บทที่ 15 - จักรพรรดิภาพยนตร์ลี่เยี่ยนปรากฏตัว

บทที่ 15 - จักรพรรดิภาพยนตร์ลี่เยี่ยนปรากฏตัว

“พวกเราคือราชา!”

จู่ๆ เด็กสาวรูปร่างอวบอัดคนหนึ่งก็โพล่งขึ้นมา ทำเอาเพื่อนข้างๆ ตกใจแทบแย่

“ชู่ว ไลฟ์อยู่นะ!”

“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้ง? ฉันกลัวทัวร์ลง!”

คอมเมนต์จากผู้ชมในไลฟ์สดเด้งรัวๆ

“666 เปิดมาก็บอกว่าตัวเองเป็นราชาเลย ใช้ได้ๆ!”

“น้องสาวมีความมั่นใจดี ฉันชอบ”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ใช่ๆๆ พวกเธอคือราชา!”

“สองคนข้างๆ กลัวน้องอวบจนหน้าซีดแล้ว หน้าตึงเปรี๊ยะเลย”

ไม่นาน เด็กฝึกอีกสองกลุ่มก็เดินขึ้นเวที

กลุ่มหนึ่งเลือกที่นั่งหมายเลข 6, 7, 8 อีกกลุ่มเลือก 9, 10, 11

คอมเมนต์——

“ว้าว ไปเอาความกล้ามาจากไหน?”

“มาถึงก็เลือกอันดับสูงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“หวังว่าฝีมือจะสมกับความกล้านะ”

การเลือกที่นั่งดำเนินไปได้ครึ่งทาง มีเด็กฝึกสองคนจูงมือกันเดินไปนั่งที่จุดสูงสุดของพีระมิด

ทำเอาคอมเมนต์ฮือฮา

“เช้ดดด ฉากวังหลังชัดๆ”

“นั่งที่เดียวกันสองคนก็ได้เหรอ อันนี้คาดไม่ถึงจริงๆ”

น้องอวบที่มาคนแรกตะโกนถาม “พวกเธอสองคนจะนั่งตรงนั้นจริงๆ เหรอ?”

“ช่างเถอะๆ นั่งแล้วใจคอไม่ดี”

“พวกเราแค่นั่งสัมผัสบรรยากาศเฉยๆ”

เด็กสาวสองคนจูงมือกันลุกขึ้น ย้ายไปนั่งที่หมายเลข 4 กับ 5 แทน

คอมเมนต์——

“อย่าป๊อดสิ!”

“นั่งแล้วลุกทำไม เล่นขายของเหรอ?”

สักพัก เด็กฝึกอีกสามกลุ่มก็ขึ้นเวที

“ว้าว สวยๆ ทั้งนั้นเลย”

สองกลุ่มเลือกนั่งโซนล่างๆ อีกกลุ่มเดินขึ้นไปข้างบน

เด็กฝึกสองคนเลือกที่นั่งได้อย่างรวดเร็ว เหลืออีกคนยืนลังเลอยู่ตรงทางเดิน

เพื่อนร่วมทีมถาม “ฝานหมิ่น เป็นอะไร?”

ฝานหมิ่น “ที่นั่งบนสุดนั่นดูใหญ่อลังการจัง!”

เพื่อนร่วมทีม “อยากลองดูไหม?”

เพื่อนร่วมทีม “ฝานหมิ่น ลุยเลย!”

“เชื่อมั่นในตัวเอง เธอทำได้!”

