บทที่ 60 ยอดขายอันน่าตกตะลึง!

บทที่ 60 ยอดขายอันน่าตกตะลึง!

“อาจารย์ครับ จะทำยังไงดีครับ? ไอ้เด็กนั่นขายของหมดเกลี้ยงในพริบตาเดียวเลย!”

ในตอนนั้นเอง อาโม่ก็เอ่ยเตือนขึ้นมาอย่างไม่รู้เวล่ำเวลา

หม่าลิ่วมองด้วยสีหน้าสิ้นหวัง ผ่านไปพักใหญ่ถึงเงยหน้าขึ้นมาแล้วพูดว่า “ยังจะทำยังไงได้อีก? เอาของที่เหลือทั้งหมดมาระบายสต็อกให้เกลี้ยง ถึงจะขาดทุนก็ต้องขายให้หมด!”

“ครับ อาจารย์!” อาโม่ได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้า

ในตอนแรก หม่าลิ่วไม่ได้เห็นถังเฉินอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ยังคิดว่าเขาจะช่วยขายแค่ผลไม้ให้เกษตรกรที่ประสบปัญหาสินค้าค้างสต็อกเท่านั้น

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ถังเฉินกลับไปจัดงานประมูล คัดเลือกสินค้าคุณภาพดีมานับไม่ถ้วน

เขาขายแผ่นมาสก์หน้า แผ่นมาสก์หน้าของอีกฝ่ายก็ไฮเอนด์กว่าของเขา

เขาขายกระทะก้นแบน ของอีกฝ่ายกลับเป็นกระทะเหล็กหล่อที่ผ่านการทุบตีมาถึงหนึ่งหมื่นแปดพันครั้ง

ไม่เพียงเท่านั้น ราคายังดีกว่าของตัวเองอีกด้วย

เห็นได้ชัดว่า ชื่อเสียงของถังเฉินได้กลายเป็นป้ายทองในใจของแฟนคลับไปแล้ว

ขอเพียงแค่เขาตะโกนในห้องไลฟ์สดสักคำ ของก็จะถูกแย่งจนหมดเกลี้ยงในทันที

“พี่น้องทุกคน กองทัพตระกูลหม่าของเราอยู่ที่ไหน?” หม่าลิ่ววิ่งไปที่หน้ากล้องไลฟ์สด คว้าไมโครโฟนขึ้นมาตะโกน “ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป สินค้าทั้งหมดของเราจะลดราคาล้างสต็อกน้ำตานองหน้า ลดต่ำสุดห้าสิบเปอร์เซ็นต์!”

พูดจบ เขาก็ตะโกนต่อ “กองทัพตระกูลหม่าจะรออะไรอยู่? รีบไปกวาดให้เรียบ!”

เขาพูดอยู่ทางนี้ อาโม่ก็คอยเติมของเข้าตะกร้าสินค้าอย่างบ้าคลั่งอยู่ข้างๆ ราคาทั้งหมดลดเริ่มต้นที่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ในความเป็นจริง ลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์พวกเขาก็ยังได้กำไรอยู่ดี เพราะอย่างไรเสียก็เป็นของที่มาจากโรงงานเล็กๆ คุณภาพไม่ต้องพูดถึงเลย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดผิดแล้ว สำหรับการลดราคาล้างสต็อกครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเหล่าแฟนคลับจะไม่เล่นด้วย

เพราะในคอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์

“ซื้อของในห้องไลฟ์สดนี้ต้องซื้อช้าอย่าซื้อเร็ว รอดูอีกหน่อยราคาน่าจะต่ำลงอีก!”

“นักไลฟ์สดที่น่าเชื่อถือ กดติดตามแล้ว วันละร้อยราคา เปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์!”

“พี่หก คุณเห็นแฟนคลับเป็นอะไร? ลิงเหรอ?”

“ติดตามพี่หกมานานแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผิดหวังขนาดนี้ เครื่องสำอางชุดเดียว วันนี้ขายไปตั้งสามราคา นี่มันยุติธรรมกับพวกเราที่สนับสนุนคุณเป็นคนแรกๆ เหรอ?”

หม่าลิ่วเหลือบมองคอมเมนต์ ในใจก็โมโหจนเลือดขึ้นหน้า หันไปพูดกับอาโม่ “พวกแอนตี้ในห้องไลฟ์สดชักจะเยอะขึ้นทุกทีแล้ว จัดการแบนพวกที่พูดจาไร้สาระพวกนี้ให้หมด!”

