ตอนที่ 138 มารจิต(ฟรี)

ตอนที่ 138 มารจิต

ขณะที่พวกฉู่อู๋หลิวกำลังแบ่งน้ำทิพย์

อีกฟากหนึ่งของไป๋เจียงโจว ที่เคยเจริญรุ่งเรือง

ตอนนี้กลายเป็นนรก

สามเมืองเอก ซากปรักหักพัง ย้อมด้วยเลือด

แม่น้ำแห้งเหือด ที่เหลือคือเลือด

ไร้สิ่งมีชีวิต คนรอดชีวิตหนีหัวซุกหัวซุน

สุดท้ายก็ไม่รอด โดนจับกิน

ที่นี่คือนรกบนดิน!

ในเมืองที่ยังสภาพดี ปีศาจชุมนุม

บนกำแพง แขวนหัวมนุษย์ระดับจิตหยินเจ็ดแปดหัว

ใจกลางเมือง ไอมารคละคลุ้ง กลิ่นคาวเลือด

ตัวการใหญ่ มารระดับหก สองตัว อยู่ที่นี่

"เกิดอะไรขึ้น กองหน้าส่งไปชิงโจว ทำไมเงียบหายไป?"

เสียงต่ำ เย็นชา เหมือนมีดขูดหิน

"แม่ทัพดาบ ข้าน้อยไม่ทราบ ส่งคนไปติดต่อแล้ว แต่ติดต่อไม่ได้"

มารดาบน้อยก้มหัวตอบ

"ไอ้เศษสวะ! ติดต่อไม่ได้ก็ติดต่อใหม่ ไม่ก็ส่งไปเพิ่ม สมองมีไหม!"

แม่ทัพดาบหงุดหงิด แผ่รังสีสังหาร

"ขอรับ! จะรีบไปจัดการ!" มารดาบจิตหยินเหงื่อตก รีบถอย

กลัวโดนฟัน

"ลิ่วเตา นิสัยเจ้ายังเน่าเหมือนเดิม เป็นแม่ทัพมารแล้ว หัดมีความน่าเกรงขามหน่อย" เสียงผู้หญิงนิ่งๆ ดังขึ้น

แม่ทัพดาบหันมอง ยิ้มเยาะ "อย่ามาดัดจริต ตอนยังไม่เลื่อนระดับ เจ้าอารมณ์ร้ายกว่าข้าอีก พอเป็นแม่ทัพแล้วมาทำวางมาด"

"ข้าแค่คืนสู่ธรรมชาติ" เสียงตอบ

"เล็งชิงโจว เป็นความคิดเจ้านะ!" แม่ทัพดาบเสียงแข็ง

"ข้าถึงไม่รีบ ให้ลูกน้องไปสืบให้แน่ใจ จะได้ไม่พลาด"

"กลัวอะไร? ระดับหกในต้าฉู่ คือไร้เทียมทาน จะกลัวหัวหดทำไม?" แม่ทัพดาบไม่พอใจ

เขาอยากยกทัพบุกชิงโจว ยึดครึ่งแคว้น

รวมกับไป๋เจียงโจวครึ่งหนึ่ง ก็ได้หนึ่งแคว้น

ผลงานชิ้นโบแดง!

"ระวังไว้ไม่เสียหาย สัญชาตญาณข้าบอกว่า บุกชิงโจว มีอันตรายใหญ่หลวง!"

หญิงงามเดินออกมาจากเงา หุ่นนางแบบ ผิวขาว สวยกว่ามนุษย์ เห็นแล้วหลง

"หึ อันตรายใหญ่หลวง? หมายถึงมนุษย์กล้าส่งจิตหยางมาสู้เหรอ?" แม่ทัพดาบดูถูก

"ถ้าไม่เชื่อ เจ้าไปลองดูเองสิ"

แม่ทัพมารหญิง เลียริมฝีปากแดงฉ่ำ

"ฮึ! คิดว่าไม่กล้า? ในเมื่อเจ้าปอดแหก ข้าจะไปเอง ยึดสักเมืองให้ดู!"

ทิ้งคำพูด แม่ทัพดาบกลายเป็นหมอกดำ หายไป

"ไอ้โง่ ก็ดี ให้มันไปลองเชิง"

มารหญิงพูดเบาๆ นั่งลงไขว่ห้าง ขาขาววับๆ แวมๆ

นางขมวดคิ้ว "เกิดอะไรขึ้น ความรู้สึกไม่สบายใจยิ่งรุนแรง"

นางคือ มารจิต เกิดจากอารมณ์ลบ

มีสัญชาตญาณแม่นยำ ลางสังหรณ์อันตราย

เมื่อก่อน นางสัมผัสได้ว่าชิงโจวเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ความกลัว อาหารโปรดของนาง

นางชอบ ดูดซับเพิ่มพลัง

แต่ครึ่งปีก่อน อารมณ์ลบพวกนั้น จู่ๆ ก็ลดลง

แถมยังเปลี่ยนเป็น ความหวัง ความฮึกเหิม อารมณ์บวกที่นางเกลียดที่สุด

เหมือนเห็นอึ น่าขยะแขยง

สงสัยว่าชิงโจวเกิดอะไรขึ้น ไม่เคยเจอแบบนี้

นางไม่ได้สัมผัสอารมณ์บวกจากมนุษย์มานานแล้ว

เลยระแวง ไม่กล้าบุ่มบ่าม

"หวังว่าจะไม่ใช่ตัวแปรนะ" มารจิตพึมพำ

...........

ภูเขาเทพ

หลังคงวั่งไป หมู่บ้านตรวจสอบภายใน

พวกทุจริตโดนจับ ชาวบ้านสะใจ

ตอนนี้ไป๋เลี่ยง อูเจ๋อ พาหลี่เสวี่ย ขึ้นเขา

ได้รับอนุญาตแล้ว ขึ้นได้อิสระ

ถ้ำที่ไหล่เขา คือแดนฝึกชั้นยอด

เข้าไป แม้จะเคยมา ไป๋เลี่ยงกับอูเจ๋อก็ยังทึ่งกับความเข้มข้นของปราณ

หลี่เสวี่ยเพิ่งเคยมา ตะลึงพูดไม่ออก

"นั่นคือของวิเศษที่ท่านเทพบอกสินะ?" อูเจ๋อเห็นเตาหลอมสำริดยักษ์กลางถ้ำ

ลวดลายซับซ้อน ศักดิ์สิทธิ์

ข้างเตา มีอาวุธวิเศษ 4 ชิ้นวางอยู่

ของที่ยึดมาจากพวกชิงชิวและซานกุย

จะให้พวกเขานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาส

"น่าจะใช่" ไป๋เลี่ยงเดินไปดู

ศึกษาสักพัก ถึงรู้สรรพคุณ

หลอมรวมอาวุธ!

แต่เงื่อนไขโหด ใช้ 10 ชิ้น

ถึงงั้น ก็ยังทึ่ง

ไร้ขีดจำกัด ถ้ามีพอ สร้างอาวุธระดับนักบุญได้!

อาวุธระดับนักบุญ! เท่ากับมีนักบุญช่วยสู้!

แต่ตอนนี้มีระดับสองแค่สี่ชิ้น ยังขาดอีกหก

ระดับนักบุญ ฝันไปก่อน