บทที่ 91 - ช่วยเหยียนหลัวสืบหาความจริง

บทที่ 91 - ช่วยเหยียนหลัวสืบหาความจริง

"เพื่อไม่ให้ต้นกล้าดีๆ ต้องเสียของ แกนี่ทำทุกวิถีทางจริงๆ นะ!"

"ถึงขนาดคิดภารกิจบังคับให้ฉันรับเขาเป็นศิษย์เลยเหรอ? แกช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าใช้อะไรคิด? ตัวฉันเองยังเอาตัวแทบไม่รอด เป็นแค่พวกครึ่งๆ กลางๆ แล้วจะให้ไปสอนอะไรเขา?"

【โฮสต์ก็แค่แบ่งของรางวัลจากระบบที่ตัวเองไม่ได้ใช้ ให้เหยียนหลัวไปบ้าง ก็กลัวว่าเขาจะไม่ได้ดีแล้วเหรอ?】

【ที่ระบบให้โฮสต์รับเหยียนหลัวเป็นศิษย์ ก็เพื่อตัวโฮสต์เองทั้งนั้น!】

เจียงอวี่ขมวดคิ้ว ถามกลับในใจ "หมายความว่าไง?"

【โฮสต์ไม่รู้สึกเหรอว่า จำนวนวิญญาณที่โฮสต์เก็บมาเริ่มจะเยอะเกินไปแล้ว?】

【รับเหยียนหลัวเป็นศิษย์ ก็เพื่อให้เขาช่วยโฮสต์ดูแลจัดการพวกวิญญาณไงล่ะ!】

【มีผู้ช่วยเพิ่มมาอีกแรง ไม่ดีตรงไหน?】

เจียงอวี่ลองตรึกตรองดู ก็เห็นว่าเป็นเหตุผลที่เข้าท่า

เธอต้องโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิง วันๆ ไม่ไปออกรายการวาไรตี้ ก็ต้องไปถ่ายละคร

ไม่ว่าจะทางไหน ก็ต้องปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน ถูกจับจ้องจากสายตานับหมื่นนับแสนคู่

หากในอนาคตมีวิญญาณมาเกาะแกะรอบตัวเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ยากที่จะรับประกันว่าจะไม่เผยพิรุธ จนไปดึงดูดความสนใจจากหน่วยงานพิเศษบางอย่าง

ในเมื่อโลกใบนี้เคยมีการบำเพ็ญเพียรมาก่อน เพียงแต่พลังปราณขุ่นมัวจนมนุษย์ฝึกไม่ได้ ก็ต้องมีองค์กรบางอย่างหลงเหลืออยู่แน่นอน

เพียงแต่เธอไม่ได้อยู่วงการนั้น เลยไม่รู้ว่ามีองค์กรอะไรบ้าง

แต่ไม่ว่าจะยังไง การถูกองค์กรพิเศษเพ่งเล็ง ย่อมไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเธอแน่

ดังนั้น การมีผู้ช่วยในที่ลับ ย่อมดีกว่ามาก

เธอจะยืนอยู่ในที่แจ้ง ท่ามกลางแสงไฟและความสนใจของผู้คน ส่วนเหยียนหลัวจะอยู่ในเงามืด คอยช่วยเธอจัดการเหล่าลูกสมุนวิญญาณที่เธอเก็บมา

คิดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนจะลงตัวเป๊ะ

ส่วนทำไมคนคนนั้นถึงไม่ใช่ลี่เยี่ยน คำตอบง่ายมาก เพราะลี่เยี่ยนก็เป็นบุคคลสาธารณะเหมือนกัน

แถมยังเป็นที่จับตามองมากกว่าเธอเสียอีก

ขณะที่เจียงอวี่กำลังครุ่นคิด เหยียนหลัวก็เอ่ยขึ้น

"พี่สาว ผมอยากรู้ความจริงว่าพ่อตายยังไง แต่ผมไม่รู้จะเริ่มสืบจากตรงไหน"

"พี่สาว พี่ว่าผมมันไร้ประโยชน์มากใช่ไหม?"

เจียงอวี่สบเข้ากับสายตาน่าสงสารเหมือนลูกหมาตกน้ำของเขา หัวใจก็แทบจะละลาย

เธอยกมือขึ้นวางบนศีรษะทุยๆ ของเขา ขยี้ผมเขาจนยุ่งเหยิง แล้วพูดว่า

"ไม่เป็นไร ยังมีฉันอยู่ ฉันจะช่วยนายสืบเอง!"

