ตอนที่ 381 การปรึกษาหารือ(ฟรี)

ตอนที่ 381 การปรึกษาหารือ

สำหรับหลินเทียนอวิ้นที่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้านของชาวบ้าน คนในเมืองเชียนซานส่วนใหญ่ไม่ได้สังเกตเห็นเขา

ราวกับว่าความทรงจำเกี่ยวกับชายหนุ่มคนนี้เริ่มเลือนลางไป

แม้แต่หลินเชียนที่จับกุมหลินเทียนอวิ้นด้วยตัวเอง ตอนนี้ก็ลืมเลือนเรื่องของหลินเทียนอวิ้นไปอย่างน่าประหลาด

รวมถึงไป๋เลี่ยงด้วยเช่นกัน แต่บางครั้งในใจเขาก็รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างไป แต่พอนั่งนิ่งๆ คิดทบทวน ก็จำไม่ได้ว่าลืมอะไร

"คงเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่สำคัญละมั้ง"

ไป๋เลี่ยงส่ายหน้า คิดว่าสิ่งที่ลืมไปคงเป็นเรื่องที่ไม่ต้องใส่ใจ

ตอนนี้เขามีเรื่องสำคัญกว่าต้องจัดการ จึงพักเรื่องเล็กน้อยนี้ไว้ก่อน

เมื่อวานอูเจ๋อกลับมาแล้ว พร้อมกับข่าวน่าตื่นเต้น

เมืองเซียงสุ่ยถูกยึดครองโดยสมบูรณ์ ตอนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเมืองเชียนซานแล้ว โดยมีซ่งอี้เหอประจำการอยู่ที่นั่น

ต่อจากนี้ทางเมืองเชียนซานจะส่งคนไปสมทบ

พร้อมกันนี้ อูเจ๋อยังบอกเล่าข้อสงสัยที่มีต่อซ่งอี้เหอออกมาด้วย

"ซ่งอี้เหอคนนั้น มีบางอย่างผิดปกติจริงๆ แต่เขาก็ดื่มน้ำทิพย์ไปแล้วจริงๆ ข้าเลยไม่ค่อยมั่นใจนัก"

อูเจ๋อบอกความกังวลของตัวเอง

ไป๋เลี่ยงฟังจบ ก็ขมวดคิ้ว

ฟังจากเรื่องราวในเมืองเซียงสุ่ยที่อูเจ๋อเล่า การกระทำและคำพูดของซ่งอี้เหอดูไม่ธรรมดาจริงๆ

"เขาเป็นอดีตอัครมหาเสนาบดีต้าฉู่ จิตใจของขุนนางย่อมลึกล้ำซับซ้อนเป็นธรรมดา" ไป๋เลี่ยงกล่าวช้าๆ

คงวั่งที่อยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น: "พวกอัจฉริยะเมืองหลวงยังอยู่ในเมืองเชียนซานไม่ใช่เหรอ? ลองเชิญพวกเขามาสิ เผื่อพวกเขาจะรู้ข้อมูลพิเศษอะไรเกี่ยวกับซ่งอี้เหอบ้าง"

คำพูดนี้เตือนสติไป๋เลี่ยง เขารีบพยักหน้า "วิธีนี้เข้าท่า เสี่ยวเหนียน เจ้าส่งคนไปเชิญซ่างกวนเซิงฮวากับพวกมาเดี๋ยวนี้เลย"

เสี่ยวเหนียนรับคำสั่ง หันหลังเดินออกไปทันที

จากนั้นเขาก็พาลูกน้องไปยังคฤหาสน์ที่พวกซ่างกวนเซิงฮวาพักอยู่

เหล่าอัจฉริยะเมืองหลวงกลุ่มนี้ ตั้งแต่แก้ปัญหาเรื่องปากท้องได้ ชีวิตก็สุขสบายขึ้นเยอะ

เวลาส่วนใหญ่ใช้ไปกับการบำเพ็ญเพียรในคฤหาสน์ ส่วนเวลาที่เหลือก็ไปกราบไหว้ท่านเทพภูเขาที่ศาลเจ้า

