บทที่ 51 - ไอเทมจำเป็นโอสถสร้างรากฐาน

บทที่ 51 - ไอเทมจำเป็นโอสถสร้างรากฐาน

ความผิดปกติที่แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์สดยังดูออก มีหรือที่เจียงอวี่จะไม่รู้สึก

เธอเงยหน้ามองไปยังตำแหน่งที่ซูอวิ๋นเสียงนั่งอยู่

ประจวบเหมาะที่ซูอวิ๋นเสียงก็กำลังมองมาที่เธอพอดี

สายตาของทั้งสองปะทะกัน

ซูอวิ๋นเสียงส่งยิ้มที่มีความหมายแฝงลึกซึ้งมาให้เธอ

เจียงอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย

ชิ ตาแก่เจ้าเล่ห์ กล้าวางแผนเล่นงานฉันงั้นเหรอ?

คิดจะให้ฉันช่วยแบกยัยลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของแกเข้ารอบล่ะสิ?

เหอะ ฝันไปเถอะ

เจียงอวี่ละสายตาออกมา หลังจากจับฉลากเพื่อนร่วมทีมครบแล้ว ก็ต้องเริ่มจับฉลากเพลงที่ใช้แสดง

เธวางมือลงบนปุ่มจับฉลากอีกครั้ง

บนหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏรายชื่อเพลงสิบเพลง และเริ่มสลับสับเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเจียงอวี่ยกมือออกจากปุ่ม หน้าจอก็หยุดนิ่ง

ชื่อเพลงเพลงหนึ่งปรากฏขึ้น—— 《วาฬหัวทุยที่พลีชีพเพื่อรัก》

แค่ได้ยินชื่อเพลง ก็สัมผัสได้ถึงภาพในจินตนาการที่เต็มเปี่ยม

เจียงอวี่ค่อนข้างพอใจกับเพลงที่จับได้

หลังจากจับฉลากเพื่อนร่วมทีมและเพลงเสร็จ เธอก็เดินลงจากเวที กลับไปนั่งที่เดิม

ทันทีที่เจียงอวี่นั่งลง ระบบก็ประกาศภารกิจ

【ภารกิจถูกเปิดใช้งาน】

【ตัวเลือกที่ 1: สามัคคีกับทีม ตั้งใจซ้อม และแสดงให้จบ รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนมาก】

【ตัวเลือกที่ 2: ตั้งใจซ้อม แสดงให้จบ และคว้าอันดับหนึ่งในการแสดงรอบสอง รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนมหาศาล】

【ตัวเลือกที่ 3: หาวิธีทำให้ซูซือเหวินถอนตัวจากการแข่งขัน และใช้ทีมที่มีสมาชิกไม่ครบแสดงให้จบ พร้อมคว้าอันดับหนึ่งในการแสดงรอบสอง รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนมหาศาล + โอสถสร้างรากฐาน】

【โอสถสร้างรากฐาน (ไอเทมสีเขียว): ไอเทมจำเป็นสำหรับการเลื่อนขั้นจากขอบเขตกลั่นลมปราณขั้น 9 สู่ขอบเขตสร้างรากฐานขั้น 1 ช่วยให้อัตราความสำเร็จในการเลื่อนขั้นเป็น 100%】

ใบหน้าของเจียงอวี่ฉายแววตกใจอย่างปิดไม่มิด

โอสถสร้างรากฐานเป็นของดีนี่นา ช่วยให้เลื่อนขั้นสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์

พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าไม่มีโอสถสร้างรากฐาน โอกาสที่จะเลื่อนขั้นได้โดยตรงก็มีไม่มาก หรืออาจจะถึงขั้นล้มเหลวเลยงั้นเหรอ?

"ถ้าไม่ใช้โอสถสร้างรากฐาน โอกาสที่ฉันจะเลื่อนขั้นสำเร็จมีเท่าไหร่?"

【เนื่องจากข้อจำกัดของกฎเกณฑ์โลกปัจจุบัน หากโฮสต์ไม่รับประทานโอสถสร้างรากฐานในการเลื่อนขั้น อัตราความสำเร็จจะมีไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์】

เจียงอวี่ "???"

ล้อเล่นหรือเปล่า?

ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ นั่นมันเท่ากับล้มเหลวแน่นอนไม่ใช่เหรอ?

"แล้วถ้าเลื่อนขั้นล้มเหลวจะมีผลยังไง?"

【สถานเบาคือระดับพลังตกลงไปเหลือขอบเขตกลั่นลมปราณขั้น 1 สถานหนักคือถูกเจตจำนงของโลกตรวจพบ ทัณฑ์สวรรค์จะฟาดฟันจนวิญญาณแตกสลาย】

เจียงอวี่ "!!!"

เจียงอวี่ก่นด่าในใจ

ก่อนหน้านี้ไม่เห็นบอกเลยว่าการบำเพ็ญเพียรจะมีอันตรายถึงชีวิต!

【ก็คุณไม่ได้ถามนี่นา】

เจียงอวี่ "......"

ไอ้ระบบเวร!

เอา ต้องเอาโอสถสร้างรากฐานมาให้ได้ ไม่งั้นชีวิตน้อยๆ ของเธอคงรักษาไว้ไม่ได้แน่

"ว่าแต่ แกเกลียดซูซือเหวินมากเหรอ?"

ก่อนหน้านี้ระบบไม่เคยออกภารกิจที่เจาะจงเล่นงานใครขนาดนี้มาก่อน ทำให้เจียงอวี่อดสงสัยไม่ได้

【เธอ ขวางหูขวางตา】

【ถ้าได้เดบิวต์ ก็จะขวางหูขวางตาไปตลอด】

【ดังนั้น ต้องไม่ให้เธอเดบิวต์】

【การให้เธอถอนตัวก่อนกำหนด เป็นแผนการที่ดีที่สุดจากการคำนวณ】

เจียงอวี่เลิกคิ้ว ก็ได้

แกมีโอสถสร้างรากฐาน แกพูดอะไรก็ถูกทั้งนั้นแหละ

......

การจับฉลากรอบสอง เนื่องจากจำนวนคนและกฎกติกาเปลี่ยนไป จึงใช้เวลาไม่นานก็เสร็จสิ้น

ทีมงานแจกโน้ตเพลงที่แตกต่างกันให้กับแต่ละกลุ่ม

เด็กฝึกด้านล่างเวทีเริ่มจับกลุ่มรวมตัวกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็น

เจียงอวี่นั่งนิ่งอยู่ที่เดิม

เพื่อนร่วมทีมทั้งหกคนของเธอต่างเดินเข้ามาหา

เจียงอวี่พลิกดูโน้ตเพลงที่ทีมงานส่งให้

จู่ๆ โน้ตเพลงก็ถูกกระชากออกไปจากมืออย่างแรง

เจียงอวี่มองไปที่ซูซือเหวินด้วยความสนใจ

แน่นอนว่าเธอสามารถยื้อไม่ให้ซูซือเหวินแย่งโน้ตเพลงไปได้ แต่ไม่จำเป็น

หลังจากซูซือเหวินได้โน้ตเพลงไป เธอก็เริ่มวางก้าม แบ่งท่อนร้องให้แต่ละคนอย่างถือดี

ราวกับว่าตัวเองเป็นหัวหน้าทีมยังไงยังงั้น

เจียงอวี่ลอบถอนหายใจในใจ มิน่าล่ะระบบถึงเกลียดซูซือเหวิน ยัยผู้หญิงคนนี้มันน่าโดนจริงๆ

หลังจากซูซือเหวินแบ่งท่อนร้องเสร็จ ก็เริ่มออกแบบท่าเต้นต่อ

บรรยากาศในกลุ่มดูแปลกประหลาด นอกจากซูซือเหวินแล้ว ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ

เจียงอวี่เพียงแค่จ้องมองซูซือเหวินเงียบๆ พลางครุ่นคิดว่าจะทำยังไงให้ยัยนี่ถอนตัวดี

พล่ามๆๆ ซูซือเหวินเล่นบทนางเอกอยู่คนเดียว

ผ่านไปพักใหญ่ ซูซือเหวินพูดจนคอแห้ง จึงหยุดพักดื่มน้ำ

เจียงอวี่ดึงสติกลับมาจากภวังค์ความคิด มองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "พูดจบแล้วเหรอ?"

อึก อึก

ซูซือเหวินกระดกน้ำดื่ม ไม่ตอบคำถามเจียงอวี่

เจียงอวี่เลิกคิ้ว "ไปล่ะ"

ไม่มีความจำเป็นต้องเสียเวลาอีกต่อไป เธอลุกขึ้นจากที่นั่ง หันหลังเดินหนีทันที

พอเห็นเจียงอวี่จะไป หวังซินอวี่กับจ้าวเข่อซินก็รีบตามไปติดๆ

ประกบซ้ายขวา ราวกับบอดี้การ์ดสองคน

หยวนฮวากับเหมียวเหมิงมองหน้ากัน แล้วพูดพร้อมกันว่า "รอพวกเราด้วย!"

จวงเสวี่ยชิงมองซูซือเหวินทีหนึ่ง แล้วมองแผ่นหลังของเจียงอวี่ที่กำลังเดินจากไป ลังเลอยู่ไม่ถึงวินาที ก็ก้าวเท้าเดินตามเจียงอวี่ไปเช่นกัน

ซูซือเหวินน่ารำคาญเกินไป ใครอยากฟังก็ฟังไปเถอะ แต่เธอไม่ขออยู่ฟังด้วยคน

ซูซือเหวินปาขวดน้ำเปล่าลงพื้นอย่างแรง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

เธอตะโกนลั่นด้วยความเดือดดาล "ห้ามไปนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะทุกคน!"

น่าเสียดาย ไม่มีใครสนใจเธอสักคน

เจียงอวี่ "ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย หิวจะตายอยู่แล้ว"

หวังซินอวี่ "ฉันก็ยังไม่ได้กิน ไปกินด้วยกันไหม?"

หยวนฮวา "มื้อเที่ยงมีลูกชิ้นหัวสิงโตด้วยนะ!"

จ้าวเข่อซิน "จริงเหรอ?"

จวงเสวี่ยชิง "มีลูกชิ้นหัวสิงโตจริงๆ แถมยังมีข้าวผัดด้วย!"

ดวงตาเจียงอวี่เป็นประกาย พูดด้วยน้ำเสียงยินดี "งั้นรออะไรอยู่ล่ะ รีบไปกันเถอะ!"

กลุ่มคนเร่งฝีเท้าเดินไปทางโรงอาหาร

ซูซือเหวินยืนโดดเดี่ยวอยู่ที่เดิม ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความโกรธจนแทบจะระเบิด

"กรี๊ดดดดด นังแพศยา พวกแกมันนังแพศยา!"

ความโกรธเข้าครอบงำสติของซูซือเหวิน จนลืมคำกำชับของซูอวิ๋นเสียงไปจนหมดสิ้น

ให้ทำตัวเรียบต? ให้อดทน? โยนทิ้งไปให้หมด

เธอเป็นถึงลูกสาวคนเดียวของผู้ถือหุ้นใหญ่ Tencent Entertainment ทำไมต้องทำตัวเรียบต?

ทำไมต้องอดทน!

เมื่อเห็นกลุ่มของเจียงอวี่กำลังจะเดินเลี้ยวหายไปที่มุมตึก ซูซือเหวินก็พุ่งตัววิ่งตามไปทันที

ซูซือเหวินก่อเรื่องเสียงดังไม่น้อย เด็กฝึกหลายคนจึงแอบมองอยู่

พอเห็นเธอวิ่งไล่ตามเจียงอวี่ไป พวกชอบเรื่องชาวบ้านก็รีบตามไปดูสถานการณ์ทันที

มีเรื่องสนุกให้ดู ทำไมจะไม่ดูล่ะ?

ไม่ดูสิขาดทุนแย่

......

บนระเบียงทางเดิน

เจียงอวี่เดินนำหน้าสุด คนอื่นๆ เดินตามหลัง

ทันใดนั้น เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของซูซือเหวินก็ดังขึ้น "เจียงอวี่ นังสารเลว หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

ซูซือเหวินตะโกนไปพลาง เร่งฝีเท้าไปพลาง พยายามจะคว้าผมสีทองของเจียงอวี่จากด้านหลัง

เจียงอวี่ขยับเท้าเล็กน้อย หลบการลอบกัดของซูซือเหวิน

เจียงอวี่รู้สึกรำคาญสุดขีด "เธอเป็นบ้าอะไร? จะเอายังไงกันแน่?"

ซูซือเหวินใช้การกระทำเป็นคำตอบว่าเธอยังไม่จบแค่นี้

เจียงอวี่มองเห็นเธอกระโจนเข้ามาหา

คราวนี้ เจียงอวี่ไม่เลือกที่จะหลบอีกต่อไป แต่เลือกที่จะสวนกลับ

กระต่ายตื่นตูมยังกัดคน นับประสาอะไรกับเธอที่ไม่ใช่กระต่าย

เจียงอวี่คว้าข้อศอกของซูซือเหวินไว้ ออกแรงบิดเล็กน้อย ก็ได้ยินเสียงกระดูกลั่นกร๊อบ

ซูซือเหวินร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด "กรี๊ดดดด!"

เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ที่เดินตามเจียงอวี่มาตลอด พอเห็นภาพนี้ ก็พากันตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

......

(จบแล้ว)