“ครับ อาจารย์!” อาโม่พยักหน้า แล้วรีบใช้สิทธิ์ของผู้ดูแลเริ่มทำการแบนบัญชี

แต่ไม่รู้ว่าทำไม อาโม่กลับรู้สึกว่ายิ่งแบนก็ยิ่งเยอะขึ้นไม่หยุด

ไม่ว่าเขาจะแบนบัญชีอย่างไร คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดก็ยังคงขึ้นมาทีละข้อความ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ในห้องไลฟ์สดคงไม่ได้มีแต่แอนตี้แฟนหรอกนะ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รีบหันไปเรียกหม่าลิ่ว

หม่าลิ่วกำลังมองตะกร้าสินค้าด้วยสีหน้ารำคาญใจ ในตอนนี้พอเห็นคอมเมนต์ที่ขึ้นมาเป็นพรืดขนาดนี้ ปอดก็แทบจะระเบิดด้วยความโกรธ

เขาตะโกนใส่หน้าจอด้วยความโมโห “บ้าเอ๊ย พวกแกไอ้พวกจนตรอก พวกแอนตี้แฟน เอาแต่พล่ามไม่หยุด ไม่มีเงินพวกแกจะซื้อของบ้าอะไรได้?”

พอได้ยินประโยคนี้ของเขา คอมเมนต์ก็ระเบิดขึ้นมาในทันที

เดิมที ที่เหลืออยู่ในห้องไลฟ์สดล้วนเป็นแฟนคลับตัวยงของเขา กำลังสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่

แต่เขาไม่เพียงแต่จะไม่ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง แต่กลับยังด่าทอแฟนคลับ ทำให้หัวใจของแฟนคลับเย็นเยียบถึงขีดสุด

“อาจารย์... อาจารย์ครับ เหลืออีกแค่สามนาทีสุดท้ายแล้วนะครับ พวกเราต้องรีบขายของแล้วนะครับ!”

อาโม่ที่อยู่ข้างๆ เห็นหม่าลิ่วกำลังด่าทอแฟนคลับอยู่ ก็รีบกระซิบเตือนเสียงเบา

หม่าลิ่วกำลังด่าอย่างเมามัน จะไปได้ยินคำพูดของเขาได้ยังไง?

ขณะที่เขากำลังสาดคำด่าใส่แฟนคลับอย่างเมามัน ก็พลันมีเสียงกริ่งที่แสบแก้วหูดังขึ้นมาจากข้างๆ

“กริ๊งๆๆ...”

การแข่งขันสิ้นสุดลงแล้วในที่สุด

เจ้าหน้าที่จากสำนักงานรับรองเอกสารเก็บเอกสารแล้วพากันลุกขึ้นจากเก้าอี้

หม่าลิ่วดูเหมือนจะยังไม่ตื่นจากฝัน เขามองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้ามึนงง

สามชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พลิกสถานการณ์เลยแม้แต่น้อย

“พี่น้องทุกคนครับ ถึงเวลาแล้ว!” ถังเฉินดูเวลาแล้วตะโกนบอกแฟนคลับในห้องไลฟ์สด “วันนี้ การไลฟ์สดของพวกเราประสบความสำเร็จอย่างงดงาม สินค้าทุกรายการขายหมดเกลี้ยง! ทั้งหมดนี้เป็นเพราะพวกคุณทุกคนครับ!”

“แฟนคลับสุดยอดเกินไปแล้ว!” หลินเสี่ยวหม่านชูกำปั้นขึ้นอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างๆ

เมื่อครู่เธออดใจไม่ไหว แอบดูยอดขายรวมของถังเฉิน

ไม่ดูยังไม่รู้ พอได้ดูเท่านั้นแหละ ก็ถึงกับตกตะลึงกับตัวเลขนั้นทันที

เธอกล้าสาบานเลยว่า เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีนักไลฟ์สดคนไหนที่สามารถสร้างสถิติแบบนี้ได้

“น้องถัง ผมกลับมาแล้ว!”

ในตอนนั้นเอง ก็พลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากข้างนอก เซี่ยหลินเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากการเชื่อมไลฟ์สิ้นสุดลง เขาก็รีบเดินทางกลับมาจากอำเภอซาถังอย่างเร่งด่วน

อย่างไรเสียก็เป็นมหาสงครามแห่งศตวรรษ เขาอยากจะเห็นผลลัพธ์สุดท้ายเป็นอย่างยิ่ง

“เหล่าเซี่ย เหนื่อยหน่อยนะครับ!” ถังเฉินหัวเราะแล้วตบไหล่เขา

“ไม่เหนื่อยเลยครับ จะเหนื่อยอะไรกัน...” เซี่ยหลินยิ้มเหะๆ “อยู่ที่อำเภอซาถังได้กินส้มไปเต็มท้อง ฟินสุดๆ เลยครับ ตอนนี้ฟันยังเปรี้ยวอยู่เลย!”

ถังเฉินพยักหน้า “การแข่งขันจบลงแล้ว ไปดูกันเถอะครับว่าเป็นยังไงบ้าง!”

หลินเสี่ยวหม่านและฉินลี่จื้อที่อยู่ข้างๆ รอไม่ไหวแล้ว พอได้ยินคำพูดของถังเฉินก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที