บทที่ 31 รถบรรทุกทหารขนาดหนักขนศพออนไลน์แล้ว

บทที่ 31 รถบรรทุกทหารขนาดหนักขนศพออนไลน์แล้ว

[สถานีพลังงานก่อสร้างเสร็จสิ้น]

ทางฝั่งเมิ่งสั่ว ระหว่างสื่อสารกับหลี่คั่วเตา ก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าสร้างสถานีพลังงานเสร็จเรียบร้อย

เขาปลีกตัวออกมา เปิดหน้าต่างผู้บัญชาการที่มองเห็นได้แค่คนเดียวในมุมลับตา

เปิดหน้าต่างแผนที่

สร้างเตาหลอมพลังงานต่อ โดยสร้างไว้ใจกลางเมือง ตรงจัตุรัสเล็กๆ ที่พลทหารใหม่เคลียร์พื้นที่ออกมา

[กำลังก่อสร้างเตาหลอมพลังงาน ใช้เวลา 7 ชั่วโมง โปรดรอสักครู่]

เสียงแจ้งเตือนจักรกลเย็นเยียบดังขึ้นข้างหู เมิ่งสั่วเดินกลับไปโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน

ผ่านไปอีกไม่นาน

หลังจากขอความรู้จากหลี่คั่วเตาเสร็จ เมิ่งสั่วก็รวมพลเหล่าผู้รอดชีวิต

ผู้รอดชีวิตมารวมตัวกัน มองไปยังท่านผู้จัดการคนใหม่ ในแววตาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

ชีวิต ในที่สุดก็มีความหวังแล้ว

“......”

สังเกตเห็นว่าผู้รอดชีวิตขาดสารอาหารกันถ้วนหน้า สภาพร่างกายอ่อนแอ เมิ่งสั่วจึงพักความคิดที่จะจัดให้พวกเขาช่วยขนศพเอาไว้ก่อน

ดูจากตอนนี้ สุนัขทหารยังเหมาะกับงานขนศพมากกว่าพวกเขาอีก...

เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะไม่คุ้มกัน ตอนนี้เขายังไม่มีวิธีการรักษาพยาบาล

แต่ว่า

งานใช้แรงงานเบาๆ อย่างการเคลียร์ซากปรักหักพัง ถางหญ้า ก็พอจะมอบหมายให้พวกเขาทำได้...

ความคิดเมิ่งสั่วแล่นเร็ว ในใจมีไอเดียคร่าวๆ แล้ว

เขาปลอบใจผู้รอดชีวิตเล็กน้อย ก็รีบรุดไปยังค่ายทหารอย่างไม่หยุดพัก

พลทหารช่างกับรถบรรทุกทหารขนาดหนักเกณฑ์ออกมาเสร็จสิ้นแล้ว กำลังจอดรอคำสั่งของเขาอยู่หน้าจุดรวมพลที่เขาตั้งไว้

“ท่านผู้บัญชาการ!”

ระหว่างทาง เมิ่งสั่วเจอกับคู่พี่น้องเซี่ยถงที่ได้พบหน้ากันอีกครั้ง

สองพี่น้องตาแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้เสร็จไม่นาน

สีหน้าสงบนิ่ง เมิ่งสั่วตอบรับคำทักทายสั้นๆ และเมินเฉยต่อคำขอร่วมเดินทางไปด้วยของหวังรุ่ย ให้พลทหารใหม่ส่งพวกเขาไปรวมกลุ่มกับผู้รอดชีวิตคนอื่น

จากไปภายใต้สายตาซับซ้อนของเซี่ยถง

ไม่นานนัก

เมิ่งสั่วก็มาถึงหน้าค่ายทหาร พบกับหน่วยรบสองประเภทที่เพิ่งเกณฑ์ออกมาใหม่

พลทหารช่างสวมหมวกกันน็อกรุ่นเดียวกับพลทหารใหม่ และหน้ากากกันแก๊สพิษรุ่นปรับปรุง

ตรานกในดวงตาประทับอยู่ตรงกลางหมวกของพลทหารช่าง

เสื้อยาวเดิมของพวกเขาถูกแก้ทรงเป็นเสื้อกั๊กยุทธวิธีรัดกุม

ตรงหน้าอก ยังติดตั้งไฟส่องสว่างพลังงานเอาไว้หนึ่งดวง เพื่อให้พลทหารช่างปฏิบัติงานในความมืดได้

บนหลังพลทหารช่าง สะพายเป้สีน้ำตาลเข้ม ข้างในบรรจุเครื่องมือปฏิบัติงานของพวกเขา

ส่วนอื่นๆ

รวมถึงกางเกงขายาว

ผ้าพันแข้ง

รองเท้าคอมแบตและอุปกรณ์อื่นๆ ยังคงรูปแบบเดิมไว้

นอกจากนี้ พลทหารช่างยังมีสนับเข่าเพิ่มมาอีกหนึ่งคู่

ถึงแม้จะไม่มีอาวุธร้อนเสริม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพลทหารช่างจะไร้ความสามารถในการต่อสู้

พลั่วสนาม คืออาวุธที่พลทหารช่างใช้ประจำ

......

