บทที่ 40 ล็อตถัดไป หกแสนเครื่อง

บรรดาหัวหน้าฝ่ายผลัดกันลุกขึ้นพูด ไม่นานก็ถึงคิวอู๋หรง

อู๋หรงกดความกังวลไว้แล้ววิเคราะห์ว่า “อย่างไรก็เป็นเครื่องรุ่นใหม่ทั้งชุด แถมเทคโนโลยีก็อลังการ ต่อให้ซื้อไปลองของดู ก็ต้องมีชาวเน็ตจำนวนมากยอมควักอยู่แล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเครื่องของหยุนเมิ่งจะรักษาความฮอตฮิตขายดีแบบนี้ไปได้ตลอดนะ”

หัวหน้าการตลาดก็ออกความเห็นตาม “เป็นไปได้ว่าเพราะหลินโหยวกังวลว่าจะขายยากเลยตั้งราคาต่ำขนาดนี้ ยอมขาดทุนเพื่อเปิดเกมให้สวย แล้วค่อยๆ ขยับราคาขึ้นทีละสเต็ปภายหลังก็ได้”

อย่างไรก็ดี ราคานี้ต่ำเกินไปจริงๆ ต่ำจนทิ่มทะลุเส้นคาดการณ์ขั้นต่ำของพวกเขาโดยตรง

ก่อนหน้านี้ในการถก ฝ่ายวิจัยคาดช่วงต้นทุนไว้ที่ห้าหมื่นถึงหกหมื่น ส่วนฝ่ายการตลาดที่อิงต้นทุนนี้ คาดว่าหยุนเมิ่งจะตั้งราคาขายอุปกรณ์แตะหนึ่งแสน และถึงจะต้องการบุกตลาดตั้งแต่ต้น ราคาก็ไม่น่าต่ำกว่าหมื่นแปด

เหตุผลคือ ในตลาดยังไม่มีคู่แข่ง อุปกรณ์เสมือนจริงมีแค่เจ้าเดียว ทำไมต้องปล่อยโอกาสทำเงินให้หลุดมือ

พอเห็นว่าตั้งขายแค่หมื่นเดียว ความคาดหวังในใจของทุกคนก็ถูกทุบแหลกทันที จนถึงขั้นชั่งใจกันหนักมาก

“อุปกรณ์ของเราจะลดราคาดีไหม ถ้าลด ควรลดเท่าไร” นี่คือคำถามที่ทุกคนกำลังคิด

“อุปกรณ์จะดีแค่ไหนก็เป็นแค่อุปกรณ์ ถ้าไม่มีคอนเทนต์ดีๆ ต่อให้เครื่องดีเพียงใดก็กลายเป็นที่เก็บฝุ่น ขอแค่เกมของเรากดหยุนเมิ่งไว้ได้ตลอด เครื่องของพวกเขาจะดีแค่ไหนก็ไร้ความหมาย ผู้เล่นที่อยากเล่นเกมดีๆ ยังไงก็ต้องซื้อเครื่องของเรา”

“พูดได้ดี” จ้าวอวี่เฉิงสรุปคำสั่งทันที “เร่งความเร็วทุกทีมพัฒนา เราต้องเกมคุณภาพสูงมากขึ้น เพื่อยกระดับความสามารถแข่งขันของอุปกรณ์เรา แล้วจางเหออิง เอาเงินโปรยออกไปให้หมด ใช้ทุกวิธีที่ใช้ได้ ไม่ว่าอุปกรณ์ เกม หรือบุคลากร ขอแค่มีช่องให้โจมตี อย่าปล่อยผ่านแม้ครั้งเดียว ห้ามให้พวกเขามีโอกาสผงาด”

จ้าวอวี่เฉิงกำลังจัดคิวรับมือ ผู้ช่วยเดินมาข้างๆ แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ ผู้บริหารที่เหลือเห็นสีหน้าของเจ้านายหนุ่มเปลี่ยนไป คิ้วขมวดแน่น

แต่จ้าวอวี่เฉิงไม่พูดอะไรต่อ “ต่างคนต่างกลับไปได้ แต่ละฝ่ายเพิ่มประสิทธิภาพงาน ตอนนี้คือเวลานาทีต่อนาที”

