บทที่ 160 - ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์!
บทที่ 160 - ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์!
บทที่ 160 - ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์!
ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก ทันใดนั้นเสียงมังกรคำรามกึกก้องก็ดังสนั่นมาจากฟากฟ้า!
เสียงนั้นทุ้มต่ำและทรงพลัง แฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่น่าเกรงขามอย่างบอกไม่ถูก ราวกับดังก้องอยู่ในหัวใจของทุกคน!
ผู้คนนับไม่ถ้วนเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกตะลึง เห็นเพียงเงาร่างขนาดมหึมายาวนับพันวาปรากฏขึ้นกลางเวหาโดยไม่รู้ตัว
เงาร่างนั้นมีเขาเหมือนกวาง หัวเหมือนอูฐ ตาเหมือนกระต่าย คอเหมือนงู ท้องเหมือนหอยแครง เกล็ดเหมือนปลา กรงเล็บเหมือนอินทรี ฝ่าเท้าเหมือนเสือ และหูเหมือนวัว
ที่สองข้างปากยังมีหนวดมังกรยาวเฟื้อยหลายสิบวาลอยพลิ้วไหว ด้านล่างลำตัวมีสี่กรงเล็บ และยังมองเห็นกรงเล็บที่ซ่อนอยู่อีกหนึ่งอันลางๆ ที่ใต้ท้อง
นี่คือมังกรทองห้าเล็บในตำนานยุคบรรพกาล!
แต่ตำนานก็คือตำนาน เมื่อได้เห็นเงาร่างมหึมานี้กับตาตัวเองในวันนี้ ทุกคนต่างตกใจจนรีบคุกเข่าก้มหัวลง
เกล็ดที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ดวงตาที่เจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ กรงเล็บและเขี้ยวที่คมกริบ ล้วนทำให้ผู้คนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว!
แต่สิ่งที่ทำให้ผู้คนไม่เข้าใจยิ่งกว่าคือ เหตุใดเงาร่างมังกรทองห้าเล็บจึงปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าอย่างกะทันหัน และยังเกิดขึ้นหลังจากกษัตริย์พระองค์ใหม่เพิ่งจะทำพิธีบวงสรวงสวรรค์เสร็จสิ้น?
หากสังเกตให้ดี จะพบว่าจุดศูนย์กลางของเงาร่างนั้น อยู่เหนือแท่นบวงสรวงพอดี!
หรือว่าราชวงศ์ต้าซางจะได้รับการยอมรับจากเต๋าฟ้า หรือได้รับความเมตตาจากสวรรค์?
แต่มันจะเป็นไปได้หรือ?
เต๋าฟ้าไร้รูปร่างไร้ตัวตน จะตอบสนองได้อย่างไร?
ต่อให้เต๋าฟ้ามีจิตวิญญาณ จะมาสนใจการก่อตั้งราชวงศ์เล็กๆ แห่งหนึ่งหรือ?
หรือว่าเป็นเพราะราชวงศ์ต้าซางใช้มังกรทองห้าเล็บเป็นสัตว์เทพพิทักษ์ จึงดึงดูดความสนใจจากวิญญาณวีรชนของมังกรทองห้าเล็บ?
ไม่มีใครคิดหาคำตอบได้ แต่ภาพเหตุการณ์นี้ได้ประทับลงในใจของผู้คนนับแสนในที่นั้น รวมถึงผู้คนนับล้านในเมืองที่มีโอกาสได้เห็นอย่างไม่รู้ลืม!
และสิ่งที่ตามมาคือความยำเกรงอย่างสุดซึ้งที่ผุดขึ้นในใจของทุกคน ความยำเกรงที่มีต่อราชวงศ์ต้าซาง และต่อกษัตริย์แห่งราชวงศ์ต้าซาง!
ในความเป็นจริง ซ่างกวนอู๋ตี้ที่อยู่บนแท่นบวงสรวงเองก็อึ้งไปเล็กน้อย
เขาไม่ได้ตกใจกับฉากนี้ เพราะนี่คือสิ่งที่ลูกน้องของเขาวางแผนไว้!
