ตอนที่ 194 หลี่เสวี่ยทะลวงระดับผู้รู้แจ้ง(ฟรี)

ตอนที่ 194 หลี่เสวี่ยทะลวงระดับผู้รู้แจ้ง

ถ้าคนพอ และจังหวะเหมาะ ก็ยึดเทียนเยว่ได้แล้ว

ตอนนี้แค่ส่งคนไปเฝ้า กันความวุ่นวาย

และวางแผนเผยแพร่ศาสนา

อำเภอสือซู่ เชียนเคอกับเฉินเจี้ยนฉือสร้างศาลเจ้าเสร็จแล้ว

แต่ดันเจอเรื่องราชสำนักทิ้งชิงโจว ชาวบ้านสือซู่ตื่นตระหนก เกิดความวุ่นวาย

นายอำเภอหวังหลานหัวหมุน เขาไม่ใช่ขุนนางตงฉิน ชื่อเสียงไม่ดี ชาวบ้านไม่เชื่อถือ พูดปลอบก็ไม่มีใครฟัง

สุดท้ายต้องใช้กำลังปราบ ถึงจะสงบ

หวังหลานไปหาเชียนเคอ บ่นอุบ "น้องเชียนเคอ พี่ขัดคำสั่งราชสำนัก ไม่ถอนตัว อยู่สู้ปีศาจกับพวกเจ้า ถ้าเจ้ากลับไปอำเภอเชียนซาน ช่วยพูดให้พี่หน่อยนะ"

เชียนเคอกำลังคิดวิธีใช้โอกาสนี้รวบหัวรวบหางชาวบ้านมาเป็นสาวก

ได้ยินหวังหลานพูด ก็มองเหยียดๆ ตอบเรียบๆ "ท่านหวัง ที่ไม่ถอนตัว เพราะทรยศจวนแม่ทัพ กลัวโดนคิดบัญชีไม่ใช่เหรอ?"

"เอ่อ.... พูดแบบนั้นก็ไม่ได้นะ"

หวังหลานหน้าแตก ไม่นึกว่าเชียนเคอจะไม่ไว้หน้า เลยเดินคอตกไปหาเฉินเจี้ยนฉือ

เทียบกับเชียนเคอ เฉินเจี้ยนฉือคุยง่ายกว่า

ที่เขาดิ้นรนขนาดนี้ เพราะอยากก้าวหน้า

แต่พอเจอเฉินเจี้ยนฉือ ผลลัพธ์เหมือนเดิม โดนปฏิเสธ

เฉินเจี้ยนฉือยังเทศนาสั่งสอนด้วย

"ท่านหวัง เลิกคิดเล็กคิดน้อยเถอะ ถ้าอยากมีความดีความชอบ ก็ตั้งใจทำงานให้ท่านเทพ อย่าคิดทางลัด มันไร้ประโยชน์" เฉินเจี้ยนฉือตำหนิ

หวังหลานหน้าเศร้า "พี่ก็อยากทำงานให้ดี แต่ความสามารถไม่ถึง อยากให้น้องเฉินช่วยพูด ให้พี่ได้ไปเห็นบารมีท่านเทพสักครั้ง"

"วางใจ มีโอกาสแน่ อีกสามวันมีงานบูชาครั้งใหญ่ ท่านเทพอาจจะสำแดงฤทธิ์" เฉินเจี้ยนฉือบอก

"จริงเหรอ?" หวังหลานตาโต

"จริง"

"งั้นพี่ไปได้ไหม?" หวังหลานคาดหวัง

ตั้งแต่ดื่มน้ำทิพย์ ความเคารพต่อท่านเทพก็พุ่งสูงปรี๊ด

"น่าจะได้นะ" เฉินเจี้ยนฉือคิด

"งั้นต้องได้! น้องเฉิน ฝากด้วยนะ" หวังหลานตื่นเต้น

"ข้าจะลองถามให้ ไม่รับปากนะ"

เฉินเจี้ยนฉือพูดจบ ก็เขียนจดหมาย ให้คนส่งกลับไป

สือซู่อยู่ไกลร้อยกว่าลี้ ต้องใช้เวลา

หวังหลานรอไม่ไหว สั่งเตรียมม้าเร็วแปดร้อยลี้

ภูเขาเทพ ถ้ำไหล่เขา

ปราณปั่นป่วนรุนแรง หลี่เสวี่ยทะลวงระดับสำเร็จ เป็นผู้รู้แจ้ง

พวกอูเจ๋อเห็นก็ยิ้ม เข้าไปยินดี

อายุสิบสอง เป็นผู้รู้แจ้ง ความเร็วนี้ นรกแตก!