พอผู้บริหารออกไปหมด จ้าวอวี่เฉิงยังนั่งที่เดิม เปิดแฟ้มในมือ พลิกไปอีกหน้า

คำว่า “แผนปรับโครงสร้างองค์กร” สะดุดตา

นี่คือสิ่งที่เขาอยากทำมานาน ตั้งแต่รับช่วงต่อมา เขารู้สึกว่าบริษัทของพ่อเติบโตขึ้นมาแบบดิบเถื่อน ทำให้โครงสร้างองค์กรไม่สมเหตุสมผล ระดับชั้นผู้บริหารแบนเกินไป ทุกครั้งที่จะประชุมก็ต้องเรียกหัวหน้าฝ่ายมาเป็นพรวน สั่งการลำบากมาก

แต่ตั้งแต่ไอ้เด็กมหาวิทยาลัยที่ชื่อหลินโหยวโผล่มา เรื่องก็ถาโถมไม่หยุด แผนนี้เลยต้องเลื่อนแบบไม่มีกำหนด

เขาชำเลืองดูโพสต์ล่าสุดของหลินโหยวในมือถือ ถอนใจแรงๆ แล้วปิดแฟ้ม

ตอนนี้พวกเขาทำอะไรได้ไม่มาก ทำได้เพียงทำของตัวเองให้ดี แล้วภาวนาให้ “Journey” ฉบับเต็มสืบต่อเสียงติจากเดโมก่อนหน้า ถูกตลาดปฏิเสธ พวกเขาถึงจะมีช่องลงมือ

“ขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุนเครื่องเล่นเกมของหยุนเมิ่ง ตอนนี้ล็อตแรก 200,000 เครื่อง ได้ขายหมดแล้ว

แต่ผู้เล่นที่ชื่นชอบไม่ต้องรีบร้อน คาดว่าอีกหนึ่งสัปดาห์ จะมีล็อตเสริม 600,000 เครื่อง

และหลังจากนั้นในทุกสัปดาห์ จะมีการเสริมสินค้าเป็นจำนวนมาก โปรดอย่ากังวล

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกท่านอีกครั้ง

สำหรับผู้เล่นที่ได้ครอบครอง ‘มิราจ’ แล้ว ยินดีต้อนรับ สู่การเดินทาง”

“อี๊ ได้แล้วเว้ย ฉันได้แล้ว!” ผู้ใช้ออนไลน์คนหนึ่งที่ตื่นเต้นสุดขีดเพราะแย่งได้สำเร็จ

“ฉันเช็กโฮมเพจหยุนเมิ่งวันละสิบรอบ วันนี้กดเข้าไปก็เห็นเครื่องวางขายแล้ว! ตอนฉันซื้อยังเหลือแสนเครื่อง! ซื้อเสร็จค่อยเห็นโพสต์ของหลินโหยว ฮ่าๆๆ!”

“อ้ากกกกกก! ฉันจะเช็กโฮมเพจหยุนเมิ่งวันละร้อยรอบ! เริ่มวันนี้ พูดแล้วทำจริง!”

“ดีล่ะ บ้าไปอีกคน”

“มีใครรู้ไหมว่าสตรีมเมอร์คนไหนได้เครื่องบ้าง ฉันแย่งไม่ทันแล้ว ดูผ่านไลฟ์ก็ยังดี ใครพาไปที!”

“@เซี่ยอี๋ ไปดูเธอ! เธอกับบอสหยุนเมิ่งหลินโหยวสนิทกัน! คราวก่อนก็ได้ไปทดสอบปิด ครั้งนี้ต้องมีเส้นซื้อได้แน่!”

“ปุ๊ คุณนี่พูดว่าสนิทกัน ทำไมฉันฟังแล้วแปลกๆ นะ… สนิทแบบที่ฉันคิดหรือเปล่า”

“พอเถอะ เซี่ยอี๋กำลังเปิดไลฟ์ก่อนเวลาแล้ว พี่น้อง ลุย!”

“คำว่า ‘ลุย’ นี่ชวนคิดไกลจริงๆ”

“ห้ามคิดดื้อๆ!”

เซี่ยอี๋แน่นอนว่าเป็นหนึ่งในคนแรกที่ซื้อได้ เพราะวันทดสอบเกมนั้น หลินโหยวให้โค้ดส่วนลดกับทุกคน ซื้อเครื่องได้ในราคา 70 เปอร์เซ็นต์

ก่อนวางขายวันนี้ เขายังให้เสี่ยวเมิ่งส่งแจ้งเตือนบอกทุกคนว่า โค้ดถูกเปิดใช้งานแล้ว

เดิมทีเธอยังนอนขี้เซา เหลือบดูมือถืออย่างงัวเงีย แล้วเหมือนถูกไฟลนก้น สะดุ้งพรวดจากเตียง