นี่คือผลงานที่ม่อจื่อระดมผู้เชี่ยวชาญด้านค่ายกลและกลไกมาจัดฉากขึ้น เพื่อสร้างความลึกลับและน่าเกรงขาม
แต่รัศมีอานุภาพนี้ดูจะยิ่งใหญ่เกินไปหน่อย แถมในแผนการไม่ได้มีการเตรียมเสียงมังกรคำรามไว้ และภาพฉายสูงสุดก็น่าจะมีขนาดแค่ไม่กี่สิบวาเท่านั้น
หรือว่าม่อจื่อและคนอื่นๆ เกิดปิ๊งไอเดีย ปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น?
ซ่างกวนอู๋ตี้ไม่รู้ แต่เขาไม่มีทางปล่อยโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมานี้ให้หลุดมือ!
ดวงตาเป็นประกายวูบ ซ่างกวนอู๋ตี้ลอบกดรับรางวัลภารกิจหลักในใจ พร้อมกับตะโกนก้องว่า
"ขอบพระทัยสวรรค์ที่ทรงเมตตา! ขอบพระทัยสวรรค์ที่ประทานพรแก่พสกนิกรนับล้านของราชวงศ์ต้าซาง!
ข้า ซ่างกวนอู๋ตี้ ขอสัญญาว่าจะนำพาพสกนิกรต้าซางกำจัดภัยจากสัตว์อสูร กวาดล้างหายนะจากผีดิบ! ต่อสู้เพื่อสวรรค์!"
เสียงนี้ดังกึกก้องไปทั่วสารทิศ ไม่เพียงแต่ในเขตพระราชวัง แม้แต่คนในเมืองชั้นในและเมืองชั้นนอกก็ได้ยินอย่างชัดเจน!
และทันทีที่สิ้นเสียง ผู้คนชาวต้าซางทั้งหมดก็ต้องตะลึงงัน ใบหน้าฉายแววเหลือเชื่อ!
เพราะหลังจากนั้น พลังปราณในร่างกายของพวกเขาก็เริ่มหมุนเวียนเองอย่างรวดเร็วและรุนแรง
เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจ ผู้ฝึกยุทธขอบเขตของเหลวลึกลับลงมา ต่างมีระดับพลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดถึงสามถึงเจ็ดขั้น!
ส่วนขอบเขตกลั่นตานก็เพิ่มขึ้นหนึ่งถึงสองขั้น ขอบเขตจิตกระจ่างแจ้งส่วนใหญ่พลังฝีมือรุดหน้าขึ้นเล็กน้อย มีเพียงบางคนที่ติดคอขวดอยู่พอดีถึงจะทะลวงระดับได้
ในขณะเดียวกัน แทบทุกคนรู้สึกว่าสมองปลอดโปร่งแจ่มใสขึ้นอย่างกะทันหัน
ไม่เพียงแต่ความคิดแล่นเร็วขึ้น ความเข้าใจในวิทยายุทธก็ลึกซึ้งขึ้นมาก
ปัญหาคอขวดที่เคยขบไม่แตกในอดีต บัดนี้กลับกระจ่างแจ้งราวกับบรรลุธรรม!
ความเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่นี้ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับคนในเมืองหลวง แต่เกิดขึ้นกับพสกนิกรต้าซางทุกคนทั่วทั้งแผ่นดิน!
เมื่อเทียบกับคนกลุ่มอื่นที่ยังมึนงง คนส่วนใหญ่ในเมืองหลวงต่างเข้าใจสาเหตุดี!
ในวินาทีนี้ ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านร้านตลาดในเมืองชั้นนอก หรือขุนนางผู้สูงศักดิ์ในเมืองชั้นใน
ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าแม่ขาย บัณฑิต หรือนักบู๊
ไม่ว่าจะเป็นทหารเลวหรือขุนนางใหญ่ในราชสำนัก ต่างพากันคุกเข่ากราบไหว้ไปทางแท่นบูชาฟ้าด้วยความคลั่งไคล้ ตะโกนถวายพระพรหมื่นปีไม่ขาดสาย!
ปาฏิหาริย์เช่นนี้ หากไม่ใช่สวรรค์เมตตา แล้วจะทำได้อย่างไร?
