บทที่ 11 - ดูรายการวาไรตี้ย้อนหลัง

บทที่ 11 - ดูรายการวาไรตี้ย้อนหลัง

หลังจากเซ็นสัญญาและได้ "ตั๋วผ่านทาง" เข้าสู่รายการคัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปเรียบร้อยแล้ว เจียงอวี่ก็บอกลาเฉียนตัวตัว

“พี่เฉียน ฉันกลับไปไลฟ์ก่อนนะ อย่าคิดถึงฉันมากเกินไปล่ะ”

เฉียนตัวตัวโบกมือไล่อย่างระอา “รีบไปรีบไป ใครจะไปคิดถึงเธอกัน”

“รายการจะเริ่มอัดเดือนหน้า กลับไปอย่าลืมดูรายการซีซั่นก่อนๆ ด้วยล่ะ แล้วก็เตรียมการแสดงความสามารถพิเศษไว้หลายๆ ชุดหน่อย กันพลาด”

เจียงอวี่ตอบกลับขณะปิดประตู “รู้แล้วน่า ฉันทำงานพี่วางใจได้เลย เป๊ะปังไม่มีปัญหา”

เดินออกมาจากบริษัทหลานเทียนมีเดีย เจียงอวี่หยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา เกือบสี่โมงเย็นแล้ว

“หาร้านกินข้าวก่อน แล้วค่อยกลับบ้านไปไลฟ์”

ถึงบ้านเก็บกวาดนิดหน่อย ก็น่าจะสักทุ่มนึง แล้วไลฟ์สักชั่วโมง สุดท้ายไถมือถือเล่นแล้วก็นอน

Okk ทุกอย่างถูกจัดสรรไว้อย่างสมบูรณ์แบบ

เจียงอวี่ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี กดเปิดแอปฯ Meituan ค้นหาร้านอาหารที่ใกล้ที่สุดแล้วมุ่งหน้าไป

......

อาจเป็นเพราะเริ่มบำเพ็ญเพียร เจียงอวี่รู้สึกชัดเจนว่าตัวเองกินจุขึ้น

เมื่อก่อนกินแค่ชามเล็กๆ ก็อิ่มแล้ว เดี๋ยวนี้กินสามชามรวดก็ยังไหว

และวันนี้ เพราะอารมณ์ดี เธอเลยฟาดข้าวไปหนึ่งกาละมังใหญ่ (ประมาณข้าวสวย 5 ถ้วย)

ตอนจ่ายเงิน เจียงอวี่ทำตัวปกติมาก แต่สายตาของพนักงานแคชเชียร์ดูแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด

“เอ่อ คนสวย ทั้งหมด 98 หยวนครับ”

เจียงอวี่เปิด WeChat สแกนจ่าย “คิดว่าฉันกินเยอะเกินไปใช่ไหมล่ะ?”

พนักงานแคชเชียร์ไหนเลยจะกล้าต่อปากต่อคำ ได้แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน

เจียงอวี่ก็ไม่สนว่าเขาจะตอบหรือไม่ หยุดไปนิดหนึ่งแล้วพูดต่อ “ถึงฉันจะกินเยอะ แต่ฉันก็ไม่อ้วนนะ ฮ่าๆ!”

พูดจบ เจียงอวี่ก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

“WeChat รับเงิน 98 หยวน”

พนักงานแคชเชียร์ยืนเอ๋อรับประทาน คนกวนประสาทแบบนี้ก็มีด้วยเหรอ?

เกิดมาเพิ่งเคยเจอ!

......

เจียงอวี่กลับถึงบ้าน จัดการธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็ว แล้วเปิดไลฟ์

เนื่องจากเธอเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าตอนเย็นอาจจะมาไลฟ์ ในห้องไลฟ์เลยมีคนดูมารอปักหลักกันเพียบ

ทันทีที่เจียงอวี่กดเปิดไลฟ์ ภาพปรากฏบนหน้าจอ จำนวนคอมเมนต์ก็พุ่งกระฉูดจนเครื่องแทบค้าง

“ในที่สุดสตรีมเมอร์ก็มา ฉันรอจนรากงอกแล้ว”

“แม้จะไม่เจอกันแค่ครึ่งวัน แต่ใจที่คิดถึงเมียจ๋า เหมือนผ่านไปเป็นปี!”

