บทที่ 45 แฟนคลับเดือดพล่าน!
บทที่ 45 แฟนคลับเดือดพล่าน!
บทที่ 45 แฟนคลับเดือดพล่าน!
ไม่ใช่แค่ฉินลี่จื้อและแฟนคลับในห้องไลฟ์สดเท่านั้น แม้แต่หม่าลิ่วและอาโม่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็อึ้งไปตามๆ กัน
เสียงหวูดเรือเมื่อครู่นี้ดังเกินไป จนทำให้เขาที่กำลังตะโกนไม่หยุดต้องหุบปากลง
“เกิดอะไรขึ้น?” หม่าลิ่วเห็นเรือสำราญลำนี้ก็ถึงกับอึ้งไปทันที “ที่นี่มีเรือสำราญตั้งแต่เมื่อไหร่? เปิดเส้นทางเดินเรือใหม่เหรอ?”
อาโม่มองไปทางที่ถังเฉินอยู่ แล้วพูดเสียงสั่นว่า “อา... อาจารย์ครับ เหมือนจะเป็นไอ้หมอนั่นเป็นคนเรียกมา!”
“อะไรนะ?” เมื่อได้ยินคำพูดของอาโม่ ดวงตาของหม่าลิ่วแทบจะถลนออกมา “มันไปเอามาจากไหน?”
ต้องรู้ไว้ก่อนว่า เรือสำราญนั้นเทียบไม่ได้กับเรือยอชต์ส่วนตัวเลย
นั่นคือเรือยักษ์สุดหรูที่สามารถบรรทุกคนได้หลายร้อยคน ใครกันจะมีบารมีพอที่จะเรียกมาหรือไล่ไปได้ตามใจชอบแบบนี้?
“อันนี้ก็ไม่แน่ใจครับ...” อาโม่ยิ้มขื่น “แต่ว่าไอ้หมอนี่มันมีของดีอยู่บ้าง ตอนที่อยู่ปราสาทโบราณในฝันครั้งก่อน ผมกะจะให้พนักงานรักษาความปลอดภัยไล่มันออกไป แต่ใครจะไปรู้ว่ามันดันเป็นเจ้าของปราสาทโบราณในฝันซะงั้น!”
หม่าลิ่วแค่นเสียงเย็นชาแล้วหรี่ตาลง “ไม่เป็นไร แค่หาเรือสำราญมาได้มันจะเจ๋งสักแค่ไหนกัน? ถ้าแน่จริงก็จับรางวัลเรือสำราญให้แฟนคลับไปเลยสิ!”
พูดจบ เขาก็หยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “ยังไงการจับรางวัลเงินสดก็จับต้องได้มากกว่าอยู่แล้ว!”
“ใช่ครับ!” อาโม่พยักหน้าหงึกๆ อยู่ข้างๆ “มันก็แค่หาเรือสำราญมาข่มขวัญเท่านั้นแหละ ที่จริงก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากหรอก!”
สิ้นเสียงของพวกเขาทั้งสอง ทันใดนั้นข้อความในห้องไลฟ์สดก็เริ่มปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ
“เชี่ย ห้องไลฟ์สดข้างๆ เริ่มจับรางวัลเรือสำราญแล้ว รีบไปดูกันเร็ว!”
“จับรางวัลเรือสำราญ? จริงเหรอ? อย่ามาหลอกกันนะเว้ย!”
“บ้าเอ๊ย ต่อให้จับรางวัลเรือสำราญให้ฉันจริงๆ ฉันจะเลี้ยงไหวเหรอ? แค่มอเตอร์ไซค์คันเดียวยังเติมน้ำมันไม่ไหวเลย!”
“จะเลี้ยงไหวไม่ไหวช่างมันเถอะ จับให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน!”
เมื่อข้อความจำนวนมากปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดของหม่าลิ่วก็ลดลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
สามล้าน
สองล้าน
หนึ่งล้าน
สุดท้ายในห้องไลฟ์สดก็เหลือคนดูอยู่แค่หกแสนคน
“เชี่ย นี่มันเรื่องอะไรกันวะ?” เมื่อเห็นจำนวนคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์สด หม่าลิ่วก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก “ฉันยังไม่ทันได้เริ่มจับรางวัลเลย คนหายไปไหนกันหมดวะ?”
เขารีบหันไปมองข้างหลัง กำลังจะให้อาโม่ช่วยคิดหาทาง แต่กลับพบว่าอาโม่ก็กำลังแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูไลฟ์สดของถังเฉินอยู่เหมือนกัน
หม่าลิ่วโกรธจัดจนเตะเข้าที่ก้นเขาหนึ่งที “แกดูอะไรของแกวะ?”
อาโม่อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วคลานลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างทุลักทุเล “อาจารย์ครับ ผมแค่อยากจะดูว่า ไอ้หมอนั่นมันจะกล้าจับรางวัลเรือสำราญจริงๆ รึเปล่า!”
“จับรางวัลบ้านแกสิ!” หม่าลิ่วจ้องเขาอย่างฉุนเฉียว “ไอ้พวกขี้โคลนที่มันไม่เอาไหนจริงๆ!”