สายตาเมิ่งสั่วขยับเล็กน้อย

บนถนนใกล้ค่ายทหาร มีรถบรรทุกทหารขนาดหนัก 12 คันจอดเรียงราย แถวยาวเหยียด

โทนสีของรถบรรทุกทหารขนาดหนักเป็นลายพรางมาตรฐาน

มองปราดเดียว

รถบรรทุกทหารขนาดหนักมีความยาวประมาณ 10 เมตร ติดตั้งแผ่นเกราะป้องกันพื้นฐาน

ชุดล้อแบบ 6x6 ตู้บรรทุกทหารมีผ้าใบกันน้ำโทนสีเดียวกันคลุมปิดไว้

“พลทหารช่างรายงานตัว!”

“บรื้น”

เมื่อเห็นผู้บัญชาการ พลทหารช่างและรถบรรทุกทหารขนาดหนักก็ทำวันทยหัตถ์ตามลำดับ

รถบรรทุกทหารขนาดหนักส่งเสียงเครื่องยนต์คำราม ราวกับคาดหวังอย่างมากที่จะได้ขนทหารไปสู่สนามรบ

“......”

สมองเมินเฉยโดยอัตโนมัติว่าทำไมรถบรรทุกทหารขนาดหนักถึงมี 「จิตสำนึก」 เป็นของตัวเอง

เมิ่งสั่วพยักหน้าตอบรับ และออกคำสั่งเจาะจงทีละข้อตามสถานการณ์ปัจจุบัน

เป้าหมายมีเพียงหนึ่งเดียว:

[ทำความสะอาดทั่วทั้งเมืองเล็ก]

จากในสู่นอก พลิกโฉมใหม่ให้เกลี้ยง!

เมิ่งสั่วแจกแจงภารกิจลงไปทีละข้อ พลทหารช่างและรถบรรทุกทหารขนาดหนักที่เสียงเครื่องยนต์เบาลงอย่างเห็นได้ชัดก็เริ่มลงมือ

ผ้าใบรถบรรทุกทหารขนาดหนักเปิดขึ้น

พลทหารช่างสองนายขนศพอยู่บนรถ พลทหารช่างคนอื่นทยอยขนศพขึ้นไป

แบ่งงานกันชัดเจน

พอขนซากศพซอมบี้จนเต็ม รถบรรทุกทหารขนาดหนักจะบรรทุกพลทหารช่างสี่นาย ขับไปยังใจกลางเมือง

ไปเทศพทิ้ง ณ จุดที่เมิ่งสั่วกำหนด

ด้วยเหตุนี้ เมิ่งสั่วจึงอ้างอิงภูมิประเทศของเมืองเล็ก กำหนดเส้นทางที่ใกล้ที่สุดและสภาพถนนค่อนข้างดีที่สุดไว้บนหน้าต่างแผนที่

ขณะเดียวกัน

เมิ่งสั่วสั่งการผ่านหน้าต่างแผนที่ ให้พลทหารใหม่จำนวนหนึ่งไปประจำตามทางแยกเพื่อเป็นคนนำทาง ป้องกันไม่ให้รถบรรทุกทหารขนาดหนักหลงทางกลางคัน แล้ววิ่งไปขนทหารแทน

ถึงเขาจะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ก็เถอะ...

......

ขนศพเสร็จสิ้น รถบรรทุกทหารขนาดหนักคันแรกขับออกไป

รถบรรทุกทหารขนาดหนักคันถัดไปขับเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ทำซ้ำขั้นตอนเดิม

ตุบ

กลิ่นเน่าเหม็นฉุนจมูกลอยฟุ้งขึ้นฟ้า

เลือดสาดกระเซ็น

พลทหารช่างเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ปฏิบัติงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

บนถนนใกล้ค่ายทหาร ซากศพซอมบี้ลดจำนวนลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

‘ดูจากความเร็วนี้ น่าจะทำความสะอาดศพในเมืองจนเกลี้ยงได้ในเร็วๆ นี้’

‘ที่ยุ่งยากคือกลิ่นศพที่สะสมมาไม่รู้กี่ปีในเมือง กับคราบสกปรกฝังแน่นต่างๆ’

‘จะยอมจ่ายหินแหล่งพลังงาน ใช้พลังของแกนกลางฐานที่มั่นลบปัญหาพวกนี้ทิ้งก็ได้อยู่หรอก’

‘ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง…’

คำนวณในใจเงียบๆ เมิ่งสั่วมองเวลานับถอยหลังที่ขอบฟ้า:

[363 วัน 15 ชั่วโมง 55 นาที]

เวลาเดียวกัน ป่าทางทิศใต้

“ก๊าซ ก๊าซ”