ฝานหมิ่นมองที่นั่งสูงสุดอย่างลังเล

เพื่อนร่วมทีมทนดูไม่ไหว ลุกขึ้นไปจูงมือเธอพาไปส่งถึงยอดพีระมิด

พอมองดูเธอนั่งลงแล้ว เพื่อนค่อยกลับมานั่งที่ตัวเอง

เสียงปรบมือดังขึ้นภายในห้องส่ง

คอมเมนต์——

“จิตใจต้องแกร่งแค่ไหนเนี่ย ถึงจะกล้านั่งที่ 1”

“น้องคนนี้ใช้ได้ สเปกผมเลย”

“กล้านั่งที่ 1 สำหรับผมคือเจ๋ง”

ตอนเจียงอวี่ขึ้นเวที มองแวบเดียวก็เห็นที่นั่งบนสุด แต่น่าเสียดายที่มีคนนั่งไปแล้ว

ที่นั่งเหลือไม่เยอะแล้ว เธอเลยสุ่มเลือกนั่งไปที่หนึ่ง

คอมเมนต์——

“ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว: พี่เจียงมาแล้ว ไม่เสียแรงที่รอมาครึ่งค่อนวัน!”

“ดอกไม้บานมั่งมีศรีสุข: เจียงอวี่ เมียจ๋าที่น่ารักและทรงเสน่ห์ของผม!”

“หมุนตัวกระโดดไม่หยุดพัก: พี่เจียง Yyds!”

ผู้ชมจำนวนมากงงเป็นไก่ตาแตก พิมพ์ถามกันรัวๆ

“เน็ตหมู่บ้านไม่ดี ไม่ได้เข้าเน็ตนาน ใครช่วยบอกทีว่าเจียงอวี่คือใคร?”

“ทำไมมีแต่คนเรียกเธอว่าพี่เจียง?”

“เธอดังมากเหรอ? รู้สึกกระแสดีจัง!”

ช่วงเลือกที่นั่งกินเวลาไปครึ่งชั่วโมง

ในที่สุด เด็กฝึกทั้ง 101 คนก็เลือกที่นั่งครบ

พอผู้เข้าแข่งขันนั่งประจำที่ ผู้ชมในห้องส่งจึงทยอยเข้ามานั่งประจำที่

——

ไฟเวทีกะพริบวิบวับ

พิธีกรเฉินข่ายปินในชุดสูทเต็มยศ เดินยิ้มแย้มขึ้นมาบนเวที

“สวัสดีผู้ชมทางบ้านและในห้องส่งทุกท่านครับ ยินดีต้อนรับสู่การรับชมรายการ《Charming 101》ทั้งทางไลฟ์สดและหน้างาน”

“เป็นที่ทราบกันดีว่า《Charming 101》เป็นรายการวาไรตี้คัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปรายการแรกของประเทศ ผลิตโดย Tencent Entertainment...”

บลาๆๆ ร่ายยาวเหยียด อวยรายการกับบริษัทผู้จัดจนตัวลอย

พิธีกรหยุดพักหายใจไม่กี่วินาที สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วพูดต่อ

“กะทิสดแท้ รายการแท้ ยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการที่สนับสนุนโดยแบรนด์กะทิชั้นนำ หอมหอม...”

คอมเมนต์ในไลฟ์วิ่งกันจนอ่านไม่ทัน รกหน้าจอไปหมด

“ตาเฉิน เข้าเรื่องสักทีเถอะ!”

“ตาเฉินลงไปได้แล้ว จะดูสาวๆ”

“ตากล้องตัดภาพสิ อย่าถ่ายตาเฉิน!”

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ในความรู้สึกคือโคตรนาน ในที่สุดพิธีกรเฉินข่ายปินก็พูดเปิดรายการจบ

“ลำดับต่อไป ขอเชิญพบกับผู้ริเริ่มโปรเจกต์ Charming 101 และทีมเมนเทอร์!”

ผู้ชมในห้องส่งและเหล่าเด็กฝึกส่งเสียงกรีดร้องฮือฮา

ไฟเวทีหรี่ลงจนมืดสนิทในพริบตา

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาปรากฏตัวขึ้นบนเวที

ชื่อของคนคนหนึ่งดังกึกก้องไปทั่วที่นั่งผู้ชม

“ลี่เยี่ยน!”