ในวินาทีนี้ หัวใจของชาวเมืองหลวงทุกคนต่างเร่าร้อน เพราะกษัตริย์ของพวกเขา ได้รับการยอมรับจากสวรรค์!
แถมสวรรค์ยังประทานพรให้แก่พสกนิกรทุกคนในราชวงศ์อีกด้วย!
นี่คือโอรสสวรรค์ตัวจริง! คือกษัตริย์ที่สวรรค์ยอมรับอย่างแท้จริง!
พวกเขาช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้เป็นพสกนิกรของกษัตริย์เช่นนี้?!
มุมปากของซ่างกวนอู๋ตี้ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ
รอให้เรื่องในวันนี้แพร่สะพัดออกไป การปกครองของเขาเหนือต้าซางก็จะมั่นคงดุจหินผา!
ราชโองการของเขาจะได้รับการสนับสนุนจากพสกนิกรอย่างท่วมท้น!
ฉากนี้แน่นอนว่าไม่ใช่สวรรค์เมตตา แต่เป็นรางวัลภารกิจหลักข้อที่หนึ่ง — พรสวรรค์ของประชากรในราชวงศ์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย!
เพียงแต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงคือ รางวัลนี้กลับทำให้ระดับพลังของประชากรทุกคนเพิ่มขึ้นในทันที!
แม้ดูเผินๆ แต่ละคนจะเพิ่มขึ้นไม่มาก
แต่อย่าลืมว่า นี่คือการยกระดับประชากรหนึ่งร้อยแปดสิบล้านคนพร้อมกันทั้งราชวงศ์!
หากจะทำให้ได้ขนาดนี้ ต่อให้ใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่ต้าเซิ่งมีอยู่ตอนนี้ รวมถึงเหมืองผลึกปราณขนาดกลางนั่น ก็ยังไม่แน่ว่าจะทำได้!
เมื่อก่อนประชากรส่วนใหญ่ของต้าเซิ่งยังเป็นผู้ฝึกยุทธขอบเขตกายา แต่ตอนนี้ ส่วนใหญ่น่าจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตทะเลปราณแล้ว!
และสัดส่วนของผู้ฝึกยุทธขอบเขตของเหลวลึกลับในกองทัพ ก็น่าจะเป็นตัวเลขที่น่าตกใจ!
เมื่อวัดจากพื้นฐานวรยุทธ์โดยรวมของราชวงศ์ ตอนนี้ต้าซางย่อมเหนือกว่าราชวงศ์ระดับกลางอย่างต้าฉีไปแล้ว
แม้แต่เทียบกับราชวงศ์ระดับสูง ก็คงไม่ต่างกันมาก!
สิ่งเดียวที่ยังเป็นรองต้าฉีในตอนนี้ ก็คืออุปกรณ์และเครื่องจักรสงคราม
แม้จะมีอาวุธล้ำสมัยมากมายที่ได้มาจากแดนลับฮ่าวหยาง แต่ปริมาณเมื่อเทียบกับทั้งราชวงศ์ต้าซางแล้ว ก็ยังขาดแคลนอยู่มาก
แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ มีม่อจื่ออยู่ ไม่นานด้านนี้ก็จะแซงหน้าได้!
ซ่างกวนอู๋ตี้สงบจิตใจ สูรลมหายใจลึก แล้วกล่าวต่อ
"บัดนี้ต้าซางได้สถาปนาขึ้นแล้ว ขอใช้มังกรทองห้าเล็บเป็นสัตว์เทพพิทักษ์ราชวงศ์! พสกนิกรทั้งหลายพึงมีความยำเกรง!
อนึ่ง กำหนดชื่อรัชศกเป็น 'ไท่ชู' (ปฐมกาล) เริ่มนับตั้งแต่วันนี้ ปีนี้คือปีไท่ชูศักราชที่หนึ่ง!
สวรรค์เบื้องบนกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีสิ่งใดที่ไม่สามารถพิชิตได้!
ต้าซางของข้าตั้งประเทศด้วยบู๊ ปกครองด้วยกฎหมาย สร้างความเจริญด้วยเมตตาธรรม และปกป้องประเทศด้วยความจงรักภักดี!
