บทที่ 31 ดังเปรี้ยงปร้างขนาดนี้เลยเหรอ?!
บทที่ 31 ดังเปรี้ยงปร้างขนาดนี้เลยเหรอ?!
บทที่ 31 ดังเปรี้ยงปร้างขนาดนี้เลยเหรอ?!
“หลับแล้ว...”
“หลับแล้วยังตอบข้อความได้อีก คึกคักดีจริงนะ!”
หลินเสี่ยวหม่านรู้ว่าเขากำลังแกล้งเธอ จึงรีบกดโทรเสียงหาทันที
“ฮัลโหล...” เมื่อสายเชื่อมต่อกัน ถังเฉินเห็นหลินเสี่ยวหม่านที่แกล้งทำเป็นโกรธอยู่ปลายสาย ก็เอ่ยทักขึ้น “ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่นอนอีกเหรอ?”
“นอนไม่หลับ!” หลินเสี่ยวหม่านเบะปาก “ไหนนายบอกว่าหลับไปแล้วไง? ทำไมตื่นขึ้นมาอีกแล้วล่ะ?”
“ล้อเล่นน่า!” ถังเฉินยักไหล่ “เพิ่งจะเก็บของเสร็จ ยังไม่ได้ขึ้นเตียงเลย!”
“วันนี้ผลงานเป็นยังไงบ้าง?” ใบหน้าสวยของหลินเสี่ยวหม่านเต็มไปด้วยความอยากรู้ “พวกคนดังมาช่วยกะทันหัน ได้ผลไหม?”
“ได้ผลสิ!” ถังเฉินพยักหน้า “เมื่อกี้ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดพุ่งไปถึงห้าสิบแปดล้านกว่าคน นี่เป็นยอดคนดูที่สูงที่สุดตั้งแต่ผมเริ่มไลฟ์สดมาเลย!”
“เยี่ยมไปเลย! แสดงว่าการที่ฉันไปร่วมไลฟ์ด้วยก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกันนะ!” หลินเสี่ยวหม่านยิ้มอย่างดีใจแล้วถามต่อ “จริงสิ แล้วอาหารทะเลขายเป็นยังไงบ้าง? ขายหมดแล้วเหรอ?”
“นี่ต้องถามด้วยเหรอ? วิเดียวเกลี้ยง!” ถังเฉินพูดอย่างจนใจ “ตะกร้าสินค้าเติมไม่ทันเลย พอลงของปุ๊บก็โดนกวาดเรียบ!”
หลินเสี่ยวหม่านพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ยู่ปากแล้วพูดว่า “เฮ้อ ฉันก็อยากกินอาหารทะเลเหมือนกัน...”
“งั้นคุณก็มาสิ ที่นี่มีอาหารทะเลเกลื่อนไปหมด จะให้คุณกินจนพอใจเลย!”
“ไม่ได้หรอก ฉันต้องลดความอ้วน!” หลินเสี่ยวหม่านถอนหายใจ “ถ้าอ้วนขึ้นมาจะทำยังไง เดี๋ยวก็ไม่มีใครมาขอแต่งงานหรอก!”
“เรื่องแค่นี้มีอะไรน่ากลัว?” ถังเฉินหัวเราะ “ถ้าอ้วนขึ้นมา ผมเลี้ยงคุณเอง...”
“นายจะเลี้ยงฉันเหรอ?” ดวงตาของหลินเสี่ยวหม่านเป็นประกาย
“หมูผมยังเลี้ยงไหวเลย นับประสาอะไรกับคุณ!” ถังเฉินแกล้งเธอ
“นี่ มันจะเกินไปแล้วนะ?” หลินเสี่ยวหม่านทำทีเป็นถอนหายใจ พูดอย่างไม่พอใจ “นายปฏิบัติต่อนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมคนล่าสุดแบบนี้เหรอ?”
“โอ้ เกือบลืมไป คุณเป็นถึงราชินีจอเงินเลยนี่นา!” ถังเฉินหัวเราะ “งั้น... คุณมาเลี้ยงผมแทนดีไหม!”
“เชอะ ฉันเลี้ยงไม่ไหวหรอก...” หลินเสี่ยวหม่านส่ายหน้า “ฉันไม่ใช่เจ้าของปราสาทโบราณในฝัน ไม่ได้มีแฟนคลับห้าสิบกว่าล้านคน เงินที่ได้จากการแสดงนี่ก็แค่พอใช้ในชีวิตประจำวันเท่านั้นแหละ!”
ถังเฉินรู้ว่าเธอล้อเล่น เลยพูดว่า “เอาล่ะ ไม่แกล้งแล้ว วันนี้จู่ๆ ก็ได้รางวัล มีความรู้สึกยังไงบ้างไหม?”
“ไม่มี...” หลินเสี่ยวหม่านตอบ “ฉันจำได้แค่ว่ามีคนบางคนบอกจะเลี้ยงข้าว แต่สุดท้ายก็เงียบหายไป...”
“นี่ไม่ใช่ว่าปลีกตัวไม่ได้หรอกหรือ?” ถังเฉินยักไหล่ “พรุ่งนี้ยังต้องคุยเรื่องห้องเย็นอีก วันนี้เลยไปจากที่นี่ไม่ได้!”
พูดจบ ถังเฉินก็หยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “รอให้กลับไปก่อนนะ ผมจะเข้าครัวทำอาหารมื้อใหญ่ให้คุณเองเลย!”
“นายทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?” หลินเสี่ยวหม่านประหลาดใจเล็กน้อย
“แน่นอนสิ!” ถังเฉินพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ก็ลูกคนจนนี่นา ต้องรีบดูแลตัวเองให้เป็น ทำอาหารเป็นมันแปลกตรงไหน!”
“ลูกคนจนเหรอ...” หลินเสี่ยวหม่านเบะปาก “ถ้าพนักงานที่ปราสาทโบราณในฝันได้ยินเข้า พวกเขาจะไม่กระทืบนายเอาเหรอ? เจ้านายที่ดราม่าขายความจนขนาดนี้ ฉันยังอยากจะอัดนายเลย!”
“...”
ทั้งสองคนหยอกล้อกันอีกสองสามประโยค ก็วางสายไป
หลังจากการติดต่อกันในช่วงสองวันนี้ ความรู้สึกห่างเหินระหว่างคนทั้งสองก็จางหายไปจนเกือบหมด
เวลาที่คุยกับถังเฉิน หลินเสี่ยวหม่านจะรู้สึกผ่อนคลายที่สุด เพราะตั้งแต่เล็กจนโต นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายคุยกับเธอแบบนี้
เขาดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจเธอเป็นพิเศษ แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกห่างเหิน
เช้าวันรุ่งขึ้น ถังเฉินถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์จากเซี่ยหลิน
เซี่ยหลินไปที่ห้องเย็นแต่เช้าตรู่ และเปิดศึกน้ำลายกับบรรดาเจ้าหนี้ของห้องเย็น
หลังจากการเจรจาต่อรอง ทั้งขู่ทั้งปลอบสารพัดวิธี ในที่สุดก็ตกลงราคากันได้
“น้องถัง เรื่องห้องเย็นจัดการเรียบร้อยแล้ว!” เซี่ยหลินพูดอย่างร่าเริง “ผมต่อรองราคาลงมาเหลือห้าสิบห้าล้าน ตอนแรกพวกเขาไม่ยอม แต่พอผมเอ่ยชื่อนายขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะตกลงทันที!”
“ชื่อผมเหรอ?” ถังเฉินขมวดคิ้ว
“ใช่แล้ว!” เซี่ยหลินพยักหน้า “นายยังไม่รู้สินะ ตอนนี้นายดังไปทั่วประเทศแล้ว!”
พูดพลางเขาก็หยุดไปครู่หนึ่ง “ไลฟ์สดเมื่อคืน นายดึงคนในวงการบันเทิงมาได้เกือบครึ่งวงการ ตอนนี้ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ หลังกินข้าวเสร็จก็คุยแต่เรื่องของนาย แม้แต่เจ้าหนี้พวกนี้ยังรู้จักชื่อเสียงของนายเลย!”
พูดจบ เซี่ยหลินก็พูดต่อ “พอพวกเขาได้ยินว่านายจะซื้อห้องเย็นเพื่อช่วยเหลือชาวประมง ก็เลยซาบซึ้งใจ ลดราคาให้ทันทีห้าล้าน ไม่ใช่แค่นั้นนะ ยังแถมของข้างในทั้งหมดให้เราด้วย!”
“จริงเหรอ?” ถังเฉินยังคงไม่อยากจะเชื่อ
เพราะจากที่ฟังเอ้อร์ขุยเล่าเมื่อวานนี้ เจ้าหนี้พวกนี้ไม่ใช่พวกที่จะรับมือได้ง่ายๆ
“แน่นอนอยู่แล้ว!” เซี่ยหลินหัวเราะเหอะๆ “ผมจ่ายเงินไปแล้ว เดี๋ยวจะเอาพวกสัญญาต่างๆ ไปให้!”
หลังจากไลฟ์สดเมื่อวานจบลง ถังเฉินก็ให้บัตรธนาคารกับเขาไปโดยตรง ไม่คิดว่าเขาจะทำงานได้รวดเร็วขนาดนี้
ตอนกำลังจะวางสาย เซี่ยหลินก็เตือนเขาอีกประโยค “น้องถัง รีบเปิดมือถือดูเร็ว นายดังแล้ว!”
ผมดังแล้วเหรอ?!
ผมยังดังไม่พออีกเหรอ?
ถังเฉินโดนเขาทำให้งงเป็นไก่ตาแตก รีบหยิบมือถือขึ้นมาดู
พอหยิบมือถือขึ้นมา เขาก็เห็นการแจ้งเตือนจาก ‘จินรื่อโถเถียว’:
“สตรีมเมอร์ชื่อดังไลฟ์สดขายของ ดึงดูดคนในวงการบันเทิงมาได้ครึ่งค่อนวงการ เขามีเสน่ห์อะไรที่ไม่เหมือนใครกันแน่?”
และใต้พาดหัวข่าวนั้น ‘UC’ ก็ส่งแจ้งเตือนมาเช่นกัน:
“หนุ่มน้อยจำเป็นต้องไลฟ์สดขายอาหารทะเลค้างสต็อก ผลคือคนในวงการบันเทิงครึ่งค่อนวงการแห่มาให้กำลังใจ ยอดขายทะลุร้อยล้านในเวลาไม่ถึงนาที!”