"แค่คำว่าพี่สาวที่นายเรียก เรื่องนี้ฉันจัดการให้แน่นอน"

ทั้งสองเดินคุยกันไปเรื่อยๆ จนเดินออกมานอกเขตโรงเรียนร้าง

ไม่นานก็เดินมาถึงหน้าตู้คอนเทนเนอร์ชั่วคราวของทีมงาน

และจังหวะนี้เอง ลี่เยี่ยนก็เดินออกมาสูดอากาศพอดี

ประจวบเหมาะเห็นฉากที่เจียงอวี่กำลังลูบหัวเหยียนหลัวเข้าเต็มตา

ในมุมมองของลี่เยี่ยน ท่าทางของเจียงอวี่กับเหยียนหลัวดูสนิทสนมกันมาก เวลาคุยกันก็ยืนชิดกันซะเหลือเกิน

สีหน้าของลี่เยี่ยนเปลี่ยนไปทันที ดูไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด

เหยียนหลัวยิ้มหวานให้เจียงอวี่ "ขอบคุณครับพี่สาว!"

ลี่เยี่ยนพูดขึ้นลอยๆ "เสี่ยวอวี่ เธอกลับมาแล้วเหรอ?"

เจียงอวี่หันไปตามเสียง "อื้ม ฉันลงไปหยิบของที่ห้องใต้ดินเสร็จก็รีบกลับมาเลย"

"สวีเหมยหยวนกับอีกสองคนเป็นยังไงบ้าง? ไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม?"

ลี่เยี่ยน "ไม่เป็นไร แค่ตกใจมากไปหน่อย นอนพักสักตื่นก็น่าจะดีขึ้น"

เจียงอวี่ได้ยินดังนั้นก็วางใจ พาเหยียนหลัวเดินเข้าไปในตู้คอนเทนเนอร์

รายการถ่ายทำจบแล้ว เธอต้องรอเหล่าโจวมารับกลับบ้าน

ตอนเดินผ่านลี่เยี่ยน เขาถามขึ้นมาดื้อๆ ว่า "หมอนั่นเป็นใคร?"

เจียงอวี่ชะงัก แต่สมองแล่นเร็ว "อ๋อ เหยียนหลัว เด็กดื้อแถวนี้น่ะ"

"ไม่รู้แอบเข้ามาในกองถ่ายได้ยังไง พอดีฉันไปเจอเข้า เลยพาออกมาด้วย"

ลี่เยี่ยนมองเหยียนหลัวด้วยสายตาจับผิด "ฉันจ้องจอมอนิเตอร์อยู่ตลอด ทำไมไม่เห็นตอนเขาเข้าไปในโรงเรียน?"

เจียงอวี่ขยับตัวบังสายตาเขา "โธ่ ใครจะไปรู้ล่ะ เขาอาจจะเข้าทางอื่นก็ได้ โรงเรียนเก่าขนาดนั้น กำแพงพังบ้างอะไรบ้างก็เรื่องปกติ"

ลี่เยี่ยนไม่พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองเจียงอวี่นิ่งๆ

เจียงอวี่ถูกจ้องจนเริ่มร้อนตัว เลยแอบหลบสายตา

ช่วยไม่ได้ ถ้าไม่แถแบบนี้ จะให้บอกความจริงหรือไง ว่าเหยียนหลัวมีพลังวิเศษ?

ผ่านไปครู่ใหญ่ ลี่เยี่ยนยอมละสายตาไปเอง แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย "รายการจบแล้ว ตอนต่อไปต้องรอเตรียมงานอีกหนึ่งอาทิตย์ ช่วงนี้เธอมีแผนจะทำอะไรไหม?"

มีสิ ช่วยเหยียนหลัวสืบหาความจริงการตายของพ่อไง

แน่นอนว่าเจียงอวี่แค่คิดในใจ

เรื่องที่เกี่ยวกับเหยียนหลัว เธอไม่อยากให้ลี่เยี่ยนเข้ามายุ่งเกี่ยวมากนัก

"ไม่มีแผนอะไรหรอก กะว่าจะพักผ่อนสักสองวัน ปรับอารมณ์หน่อย"

ลี่เยี่ยนเลิกคิ้วสงสัย "งั้นเหรอ?"

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อถือ

เธอมีอะไรต้องปรับอารมณ์?

คนที่ควรปรับอารมณ์ น่าจะเป็นพวกผีที่โดนเธอซ้อมจนน่วมมากกว่ามั้ง?