พสกนิกรต้าซางทุกคน พึงมีใจภักดีต่อกษัตริย์และปกป้องชาติ มีปณิธานที่จะสมัครเข้ากองทัพสังหารศัตรู!
นับแต่นี้ไป ภายในราชอาณาจักรต้าซาง ไม่อนุญาตให้มีสำนักยุทธ์ใดๆ ดำรงอยู่อีกต่อไป!
ราชวงศ์จะจัดตั้งสถานศึกษาผู้ฝึกตน — สถานศึกษาไท่ชู!
โดยจะจัดตั้งสถานศึกษาในระดับต่างๆ ทั้งในเมืองหลวง และตามแคว้น ตามเขตปกครองระดับเต้า ระดับเมือง ระดับอำเภอ และระดับตำบล เพื่อบ่มเพาะบุคลากรที่จะมาช่วยเหลือสังคม!
วิชาที่สอนในสถานศึกษาไม่ได้มีแค่วรยุทธ์ แต่ยังมีวิชาพิชัยสงคราม รวมถึงศาสตร์ทั้งหก ได้แก่ กลไก ค่ายกล การหลอมอาวุธ การปรุงยา การเขียนยันต์ และการควบคุมสัตว์อสูร!
สถานศึกษาไท่ชู นอกจากจะมีระดับอนุบาลศึกษา ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาแล้ว ยังมีระดับอุดมศึกษา (มหาวิทยาลัย)
ระดับอุดมศึกษาจะไม่จำกัดอายุ ไม่จำกัดชาติกำเนิด ขอเพียงมีความมุ่งมั่นและพรสวรรค์ ล้วนได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่!"
เมื่อสิ้นเสียงประกาศ รอบนอกแท่นบูชาฟ้าและภายในเมืองหลวงก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที
ราชวงศ์ถึงกับมีรากฐานที่จะเปิดสอนศาสตร์ทั้งหกพร้อมกันเลยหรือ?
แถมยังเปิดสอนทั่วทั้งราชวงศ์?
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ต้องรู้ว่า แม้แต่สำนักศึกษาของราชวงศ์ต้าฉี ก็จำกัดอยู่แค่ในเมืองหลวงเท่านั้น และวิชาที่สอนก็มีแค่สี่ศาสตร์!
แต่กลับไม่มีใครสงสัยมากนัก เพราะปาฏิหาริย์ก่อนหน้านี้ได้ทำให้พวกเขาเกิดความศรัทธาต่อซ่างกวนอู๋ตี้อย่างแรงกล้า!
แม้ความยิ่งใหญ่นี้จะน่าเหลือเชื่อ แต่เมื่อเทียบกับปาฏิหาริย์ก่อนหน้านี้ ก็ถือว่าไม่ได้แปลกประหลาดจนเกินไป
ผู้คนส่วนใหญ่รู้สึกตื่นเต้นและดีใจ เพราะสำนักยุทธ์ไม่ใช่ที่ที่ใครจะเข้าก็ได้! และค่าธรรมเนียมแรกเข้าก็แพงลิบลิ่ว!
แต่สถานศึกษาไม่เหมือนกัน ค่าใช้จ่ายย่อมถูกกว่ามาก และยังเปิดกว้างสำหรับพสกนิกรทุกคน!
นอกจากนี้ การจัดตั้งระดับอุดมศึกษายังทำให้คนที่ใช้ชีวิตอย่างมืดมนมองไม่เห็นอนาคตจำนวนมาก ได้เห็นแสงสว่าง!
อันที่จริงในราชวงศ์ก็มีคนที่มีพรสวรรค์ไม่น้อย
น่าเสียดายที่ด้วยเหตุผลหลายประการ ทำให้ไม่ได้รับเคล็ดวิชาและทรัพยากรที่ดี
พออายุมากขึ้น บวกกับข้อจำกัดด้านการสืบทอดวิชา ย่อมไม่มีวันได้ผุดได้เกิด
แต่การก่อตั้งระดับอุดมศึกษา จะทำให้คนกลุ่มนี้ได้รับโอกาส "ชุบตัวใหม่" เพื่อแสดงคุณค่าของตนเองและหาหนทางเลื่อนสถานะ!
