ตอนที่ 311 ปิดฉาก(ฟรี)

ตอนที่ 311 ปิดฉาก

ในขณะนั้น ไท่ซูสั่นสะเทือน เหมือนมีเสียงหึ่งๆ

ทุกคนมองไปที่เหนือวังวนด้วยความตื่นเต้น เส้นสายแห่งกฎเกณฑ์รวมตัวกัน ก่อร่างเป็นตาข่ายอักขระแห่งเต๋า

"หรือว่า.....?"

ลมหายใจของไท่เสวียนถี่กระชั้นขึ้น

อักขระแห่งเต๋าปรากฏ แม้แต่เขาก็ยังใจเต้นแรง ด้วยความปรารถนาที่จะเป็นนักบุญ

ทุกคนหน้าเปลี่ยน หรือว่าอาถูลู่จะทำสำเร็จจริงๆ ในวันนี้?

แต่หลังจากความคิดนั้นผุดขึ้นได้ไม่นาน ตาข่ายอักขระแห่งเต๋าก็แตกสลายในพริบตา กลายเป็นผงธุลี หายไปในความว่างเปล่า

ส่วนอาถูลู่ที่กำลังจะบรรลุธรรม ก็โดนผลสะท้อนจากการสร้างเต๋าเล่นงานทันที

เขากระอักเลือดจิตแท้ออกมาคำโต จิตแท้สั่นไหว เหมือนจะดับสลาย

แต่โชคดีที่พลังที่นักบุญเปิดฟ้าทิ้งไว้ในตัวเริ่มทำงาน ช่วยหล่อเลี้ยงและซ่อมแซมจิตแท้ ทำให้อาถูลู่ไม่ถึงกับตายเพราะผลสะท้อน

แต่ถึงจะรักษาชีวิตไว้ได้ ก็เท่ากับประกาศว่า การบรรลุธรรมครั้งนี้ ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

"เฮ้อ สุดท้ายก็ไปไม่ถึงฝั่งฝันสินะ?"

ฮ่องเต้ถอนหายใจยาว สีหน้าหนักอึ้ง

อาถูลู่ทุ่มเททุกอย่าง สุดท้ายยังได้รับการยอมรับจากนักบุญเปิดฟ้า นักบุญคนแรก แต่ก็ยังล้มเหลว

ยุคนี้ ไม่มีทางมีนักบุญเกิดใหม่ได้จริงๆ เหรอ?

เจียผี ไท่เสวียน และกงอี้เหอ ก็หน้าหมองลง

ไม่ใช่แค่เสียดายแทนอาถูลู่ แต่ยังมองเห็นอนาคตที่มืดมนของตัวเอง ถ้าเดินหน้าต่อ จุดจบของพวกเขาจะเป็นเหมือนอาถูลู่ไหม?

"นักบุญโบราณเอ๋ย พวกท่านปิดผนึกฟ้าดิน ไม่เคยคิดเลยเหรอว่าคนรุ่นหลัง จะไร้หนทางไปต่อ?"

ไท่เสวียนตะโกนอย่างไม่ยินยอม

แต่คำตอบมีเพียงความเงียบงันและความว่างเปล่าในไท่ซู

อาถูลู่ยืนนิ่ง จิตแท้เต็มไปด้วยรอยร้าว ถ้าไม่มีพลังของนักบุญเปิดฟ้าช่วยไว้ คงแตกสลายไปแล้ว

แต่เขาไม่สนใจแล้ว ล้มเหลวก็คือจบ

พลังของนักบุญเปิดฟ้าช่วยยื้อจิตแท้ไว้ได้ชั่วคราว

พอพลังหมด เขาก็ต้องตาย

อาถูลู่ไม่ยินยอม เขาทำดีที่สุดแล้ว พยายามที่สุดแล้ว ผ่านด่านเคราะห์มาได้

แต่กฎฟ้าดินไม่ปรากฏ สร้างวิถีให้เขาไม่ได้ ก็เป็นนักบุญไม่ได้

เขาทำสำเร็จแล้ว แต่ผลแห่งชัยชนะไม่ได้ส่งมาถึงมือ

"สหายทุกท่าน ลำบากพวกท่านแล้ว อาถูลู่ขอขอบคุณ"

อาถูลู่เริ่มได้สติ หันไปมองพวกฮ่องเต้ คารวะอย่างจริงใจ

ฮ่องเต้แววตาซับซ้อน พูดเสียงเข้ม "อาถูลู่ คนที่เจ้าควรขอบคุณที่สุดไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นท่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งภูเขาเทพ"

"ข้ารู้!"

อาถูลู่พูด หันไปมองหลี่เยว่ที่ยืนนิ่งอยู่

ตอนนี้หลี่เยว่ยังคงมีแสงเทพปกคลุม มองไม่เห็นหน้าตา ให้ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์และลึกลับ

"ท่าน.... ท่านเทพภูเขา อาถูลู่ขอบพระคุณท่านที่ยื่นมือช่วย บุญคุณนี้พูดไปก็ไร้ค่า ขอคารวะด้วยใจจริง!"