“ลี่เยี่ยน!!”

“ลี่เยี่ยน!!!”

——

ลี่เยี่ยน คือประธานบริษัท Tencent Entertainment และยังเป็นเจ้าของรางวัลระดับจักรพรรดิภาพยนตร์อีกนับไม่ถ้วน

บริษัท Tencent Entertainment ก่อตั้งขึ้นในปีที่ลี่เยี่ยนเดบิวต์และมีชื่อเสียง

ช่วงแรกพ่อของเขาช่วยบริหารให้ จนกระทั่งเขาบรรลุนิติภาวะ

พอบรรลุนิติภาวะ ลี่เยี่ยนก็เข้ามารับช่วงต่ออย่างราบรื่น

Tencent Entertainment คือบริษัทสื่อที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดในประเทศ

ทรัพยากรในวงการบันเทิงกว่าครึ่งอยู่ในมือของ Tencent Entertainment

ลี่เยี่ยนผู้ครอบครอง Tencent Entertainment จึงเปรียบเสมือนชายผู้อยู่บนจุดสูงสุดของวงการบันเทิง

ดวงตาของลี่เยี่ยนลึกล้ำ เพียงแค่สบตา ก็เหมือนจะถูกสูบวิญญาณ

นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่อง ควงไมโครโฟนสั่งทำพิเศษราคาแพงระยับอย่างคล่องแคล่ว

เครื่องหน้าของลี่เยี่ยนคมชัด ได้รูปหล่อเหลาราวกับเทพเจ้าสร้าง

ระดับความดังของเขาในวงการบันเทิง

เรียกได้ว่า “ตั้งแต่ยายทวดแปดสิบยันเด็กหัดเดิน ต่างก็รู้จัก”

ลี่เยี่ยนคือตำนานที่ยังมีชีวิตในวงการ เข้าวงการตั้งแต่เด็ก เดบิวต์ปุ๊บก็ดังเปรี้ยงปร้าง

ตั้งแต่ละครเรื่องแรก ตอนสิบขวบ เขาก็กวาดรางวัลมาตลอด รับรางวัลจนมือชา

แทบจะทุกปี ขอแค่มีละครหรือหนังของเขาฉาย ก็ต้องมีรางวัลติดมือ

ตอนอายุสิบเจ็ด เขาได้กวาดรางวัลทางการแสดงครบทุกสถาบัน หรือที่เรียกว่า Grand Slam

ลี่เยี่ยนคือนักแสดงชายที่ได้รับตำแหน่งจักรพรรดิภาพยนตร์ด้วยอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ และยังเป็นดาราชายในประเทศคนเดียวที่เคยได้รับรางวัลในเวทีระดับนานาชาติ

ที่สำคัญที่สุดคือ ปีนี้เขาเพิ่งจะอายุครบ 22 ปี อนาคตยังอีกยาวไกล

สำหรับคนในวงการบันเทิง เขาเปรียบเสมือนพระเจ้า ดูเหมือนไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เขาทำไม่ได้

ลี่เยี่ยนคือมนุษย์เป็ดของแท้

ไม่ว่าจะงานแสดง ดนตรี วาไรตี้ ล้วนมีรอยเท้าของเขาประทับอยู่

แถมยังเป็นการบดขยี้คนอื่น ทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น

ไฟเวทีสว่างจ้า ส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของลี่เยี่ยน

เสียงกรี๊ดในฮอลล์ดังสนั่นจนหลังคาแทบเปิด

“กรี๊ดดดดดด พี่คะ!”

“สามีขา มองหนูหน่อย ขอร้องล่ะ!”

“ฮือๆๆ จะเป็นลมเพราะความหล่อของพี่แล้ว!”

“อยากเล่นสไลเดอร์บนดั้งพี่จังเลย!”

“อยากไปเต้นดิสโก้บนขนตาพี่จัง!”

……

(จบแล้ว)