"งั้นก็ดี ช่วงนี้มีละครเรื่องหนึ่งติดต่อฉันมา บอกว่าขาดพระเอกนางเอก ฉันนึกถึงเธอเป็นคนแรกเลย"

เจียงอวี่ "ไว้คราวหน้าเถอะ ช่วงนี้ฉันอยากพักผ่อนจริงๆ"

ลี่เยี่ยน "อืม งั้นเดี๋ยวฉันให้เจิงสยงปฏิเสธไป"

เจียงอวี่ถามอย่างไม่เข้าใจ "ปฏิเสธทำไม? ฉันไม่เล่น นายก็เล่นได้นี่นา!"

ลี่เยี่ยน "ไม่มีอะไรหรอก แค่ไม่ค่อยถูกใจบทเท่าไหร่"

เจียงอวี่ "อ้าวเหรอ? งั้นก็ตามใจนายแล้วกัน"

ลี่เยี่ยนกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่ผู้กำกับรายการเดินเข้ามาหา บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย

เขาจึงจำใจต้องเดินแยกไปคุยกับผู้กำกับอีกทาง

"มีอะไร?"

ผู้กำกับทำหน้าประจบสอพลอ ถามอ้อมๆ แอ้มๆ ว่าทำไมสี่คนนั้นถึงสลบไป

ลี่เยี่ยนตอบแบบขอไปที

พอเขาเดินกลับมาที่ตู้คอนเทนเนอร์ ก็พบว่าเจียงอวี่พาเหยียนหลัวกลับไปแล้ว

บนรถตู้พี่เลี้ยงสุดหรู

เจียงอวี่เหลือบมองแถบพลังวิญญาณ พบว่าขาดอีกแค่นิดเดียวก็จะอัปเลเวลแล้ว

ดูเหมือนว่า ขอแค่เธอช่วยเหยียนหลัวไขคดีการตายของพ่อสำเร็จ เธอก็จะเลื่อนขั้นเป็นขอบเขตสร้างรากฐานทันที

เจียงอวี่ละสายตาจากแถบพลังวิญญาณ เปิดหน้าต่างสถานะส่วนบุคคลขึ้นมาดู

【ระบบบำเพ็ญเพียรราชินีจอเงิน】

【โฮสต์: เจียงอวี่】

【อายุ: 18+】

【หน้าตา: สมบูรณ์แบบ (ไร้ที่ติ)】

【รูปร่าง: สมบูรณ์แบบ (ไร้ที่ติ)】

【อาชีพ: นักแสดง/สตรีมเมอร์/สมาชิกวงชาร์มเกิร์ล/แขกรับเชิญประจำรายการวาไรตี้】

【ระดับ (การบำเพ็ญเพียร): ขอบเขตกลั่นลมปราณ ขั้น 9】

【ยอดผู้ติดตามแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีม: 13 ล้าน】

【ยอดผู้ติดตามเวยป๋อ: 15 ล้าน】

【ทักษะ (นักแสดง): การใช้เสียงเบื้องต้น, พื้นฐานสรีระ, พื้นฐานการแสดงสีหน้า, พื้นฐานการแสดง】

【ทักษะ (เด็กฝึกหัด): พื้นฐานการดัดแปลง (รวมถึงดัดแปลงเพลง, ท่าเต้น ฯลฯ), พื้นฐานการขับร้อง, พื้นฐานการแร็ป】

【ทักษะ (นักปรุงยา): พื้นฐานการปรุงยา, การปรุงโอสถชิงหลิง, การปรุงโอสถคงโฉม (รอรับ)】

【ทักษะ (ผู้บำเพ็ญเพียร): การใช้พลังวิญญาณ (บรรลุผล)】

【สกิลพิเศษ: ความจำภาพถ่าย (จำได้ไม่ลืม)】

【สกิลพิเศษ: ระบำชนเผ่า】

【แต้มพลังวิญญาณคงเหลือ: 85,679 แต้ม】

【ช่องเก็บของ: โอสถสร้างรากฐาน, น้ำตาวัว (ขวดใหญ่เหลือเกินครึ่ง), มุกหมึก, หลงย่วนจื่อ, กิ่งชีเสวือด, ถุงมือจอมพลัง】

【ทรัพย์สิน: คอนโดฮวาอิ๋ง ห้อง 1616, รถตู้พี่เลี้ยงสุดหรูระดับท็อป, เงินสดจำนวนหนึ่ง (ยังไม่สามารถระบุได้)】

【ถุงมือจอมพลัง (อุปกรณ์): เพิ่มค่าพละกำลัง 50%, เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับเพิ่มค่าพละกำลัง 100%】

【แหวนหยกหมิง (อุปกรณ์): สามารถบรรจุสิ่งลี้ลับทุกประเภทที่ระดับต่ำกว่าราชาผี】

(จบแล้ว)