“เม้นบนไปตายซะ เมียจ๋าเป็นของฉันคนเดียว!”

“สตรีมเมอร์เซ็นสัญญากับหลานเทียนราบรื่นไหม?”

“วันนี้สตรีมเมอร์จะไลฟ์อะไร รอชมครับ!”

เจียงอวี่เลื่อนเมาส์ดูประวัติคอมเมนต์

คอมเมนต์เยอะเกินไปจริงๆ ช่วยไม่ได้ ต้องทำแบบนี้ถึงจะอ่านทัน

เธอเลือกตอบบางข้อความ ส่วนคอมเมนต์พวกแอนตี้ก็เมินไป

“สวัสดีค่ะทุกคน ขอโทษที่ให้รอนานนะ”

“เซ็นสัญญาเรียบร้อยดี คุยกับพี่เฉียนโดยตรงเลย”

“พี่เฉียนคือใคร? พี่เฉียนก็คือประธานเฉียนตัวตัวแห่งหลานเทียนมีเดียไง”

“พี่เฉียนจัดให้ฉันเข้าร่วมรายการวาไรตี้คัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปที่กำลังดังๆ ช่วงนี้ รายการจะเริ่มอัดเดือนหน้า”

“ถึงตอนนั้นพวกคุณคงได้เห็นสาวสวยเพียบ แต่อย่ามัวมองสาวจนน้ำลายยืดล่ะ จงยึดมั่นในปณิธานเดิม อย่าลืมโหวตให้ฉันด้วย!”

“ส่วนเนื้อหาไลฟ์วันนี้ ฉันกะว่าจะดูรายการวาไรตี้ซีซั่นก่อนๆ ย้อนหลัง โบราณว่าไว้ รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งนี่เนอะ”

【ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว: พี่เจียงวางใจได้ ผมไม่โหวตให้พี่แน่นอน】

【ดอกไม้บานมั่งมีศรีสุข: ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ไว้คราวหน้านะ】

【ผึ้งน้อย: พวกนายมัวแต่เถียงเรื่องโหวต มีแค่ฉันเหรอที่อยากรู้ว่าการแสดงความสามารถพิเศษของพี่เจียงคืออะไร?】

【อรุณสวัสดิ์ทิวาสวัสดิ์ราตรีสวัสดิ์: ผมรู้ ผมรู้! ต้องเป็นโชว์คลาสสิก—มือเปล่าบีบกระติกน้ำ!】

【ตั้งชื่อเล่นยากจัง: ผมว่าเป็นอกทุบหินผา!】

【ปู่ข้าคือทายาทมังกร: ผมว่ากระทืบเวทีแตกในเท้าเดียว!】

【เกิดดั่งดอกไม้ฤดูร้อน: พอเถอะ ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะ เดี๋ยวทีมงานรายการได้หอบของหนีกันหมด 55555】

......

“ใครไม่โหวตให้ฉัน ฉันจะบุกไปรำมวยทหารให้ดูถึงบ้านเลยคอยดู!”

เจียงอวี่เปิดแอปวิดีโอ หารายการเจอแล้วก็นั่งดูเงียบๆ

ไม่สนใจพวกคนดูสายฮาที่ปั่นคอมเมนต์กันอีก

พอเห็นเจียงอวี่เงียบ คนดูยิ่งได้ใจ ปั่นคอมเมนต์กันไม่หยุด

“เมียจ๋า เค้าขอโทษ สนใจเค้าหน่อย!”

“ก็แค่โหวต โหวตให้หมดหน้าตักเลย เมียจ๋าพูดอะไรหน่อยสิ!”

เจียงอวี่ขมวดคิ้ว “หุบปากกันหน่อย รบกวนฉันดูรายการ”

“กรี๊ดดดด เมียจ๋าด่าฉันแล้ว ใจเต้นตึกตักเลย!”

