บทที่ 36 น่ารักน่าชัง? หมัดเดียวก็จอดสิ!

### บทที่ 36 น่ารักน่าชัง? หมัดเดียวก็จอดสิ!

แม้ว่าวาคาชาโมจะใช้ความสามารถพิเศษเร่งความเร็วของตัวเองไปแล้วหนึ่งครั้งในเทิร์นก่อนหน้า ทำให้ตอนนี้ความเร็วของเขานำหน้าลูดิโคโล่ และได้สิทธิ์โจมตีก่อน

แต่จากการต่อสู้ครั้งที่แล้วก็ได้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า เขาไม่ได้มีท่าประเภทบินที่สามารถเอาชนะลูดิโคโล่ได้

ซีโรน่าคาดเดาว่า นอกจากท่าส่งไม้ต่อและดาบระบำแล้ว สองท่าที่เหลือของเขาน่าจะสอดคล้องกับสองธาตุที่เขามี นั่นก็คือประเภทต่อสู้และประเภทไฟ!

และในตอนนี้ วาคาชาโมที่โดนท่าตบมือสยบจนเสียพลังชีวิตไปส่วนหนึ่ง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฟองอากาศที่ถาโถมเข้ามา ก็กลายเป็นลำแสงสีแดงกลับเข้าโปเกบอลไปโดยตรง

เห็นได้ชัดว่า โทกิได้ตัดสินใจแล้วว่า—หากให้วาคาชาโมอยู่บนสนามต่อไป จะต้องถูกลูดิโคโล่จัดการในท่าเดียวอย่างแน่นอน!

ดังนั้น เขาจึงเลือกสลับตัวโดยไม่ลังเล

ครั้งนี้ ผู้ที่ปรากฏตัวออกมาคือร่างที่คุ้นเคย... โดเท็คคตสึตัวเดิมนั่นเอง!

เขาสลับตำแหน่งกับวาคาชาโม แสงจากฟองอากาศหนาทึบจึงพุ่งเข้าใส่ร่างมหึมาของเขาทันที แต่เนื่องจากไม่มีการได้เปรียบทางธาตุ จึงไม่ได้สร้างความเสียหายที่น่าประทับใจมากนัก ทำได้เพียงลดพลังชีวิตของมันไปประมาณหนึ่งในสามเท่านั้น

เทิร์นใหม่เริ่มต้นขึ้น ซีโรน่าต้องเผชิญหน้ากับโดเท็คคตสึ และเริ่มครุ่นคิด

จากการต่อสู้ครั้งที่แล้ว เธอได้เรียนรู้รูปแบบของโดเท็คคตสึมาบ้างแล้ว ด้วยการเสริมพลังจากความสามารถพิเศษพลังใจที่ทำงานร่วมกับลูกไฟ พลังโจมตีกายภาพของโดเท็คคตสึจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

เพียงแต่ครั้งนี้ไม่มีการเพิ่มพลังจากการส่งไม้ต่อของวาคาชาโมที่ใช้ดาบระบำมาก่อน หมัดความเร็วเสียงของอีกฝ่ายเพียงท่าเดียวไม่น่าจะสามารถเอาชนะลูดิโคโล่ได้โดยตรง ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คือใช้พลังจิตโหม่ง!

แต่ไม่รู้ทำไมในใจของเธอกลับรู้สึกไม่มั่นคงนัก

ขณะที่ซีโรน่าป้อนคำสั่ง เทิร์นใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น บนศีรษะของลูดิโคโล่ส่องประกายแสงสีชมพูอันเป็นสัญลักษณ์ของพลังจิต เขาพุ่งเข้าใส่โดเท็คคตสึที่อยู่ฝั่งตรงข้าม!

【ได้ผลดีเยี่ยม!】

แถบพลังชีวิตเหนือศีรษะของโดเท็คคตสึเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว จนเหลือไม่ถึงหนึ่งในห้าและเริ่มกระพริบเป็นสีแดง!

แต่เมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าของซีโรน่ากลับดูแย่ลง

—จัดการไม่สำเร็จ!

ในเมื่อโดเท็คคตสึไม่ได้ใช้หมัดความเร็วเสียงเพื่อชิงโจมตีก่อน ก็หมายความว่าในเทิร์นนี้ เขาต้องใช้ท่าโจมตีอื่นอย่างแน่นอน

ตามนิสัยของเกมนี้...อีกฝ่ายจะติดตั้งท่าอย่าง “ฝืนทำ” ที่สามารถสร้างความเสียหายเป็นสองเท่าเมื่ออยู่ในสถานะผิดปกติมาด้วยหรือเปล่า?