อีกด้านหนึ่ง ถังเฉินไม่รู้เลยว่าหม่าลิ่วกำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาเห็นเพียงแค่ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดของตัวเองกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“คุณถัง นี่... เกิดอะไรขึ้นคะ?”
ฉินลี่จื้อจ้องมองเรือสำราญนอกหน้าต่าง แล้วมองถังเฉินด้วยความอยากรู้ ใบหน้าสวยของเธอเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
ถังเฉินมองเธอแวบหนึ่ง แล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่ของสมนาคุณที่มอบให้แฟนคลับ!”
“ของสมนาคุณที่มอบให้แฟนคลับเหรอคะ?” ฉินลี่จื้อถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง “คุณไม่ได้จะมอบเรือสำราญลำนี้ให้จริงๆ ใช่ไหมคะ?”
ฉินลี่จื้อเป็นหนึ่งในสี่สาวงามแห่งเมืองหลวง ได้รับฉายาว่าโฉมงามแต่กำเนิด เป็นเจ้าของร้านจิวเวลรี่ชื่อดังอย่างลี่จื้อจูเวลรี่
แม้แต่ฐานะทางการเงินของเธอ ก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป
ถังเฉินสบตากับเธอแล้วพยักหน้า “ใช่แล้วครับ ต้องมอบเรือสำราญให้ไปสิครับ ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่ามอบของสมนาคุณได้ยังไง?”
พูดจบ เขาก็หันไปพูดกับห้องไลฟ์สด “เพื่อนๆ ครับ เรือสำราญลำนี้มีห้องพักทั้งหมดหกร้อยกว่าห้อง สามารถรองรับคนได้มากกว่าหนึ่งพันคน ข้างในมีบาร์หลายแห่ง มีโรงละคร มีสระว่ายน้ำกลางแจ้ง มีห้องเกม มีฟิตเนส มีสนามบาสเกตบอล มีร้านอาหารน้อยใหญ่มากมาย!”
“ตั๋วเรือสำราญมีทั้งหมดหนึ่งพันกว่าใบ แต่ละใบมีมูลค่าหนึ่งหมื่นหยวน เป็นแพ็กเกจล่องเรือพักผ่อนเจ็ดวันเต็ม ซึ่งจะเดินทางผ่านเจ็ดประเทศสามสิบสองเมือง!”
“เป็นยังไงครับ ของสมนาคุณแบบนี้ พวกคุณอยากได้ไหม?”
เมื่อได้ยินคำพูดของถังเฉิน ทุกคนในที่นั้นต่างก็นิ่งเงียบไป
แม้แต่ข้อความในห้องไลฟ์สด ก็ยังว่างเปล่าไปชั่วขณะ
ทุกคนเงียบไป พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง เพราะตั้งแต่ไหนแต่ไรมา นี่เป็นครั้งแรกที่มีสตรีมเมอร์ใจป้ำขนาดนี้
นี่ที่ไหนจะเรียกว่าแจกของสมนาคุณ นี่มันแจกเงินชัดๆ!
ประมาณไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความถึงได้เริ่มปรากฏขึ้นเต็มหน้าจออย่างบ้าคลั่ง
“อยากได้ อยากได้มาก!”
“สตรีมเมอร์สุดยอด นี่สิถึงจะเรียกว่าของจริง!”
“สตรีมเมอร์ใจกว้าง พวกเราจะสนับสนุนคุณตลอดไป!”
“เอาเรือสำราญมาจับรางวัล ฉันพูดว่าสตรีมเมอร์เจ๋งที่สุดในโลกออนไลน์ คงไม่มีใครกล้าเถียงฉันใช่ไหม?”
“หม่าลิ่วแม่งตาไม่มีแววจริงๆ นี่มันไปหาเรื่องกับตอของจริงเข้าให้แล้ว!”
“อย่าไปพูดถึงหม่าลิ่วเลย ต่อหน้าสตรีมเมอร์แล้ว หม่าลิ่วเทียบไม่ติดแม้แต่เศษธุลี!”
เมื่อเห็นคำว่า “อยากได้” ปรากฏขึ้นบนหน้าจอไม่หยุดหย่อน ถังเฉินก็ยิ้ม “ได้ครับ เพื่อเป็นการขอบคุณแฟนคลับที่ให้การสนับสนุนผม วันนี้ผมจะมอบตั๋วทั้งหมดให้กับทุกคนในรูปแบบของการจับรางวัล!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั้งห้องไลฟ์สดก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที
ของขวัญปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอราวกับสายฝน
ชั่วขณะหนึ่ง แฟนคลับนับไม่ถ้วนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี
ตั๋วเรือหมายถึงอะไร? หมายถึงบทกวีและดินแดนอันไกลโพ้น!
“นี่ การจับรางวัลนี้ ทุกคนเข้าร่วมได้ไหมคะ?” ในขณะนั้นเอง ฉินลี่จื้อที่อยู่ข้างๆ ก็แอบขยับเข้ามาใกล้ “ให้ฉันจับสักใบได้ไหมคะ?”