อย่าว่าแต่ขาเทียมเลย เสื้อผ้ายังไม่ทันสวม เธอสวมชุดนอนผ้าไหมบางเบา กระโดดขาเดียวไปหน้าคอม เปิดเครื่อง สั่งซื้อ ใส่โค้ด ล็อกเครื่องหนึ่งชุด กดยืนยันชำระเงินรัวๆ

ค่อยถอนหายใจยาว ลูบอกให้ใจเย็นลง เธอรู้สึกว่าช่วงสิบกว่าวินาทีที่ผ่านมา ชีพจรแทบพุ่งถึง 300

มือถือ แท็บเล็ต โน้ตบุ๊ก อยู่ใกล้มือหมด แต่เธอกลัวว่าเน็ตจะดีเลย์ ส่วนคอมที่ใช้ไลฟ์ดึงเน็ตเส้นเฉพาะ คืออาวุธลับในการแย่งชิงของจริง ๆ

เธอถอดชุดนอนบางออกแล้วเปลี่ยนเป็นเดรสตัวโปรด ใส่ขาเทียม ล้างหน้า แปรงฟัน กินข้าว แต่งหน้า

ทำทุกอย่างเสร็จ อุปกรณ์ก็มาส่งถึงประตูพอดี

ติดตั้งแบบง่ายๆ แล้วเปิดห้อง ไลฟ์สตรีม ปล่อยสัญญาณ ถ่ายทอดสด

“ครั้งนี้ของฉันเซี่ยอี๋จะปังหรือแป้ก อนาคตกินเนื้อหรือกินผัก อยู่ที่งานนี้แล้ว!”

“ทุกคน สวัสดีตอนเช้า! วันนี้เราเปิดไลฟ์เช้ากว่าปกติ คงรู้เหตุผลกันอยู่แล้วใช่ไหม!”

“เธอซื้อได้ใช่ไหม!”

“ทำไมฉันแย่งไม่ได้ล่ะ ร้องไห้แล้วนะ!”

“สตรีมเมอร์ ดูป้ายแฟนคลับเลเวล 15 ของฉันสิ ฉันซัพพอร์ตเธอมานาน ไม่เคยขออะไร วันนี้ครั้งแรก ขายเครื่องให้ฉันเถอะ นี่คือคำขอครั้งเดียวในชีวิตของฉัน!”

“ฉันเลเวล 23 ยังไม่พูดเลยนะ!”

“ไม่เสียชื่อเป็นสตรีมเมอร์ที่สนิทกับหลินโหยว เส้นสายแน่นจริง!”

…

ห้องไลฟ์โกลาหล ทุกคนผลัดกันพิมพ์ระบายความตื่นเต้น

เซี่ยอี๋ตอบอย่างชำนาญ “ผู้ดูแลระบบ ช่วยแบนคนที่พิมพ์ว่า ‘สนิทกัน’ หน่อย ฉันสงสัยว่าเธอกำลังพาดพิงฉัน!”

“แล้วคุณที่ถือป้ายแฟนคลับเลเวล 15 อย่าคิดว่าฉันจำไม่ได้! คราวก่อนบอกอยากดูฉันโชว์ ‘ดูดน้ำพุ’ ใช่ไหม! คราวก่อนหน้านั้นบอกอยากดูฉันโชว์ ‘สาดน้ำ’ ใช่ไหม! ฉันไม่พูดแล้วนะ เชิญเตะตัวเองออกไปเลย!”

เรียกอารมณ์ห้องพอแล้ว เซี่ยอี๋ก็ชูมือ จากนอกเฟรมหยิบที่คาดศีรษะสีเงินขึ้นมา โชว์ตรงหน้ากล้อง

“ดูสิว่านี่คืออะไร!”

ไม่ต้องสงสัย ห้องไลฟ์ก็ระเบิดเสียงโหยหวนอีกระลอก

“ก่อนหน้านี้ฉันเคยรับประกันด้วยศักดิ์ศรี ว่า ‘Journey’ ของหลินโหยวเป็นเกมเปลี่ยนวงการ เล่นดีสุดๆ แต่หลายคนไม่เชื่อ ถึงขั้นบอกว่าศักดิ์ศรีฉันไม่มีราคา ตอนนั้นฉันเซ็นสัญญาปิดข้อมูลไว้ เปิดเผยเนื้อหาเกมไม่ได้ เลยไม่เถียง แต่วันนี้ ฉันจะพิสูจน์ให้พวกเธอดูเดี๋ยวนี้!”

“ไม่พูดพร่ำแล้ว ‘Journey’ ลุย!”