คนที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง ต่างประหลาดใจกับการเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันของพวกอัจฉริยะเมืองหลวง

ทั้งที่เป็นอัจฉริยะของราชวงศ์ต้าฉู่ แต่จู่ๆ ก็กลายเป็นสาวกของท่านเทพภูเขา การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่มีขั้นตอนอะไรเลย มันดูปุบปับเกินไป

ทำให้หลายคนสงสัยในเรื่องนี้

คิดว่าอาจจะเป็นเพราะพวกอัจฉริยะเมืองหลวงต้องมาอาศัยอยู่ใต้ชายคา เลยแกล้งทำเป็นศรัทธาให้คนอื่นดู

แต่มีเพียงไป๋เลี่ยงและแกนนำเมืองเชียนซานบางคนเท่านั้นที่รู้ว่า พวกอัจฉริยะเมืองหลวงไม่ได้แกล้งทำ

"อะไรนะ? เชิญพวกเราไปคุยที่หอซานเยว่?"

ซ่างกวนเซิงฮวาที่กำลังฝึกฝนเตรียมทะลวงระดับเจ็ดได้รับข่าวนี้ ก็ลุกขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ตั้งแต่มาเมืองเชียนซาน นอกจากได้คุยกันไม่กี่ครั้งตอนแรกๆ หลังจากนั้นก็แทบไม่ได้รับการดูแลพิเศษอะไรอีกเลย

เขาคิดว่าเมืองเชียนซานลืมพวกเขาไปแล้วซะอีก

จาซีซิงยังรู้สึกไม่พอใจเรื่องนี้ คิดว่าพวกไป๋เลี่ยงดูถูกพวกเขา

ทุกคนเป็นระดับหกเหมือนกัน ทำไมผู้ฝึกตนอิสระคนอื่นถึงได้รับความสำคัญ แต่พวกเขากลับไม่ได้รับความสนใจเลย

ตอนนี้ ในใจพวกเขายอมรับโดยดุษณีแล้วว่ามาเพื่อพึ่งพิงเมืองเชียนซาน

ยกเว้นอวิ๋นหลานซีที่เงียบเชียบมาตลอด

"ขอรับ ใต้เท้าไป๋มีธุระสำคัญต้องการปรึกษาพวกท่าน"

เสี่ยวเหนียนพูดจาอย่างสุภาพ เพราะคนตรงหน้าคืออัจฉริยะจากเมืองหลวง มารยาทที่ควรมีต้องทำให้ครบถ้วน

"ได้!"

ซ่างกวนเซิงฮวาคิดนิดเดียว ก็พยักหน้าตกลงอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ไปเรียกจาซีซิงและคนอื่นๆ ให้ตามเสี่ยวเหนียนไปที่หอซานเยว่ด้วยกัน

เมื่อไปถึงหอซานเยว่ กลุ่มไป๋เลี่ยงรออยู่นานแล้ว

"สหายเต๋าทุกท่าน เชิญนั่ง" ไป๋เลี่ยงลุกขึ้นทักทายอย่างสุภาพ

"ใต้เท้าไป๋เกรงใจไปแล้ว"

ซ่างกวนเซิงฮวาก็ตอบรับอย่างสุภาพ จากนั้นทุกคนก็นั่งลง

เมื่อทุกคนนั่งเรียบร้อย ไป๋เลี่ยงก็เข้าประเด็นทันที: "ที่เชิญสหายเต๋าทุกท่านมาวันนี้ เพราะมีเรื่องสำคัญอยากสอบถาม"

สีหน้าเขาจริงจัง พวกซ่างกวนเซิงฮวาดูออกทันทีว่าคงเป็นเรื่องสำคัญ

ซ่างกวนเซิงฮวาก็ปรับสีหน้าเป็นจริงจัง กล่าวว่า: "ใต้เท้าไป๋ถามมาได้เลย ขอแค่ไม่ขัดต่อหลักการและจุดยืน พวกเรายินดีบอกทุกอย่าง"

"ข้าอยากถามเรื่องเกี่ยวกับซ่งอี้เหอ"

ไป๋เลี่ยงกล่าวช้าๆ

"ซ่งอี้เหอ?"

