ตอนที่ 36 การประทานพรครั้งที่สอง! ยันต์จิตสัมผัส!

ตอนที่ 36 การประทานพรครั้งที่สอง! ยันต์จิตสัมผัส!

ระหว่างที่หมู่บ้านพัฒนา หลี่เยว่ก็คอยดูการฝึกของอูเจ๋อ

หลังรับยันต์ ขีดจำกัดพรสวรรค์ของอูเจ๋อก็ถูกทำลาย การฝึกฝนตอนนี้คือการสะสมพลังทีละก้าว พอถึงคอขวดก็ทะลวงผ่านง่ายๆ

ง่ายดายมาก แต่ถ้าอาศัยแค่ดูดซับพลังฟ้าดิน ความเร็วยังถือว่าช้า

ผู้ฝึกตนทั่วไปมักหาสมุนไพรวิเศษมาช่วย

แต่อูเจ๋อไม่มี ต้องพึ่งตัวเอง

หลี่เยว่คาดว่า ถ้าจะทะลวงสู่ระดับสามด้วยตัวเอง อย่างน้อยต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี

นี่ขนาดมียันต์เหินเวหาช่วยนะ ไม่งั้นคงนานกว่านี้!

ถึงอย่างนั้น อูเจ๋อก็ยังมีไฟ เพราะเมื่อก่อนแค่จะฝึกยังทำไม่ได้

นอกจากอูเจ๋อ ไป๋เลี่ยงก็อยู่ในสายตาของหลี่เยว่

ซิ่วไฉคนเดียวในหมู่บ้าน คือตัวเลือกที่สองในการประทานพร

ตั้งแต่มาอยู่หมู่บ้านเชียนซาน ไป๋เลี่ยงทำงานดีมาก ทุ่มเทสุดตัว

ก่อนหน้านี้หลี่เยว่ตัดสินใจว่าจะดูผลงานสักพัก ถ้าดีจริงจะให้พร

และช่วงนี้ผลงานไป๋เลี่ยงยอดเยี่ยม ไม่เพียงทำงานด้วยใจ ยังจัดการทุกอย่างได้เป็นระเบียบ

หลี่เยว่ไม่ขี้เหนียว ลูกน้องที่ภักดีและเก่งกาจแบบนี้ สมควรได้รับรางวัล

เขาใช้อิทธิฤทธิ์เทพประทานพร พลังในตัวถูกสูบไปกว่าครึ่ง แสงสีทองรวมตัวกันที่ยอดเขา ค่อยๆ หลอมรวมเป็นจุดเดียว

สุดท้ายกลายเป็นยันต์สีทองพุ่งแหวกอากาศ ตกลงไปที่ศาลเจ้าตีนเขา

แสงทองเจิดจ้า ชาวบ้านทุกคนเห็น ต่างเงยหน้ามอง

"นั่น.... นั่นอะไรน่ะ?"

"แสงสีทอง!? ท่านเทพภูเขาสำแดงอิทธิฤทธิ์เหรอ?"

"ท่านเทพสำแดงอิทธิฤทธิ์จริงๆ!"

แสงพุ่งจากยอดเขา ทุกคนคิดว่าเป็นท่านเทพทันที ต่างวางมือจากงาน คุกเข่ากราบไหว้ไปทางภูเขา

แสงทองตกลงในศาลเจ้าพริบตาเดียว ยิ่งทำให้ทุกคนมั่นใจ

ไป๋เลี่ยงที่ทำงานอยู่ในโถงขวา ได้ยินเสียงเอะอะ สงสัย

"เกิดอะไรขึ้น?" เขาลุกขึ้น เตรียมออกไปดู

ทันใดนั้น แสงสีทองสาดส่องไปทั่วห้อง ไป๋เลี่ยงตกใจ ยังไม่ทันตั้งตัว

แสงนั้นก็พุ่งเข้าอก ตรึงร่างเขาไว้กับที่

อูเจ๋อที่อยู่โถงซ้ายเห็นเหตุการณ์ รีบวิ่งมาดู เห็นภาพที่คุ้นเคย ก็ดีใจระคนตกใจ!

เขาจำได้ นี่คือปรากฏการณ์ตอนได้รับพร พี่ไป๋ได้รับพรจากท่านเทพ!

อูเจ๋อดีใจแทนเพื่อนจากใจจริง

เขารู้ว่าไป๋เลี่ยงอยากได้พรเหมือนเขา

แต่ท่านเทพเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ความคิดอ่านยากหยั่งถึง ไม่มีใครรู้ว่าท่านจะประทานพรอีกไหม

ไป๋เลี่ยงถูกแสงทองคลุมร่าง สักพักถึงได้สติ

เขารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ตื่นเต้นสุดขีด!

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาดีใจ เขารีบนั่งขัดสมาธิ ตั้งจิตรับพร

จนกระทั่งแสงทองซึมเข้าร่างจนหมด การประทานพรจึงสิ้นสุด

ไป๋เลี่ยงลืมตา นัยน์ตาฉายประกายสีทองวูบหนึ่ง

ยันต์จิตสัมผัส!