หรือจะเป็นท่าอื่นที่สามารถเอาชนะลูดิโคโล่ได้?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน ลูดิโคโล่ก็ไม่มีทางทนไหวอย่างแน่นอน!

แต่ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดในใจ...

ลำแสงสีชมพูสายหนึ่งก็วาบผ่านร่างกำยำของโดเท็คคตสึไป

【โดเท็คคตสึพยายามจะใช้ท่าฝืนทำ แต่กลับสะดุ้ง!】

ครั้งนี้ เทพีแห่งโชคเข้าข้างซีโรน่า!

พลังจิตโหม่งที่โจมตีเข้าเป้าได้กระตุ้นผลพิเศษ ทำให้โดเท็คคตสึเกิดอาการสะดุ้ง! และนั่นก็ขัดขวางท่าฝืนทำที่มันกำลังจะใช้ได้สำเร็จ!!

เมื่อเผชิญกับโอกาสทองเช่นนี้ ซีโรน่าก็กดเลือกพลังจิตโหม่งอีกครั้งโดยไม่ลังเล!

แสงสีชมพูวาบผ่านไป แถบพลังชีวิตของโดเท็คคตสึก็ว่างเปล่าในที่สุด

นั่นหมายความว่านอกจากวาคาชาโมแล้ว โทกิก็เหลือโปเกมอนเพียงตัวสุดท้ายเท่านั้น

ในตอนนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็น่าจะโห่ร้องด้วยความยินดีกันแล้ว

เพราะซีโรน่าสามารถเอาชนะโปเกมอนสองตัวของโทกิได้สำเร็จ โดยที่ลูดิโคโล่ไม่ได้รับความเสียหายใดๆ เลย

ตามปกติแล้ว นี่น่าจะเป็นเวลาเปิดแชมเปญฉลองได้แล้ว

ทว่า ในตอนนี้ บรรยากาศในห้องแชตกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

【ถึงทุกอย่างจะดูราบรื่นดี แต่ทำไมฉันรู้สึกเย็นสันหลังวาบๆ ก็ไม่รู้】

【ใช่เลย สตรีมเมอร์ ระวังตัวด้วยนะ...】

【วาคาชาโมเร่งความเร็วส่งไม้ต่อ โดเท็คคตสึความสามารถพลังใจที่ใช้ลูกไฟเผาตัวเอง...นึกภาพไม่ออกเลยว่าโปเกมอนตัวสุดท้ายจะเป็นอะไร...】

เห็นได้ชัดว่า การแสดงฝีมือของเหล่า NPC ในการต่อสู้ยิมก่อนหน้านี้ของเกมนี้ ได้ทำให้ผู้ชมขยาดไปตามๆ กันแล้ว

ถ้าตอนนี้ผ่านไปได้ง่ายๆ แบบนี้ พวกเขากลับจะรู้สึกว่ามันไม่ปกติ...

ทว่าในวินาทีต่อมา หลังจากโปเกมอนสองตัวล้มลง โทกิก็ได้ส่งโปเกมอนตัวสุดท้ายของเขาลงสนาม

นั่นคือโปเกมอนตัวสีเหลือง สวมนวม ราวกับเป็นนักมวย

นี่คือมาคุโนชิตะ!

วินาทีที่เห็นโปเกมอนตัวนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก

เหตุผลก็ไม่มีอะไรซับซ้อน เพราะ “มาคุโนชิตะ” เป็นโปเกมอนที่ยังอยู่ในร่างวิวัฒนาการขั้นแรกเท่านั้น

ต่อให้มันจะมีรูปแบบและกลยุทธ์ที่ร้ายกาจแค่ไหน เมื่อเทียบกับวาคาชาโมและโดเท็คคตสึที่วิวัฒนาการถึงร่างที่สองแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับนักเรียนมัธยมปลายที่ต้องมาสู้กับเด็กอนุบาล... พลังพื้นฐานห่างชั้นกันเกินไป

ขณะที่ข้อความกำลังไหลบ่า เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมาคุโนชิตะตัวนี้ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ซีโรน่าก็ยังคงเลือกให้ลูดิโคโล่ใช้ “พลังจิตโหม่ง”

สำหรับโปเกมอนประเภทต่อสู้ ใช้ท่านี้ย่อมไม่ผิดพลาดแน่นอน

วินาทีต่อมา บนศีรษะของลูดิโคโล่ก็ส่องประกายแสงสีชมพูเจิดจ้าอีกครั้ง เขาพุ่งเข้าใส่มาคุโนชิตะของอีกฝ่าย!

