บทที่ 740 มีเจ้านายอีกคนมาแล้ว

"ฝ่าบาท คำสั่งของเหนินหลางผมต้องปฏิบัติตาม ดังนั้นตั้งแต่ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่ท่านเหนินจะออกมา ห้ามใครรบกวนท่าน เว้นแต่จะข้ามศพผมก่อน" จ้าวเฉิงหลินพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หวู่เฉียงเห็นแบบนั้นก็รีบเดินเข้ามาข้างหน้ายืนเคียงบ่ากับจ้าวเฉิงหลิน

"ฝ่าบาท เนื่องจากอาจารย์ของผมทำแบบนี้ ก็ต้องมีเหตุผลของท่านแน่ๆ วางใจเถอะ ตราบใดที่มีอาจารย์ของผม ก็ไม่มีเรื่องที่แก้ไม่ได้ แม้แต่ดาวเทพหลักก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น" หวู่เฉียงพูด

"พวกนาย พวกนายมั่นใจมาจากไหนกัน นั่นเป็นกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลักนะ ทั้งทางช้างเผือกก็ไม่มีดาวดวงไหนกล้าสู้กับกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลักตรงๆ เลย" นายพลคนหนึ่งของดาวนางฟ้าเดินเข้ามาข้างหน้าพูด

"เฮ้" ตู๋เทียนอวี่เห็นแบบนั้นก็ก้าวเข้ามาข้างหน้า ชักดาบโลหะผสมซูเปอร์ออกมาแทงลงบนพื้น พูดว่า "ให้พวกนายรอก็รอไป เหนินหลางกำลังคิดหาทางช่วยพวกนาย อย่าได้พูดจาเลอะเทอะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฟันนาย" ตู๋เทียนอวี่พูดอย่างเผด็จการมาก

ถึงแม้คำพูดของตู๋เทียนอวี่จะไม่สามารถควบคุมคนในที่ได้ แต่อย่างน้อยก็ทำให้ทุกคนเห็นความมั่นใจที่พวกเขามีต่อเหนินหลางและความมุ่งมั่นที่จะตายเพื่อปกป้อง

"ฝ่าบาท เราจะทำอย่างไรดีครับ จะรออยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ?" นายพลคนหนึ่งเดินเข้ามาข้างหน้าถามอย่างระมัดระวัง

"ตอนนี้ก็รอได้แค่นี้ ฉันเชื่อในตัวจักรพรรดิเหนิน ทุกคนรีบไปเตรียมพร้อมสู้ตายได้ทุกเมื่อเถอะ" ยวี่เสว่ยเอ๋อร์ตอบด้วยคิ้วขมวดแน่น

ในเวลาเดียวกัน หย่าหลงและคนอื่นๆ ที่รออยู่นอกดาวนางฟ้า รอตู๋เทียนอวี่รับเหนินหลางกลับมาไม่เห็นตัวนานจนใจร้อน ก็รีบใช้เครื่องสื่อสารเรียกตู๋เทียนอวี่ทันที

ไม่คิดว่าผลลัพธ์กลับได้รับข่าวว่า เหนินหลางกำลังทำการวิจัย จะสู้กับดาวเทพหลัก

"เสร็จแล้ว เหนินหลางบ้าไปแล้ว กล้าไปสู้กับกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลังด้วย" หย่าหลงส่ายหน้าพูด

"นี่มันหาความตายไม่ใช่เหรอ ถ้าไปตอนนี้ยังทัน แต่ถ้ารอต่อไป พอกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลักมาถึงแล้วจะไปก็เป็นไปไม่ได้แล้ว" ตู๋นีหลี่พูดด้วยสีหน้าแย่

"ทุกท่าน ตัวเลือกที่อยู่ต่อหน้าเรามีแค่สองทาง ไม่อยู่ก็ต้องถอยทันที" วาอาตาเหลียเตือนอย่างจริงจัง

"นายอยากหนีเหรอ?" ตู๋นีหลี่ถามทันที

"เฮ้ นายต้องเข้าใจให้ชัด ฉันกับพวกนายไม่เหมือนกัน ฉันมีดาวไป่อวินทั้งดาวอยู่ข้างหลัง พวกนายต่างก็โสดเปลี่ยวตายก็ตาย แต่ฉันตายไม่ได้ง่ายๆ" วาอาตาเหลียพูดทันที

