บ! บี๊บ! การชำระเงินจากจ้งเทียนฉีได้มาถึงแล้ว โดยมีการชำระเงินขั้นเงิน 1 รายการและการชำระเงินขั้นเหล็กดำ 1 รายการ คุณต้องการจะเปิดตอนนี้หรือไม่?"

เมื่อได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ จ้าวซือก็รู้สึกตะลึงเล็กน้อย

ในครั้งนี้ มีการชำระเงินถึง 2 รายการ แต่หนึ่งในนั้นคือ การชำระเงินระดับเงิน ซึ่งมีเกรดที่สูงกว่า!

"เปิดเลย!"

จ้าวซือไม่ลังเลใจ

"บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์เลือกเปิดการชำระเงินแบบเงินและได้รับมหาเสน่ห์ของจ้งเทียนฉี! หมายเหตุ: ความสามารถนี้ทำให้ทั้งชายและหญิงสามารถรับประทานอาหารร่วมกันได้ สามารถสร้างแรงดึงดูดที่แข็งแกร่งให้กับผู้คนรอบข้าง นอกจากนี้ยังทำให้ผู้ใช้ได้รับความประทับใจจากผู้คนรอบข้างอย่างไม่รู้ตัวและเพิ่มพลังทางเพศต่อเพศหญิง ซึ่งสามารถควบคุมและปลดปล่อยได้อย่างอิสระตามความประสงค์ของโฮสต์!"

"บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์เลือกเปิดการชำระเงินแบบเหล็กดำ และได้รับทักษะการแข่งรถของจ้งเทียนฉี!"

ตั้งแต่แรกจ้าวซือก็รู้แล้วว่า การชำระเงินที่เขาเปิดนั้นได้กลายมาเป็นส่วนเสริมให้เขาแล้ว!

"มหาเสน่ห์และฝีมือการแข่งรถของจ้งเทียนฉี!"

ปฏิกิริยาแรกของจ้าวซือก็คือเปิดกล้องในโทรศัพท์และมองดูรูปร่างหน้าตาของตัวเองง แต่เขากลับพบว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

“พ่อหนุ่ม พ่อหนุ่ม มีแฟนหรือยัง? หลานสาวของฉันอายุพอๆ กับพ่อหนุ่มเลยนะ...”

ขณะที่จ้าวซือกำลังรู้สึกผิดหวังอยู่นั้น คุณย่าเฒ่าก็เข้ามาแนะนำแฟนสาวให้กับเขา

ในขณะที่เขากำลังปฏิเสธคุณย่าเฒ่า นักเรียนมัธยมต้นสองคนที่กำลังจะเดินผ่านเขาไปก็ตรงเข้ามาหาเขาและขอเบอร์โทรศัพท์ของเขา แม้ว่าพวกเธอจะดูน่ารักมากแต่พวกเธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ!

คุณลุงเก็บขยะที่อยู่ข้างๆ ถึงกับตาโตและจ้องมองจ้าวซือพร้อมกับรีบขี่มอเตอร์ไซค์จากไป แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำว่า “พนักงานส่งของคนนี้หน้าตาก็ดูธรรมดาๆ แต่ทำไมถึงได้ดูดึงดูดอะไรขนาดนี้นะ? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน…”

หลังจากนั้นจ้าวซือก็ได้ฝึกฝนการใช้มหาเสน่ห์อันยอดเยี่ยมนี้ เขาพบว่าไม่เพียงแต่เขาจะสามารถควบคุมสวิตช์ของความสามารถนี้ ได้ แต่เขายังสามารถควบคุมความแรงของพลังนี้ได้อีกด้วย

ในตอนแรกที่เขาใช้มัน เขาก็บังเอิญใช้ในระดับที่แรงสุดไปซะแล้ว

ในไม่ช้าจ้าวซือก็ได้ลิ้มรสความหวานของความสามารถนี้

สมัยก่อนถ้าเขามาส่งอาหารช้าไปสักครึ่งนาที ลูกค้าก็คงจะระเบิดโทสะใส่แล้ว แต่ในตอนนี้ภายใต้มนต์มหาเสน่ห์ ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร เมื่อจ้าวซือโทรไปจะทำให้น้ำเสียงของอีกฝ่ายอ่อนลงในทันที

นี่คือสิ่งที่เรียกว่ามหาเสน่ห์ แม้กระทั่งเสียงของเขา

สำหรับฝีมือการแข่งรถของจ้งเทียนฉี ในตอนนี้จ้าวซือยังไม่มีโอกาสได้นำไปใช้

วันนี้เป็นวันเกิดของจ้าวเมิ่ง

หลังจากที่จ้าวซือส่งออเดอร์เสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็รีบไปยังโรงแรมห้าดาวที่ดีที่สุดในเมือง นั่นก็คือโรงแรมว่านหาว

เมื่อเห็นว่าน้องสาวของเขากำลังรออยู่ที่ทางเข้าโรงแรม ดวงตาของจ้าวซือก็อ่อนโยนลงอย่างไม่รู้ตัว เขาไปจอดรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าไว้ที่ด้านข้างแล้วรีบเดินไปหาน้องสาวของเขาอย่างรวดเร็ว

เขาถือกล่องของขวัญที่ทำเองอย่างสวยงามไว้ในมือ ข้างในนั้นเป็นสร้อยคอที่เขาหยิบมาจากกองเครื่องประดับกองใหญ่ ซึ่งมันเข้ากับนิสัยน้องสาวของเขามากที่สุดและมีคุณภาพดีที่สุด

ช่วงเวลาที่จ้าวซือมอบกล่องของขวัญให้กับน้องสาวของเขา ก็มีสาวๆ กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา

“นี่ จ้าวเมิ่ง พนักงานส่งของคนนี้เป็นใครน่ะ? หรือว่าเขาจะเป็นคนที่เธอชอบงั้นเหรอ”

"จริงป่ะเนี่ย..."

จ้าวเมิ่งรู้สึกผิดหวังนิดหน่อย "เขาเป็น...

“ผมเป็นแค่พนักงานส่งอาหารน่ะ ผมมาส่งของ ผมต้องไปแล้วล่ะ” จ้าวซือหันหลังกลับและกำลังจะเดินจากไป

ไม่ควรให้คนอื่นรู้ว่าจ้าวเมิ่งมีพี่ชายเป็นแค่พนักงานส่งอาหาร

“ฉันเข้าใจแล้วล่ะ แค่พนักงานส่งอาหารจะกล้ามาตามจีบจ้าวเมิ่งของพวกเราได้ยังไง?”

“เขาเอาอะไรให้เธอน่ะ? หรือว่าจะเป็นสร้อยคริสตัลพลาสติกใช่ไหม?”

“พนักงานส่งอาหารไม่ควรจะมาที่นี่เลยนะ เขามีกลิ่นแปลกๆ ทำให้อากาศที่นี่เป็นมลพิษ …”

ขณะที่สาวๆ เหล่านั้นเม้ามอยกัน

“ฉันไม่อนุญาตให้พวกเธอพูดถึงพี่ชายของฉันแบบนั้นนะ!” จ้าวเมิ่งกลับมามีสติอีกครั้งและเปล่งเสียงคำรามแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน