บทที่ 28 อยู่ๆ ก็ได้รับรางวัล คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ?
บทที่ 28 อยู่ๆ ก็ได้รับรางวัล คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ?
บทที่ 28 อยู่ๆ ก็ได้รับรางวัล คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ?
เมื่อเห็นหลินเสี่ยวหม่านมองตัวเองด้วยรอยยิ้มหวานราวดอกไม้บาน ถังเฉินก็หัวเราะแล้วกล่าว “คุณนี่มันจะเกินไปแล้วนะ ตั้งมาตรฐานห้องไลฟ์สดไว้สูงขนาดนี้ ต่อไปพวกเราจะไลฟ์สดยังไงล่ะ?”
“วางใจเถอะน่า ต่อไปมาตรฐานเราจะสูงกว่านี้ทุกวัน!” หลินเสี่ยวหม่านหัวเราะคิกคัก
“ได้เลย มั่นใจก็ดีแล้ว!” ถังเฉินพูดกับเธอ “ขอบคุณนะที่อุตส่าห์ลำบากช่วยหาดารามาช่วยสนับสนุนผมเยอะขนาดนี้!”
“นี่ไม่ใช่ฉันหามาทั้งหมดนะ!” หลินเสี่ยวหม่านได้ยินดังนั้นก็รีบโบกมือปฏิเสธ “เป็นพวกเขาเองที่อยากจะสนับสนุนคุณ ฉันไม่ได้พูดอะไรมากเลยจริงๆ!”
พูดพลาง ดูเหมือนจะกลัวว่าถังเฉินจะไม่เชื่อ เธอก็รีบพูดต่อ “คุณก็เห็นแล้วนี่ นี่ล้วนเป็นระดับบิ๊กที่ใช้เงินก็เชิญมาไม่ได้ ฉันจะมีหน้ามีตาขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”
“แล้ว พวกเขารู้จักผมได้ยังไง?” ถังเฉินยิ้มขื่น “ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะมาสนใจคนตัวเล็กๆ อย่างผมหรอกนะ!”
หลินเสี่ยวหม่านอธิบาย “เมื่อกี้ตอนที่ฉันว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ก็แอบดูคุณไลฟ์สด ไม่คิดว่าจะถูกพวกเขาจับได้...”
“แล้วยังไงต่อ?” ถังเฉินเอ่ยถาม
“แล้ว พวกเขาก็เลยให้ฉันแชร์ห้องไลฟ์สดให้พวกเขา...” หลินเสี่ยวหม่านแลบลิ้น “จากนั้น พวกเขาก็ดูไลฟ์ไปแค่แป๊บเดียว ก็หลงรักคุณเข้าแล้ว ต่างก็พากันตะโกนว่าจะมาช่วยสนับสนุนคุณ!”
“จริงเหรอ? ผมมีเสน่ห์ขนาดนั้นเลย?”
“ก็จริงน่ะสิ!” หลินเสี่ยวหม่านพยักหน้า “ยังมีระดับบิ๊กอีกหลายคนที่ยังไม่ปรากฏตัวนะ พวกเขากำลังเตรียมตัวรับรางวัลอยู่หลังเวที บอกว่าเดี๋ยวจะช่วยอัดวิดีโอ VCR ให้คุณสองสามตัว เก็บไว้ใช้เชียร์คุณในไลฟ์สดครั้งหน้า!”
“โอเค...” ถังเฉินถอนหายใจ
เขารู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังเป็นแค่สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ ที่ไม่มีใครสนใจ ต้องมานั่งกลุ้มใจทุกวันว่าจะขายข้าวสารให้ได้มากขึ้นได้อย่างไร
บัดนี้ เขาได้พลิกโฉมหน้าใหม่ กลายเป็นหนึ่งในสตรีมเมอร์ที่มีพลังดึงดูดมากที่สุดในโลกออนไลน์ไปแล้ว
ถึงขนาดที่ว่า คนครึ่งค่อนวงการบันเทิงต่างก็มาให้กำลังใจเขา
“ยังมีของจะขายอีกไหม?” หลินเสี่ยวหม่านกล่าว “แฟนคลับกำลังถามกันใหญ่เลย บอกว่าคุณไม่รับผิดชอบ เพิ่งจะทำให้พวกเขาอยากจนน้ำลายไหล แล้วก็ลืมพวกเขาไปซะแล้ว!”
“นี่ก็เพิ่งจะคุยกันเสร็จไม่ใช่เหรอ?” ถังเฉินหัวเราะ “ทุกคนใจเย็นๆ นะครับ เดี๋ยวอีกสักครู่จะเอาของลงตะกร้าให้!”
พูดจบ ถังเฉินก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถาม “จริงสิ วันนี้คุณได้รับรางวัลหรือเปล่า?”
หลินเสี่ยวหม่านทำหน้ามีเลศนัยให้เขา “ทายสิ...”
“นี่ผมจะไปทายถูกได้ยังไง?” ถังเฉินส่ายหน้า
“นี่ เอาใจผู้หญิงเป็นหรือเปล่า?” หลินเสี่ยวหม่านพูดอย่างไม่พอใจ “ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง คุณก็ต้องแกล้งทำเป็นเชื่อในตัวฉันสิ...”
“ได้ ผมจะลองแกล้งทำดู!” ถังเฉินพยักหน้า
“คุณคนนี้นี่นะ จริงๆ เลย!” หลินเสี่ยวหม่านทำแก้มป่องแล้วตะโกน “แฟนคลับทุกคน ไปที่ห้องไลฟ์สดของเขาเลย คืนนี้ต้องซื้อให้เขาหมดตัวไปเลย!”
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่ ทันใดนั้นทางฝั่งของหลินเสี่ยวหม่านก็มีเสียงประกาศดังขึ้น “นักแสดงนำหญิงยอดนิยมสูงสุดประจำค่ำคืนนี้คือ—หลินเสี่ยวหม่าน!”
“หืม?” หลินเสี่ยวหม่านชะงักไป ตกตะลึงจนนิ่งอึ้ง
“ยินดีด้วยนะ!” ถังเฉินหัวเราะ “สมศักดิ์ศรีจริงๆ!”
หลินเสี่ยวหม่านแลบลิ้น “ขอบคุณสำหรับคำยินดีนะ กลับไปแล้วอย่าลืมเลี้ยงข้าวฉันล่ะ!”
พูดจบ เธอก็รีบโบกมือลาห้องไลฟ์สดอย่างเร่งรีบ “เพื่อนๆ คะ ฉันขอปิดไลฟ์ก่อนนะคะ ไว้เจอกันคราวหน้าค่ะ!”
จากนั้น การไลฟ์คู่ก็สิ้นสุดลง เหลือทิ้งไว้เพียงแฟนคลับที่กำลังงงเป็นไก่ตาแตกเต็มหน้าจอ
“นี่...”
“ช่างเป็นหญิงมหัศจรรย์อันดับหนึ่งในใต้หล้าจริงๆ ไลฟ์สดอยู่ดีๆ ก็ได้รับรางวัลเฉยเลย?!”
“ได้รับรางวัลก็ช่างเถอะ ยังเป็นรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดนิยมสูงสุดอีกด้วย!”
“กินหม้อไฟร้องเพลงอยู่ดีๆ ก็ได้รับรางวัล คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ?”
“ไม่แปลกใจเลยที่คุณเป็นถึงราชินีจอเงิน ฉากเล็กๆ ที่สงบนิ่งแบบนี้ เหมือนกับเดินๆ อยู่แล้วจู่ๆ ก็เก็บเงินได้หนึ่งหยวน ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด...”
“พี่เสี่ยวหม่านก็คือพี่เสี่ยวหม่าน ไม่ว่าพวกคุณจะเป็นยังไง แต่สำหรับฉันแล้ว ขอนับถือเลย!”
คนท่ีนับถือไม่ได้มีแค่แฟนคลับ แต่ยังมีถังเฉินที่อยู่ข้างๆ ด้วย
หลินเสี่ยวหม่านที่เพิ่งจะต่อปากต่อคำกับเขาเสร็จหมาดๆ หันหลังไปก็ขึ้นเวทีไปรับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
การพลิกผันที่น่าทึ่งนี้ ไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขาเล่นไพ่แล้วพบว่าไพ่ตองในมือกลับกลายเป็นไพ่บอมบ์
หลินเสี่ยวหม่าน สมแล้วที่เป็นหญิงมหัศจรรย์อันดับหนึ่งจริงๆ
“ผู้อำนวยการเซี่ยครับ เมื่อกี้เราพูดถึงไหนกันแล้วนะ?”
หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ถังเฉินก็หันไปมองเซี่ยหลินที่อยู่ข้างๆ
ตอนนี้ช่วงที่เหล่าคนดังมาช่วยสนับสนุนจบลงแล้ว เขาก็ควรจะกลับเข้าเรื่องเสียที
“อ้อ พูดถึงเรื่องลายเซ็น!” เซี่ยหลินพูดด้วยใบหน้าตื่นเต้น “กลับไปแล้วอย่าลืมขอลายเซ็นให้ผมด้วยนะ!”
“ผมหมายถึงอาหารทะเลครับ!” ถังเฉินได้แต่ยิ้มขื่น
เจ้าหมอนี่ ยังไม่หลุดออกจากสถานการณ์เมื่อครู่นี้เลย
“อ้อ คุณหมายถึงอาหารทะเลเหรอ?” เซี่ยหลินหัวเราะอย่างเก้อเขิน “ปลาหมึกยักษ์เพิ่งจะหัวระเบิดไปเมื่อกี้ ต่อไปก็ถึงคราวกินเกี๊ยวน้ำปลาอินทรีแล้ว!”
เมื่อครู่พวกเขาเดินมาถึงเรือลำที่สามจากท้ายแล้ว ยังเหลืออีกสองลำก็จะแนะนำอาหารทะเลครบทั้งหมด
“ได้ครับ ให้คุณลุงชาวประมงยกอาหารทะเลที่เหลือมาเลยแล้วกัน!” ถังเฉินพูดกับเซี่ยหลิน “แฟนคลับรอไม่ไหวกันแล้ว เดี๋ยวรีบเอาของลงตะกร้าให้พวกเขาหน่อย!”
เมื่อครู่เขาเหลือบไปมองห้องไลฟ์สด อาจจะเป็นเพราะมีเหล่าคนดังมาช่วยสนับสนุนเมื่อครู่นี้ จำนวนคนในห้องไลฟ์สดจึงพุ่งสูงถึงหนึ่งพันเจ็ดร้อยกว่าล้านคน
นี่เป็นครั้งที่ยอดความนิยมในไลฟ์สดของเขาสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา
“สตรีมเมอร์ ได้โปรดลงของเถอะ อย่าทำให้พวกเราอยากอีกเลย น้ำลายของผมไหลนองเต็มอ่างล้างหน้าแล้ว!”
“อ่างล้างหน้าของผมเต็มไปนานแล้ว ตอนนี้กำลังใช้มือรองอยู่!”
“ความอดทนของพวกแกนี่มันแย่จริงๆ ฉันน่ะไหลไปกลืนไป ตอนนี้อิ่มแล้ว!”
“ฉันจะอ้วกแล้ว พี่น้อง อย่ามาทำให้ฉันคลื่นไส้ได้ไหม?”
ขณะที่อาหารปรากฏขึ้นบนเวทีอีกครั้ง บนหน้าจอก็มีพวกตัวจี๊ดโผล่มาอีกกลุ่มหนึ่ง