“ตอนเมียจ๋าขมวดคิ้วก็สวยจังเลยอ่า”

เจียงอวี่มุมปากกระตุก เธอพูดไม่ออกจริงๆ

โฆษณาอันยาวเหยียดจบลง ในที่สุดรายการก็เข้าสู่เนื้อหาหลัก

เจียงอวี่กดหยุดก่อน แล้วเหลือบมองแถบความยาวคลิปด้านล่าง

คุณพระ ความยาวนี่มันอะไรกัน ตั้งสองชั่วโมง ยาวกว่าหนังหนึ่งเรื่องอีก

โชคดีที่เธอมีญาณวิเศษ ตอนกลับบ้านแวะซูเปอร์มาร์เก็ต ซื้อรสมันฝรั่งทอดมาหลายรส แถมด้วยโค้กขวดบิ๊กเบิ้ม (ขนาด 2.5 ลิตร)

เจียงอวี่หยิบแก้วไวน์ที่เตรียมไว้ เทโค้กใส่จนเต็ม แล้วกระดกอึกใหญ่

“ฮ้า สดชื่น!”

【ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว: ไวน์แดงขวดนี้ดูอินเตอร์จัง มีฟองด้วย!】

【เกิดดั่งดอกไม้ฤดูร้อน: เทโค้กใส่แก้วไวน์ สั้นๆ เลยนะ ‘ผู้ดี’!】

【ดอกไม้บานมั่งมีศรีสุข: พูดก็พูดเถอะ วิธีดื่มโค้กแบบนี้ ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ เจ๋งว่ะ!】

กดเล่นต่อ รายการดำเนินต่อไป

ฉากเปิดอลังการงานสร้าง กลิ่นอายความรวยโชยมาเตะจมูก นอกจากจะทึ่งว่าทีมงานรวยแล้ว ก็ต้องทึ่งว่าทีมงานรวยจริงๆ

เวทีขนาดมหึมา พื้นปูด้วยจอแสดงผลระดับ 8k แทบทั้งหมด ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง

เสียงเพลงดังขึ้น ตากล้องค่อยๆ จับภาพผู้เข้าแข่งขันเข้าสู่เฟรม

ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนเริ่มแนะนำตัว ชื่อ อายุ ความฝัน และอื่นๆ

“พี่สาวคนนี้สวยจัง กรุบๆ กรุบๆ” (เสียงเคี้ยวขนม)

“มิน่าล่ะถึงยาวตั้งสองชั่วโมงกว่า ที่แท้มีคนแข่งเยอะขนาดนี้ อึก อึก” (เสียงดื่มน้ำ)

【อรุณสวัสดิ์ทิวาสวัสดิ์ราตรีสวัสดิ์: ตอนชมสาวๆ ช่วยวางมันฝรั่งทอดกับโค้กในมือลงก่อนได้ไหม?】

【ผึ้งน้อย: พี่เจียงกินอร่อยมาก ทำเอาฉันหิวเลย ขอไปกดสั่งเดลิเวอรี่แป๊บ!】

【ดอกไม้บานมั่งมีศรีสุข: ฮือๆๆ การแนะนำตัวของสาวๆ ซึ้งมาก น้ำตาฉันไหลออกมาทางปากหมดแล้ว】

เจียงอวี่เหลือบมองคอมเมนต์แวบหนึ่ง แล้วก็กินให้อร่อยยิ่งกว่าเดิม

แนะนำตัวผู้เข้าแข่งขันสามนาที โฆษณาแฝงหนึ่งนาที

ห้านาทีผ่านไป รายการยังไม่เริ่มแข่งจริงๆ จังๆ สักที

เจียงอวี่เลื่อนเมาส์ไปที่ปุ่มสปีดอย่างเงียบๆ แล้วกดเล่นด้วยความเร็ว 3 เท่า

ผู้เข้าแข่งขันเริ่มเลือกที่นั่ง ตากล้องกับคนคุมไฟเริ่มโชว์สเต็ปงงๆ

ไฟกะพริบวิบวับ เหมือนไม่ทำให้ตาบอดจะไม่ยอมเลิกรา

ภาพเริ่มหมุนติ้วๆ อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เดี๋ยวซูมออก เดี๋ยวซูมเข้า

เจียงอวี่เหมือนได้ยินเสียงตะโกนของผู้กำกับรายการดังข้างหู

“ดูสิ เวทีของฉันใหญ่อลังการไหม!”

(จบแล้ว)