ตอนที่ 49 พบเฉินเจี้ยนฉืออีกครั้ง, เปิดโปงแผนร้าย!
ตอนที่ 49 พบเฉินเจี้ยนฉืออีกครั้ง, เปิดโปงแผนร้าย!
ตอนที่ 49 พบเฉินเจี้ยนฉืออีกครั้ง, เปิดโปงแผนร้าย!
อูเจ๋ออยากจะตะโกนบอกทุกคนว่าอย่าไปลงชื่อ มันเป็นกับดัก!
แต่รีบสงบสติ ถ้าทำงั้นคือหาเรื่องตาย
หลี่เยว่ที่อยู่ห่างเจ็ดสิบลี้ อาศัยยันต์ในร่างอูเจ๋อ มองเห็นทุกอย่าง
"คนพวกนี้บ้าไปแล้วเหรอ? ฆ่าคนทีละแสน ไม่มีความเป็นคนเลย!"
ตั้งแต่ข้ามภพมา หลี่เยว่เพิ่งรู้สึกว่า ปีศาจอาจไม่น่ากลัวเท่าคน
เพื่อผลประโยชน์ ทำได้ทุกอย่าง ฆ่าคนสามแสนตาไม่กะพริบ บ้าไปแล้ว!
หลี่เยว่ทนไม่ไหว
ราชสำนักไม่ทำ สำนักใหญ่ไม่ช่วย ชาวบ้านเป็นแค่ผักปลา
"ในเมื่อพวกเจ้าไม่ปกป้อง ข้าจะปกป้องเอง!"
หลี่เยว่ตัดสินใจ
มาฆ่าคนแถวบ้านเขาหมด แล้วจะเอาแต้มบุญจากไหน?
เห็นภูเขาเทพเป็นจอมปลวกเหรอไง?
ในอำเภอเทียนเยว่ อูเจ๋อสืบข่าวจนมีคนสงสัย
เจ้าหน้าที่เข้ามาถาม "คนต่างถิ่น ทำอะไร? ลับๆ ล่อๆ มีพิรุธนะ!?"
อูเจ๋อนิ่ง ตอบสบายๆ "คนยุทธภพ เดินทางไกลต้องระวังตัว กลัวศัตรูตามล่า"
"เหอะ คิดว่าข้าเชื่อ? กลัวศัตรูแต่มาสืบข่าวเกณฑ์คนงาน?" เจ้าหน้าที่ไม่เชื่อ เตรียมจับกุม
"เผื่อศัตรูปะปนมากับคนงานไง?"
อูเจ๋อรู้ว่าท่าไม่ดี กำหมัดแน่น เตรียมลุย
ทันใดนั้น เสียงคุ้นหูดังขึ้น
"เอ๊ะ? พี่อูเจ๋อ มาทำอะไรที่เทียนเยว่!?"
อูเจ๋อเงยหน้า เห็นคนรู้จักเดินยิ้มเข้ามา
เห็นอูเจ๋อโดนล้อม เฉินเจี้ยนฉือ ขมวดคิ้ว แสดงป้ายทองแดงเอว
"สำนักคุ้มกันภัยลี่หยวน เฉินเจี้ยนฉือ พี่ชายทั้งหลายทำอะไรกัน?"
เจ้าหน้าที่เห็นป้าย ก็เกรงใจ "คนต่างถิ่นนี่มีพิรุธ สืบข่าวไปทั่ว พวกข้าจะจับกุม!"
"เหลวไหล!" เฉินเจี้ยนฉือโกรธ "พี่อูเจ๋อเป็นเพื่อนข้า จะมีปัญหาได้ไง สงสัยสำนักลี่หยวนรึ?"