อาถูลู่คุกเข่าข้างหนึ่ง ทำความเคารพสูงสุด

"เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องใส่ใจ" หลี่เยว่ตอบเรียบๆ

แต่เทพธิดาพิษก้าวออกมา ถามอย่างสนใจ "อาถูลู่ เจ้าเคยบอกว่าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเทพเจ้าไม่ใช่เหรอ?"

"ข้าแค่ไม่อยากยุ่งกับเจ้า"

อาถูลู่ไม่มองนาง ตอบสวนทันที

เทพธิดาพิษหน้าตึง โกรธ "หมายความว่าไง!?"

"ไม่มีอะไร ท่านคือเทพเก่า เข้ากับยุคนี้ไม่ได้ สุดท้ายต้องโดนโลกคัดทิ้ง แต่ท่านเทพภูเขาไม่เหมือนกัน ข้าสัมผัสได้ ท่านมีกลิ่นอายแห่งการเกิดใหม่"อาถูลู่พูดช้าๆ

ได้ยินแบบนี้ เทพธิดาพิษหายโกรธ แต่ขมวดคิ้ว

สหายภูเขาเทพมีกลิ่นอายเกิดใหม่? ทำไมนางสัมผัสไม่ได้?

หรือนางโดนโลกทิ้งจริงๆ จนมองข้ามจุดสำคัญที่สุดไป?

เทพธิดาพิษตกใจ!

ส่วนหลี่เยว่สนใจ ถามอาถูลู่ "กลิ่นอายเกิดใหม่? เจ้าดูยังไง?"

"ตอนบรรลุธรรม กฎเริ่มปรากฏ ข้ามองผ่านตาข่ายอักขระเต๋า เห็นเพียงเสี้ยวหนึ่ง" อาถูลู่ไม่ปิดบัง

"อ๋อ"

หลี่เยว่พยักหน้า กลิ่นอายเกิดใหม่ที่อาถูลู่บอก น่าจะเป็น โชคชะตาเกิดใหม่

ต้องได้รับการยอมรับจากฟ้าดิน สอดคล้องกับกฎ ถึงจะมีโชคชะตาเกิด

คำพูดอาถูลู่ พอฟังขึ้น

"เจ้ากำลังจะตาย"หลี่เยว่พูดขึ้น

อาถูลู่ตอนนี้รอยร้าวเต็มตัว เต็มที่อีกครึ่งวัน จิตแท้ก็จะสลาย

"ตายแล้วไง? การบรรลุธรรมก็เพื่อความอยู่รอดของเผ่า ตอนนี้สองนักบุญปีศาจโดนท่านฆ่า เผ่าคนเถื่อนพ้นวิกฤต สายเลือดได้ไปต่อ ข้าไม่มีอะไรค้างคาใจแล้ว"

อาถูลู่พูดอย่างเปิดเผย

เขาทำเพื่อเผ่า

แม้จะล้มเหลว แต่ศัตรูก็ตาย เผ่ารอด

ดังนั้น ตายก็ไม่เสียใจ

แค่มีความไม่ยินยอมเล็กน้อย การเป็นนักบุญคือความฝันสูงสุดของผู้ฝึกตน ไม่ได้ขึ้นไปดูวิวบนยอดเขา มันน่าเสียดาย

"สหาย หลังจากข้าตาย ฝากดูแลเผ่าคนเถื่อนด้วย ฝากด้วยนะ!"อาถูลู่มองพวกฮ่องเต้ ฝากฝัง

ฮ่องเต้พยักหน้าหนักแน่น ถอนหายใจ "ข้าจะดูแลเท่าที่ทำได้"

เขารับปากอะไรไม่ได้มาก แค่ช่วยเท่าที่ไหว

แต่แค่นั้น อาถูลู่ก็พอใจแล้ว

"อาถูลู่ เดินทางดีๆ"ไท่เสวียนอาลัย

ในสายตาพวกเขา อาถูลู่คือคนตาย การบรรลุธรรมโหดร้าย ไม่สำเร็จก็ตาย

ไม่มีทางที่สอง!

"ไม่ต้องเศร้าขนาดนั้น บางทีอาถูลู่เจ้าอาจไม่ต้องตายก็ได้"

จู่ๆ เสียงทรงอำนาจดังขึ้น

ทุกคนตกใจ หันไปมองเทพภูเขา

อาถูลู่สงสัยหูฝาด ถามเสียงสั่น "ท่าน.... ท่านว่าไงนะ?"

"ข้าบอกว่า บางทีเจ้าอาจไม่ต้องตาย"หลี่เยว่พูดเรียบๆ

ยืนยันคำพูด ทุกคนตกตะลึง

ไม่สงสัยว่าจริงไหม ด้วยความลึกลับและแข็งแกร่ง เป็นไปได้

เทพธิดาพิษมองหลี่เยว่แปลกใจ นึกไม่ออกว่ามีวิธีไหนช่วยคนที่จิตแท้พังทลายจากการโดนผลสะท้อนให้รอดได้?

ไม่เคยเห็น ไม่เคยได้ยินมาก่อน

อาถูลู่หายตกใจ ตั้งสติ ถามจริงจัง "ท่านต้องการอะไร?"