ตอนที่ 90  ความลับ(ฟรี)

ตอนที่ 90  ความลับ

คำพูดของไป๋เลี่ยงจริงใจมาก

การตายของจ้าวอี้เฮ่อ เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ตั้งแต่วินาทีที่เขาคิดจะปีนเขาโดยพละการ จุดจบก็ถูกกำหนดไว้แล้ว

หลี่เสวี่ยฟังแล้วเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง พยักหน้าหงึกๆ

นางรู้สึกว่าลุงไป๋พูดถูก แต่ในใจก็ยังรู้สึกแย่อยู่ดี

เพราะการตายของจ้าวอี้เฮ่อเกี่ยวข้องกับนางจริงๆ ไม่มากก็น้อยย่อมส่งผลกระทบ

ไป๋เลี่ยงเห็นดังนั้น ก็เข้าใจว่าหลี่เสวี่ยต้องใช้เวลาในการทำใจ

สิ่งที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว เชื่อว่าอีกสักพัก เด็กน้อยคงคิดได้เอง

"งั้นลุงไป๋ไม่รบกวนการฝึกเจ้าแล้วนะ"

ปลอบโยนอีกสองสามคำ ไป๋เลี่ยงก็ลุกขึ้นเตรียมกลับ

"ลุงไป๋เดินดีๆ นะคะ" เด็กน้อยลุกขึ้นส่ง ยิ้มออกมาได้บ้าง

แก้ปัญหาหลี่เสวี่ยชั่วคราว ไป๋เลี่ยงกลับไปที่ศาลเจ้า เริ่มจัดการเรื่องเถาฮวา

เชียนเคอยึดทรัพย์พวกเศรษฐี ฆ่าคนหัวหลุด ทรัพย์สินที่ยึดมาได้กองเป็นภูเขาเลากา

แม้แต่ไป๋เลี่ยงเห็นแล้วยังตาตระตุก

มันเยอะเกินไป ยากจะจินตนาการว่าเมืองเล็กๆ ประชากรแสนคน จะมีคนรวยขนาดนี้

หลังจากฟังคำอธิบายของที่ปรึกษาจาง ถึงรู้ว่าเศรษฐีพวกนี้ฝังรากที่เถาฮวามาหลายรุ่น ทรัพย์สินสะสมมานาน

ไป๋เลี่ยงถึงค่อยรับได้

ถ้ารวยขนาดนี้ในรุ่นเดียว คงน่ากลัวพิลึก

เงินที่ยึดมาได้ คร่าวๆ ก็ปาเข้าไปสี่ล้านกว่าตำลึง!

นี่ยังไม่นับทองและเครื่องประดับ

เงินเยอะขนาดนี้ทำเอาไป๋เลี่ยงมึน ไม่รู้จะใช้ยังไงหมด

เอาเป็นว่า ตอนนี้หมู่บ้านเชียนซานไม่ขาดเงินแล้ว

สี่ล้านกว่าตำลึง พอให้ขยายหมู่บ้านเป็นเมืองขนาดใหญ่ได้สบายๆ

เงินเหล่านี้ ไป๋เลี่ยงทิ้งเศษไว้ที่เถาฮวา ส่วนใหญ่ สี่ล้านตำลึง ส่งกลับมาที่หมู่บ้านเชียนซานทั้งหมด

เงินก้อนนี้ คือทุนรอนในการพัฒนาหมู่บ้าน

แต่ลาภลอยมักมาพร้อมปัญหา

นางจางที่เถาฮวาบอกความลับบางอย่างให้ที่ปรึกษาจางรู้ เกี่ยวกับผู้อยู่เบื้องหลังกลุ่มเศรษฐี

ที่ปรึกษาจางฟังแล้วขนลุก รู้สึกว่างานเข้าแล้ว

รีบไปบอกเชียนเคอ

เชียนเคอฟังแล้วก็คิ้วขมวด หน้าเครียด

เรื่องนี้เกินกำลังพวกเขา ต้องส่งข่าวให้สองหัวหน้าหมู่บ้านตัดสินใจ

ในห้องด้านหลังศาลเจ้า อูเจ๋อกับไป๋เลี่ยงอ่านข่าวจากเถาฮวา สีหน้าเคร่งเครียด

"มิน่าพวกเศรษฐีถึงโกงกินมาได้หลายรุ่นโดยไม่โดนจับ ที่แท้มีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง"