นี่คือยันต์ที่เขาได้รับ

ยันต์เทพสีทองลอยอยู่ในทะเลจิตของเขา

เพิ่มพลังจิตถาวร หลังรับยันต์ ได้รับเคล็ดวิชาจิตสัมผัส พลังจิต (เสินสือ) เพิ่มพูนมหาศาล ระยะหลังสามารถถอดจิต ท่องเที่ยวแดนไกลได้ในพริบตา!

ง่ายๆ คือ พลังจิตของเขาแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปมาก

พลังจิต ปกติผู้ฝึกตนต้องถึงระดับสามถึงจะมี อูเจ๋อตอนนี้ยังไม่มีเลย

แต่ไป๋เลี่ยง พอรับยันต์แล้วเลื่อนระดับเป็นระดับหนึ่ง กลับมีพลังจิตแล้ว

แม้ระยะสัมผัสจะแค่ไม่กี่สิบเมตร แต่นี่ก็เทพมากแล้ว!

ที่สำคัญกว่าคือเคล็ดวิชาจิตสัมผัสที่มากับยันต์ เหมือนเคล็ดวิชาเหินเวหาของอูเจ๋อ คือไม่มีข้อจำกัดด้านระดับพลัง

ไป๋เลี่ยงใจเต้นแรง ตอนสอบติดซิ่วไฉยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้

หลังตั้งสติได้ เขารีบไปที่โถงหลัก โขกศีรษะด้วยความเคารพสูงสุด

"ศิษย์ไป๋เลี่ยง ขอกราบขอบพระคุณท่านเทพที่ประทานพร พระคุณท่านเทพยิ่งใหญ่ไพศาล ศิษย์ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร นับจากนี้ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟ แดนปีศาจขุมนรก ขอเพียงท่านเทพมีบัญชา ศิษย์จะขอบุกไปเป็นคนแรก!"

โขกหัวเก้าครั้ง ไป๋เลี่ยงจึงลุกขึ้นช้าๆ

สัมผัสพลังของผู้ฝึกตนในร่าง ใบหน้าเก็บความดีใจไว้ไม่อยู่

อยากจะหัวเราะดังๆ แต่ในศาลเจ้าไม่กล้า

กี่ปีแล้ว ฝึกมาเท่าไหร่ก็ไม่เข้าขั้น

เดิมทีเขาหมดหวังจะเป็นผู้ฝึกตนแล้ว

จนมาที่ภูเขาเทพ เห็นปาฏิหาริย์ของอูเจ๋อ ไฟในใจจึงลุกโชนอีกครั้ง

ตอนนี้ความฝันเป็นจริงแล้ว ความตื่นเต้นนี้ยากจะบรรยาย

"ยินดีด้วยน้องไป๋เลี่ยง ได้รับพรจากท่านเทพ! เลื่อนระดับสำเร็จ เป็นผู้ฝึกตนแล้ว!"

อูเจ๋อที่เป็นพยานในเหตุการณ์ เข้ามาแสดงความยินดี

ไป๋เลี่ยงยิ้มกว้าง "ต้องขอบคุณพระเมตตาของท่านเทพ ไม่งั้นชาตินี้ข้าคงเป็นผู้ฝึกตนไม่ได้"

"ได้รับพรจากท่านเทพ ระดับกลั่นวิถีเป็นแค่จุดเริ่มต้น หนทางยังอีกยาวไกล" อูเจ๋อตบไหล่เพื่อน

ไป๋เลี่ยงเห็นด้วย เขารู้ว่าอูเจ๋อหลังรับยันต์ ขีดจำกัดพรสวรรค์ก็หายไป ฝึกฝนไม่มีคอขวด

เขาตอนนี้ก็เหมือนกัน

จากนั้นอูเจ๋อก็ถามว่าได้ยันต์อะไร

ไป๋เลี่ยงไม่ปิดบัง บอกว่าเป็นยันต์จิตสัมผัส

"ยันต์จิตสัมผัส! ดีนี่ งั้นตอนนี้เจ้าเก่งกว่าข้าอีกสิ!?" อูเจ๋อทึ่ง

ระดับกลั่นวิถีมีพลังจิต พูดไปใครจะเชื่อ?

"ดีคนละแบบ ยันต์เหินเวหาของพี่อูเจ๋อก็ไม่ธรรมดา ผู้ฝึกตนระดับสามยังแตะชายเสื้อท่านไม่ได้เลย" ไป๋เลี่ยงหัวเราะ

ยันต์เทพไม่ธรรมดา ทั้งสองตระหนักดี

ของสิ่งนี้ต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามให้คนนอกรู้ ไม่งั้นจะมีภัย

ทั้งสองตกลงกันว่า จะบอกแค่ว่าได้รับพร แต่ได้อะไรมา ไม่ต้องบอก

กับชาวบ้านก็บอกแบบนี้ พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ คลุมเครือไว้ขลังกว่า