พวกฉีหลินสามคนรู้ว่านางอายุสิบสอง ก็อ้าปากค้าง

เฮยหลงตกใจ "เป็นไปได้ไง สิบสองขวบ เป็นผู้รู้แจ้ง อัจฉริยะเมืองหลวงยังไม่ขนาดนี้!"

"ฝึกตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ยังไม่เร็วขนาดนี้มั้ง?" ฮั่วเฟิงอดไม่ได้

อูเจ๋อบอก "เสี่ยวเสวี่ยเพิ่งฝึกมาได้สองปีเอง"

"สองปี!? ผู้รู้แจ้ง!?"

พวกฉีหลินตกใจ นี่มันคนหรือเปล่า?

พวกเขายังไม่รู้ว่าอูเจ๋อก็ใช้เวลาสองปี ถ้ารู้คงสงสัยชีวิต

หลี่เสวี่ยทะลวงระดับสี่ ยันต์ชะตาเทพก็ใช้กับระดับเจ็ดได้

เป็นระดับสี่ นางดีใจ

ไม่ได้ไปกราบท่านเทพนานแล้ว ส่วนใหญ่อยู่ในถ้ำ

นางเลยลงเขา ไปศาลเจ้า กราบไหว้จริงจัง

สองปีกว่า นางโตขึ้นมาก โดยเฉพาะหลังเรื่องจ้าวอี้เฮ่อ

นางเข้าใจว่า พลังยิ่งมาก ความรับผิดชอบยิ่งใหญ่

หลี่เยว่มองดู ซึ้งใจ

ไม่นึกว่าเรื่องจ้าวอี้เฮ่อ จะทำให้เด็กน้อยเปลี่ยนไปขนาดนี้

อายุสิบสอง ยังเด็กอยู่เลย

ที่กระทบสุดคือ ยันต์ชะตาเทพ

ยันต์คนอื่นสีทอง ของนางสีแดง

หลี่เยว่ไม่รู้ทำไม พยายามหาคำตอบ แต่ไม่เจอ

สรุปคือ การให้พรมันสุ่ม เขาควบคุมไม่ได้

ตอนซึมซับกฎเกณฑ์ เขาให้พรคงวั่งไปครั้งหนึ่ง เป็นครั้งสุดท้าย

ตอนนี้มียันต์ 4 แบบ เหินเวหา, จิตสัมผัส, ชะตาเทพ, ซ่อนเร้น

สิ่งที่ยันต์ให้ ไม่ใช่แค่ผลลัพธ์โกงๆ แต่คือพรสวรรค์ขั้นเทพ

ตอนนี้ในสี่คน ไป๋เลี่ยงอ่อนสุด เชื่อมวิถีขั้นสูงสุด

เพราะเขาฝึกน้อยกว่าคนอื่น เลยช้า

หลี่เยว่คิด จะให้พรเพิ่มไหม?

ตัดสินใจ รอหลังงานบูชาค่อยว่ากัน

.........

นอกด่าน

แคว้นเทียนสุ่ยที่เคยโด่งดัง

เมื่อก่อนรุ่งเรือง คนเป็นร้อยล้าน เทียบเท่าเจียงหนาน มีแม่น้ำเทียนเหอไหลผ่าน เป็นศูนย์กลางการค้าทางน้ำ รวยมหาศาล

แต่หลังจากศึกเทียนสุ่ย กลายเป็นซากปรักหักพัง

คนร้อยล้านตายเกือบหมด แม่น้ำเทียนเหอกลายเป็นแม่น้ำเลือด

ต้าฉู่พ่ายแพ้ยับเยิน หมดทางสู้กับปีศาจ

กองทัพเกรียงไกร ถูกฝังที่นี่

ยอดฝีมือมนุษย์นับไม่ถ้วน ตายที่นี่

เทียนสุ่ยตอนนี้ เมฆดำปกคลุม หมอกหนา ดินสีม่วงคล้ำ

ปีศาจยึดเทียนสุ่ย แล้วยกให้พันธมิตร ลัทธิล่ามังกร

ตอนนี้เทียนสุ่ย คือฐานทัพลัทธิล่ามังกร

ใจกลางเทียนสุ่ย มีเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง ยังพอมีผู้คน