ชั่วขณะหนึ่ง เสียง "ขอบพระทัย" และเสียงตะโกน "ทรงพระเจริญ" ก็ดังกึกก้องอีกครั้ง!
"วีรบุรุษไม่ถามถิ่นกำเนิด!
ขอเพียงพวกเจ้ามีใจที่จะกอบกู้บ้านเมือง มีปณิธานที่จะสร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ ราชวงศ์ต้าซางยินดีสนับสนุนอย่างเต็มที่!
จงจำประโยคนี้ไว้ ผู้มีความเพียร เรื่องราวพึงสำเร็จ!"
หลังจากกล่าวจบ ซ่างกวนอู๋ตี้ก็หันหลังเดินจากไป
พิธีบวงสรวงสวรรค์จบลงเพียงเท่านี้ ฝูงชนค่อยๆ แยกย้ายกันไปดวยความตื่นเต้น พร้อมกับประโยคทอง "ผู้มีความเพียร เรื่องราวพึงสำเร็จ" ที่จุดประกายความหวังในใจ...
ส่วนซ่างกวนอู๋ตี้ เมื่อออกจากแท่นบูชาฟ้าก็นั่งราชรถกลับวังหลวง
ตำหนักไท่เหอ
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊เกือบร้อยคนยืนแยกซ้ายขวา สองมือถือแผ่นป้ายประจำตำแหน่ง ยืนสงบนิ่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ตึก ตึก ตึก...
เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้น ซ่างกวนอู๋ตี้เดินออกมาจากประตูข้างด้านในของตำหนักไท่เหอ ก้าวเดินอย่างไม่ช้าไม่เร็วมายังหน้าบัลลังก์
บัลลังก์นั้นกว้างประมาณครึ่งวา ทำจากหยกแก้วทั้งชิ้น พนักแขนสองข้างเป็นรูปหัวมังกร พนักพิงแกะสลักเป็นรูปตัวมังกร
ซ่างกวนอู๋ตี้ในชุดคลุมมังกรสีดำทองกวาดสายตามองบัลลังก์อย่างเงียบงัน ก่อนจะหมุนตัวค่อยๆ นั่งลงไป
ลูกปัดหยกหน้ามงกุฎไหวระริก ทำให้ยากจะมองเห็นสีหน้าของเขา...
นั่งอยู่บนจุดสูงสุดของราชวงศ์ มองลงมายังขุนนางบุ๋นบู๊เบื้องล่างบันไดหยกเก้าขั้น ในวินาทีนี้ ซ่างกวนอู๋ตี้รู้สึกเหมือนฝันไป
ห้าเดือนก่อน ฝันร้ายประหลาดนั้นทำให้เขาเห็นจุดจบที่ควบคุมชะตาชีวิตตัวเองไม่ได้ จึงเกิดความคิดที่จะกบฏและขึ้นแทนที่
เพียงแต่เขาไม่เคยคาดคิดว่า ในเวลาเพียงห้าเดือนสั้นๆ เขาจะทำ "ความปรารถนา" นี้ให้เป็นจริงได้แล้ว!
ช่างเป็นเรื่องมหัศจรรย์ของโลกหล้า ความเปลี่ยนแปลงของฟ้าดินช่างยากจะคาดเดา!
"ขุนนางถวายบังคม!"
สิ้นเสียงตะโกนก้องของอวี่ฮว่าเถียนหน้าบันไดหยก ขุนนางเต็มท้องพระโรงก็ก้มโค้งลงพร้อมกัน ตะโกนก้อง
"ถวายบังคมฝ่าบาท! ขอฝ่าบาทจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!"
"เหล่าขุนนาง... ตามสบาย!"
ซ่างกวนอู๋ตี้ได้สติ ยกมือขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววเจิดจรัส
นับแต่วินาทีนี้ไป เขาได้กลายเป็นกษัตริย์ผู้ปกครองพสกนิกรนับร้อยล้าน!
แต่... การขึ้นครองราชย์เป็นเพียงก้าวแรก!
เส้นทางพิชิตใต้หล้าของเขา เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!
"ขอบพระทัยฝ่าบาท!"
[จบแล้ว]