"หมายความว่านายอยากไป?" หย่าหลงถามต่อ

วาอาตาเหลียขมวดคิ้วคิดไปสักครู่ ทันใดนั้นก็ยิ้มอย่างทนไม่ไหวตอบว่า “อยู่สู้”

"ทำไมนายถึงอยากอยู่อีกแล้ว ไม่กังวลเรื่องดาวไป่อวินของนายแล้วเหรอ?" หย่าหลงถามด้วยความอยากรู้

"นายอย่าได้คุยกับฉันตอนนี้ กำลังรำคาญอยู่" วาอาตาเหลียตอบด้วยสีหน้าแย่ไม่มีอารมณ์ดี

หย่าหลงยกสองมือขึ้น จากนั้นหัวเราะว่า "ฮ่าๆ ถ้าอย่างนั้น ก็อยู่สู้กัน การสู้กับดาวเทพหลักครั้งนี้แน่นอนว่าถูกจับตามองโดยหลายฝ่ายมานานแล้ว ไม่ว่าในที่สุดจะเป็นหรือตาย พวกเราจะถูกบันทึกลงในประวัติศาสตร์สงครามจักรวาล ก็นับเป็นเกียรติอย่างหนึ่งแล้ว!”

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... ถูกแล้ว!" เฉิงเอินลี่ฟังแล้วหัวเราะเสียงดัง

หลังจากนั้น กัปตันหลายคนก็ปล่อยเสียงหัวเราะดังกึกก้องพร้อมกัน

ในเวลาเดียวกัน ในโรงงานวิจัยภายในฐานทหารของดาวนางฟ้า

เหนินหลางเปิดระบบซูเปอร์เทคออกมาทั้งหมด โดยมีจุดประสงค์เพื่อหาอาวุธอันทรงพลังที่สามารถเอาชนะกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลักได้

"เฮ้ ฉันว่านะ ระบบซูเปอร์เทค ทำไมในนี้ถึงไม่มีอาวุธที่น่ากลัวมากๆ คือประเภทที่สามารถปล่อยออกมาในสภาพแวดล้อมสุญญากาศในอวกาศ แล้วทำลายกองทัพใหญ่ได้ในพริบตา" เหนินหลางจ้องมองแผงควบคุมพูด

ระบบซูเปอร์เทค: [โฮสต์ยังไม่ได้อัพเกรดระบบไปยังระดับที่สูงขึ้น ดังนั้นอาวุธและอุปกรณ์ที่ระบบสามารถให้โฮสต์ได้จึงถูกจำกัดอย่างมาก แต่โฮสต์สามารถวิจัยเองได้]

เหนินหลาง: "ฉันวิจัยเอง นายล้อเล่นเหรอ ฉันจะวิจัยยังไง นายแม้แต่แบบแปลนและข้อมูลวิจัยยังไม่ให้ฉัน ในเวลาสั้นๆ แบบนี้ฉันจะทำยังไง ถึงแม้จะสำเร็จได้ ตอนนั้นกองทัพใหญ่ของดาวเทพหลักคงทำลายดาวนางฟ้าไปแล้ว”

เหนินหลางเดินวนไปมาหลายรอบ ทันใดนั้นก็ยิ้มแย้มพูดว่า "เฮ้ๆ ให้คำใบ้หน่อยสิ!"

ระบบซูเปอร์เทค: [ไม่มี โฮสต์ยังไม่ได้ปลดล็อกระดับที่สูงขึ้น ไม่สามารถให้คำใบ้ได้]

เหนินหลางฟังแล้วหน้าดำทันที โกรธว่า "นายไม่ให้ใช่ไหม งั้นฉันจะไม่ใช้นายอีกแล้ว”

ระบบซูเปอร์เทค: [ด้วยความสามารถของโฮสต์ในตอนนี้ ถ้าไม่ใช้ระบบซูเปอร์เทค เมื่อเจออันตรายจะตาย]

"ฉัน นาย..." เหนินหลางโกรธจนตบโต๊ะ หลังจากนั้นก็พูดด้วยความโกรธว่า "ขู่ฉันใช่ไหม งั้นฉันจะฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้ ฉันตายแล้ว ดูว่านายจะทำยังไง บางทีฉันตายแล้วอาจจะข้ามมิติกลับไปโลกเดิมของฉันก็ได้”