อูเจ๋อขมวดคิ้ว พูดช้าๆ

"ข้าเดาไว้อยู่แล้ว แต่ไม่นึกว่าจะเป็นเจ้าเมืองเหลียวอวิ๋น" ไป๋เลี่ยงแปลกใจ

เหลียวอวิ๋น คือเขตปกครองที่ครอบคลุมอำเภอเฟิง เถาฮวา และเทียนเยว่

แคว้นชิงโจวมี 5 เมืองเอก

คือ ชิงอวิ๋น, เหลียวอวิ๋น, หลงอวิ๋น, เทียนอวิ๋น และ อวิ๋น

แต่ละเมืองปกครองอำเภอหลายแห่ง เหลียวอวิ๋นปกครอง 7 อำเภอ รวมอำเภอเฟิงที่แตกไปแล้ว

แต่ตั้งแต่ปีศาจอาละวาด อำนาจเจ้าเมืองที่มีต่ออำเภอก็ลดลง

อำเภอต่างๆ มักปกครองตนเอง ไม่ค่อยฟังเจ้าเมือง

เหลียวอวิ๋นก็เช่นกัน ทำให้เจ้าเมืองเหลียวอวิ๋นไม่ค่อยมีบทบาท

แต่เจ้าเมืองก็คือเจ้าเมือง ในนามแล้วอำเภอต่างๆ ขึ้นตรงต่อเขา

ความลับที่นางจางบอก เกี่ยวข้องกับเจ้าเมืองเหลียวอวิ๋น

เศรษฐีเถาฮวา ล้วนเป็นคนของเจ้าเมือง เงินที่โกงมา ส่วนใหญ่ต้องส่งส่วยให้เจ้าเมือง

พูดง่ายๆ พวกมันคือเครื่องมือหาเงินของเจ้าเมืองที่วางไว้ในเถาฮวา

ตอนนี้พวกเขาถอนรากถอนโคนเครื่องมือพวกนั้น เจ้าเมืองรู้เข้า ต้องมีความเคลื่อนไหวแน่!

แต่ไป๋เลี่ยงกลับใจเย็น ยิ้มบางๆ "เมืองเอกอยู่ห่างไปสองสามร้อยลี้ ไม่ต้องรีบร้อน เขาจะทำอะไรไม่ง่ายหรอก"

"แต่เราก็ต้องเตรียมพร้อม รับมือการเคลื่อนไหวของเจ้าเมือง เงินสี่ล้านกินเข้าไปแล้ว จะให้คายออกมาคงไม่ได้"

อูเจ๋อพยักหน้าเห็นด้วย

เงินสี่ล้าน คือรากฐานของหมู่บ้าน จะให้คืน ไม่มีทาง!

ต่อให้เจ้าเมืองมาเอง ก็ไม่คืน!

หลี่เยว่ก็เห็นข่าวนี้

อ่านจบ คิดในใจว่าเกือบลืมไปว่าเหนืออำเภอยังมีเจ้าเมือง

ช่วยไม่ได้ อำเภอต่างๆ หลุดการควบคุมหมดแล้ว

เป็นเจ้าเมือง แต่สั่งลูกน้องไม่ได้

สถานการณ์แบบนี้ มีแต่ในยุคปีศาจครองเมือง

วางสายไว้หาเงิน อาจเป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ระหว่างเจ้าเมืองกับนายอำเภอ?

ไม่อยากให้คุม ก็ได้ แต่แลกกับการให้ข้าส่งคนไปหาเงินในเมืองเจ้า

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็สมเหตุสมผล

มิน่าหวังฮู่ถึงยอมแบ่งผลประโยชน์ให้เศรษฐี

ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างทำ

แต่หลี่เยว่สงสัย ยุคนี้เงินทองจะมีค่าอะไร

สุดท้ายก็แค่ของนอกกาย อยู่ต่อหน้ากองทัพปีศาจ จะช่วยอะไรได้?

......

เมืองเอกเหลียวอวิ๋น

เมืองใหญ่ประชากรเกือบสองล้าน

กำแพงเมืองสูงสิบกว่าเมตร แข็งแกร่ง

ทหารลาดตระเวนสวมเกราะ แววตามุ่งมั่น ต่างจากทหารเลวที่เทียนเยว่

เพราะพวกเขาคือทหารประจำเมือง ทหารอาชีพที่ผ่านการฝึกฝน

ทหารเมืองขึ้นตรงต่อเจ้าเมือง ปกป้องเมือง

แต่นั่นคือเมื่อแปดปีก่อน ตอนนี้แค่เอาตัวรอดยังยาก

คนยิ่งเยอะ ปีศาจที่จ้องเล่นงานยิ่งแกร่ง!

ทหารเมืองมีห้าพัน หน่วยพิเศษสามร้อย ล้วนเป็นผู้ฝึกตนระดับหนึ่ง

นายกองระดับสองมีหลายสิบคน

กำลังรบขนาดนี้ยังปกป้องเมืองลำบาก แสดงว่าปีศาจที่เหลียวอวิ๋นเผชิญหน้า น่ากลัวแค่ไหน

วันนี้ที่ว่าการเมือง ต้อนรับแขกสองคน

หน้าตาคล้ายกัน น่าจะเป็นพี่น้อง กล้ามเนื้อเป็นมัด ผิวคล้ำ ดูเป็นทหารกรำศึก

"ที่แท้ก็พี่น้องตระกูลหลิน ไม่ทราบมาเยือนเหลียวอวิ๋น มีธุระอันใด?"