ได้ยินชื่อนี้ ซ่างกวนเซิงฮวาและคนอื่นๆ ต่างก็ประหลาดใจ

"อัครเสนาบดีซ่ง? เขายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ?"

ซ่างกวนเซิงฮวาถามด้วยความตกใจ ถ้าวันนี้ไม่ได้ยินชื่อนี้จากไป๋เลี่ยง เขาคงลืมไปแล้ว

ตอนนั้นการแข่งขันระหว่างซ่งอี้เหอกับพ่อของเขาในราชสำนัก ก่อให้เกิดพายุลูกใหญ่

แม้สุดท้ายพ่อของเขาจะชนะการแข่งขันครั้งนั้น แต่ตระกูลซ่างกวนก็บอบช้ำหนัก จนถูกราชครูอวิ๋นจีฉวยโอกาสขึ้นมามีอำนาจ กุมอำนาจไปครึ่งราชสำนัก ปิดฉากยุคสมัยที่อัครเสนาบดีเป็นผู้นำ

ดังนั้น ผู้ชนะที่แท้จริงของการแข่งขันครั้งนั้น ไม่ใช่ซ่างกวนหลิวโม่ แต่เป็นอวิ๋นจี

"เขายังมีชีวิตอยู่ และตอนนี้กำลังทำงานให้เมืองเชียนซาน"ไป๋เลี่ยงกล่าว

พวกซ่างกวนเซิงฮวามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะพูดอะไรดี

เพราะคนในที่นี้ ถ้าไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับซ่งอี้เหอ ก็คือไม่รู้จักกันเลย

จาซีซิงพูดเสียงเข้ม: "ใต้เท้าไป๋ ขออภัยที่พูดตรงๆ ซ่งอี้เหอคนนี้จิตใจลึกล้ำซับซ้อน ตอนอยู่เมืองหลวงก็เจ้าเล่ห์เพทุบายมากแล้ว สุดท้ายเพราะทำเกินไปจนคนรุมประณาม ถึงได้จบไม่สวย"

"แต่ไม่นึกว่าหลังจากสูญเสียพลังฝึกตน กลายเป็นคนธรรมดา เขายังอยู่รอดมาได้จนถึงตอนนี้ แถมฟังจากที่ใต้เท้าไป๋เล่า ดูเหมือนซ่งอี้เหอจะสะสมขุมกำลังไว้ไม่น้อย ดูยังไงก็ไม่ธรรมดา"

"ใช่ ใต้เท้าไป๋ ซ่งอี้เหอคนนี้ไว้ใจไม่ได้นะ!"

ซ่างกวนเซิงฮวาก็รีบเสริม

เขาแสดงออกอย่างร้อนรนกว่าใคร ถ้าพูดถึงคนที่มีความแค้นกับซ่งอี้เหอมากที่สุด ก็ต้องเป็นตระกูลซ่างกวนของเขา!

แม้ตอนอยู่เมืองหลวง ซ่งอี้เหอจะหาเรื่องไปทั่วทุกขุมกำลัง แต่คนที่ต่อสู้กับซ่งอี้เหออย่างเปิดเผย ก็คือตระกูลซ่างกวน

"ข้ารู้ว่าเขาไว้ใจไม่ได้ เลยเชิญพวกท่านมาปรึกษานี่ไง"

ไป๋เลี่ยงกล่าว น้ำเสียงราบเรียบ

อูเจ๋อที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น: "รบกวนสหายเต๋าทุกท่านเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับซ่งอี้เหอเท่าที่รู้ให้ฟังหน่อย จำไว้ว่า ขอแบบไม่ปนความแค้นส่วนตัว"

ทุกคนมองหน้ากัน สุดท้ายมีแค่ซ่างกวนเซิงฮวา จาซีซิง และอวิ๋นหลานซี สามคนที่ถูกดันออกมา

เพราะคนที่รู้จักซ่งอี้เหอดีที่สุด ก็มีแค่สามคนนี้