ตามหลักแล้ว ด้วยพลังทำลายของท่าที่ได้เปรียบทางธาตุนี้ ควรจะสามารถลดแถบพลังชีวิตของมาคุโนชิตะจนเกือบหมด หรือกระทั่งจัดการได้ในครั้งเดียว...

แต่โชคร้ายอย่างยิ่งที่การโจมตีครั้งนี้ของลูดิโคโล่กลับพลาดเป้า!

อัตราความแม่นยำ 95% บางครั้งก็ทำให้ความดันขึ้นได้เช่นนี้เอง

แต่สำหรับเรื่องการโจมตีพลาดเป้า ผู้ชมกลับดูไม่ใส่ใจนัก

【เป็นที่รู้กันดีว่า ท่าต่างๆ มีอัตราความแม่นยำอยู่แค่สองแบบ คือ 100% กับ 0%】

【ไม่เป็นไร พลาดก็พลาดไป ไม่ต้องกลัว คราวนี้มีช่องให้พลาดเยอะ】

【จริงด้วย แค่มาคุโนชิตะตัวเดียว ต่อให้เพิ่มพลังขึ้นมาก็ล้มทีมของสตรีมเมอร์ไม่ได้หรอก!】

【เจ้าตัวเล็กนี่ก็น่ารักดีนะ มาผิดที่หรือเปล่าเนี่ย?】

ทว่า ในตอนนี้ บนนวมทั้งสองข้างของมาคุโนชิตะกลับเกิดประกายแสงสีน้ำเงินเข้มขึ้นมา เขาพุ่งตรงเข้าหาลูดิโคโล่ พร้อมกับหมัดที่เปล่งประกายแสงสีน้ำเงินเข้มเยียบเย็นซึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างของลูดิโคโล่โดยตรง!

【มาคุโนชิตะใช้ฝ่ามือคลื่นพลัง!】

【“ผ้าคาดหัวเจาะจง” ที่มาคุโนชิตะพกพาอยู่ได้เพิ่มพลังโจมตีของท่ากายภาพ!】

【โจมตีติดคริติคอล!!】

วินาทีต่อมา ท่ามกลางแสงอันเย็นเยียบ แถบพลังชีวิตเหนือศีรษะของลูดิโคโล่ก็ว่างเปล่าและหายไปในทันที

ข้อความชะงักงัน ก่อนจะรัวขึ้นอย่างบ้าคลั่ง:

【???】

【หา? ลูดิโคโล่ตัวเบ้อเร่อของฉันหายไปไหน??】

【นี่เพื่อน? คราวนี้มันเป็นเพราะอะไรอีกเนี่ย??】

【โอเค ดูท่าโทกิจะไม่ได้ออมมือให้เลย...】

หลังจากที่มาคุโนชิตะซึ่งพกพา “ผ้าคาดหัวเจาะจง” จัดการลูดิโคโล่ได้ในหมัดเดียว คิโมริและนุยโคงุมะก็ผลัดกันขึ้นมาสู้ ในที่สุดมาคุโนชิตะก็ถูกคิโมริจัดการจนพลังชีวิตหมดลง

ทว่า วาคาชาโมที่อยู่ในสภาพเกือบเต็มร้อย เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คิโมริจะรับมือได้...

ดังนั้น การท้าทายครั้งที่สองของซีโรน่าจึงจบลงด้วยความพ่ายแพ้

แต่ด้วยประสบการณ์ในครั้งนี้ เธอจึงเริ่มการต่อสู้ยิมครั้งที่สามในทันที!

หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง ในที่สุดเธอก็สามารถสร้างการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบได้!

ลูดิโคโล่จัดการโดเท็คคตสึได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ และในจังหวะสำคัญก็สลับตัวเอาคิโมริขึ้นมา รับการโจมตีของมาคุโนชิตะได้สำเร็จ รักษาสภาพของลูดิโคโล่ไว้ได้!

เมื่อวาคาชาโมล้มลงจากการโจมตีของ “บับเบิ้ลบีม”...

ในที่สุดซีโรน่าก็สามารถผ่านยิมที่สองได้สำเร็จ!

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของซีโรน่ากำลังบรรเลงดนตรีแห่งชัยชนะอันสนุกสนาน ในดวงตาสีดำขลับอันงดงามคู่นั้น กลับทอประกายแสงที่แตกต่างไปจากเดิม

เอนกายพิงพนักเก้าอี้ หายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ผ่อนออกมา มุมปากยกสูงขึ้นเล็กน้อย

ความรู้สึกพึงพอใจหลังจากการต่อสู้อันดุเดือดนี้...

ช่างน่าคิดถึงจริงๆ...