"มิกล้า" เจ้าหน้าที่กลัวสำนักลี่หยวน เลยยอมถอย
พอเจ้าหน้าที่ไป อูเจ๋อโล่งอก ประสานมือขอบคุณ
"ขอบใจน้องเฉิน ถ้าไม่ได้เจ้า ข้าคงแย่"
เฉินเจี้ยนฉือยิ้ม "ไม่เป็นไร ข้าติดหนี้ท่านอยู่ แถมพวกนี้ก็หาเรื่องรีดไถไปงั้นแหละ"
คุยกันสักพัก เฉินเจี้ยนฉือตกใจ มองอูเจ๋อ
"พี่อูเจ๋อ ท่านเลื่อนเป็นระดับสองแล้ว!?"
ไม่น่าเชื่อ เพิ่งเจอกันไม่นาน
"โชคดีน่ะ!" อูเจ๋อตอบสั้นๆ
"โชคดีที่ไหนกัน"
เฉินเจี้ยนฉืออิจฉา เขาติดระดับหนึ่งมานาน ไม่ขยับเลย
จากนั้นถามธุระ อูเจ๋อขอคุยที่เงียบๆ
"ได้!"
ไปเปิดห้องที่โรงเตี๊ยม
ฟังอูเจ๋อเล่า เฉินเจี้ยนฉือหน้าเปลี่ยนสี เดี๋ยวตกใจ เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวกลัว!
พอฟังจบ เขาตบโต๊ะปัง "ไอ้พวกสัตว์นรก สมคบคิดปีศาจ จับคนกินเป็นอาหาร!"
เฉินเจี้ยนฉือโกรธจัด
นึกขึ้นได้ ตอนขนของไปเถาฮวา ก็รู้สึกแปลกๆ กับหวังฮู่และซานกุย
ขากลับขนของมาให้หมิ่นเชียนเยว่ ก็แปลก หมิ่นเชียนเยว่ไล่คนคุ้มกันออก ขนของเอง
นายอำเภอขนของเอง ผิดปกติมาก
สินค้าชุดนั้น ต้องมีปัญหาแน่!
"พี่อูเจ๋อ ท่านจะมาพังแผนพวกมันเหรอ?" เฉินเจี้ยนฉือถาม
อูเจ๋อส่ายหน้า "ข้าไม่เก่งขนาดนั้น แค่มาสืบข่าว"
เฉินเจี้ยนฉือหน้าเครียด "ซานกุยระดับสาม บวกนายอำเภอสามคน แถวนี้พวกมันใหญ่สุด!"
จะหยุดพวกมัน ต้องมียอดฝีมือระดับสามขึ้นไป คนเดียวไม่พอด้วย
หัวหน้าสำนักลี่หยวนเป็นระดับสาม
แต่ไม่รู้จะช่วยไหม แถมคนเดียวก็ไม่ไหว
อำเภอเทียนเยว่มีทหารห้าร้อย หัวหน้าทหารเป็นระดับสาม คนของหมิ่นเชียนเยว่
เฉินเจี้ยนฉือหนักใจ
อูเจ๋อปลอบ "เรื่องนี้วางใจ เราอัญเชิญท่านเทพภูเขาแล้ว ท่านจะมาช่วยทุกคน!"
อูเจ๋อมั่นใจในท่านเทพมาก
เฉินเจี้ยนฉือรู้สึกแปลกๆ
เขารู้จักเทพภูเขาที่หมู่บ้านเชียนซานนับถือ แต่เห็นหน้าอูเจ๋อศรัทธาขนาดนั้น ก็ไม่กล้าขัด
สุดท้ายเฉินเจี้ยนฉือลุกขึ้น "ข้าจะไปบอกหัวหน้า ถามความเห็นเขา พี่อูเจ๋ออย่าใจร้อน เทียนเยว่ไม่เหมือนเถาฮวา ระดับสามมีเพียบ"
"เข้าใจแล้ว" อูเจ๋อรับปาก
เฉินเจี้ยนฉือรีบกลับสำนัก
ไปหาหัวหน้า เหอลี่หยวน ชายวัยกลางคนผมเงิน หน้าดุ
ฟังเรื่องราว เหอลี่หยวนขมวดคิ้ว พูดประโยคเดียว
"หนีคือยอดกลยุทธ์ สำนักลี่หยวน ถอนตัวจากเทียนเยว่เดี๋ยวนี้!"