บทที่ 34 ความร่วมมือที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย!

บทที่ 34 ความร่วมมือที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย!

ถังเฉินและพวกเขาต่างพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างสุภาพอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือเชิงกลยุทธ์เบื้องต้นโดยมีเซี่ยหลินเป็นสักขีพยาน

เนื้อหาในข้อตกลงนั้นเรียบง่ายมาก ตราบใดที่ถังเฉินไลฟ์สดขายสินค้าเกษตรที่ขายไม่ออก ค่าจัดส่งทั้งหมดที่เกิดขึ้นจะได้รับการดูแลร่วมกันจากแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซยักษ์ใหญ่ทั้งสองแห่ง

รวมถึงบริการหลังการขายในลำดับต่อไป ก็จะได้รับการดูแลร่วมกันโดยเทียนเป่าซางเฉิงและจิงผิ่นซางเฉิง

เมื่อเป็นเช่นนี้ ถังเฉินก็ยิ่งไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไป

เวลาที่ช่วยเกษตรกรขายสินค้าเกษตร ก็ไม่จำเป็นต้องบวกต้นทุนค่าขนส่งเข้าไปในราคาขายอีก

ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่เกษตรกรจะขายสินค้าได้เงินมากขึ้น แต่แฟนคลับก็จะได้รับสินค้าในราคาที่คุ้มค่ายิ่งขึ้นด้วย

“คุณถัง ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ!”

หลังจากลงนามในข้อตกลงเสร็จสิ้น หลิวหังและอู๋ฮ่าวต่างก็ยื่นมือออกมาจับกับถังเฉินทีละคน

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ!” ถังเฉินก็จับมือกับพวกเขาทั้งสอง

เมื่อการลงนามในข้อตกลงความร่วมมือเชิงกลยุทธ์เสร็จสิ้นลง นักข่าวกลุ่มหนึ่งก็กรูกันเข้ามาจากข้างนอก เพื่อถ่ายภาพที่ทั้งสามคนจับมือกัน

พอข่าวนี้ถูกเผยแพร่ออกไปในวันรุ่งขึ้น ความสนใจที่มีต่อเทียนเป่าซางเฉิงและจิงผิ่นซางเฉิงก็จะยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก

ส่วนถังเฉิน ไม่เพียงแต่จะสามารถขายสินค้าในครั้งต่อไปได้ในราคาที่คุ้มค่ายิ่งขึ้น แต่ชื่อเสียงของเขาก็จะโด่งดังยิ่งขึ้นไปอีก

เห็นได้ชัดว่า นี่คือความร่วมมือที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

“น้องถัง นายสุดยอดเกินไปแล้ว!”

ระหว่างทางกลับ เซี่ยหลินก็เอ่ยปากชื่นชมอีกครั้ง “นายใช้พลังของตัวเองคนเดียวพลิกโฉมโครงการช่วยเหลือประชาชนทั้งหมดได้ ถึงขั้นที่สองแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซยักษ์ใหญ่ต้องมาหานายเพื่อขอร่วมมือเชิงกลยุทธ์ด้วยตัวเอง นี่มันต้องมีอิทธิพลขนาดไหนกัน?”

“ก็ไม่ใช่ว่าได้อานิสงส์จากโครงการช่วยเหลือประชาชนหรอกหรือครับ?” ถังเฉินหัวเราะแล้วพูดว่า “ท้ายที่สุดแล้ว ก็ยังเป็นผลงานของหัวหน้าเซี่ยอยู่ดี!”

เซี่ยหลินรู้ว่าเขาจงใจยกยอตน จึงหัวเราะฮ่าๆ ออกมาแล้วพูดว่า “คอยดูเถอะ พรุ่งนี้ข่าวหน้าหนึ่งก็เป็นนายอีกแล้ว คาดว่านายคงจะได้ครองพื้นที่ข่าวหน้าหนึ่งติดต่อกันสองวันซ้อนเลยล่ะ!”

พูดพลาง เขาก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มขื่น “เพียงแต่... น่าสงสารหลินเสี่ยวหม่าน เธอเพิ่งจะได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเมื่อคืนนี้ เดิมทีวันนี้ควรจะมีแต่ข่าวของเธอเต็มไปหมด!”

“นั่นสินะครับ!” ถังเฉินยิ้มขื่นแล้วส่ายหน้า “ผู้หญิงคนนี้ซื่อบื้อเกินไปแล้วจริงๆ เธอฉีกข่าวหน้าหนึ่งของตัวเองทิ้งด้วยมือของเธอเองแท้ๆ ถ้าเมื่อคืนเธอไม่โทรมาไลฟ์สดกับผม ก็คงไม่เกิดเรื่องวุ่นวายแบบนี้ขึ้นหรอก!”

“เฮ้ นายยังดูไม่ออกอีกเหรอ?” เซี่ยหลินยิ้มอย่างมีความหมาย “ผู้หญิงคนนั้นชอบนายเข้าแล้ว ไม่อย่างนั้นใครจะทุ่มเทช่วยนายโปรโมตขนาดนี้?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหลิน ถังเฉินก็มองเขาอย่างครุ่นคิด

ว่ากันว่าคนในมักมองไม่เห็น ส่วนคนนอกจะมองเห็นได้ชัดเจนกว่า เซี่ยหลินผู้มีประสบการณ์โชกโชน ย่อมมองเรื่องราวได้ทะลุปรุโปร่งกว่าเขาแน่นอน

หลินเสี่ยวหม่านชอบผมเหรอ?

ถังเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จะชอบหรือไม่ชอบนั่นเป็นอีกเรื่อง แต่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้รังเกียจเขา และเมื่อผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้รังเกียจคุณ นั่นก็เท่ากับว่าคุณชนะไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ดูท่าว่า...หงส์บนฟ้าก็มีวันที่จะร่อนลงสู่พื้นดินเหมือนกัน

“ครืด... ครืด...”

ตายยากจริง พูดถึงก็มาเลย ขณะที่ถังเฉินกับเซี่ยหลินกำลังพูดถึงหลินเสี่ยวหม่านอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาทันที

ไม่ต้องสงสัยเลย เป็นวิดีโอคอลจากหลินเสี่ยวหม่านนั่นเอง

“ฮัลโหล ซุป'ตาร์!” หลังจากรับสาย ถังเฉินก็ยกมือทักทายเธอ

“อย่าเลย อย่าเรียกฉันว่าซุป'ตาร์ วันนี้นายต่างหากที่เป็นซูเปอร์สตาร์ตัวจริง!” หลินเสี่ยวหม่านพูดไปพลางทาลิปสติกไปพลาง “ถังเฉิน นายดังเป็นพลุแตกในชั่วข้ามคืนแล้วนะ ไม่คิดจะเลี้ยงข้าวฉันหน่อยเหรอ?”

“เลี้ยงสิ ต้องเลี้ยงแน่นอน!” ถังเฉินหัวเราะเบาๆ “ไม่เพียงแต่ต้องเลี้ยง แต่ต้องเลี้ยงมื้อใหญ่ด้วย!”

“เยี่ยม งั้นนายก็ติดข้าวฉันสองมื้อแล้วนะ!”

หลินเสี่ยวหม่านทาลิปสติกเสร็จ ก็เม้มริมฝีปากบนและล่างเข้าหากันเบาๆ พร้อมกับเผยรอยยิ้มที่เปี่ยมเสน่ห์ออกมา

รอยยิ้มนั้นทำเอาถังเฉินถึงกับสะท้านไปทั้งใจ

ต่อให้เขาจะเป็นชายชาตรีที่ใจแข็งแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานรอยยิ้มบางเบานั้นได้

“นายอย่าลืมซะล่ะ!” หลินเสี่ยวหม่านพูดอย่างซุกซน

“อืม ไม่ลืมแน่นอน!” ถังเฉินพยักหน้า แล้วลองหยั่งเชิงถาม “วันนี้ข่าวหน้าหนึ่งไม่มีเรื่องของคุณเลย ไม่เสียใจบ้างเหรอ?”

หลินเสี่ยวหม่านได้ยินดังนั้นก็หัวเราะพรืดออกมา “นายโง่จริงๆ เลยนะ นายได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งแล้ว ฉันจะมีอะไรให้ต้องเสียใจอีกล่ะ?”

พูดจบ เธอก็หยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “อีกอย่างนะ เราก็ได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งด้วยกัน ถึงจะไม่ใช่ประเด็นเรื่องรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม แต่กระแสก็ยังแรงมาก ฉันก็ดีใจมากเหมือนกัน!”

“จริงเหรอ?”

“แน่นอนสิ!” หลินเสี่ยวหม่านยิ้มอย่างซุกซน “ได้รางวัลราชินีจอเงินสองครั้ง ทุกครั้งก็ได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งตลอด ถูกผู้คนพูดถึงไม่หยุดหย่อน พูดตามตรงนะ ฉันก็เบื่อเหมือนกัน โชคดีที่มีนายมาช่วยเป็นเกราะกำบังให้!”

เมื่อเห็นรอยยิ้มซุกซนของเธอ ในใจของถังเฉินก็รู้สึกตื้นตันอยู่บ้าง

เห็นได้ชัดว่า หลินเสี่ยวหม่านกำลังปลอบใจเขาอยู่

ในฐานะดารา ใครบ้างจะไม่อยากให้กระแสของตัวเองแรงขึ้น?

“ผมติดค้างข่าวหน้าหนึ่งให้คุณครั้งหนึ่ง!” ถังเฉินมองเธอแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณวางใจได้เลย ครั้งหน้าผมจะคืนให้คุณเป็นสองเท่า!”

“พรวด อย่าล้อเล่นน่า!” หลินเสี่ยวหม่านหัวเราะ “ยังจะคืนสองเท่าอีก นายอยากให้ฉันดังเป็นพลุแตกเลยหรือไง?”

“ไม่ดีเหรอ?”

“ไม่ดีเลยสักนิด!” หลินเสี่ยวหม่านเบะปาก “ฉันไม่อยากเหนื่อยขนาดนั้นหรอก เป็นเหมือนตอนนี้ก็ดีแล้ว ได้แสดงละครที่ชอบ พอไม่อยากแสดงก็มาเข้าร่วมโครงการช่วยเหลือประชาชนกับนาย นี่ก็ดีมากแล้ว!”

พูดจบ เธอก็หยุดไปครู่หนึ่งแล้วถามอย่างสงสัย “จริงสิ วันนี้นายยุ่งเรื่องอะไรบ้างเหรอ?”

“เพิ่งจะเซ็นสัญญาความร่วมมือเชิงกลยุทธ์กับเทียนเป่าซางเฉิงและจิงผิ่นซางเฉิงไปน่ะ!” ถังเฉินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ต่อไปเวลาที่เราช่วยเกษตรกรขายสินค้าเกษตรที่ขายไม่ออก ก็จะไม่ต้องเสียค่าขนส่งเลย!”

“จริงเหรอ?!”

เมื่อได้ยินข่าวนี้ หลินเสี่ยวหม่านถึงกับตกตะลึงไปในทันที