เหนินหลางพูดเสร็จก็หันหัววิ่งไปยังเสาต้นหนึ่งไม่ไกลนัก

พอดีตอนนั้น ทันใดนั้นข้างหูก็ได้ยินเสียงของระบบซูเปอร์เทคว่า "ดาร์กไอออนกับไวท์ไอออนนั้นเป็นพลังงานจักรวาลสองชนิดที่ตรงข้ามกันโดยสมบูรณ์ ระเบิดอะตอมผ่านการแบ่งแยกนิวเคลียร์ขยายพลังงานอย่างต่อเนื่อง”

เหนินหลางฟังแล้วก็เบรกกะทันหันหยุดอยู่หน้าเสาทันที

"เฮ้ๆ ฉันเข้าใจแล้ว ขอบใจนะ!" เหนินหลางยิ้มอย่างมีความสุขพูด

หลังจากนั้นก็รีบใช้ระบบซูเปอร์เทคแลกข้อมูลวิจัยการแบ่งแยกนิวเคลียร์ของระเบิดอะตอมมาทั้งชุด ตามด้วยแลกไวท์ไอออนหนึ่งอนุภาคกับดาร์กไอออนหนึ่งอนุภาค

"ตัวแปลงพลังงานไอออนของฉัน คือการนำพลังงานสองชนิดนี้ผ่านการแปลงแล้วผสานรวม ก็คือดึงดูดกันและกัน ถ้าทำตามหลักการแบ่งแยกนิวเคลียร์ ฉันก็ต้องทำให้พลังงานสองชนิดนี้ผลักกัน ผ่านปฏิกิริยาผลักทำให้พลังงานที่ปล่อยออกมาขยายไม่มีที่สิ้นสุด”

เหนินหลางพูดกับตัวเองวิเคราะห์เสร็จแล้ว ก็รีบเริ่มลงมือทันที

แต่ในเวลาเดียวกัน ที่ด้านนอกดาวนางฟ้า กองเรือหนึ่งมาถึง

ยานแม่ของกองเรือนี้มีรูปร่างแปลกประหลาดมาก ดูเหมือนเป็นหอยทากยักษ์ที่มีหนามเยอะ

ยานรบในกองเรือก็มีรูปร่างพิสดารเช่นกัน

พอหย่าหลงและคนอื่นๆ กำลังพิจารณาว่าจะโจมตีหรือไม่ ก็เห็นยานบินลำหนึ่งบินออกมาจากดาวนางฟ้าเพียงลำเดียว และบินไปยังกองเรือรูปร่างประหลาดนี้

"คุ้นตามาก" ตู๋นีหลี่มองไปที่กองเรือฝั่งตรงข้ามพูด

"ฉันนึกออกแล้ว นี่น่าจะเป็นกองเรือของดาวยักษ์" หย่าหลงสีหน้าตกใจแล้วพูดอย่างประหลาดใจ

"ดาวยักษ์ คือดาวที่จัดอยู่ในดาวสมาชิกประจำของพันธมิตรระหว่างดวงดาวดาวนั้นเหรอ ปกติพวกเขาไม่ควรจะแทบไม่ค่อยปรากฏตัวเองเหรอ" วาอาตาเหลียพูดด้วยสีหน้างงงวย

ตอนนี้ก็เห็นยานบินที่เพิ่งบินออกจากดาวนางฟ้าไปต้อนรับกองเรือดาวยักษ์ บินกลับเข้าไปในดาวนางฟ้าอีกครั้ง

ภาพกลับมายังดาวนางฟ้า

ทุกคนมองดูยานบินลงจอด หลังจากประตูห้องบรรทุกเปิดออก ฮัวฮัวยิ้มเดินออกมาก่อน ตามด้วยองครักษ์เอลฟ์สองคน สุดท้ายคือชายเผ่าเอลฟ์คนหนึ่งที่แต่งตัวอย่างมีเกียรติและหรูหรามาก

"นั่นคือท่านซิงจู้ของดาวยักษ์เหลยตั้ว" จักรพรรดินียวี่เสว่ยเอ๋อร์พูดด้วยความประหลาดใจ

(จบบท)