นกกลายพันธุ์ตัวสีเขียวตลอดตัว ที่จะงอยปากมีคราบเลือดติดอยู่ ท้องป่องเล็กน้อย บินวนเวียนกลางอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะพุ่งดิ่งเข้าไปในป่า

ค่ายชั่วคราวของออร์ก

ผู้บัญชาการออร์กตบเปรี้ยงเดียว นกสื่อสารที่ออกไปสืบข่าวอยู่นานค่อนวันก็โดนตบตายคาที่ ลูกตาขนาดเท่าระฆังทองแดงเบิกกว้าง

เห็นลูกพี่ใหญ่โกรธจัด เหล่าสมุนออร์กที่ถือดาบหัวตัดและอุปกรณ์อื่นๆ ก็ยืนซื่อบื้อหลบอยู่หลังพงหญ้าด้านหลัง

สำหรับพวกมันแล้ว

พวกมันเล่นหัวกับลูกพี่ ลูกพี่อย่างมากก็ซ้อมพวกมันปางตาย

พวกมันเล่นหัวกับลูกพี่ใหญ่ ลูกพี่ใหญ่จะซ้อมพวกมันจนตายจริงๆ

“ไม่มีข่าวกลับมา เกิดเรื่องแล้ว!”

กล้ามอกมหึมาสั่นกระเพื่อมสองที ผู้บัญชาการออร์กหน้าเขียวปัด

มันไม่อยากจะเชื่อจนถึงตอนนี้

ในถิ่นกันดารแบบนี้ ยังมีพวกบ้าดีเดือดกล้ามาปาดหน้าเค้กเผ่าขวานเถื่อนของพวกมันอีกเรอะ?

“แม่งเอ๊ย!”

“โฮก”

ผู้บัญชาการออร์กเพลิงโทสะลุกโชน กำลังจะรวมพลบุกเมืองเล็ก

ตอนนั้นเอง ฝูงไฮยีน่ากลายพันธุ์กลุ่มใหญ่จู่ๆ ก็ด้อมๆ มองๆ แทรกเข้ามาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ มุ่งหน้าเข้าโจมตีเมืองเล็ก

จำนวนประมาณหกร้อยเจ็ดร้อยตัว บงการโดยราชินีไฮยีน่าที่อยู่ท้ายขบวน

“......”

เห็นภาพนี้ คำสั่งที่ผู้บัญชาการออร์กกำลังจะตะโกนออกไปก็ถูกกลืนกลับลงคอ

“ลูกพี่ใหญ่ ผมพาคนไปอัดพวกมันเลยไหม?”

เห็นโอกาสสร้างผลงาน ลูกพี่ออร์กหน้าบากคนหนึ่งก็ผลักเพื่อนร่วมทีม ก้าวออกมาข้างหน้า แล้วถามเสียงอู้อี้

“ไม่ต้อง ฉันมีความคิดของฉัน”

ผู้บัญชาการออร์กครุ่นคิดลึกซึ้ง ปฏิเสธทันควัน

มันไม่เหมือนลูกน้องที่สมองมีแต่กล้าม วันๆ รู้จักแต่ต่อยตี

พูดกันตามตรง สมองมันซับซ้อน

นอกจากต่อยตี มันยังมีอุดมการณ์ที่สูงส่งกว่านั้น

เช่น การทำสงคราม

“......”

ดึงความคิดกลับมา ผู้บัญชาการออร์กมองแผ่นหลังของราชินีไฮยีน่า ประกายตาฉายแววเจ้าเล่ห์

แค่คืนเดียว ฝ่าพายุฝน ยึดครองฐานที่มั่นซอมบี้ได้ทั้งฐาน ความเร็วและความแข็งแกร่งระดับนี้จะบอกว่าไม่น่ากลัวก็คงไม่ได้

มันต้องยอมรับ เมื่อกี้มันใจร้อนไปหน่อย

ต้องรู้ไว้ว่า ฐานที่มั่นซอมบี้แห่งนี้ไม่เหมือนฐานอื่น ที่นี่มีไอ้หัวกระสอบเฝ้าอยู่

ความเก่งกาจของไอ้หัวกระสอบเป็นที่ประจักษ์ ไอ้หัวกระสอบช่วงพีคๆ ขนาดตัวมันเองยังต้องยอมถอยให้

ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าเผ่าบังคับมอบหมายภารกิจ แถมยังให้ปืนซูเปอร์บิ๊กกันมาอีกกระบอก มันก็คงไม่กล้าพอที่จะบุกฐานที่มั่นนี้หรอก

พวกตัวกินซากโง่เง่าพวกนี้ เอาไว้ทดสอบฝีมือเจ้าของใหม่ของฐานนี้พอดี

ถ้าอีกฝ่ายกระทั่งพวกตัวกินซากแค่นี้ยังสู้ไม่ได้ พวกมันค่อยเข้าไปเก็บกวาดทีหลังก็ไม่สาย

แต่ถ้าอีกฝ่ายเก่งขนาดนั้นจริงๆ

งั้นจะไปตีหาพระแสงอะไร?