ตอนที่ 9 ซาสึเกะบาดเจ็บ นารูโตะเปิดฉากโจมตีอย่างบ้าคลั่ง!

ตอนที่ 9 ซาสึเกะบาดเจ็บ นารูโตะเปิดฉากโจมตีอย่างบ้าคลั่ง!

ในหน้าจอ

ฮาคุกำลังยืนหันหลังให้ซาบุสะ และซาบุสะก็ไม่ได้มองไปทางฮาคุเช่นกัน ทำเพียงแค่ยืนหันข้างให้

เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ เจ้านี่มันอ่อนหัดจริงๆ

ฮาคุก้มหน้าและกำหมัดแน่น ขอโทษด้วยครับ

หน้ากากบนใบหน้าของฮาคุทำให้มองไม่เห็นสีหน้าของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาที่ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้าเลย ในเวลานี้ก็น่าจะยังคงสงบนิ่งอยู่

เขาเลือกที่จะปกป้องนารูโตะเพราะความใจดีล้วนๆ งั้นเหรอ?

คงไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้นหรอก

นับตั้งแต่วินาทีที่ฮาคุช่วยนารูโตะ นารูโตะก็ไม่เคยคิดอยากจะสู้จริงๆ เลยสักครั้ง

เขาถึงกับกระโดดเข้าไปในกระจกเงาหมื่นบุปผาเองด้วยซ้ำ

จนกระทั่ง...

ฮาคุใช้เข็มน้ำแข็งโจมตีทั้งสองคนอย่างต่อเนื่องจนได้รับบาดเจ็บ

เขาดูเหมือนตั้งใจจะทรมานทั้งสองให้ตาย

นารูโตะนั่งอยู่บนพื้น เลือดสีแดงสดไหลรินจากรอยแผลบนใบหน้า

เขาก้มหน้า กัดฟันแน่น

เขาพูดอย่างจริงจัง บ้าเอ๊ย!

ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

ฉันจะมาตายในที่แบบนี้ได้ยังไง?!

ฉันยังมีความฝันที่อยากทำให้สำเร็จอยู่นะ!!!

นารูโตะเงยหน้าขึ้นและตะโกนลั่น

ความฝันที่จะทำให้ทุกคนในหมู่บ้านยอมรับฉัน และได้เป็นโฮคาเงะ!!!!

ฮาคุในหน้าจอฟังคำปฏิญาณของนารูโตะ

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง

ความฝันเหรอ?

เขาก็เคยมีความฝันคล้ายๆ กัน

การมีขีดจำกัดสายเลือดที่เป็นดั่งพรสวรรค์ก็นำมาซึ่งภัยอันตรายเช่นกัน

การอยู่ตัวคนเดียวคือโชคชะตาของเขา

จนกระทั่งเขาได้พบกับซาบุสะ

คนที่มีแววตาคล้ายคลึงกับเขา

สำหรับฮาคุแล้ว เป็นเรื่องยากที่เขาจะเป็นนินจาอย่างแท้จริง

ถ้าทำได้ เขาไม่อยากฆ่านารูโตะหรือซาสึเกะ

และเขาก็ไม่อยากถูกนารูโตะหรือซาสึเกะฆ่าด้วย

แต่เขาทำไม่ได้

พวกเขาต่างมีคนที่ต้องปกป้อง

ทำเพื่อคนคนนั้น สู้เพื่อคนคนนั้น

เพื่อให้ความฝันของคุณซาบุสะเป็นจริง

นี่คือความฝันอันแน่วแน่ของฮาคุในเวลานี้

เพื่อการนี้ เขายอมเปลี่ยนตัวเองเป็นนินจาเลือดเย็น

เพื่อฆ่าซาสึเกะและนารูโตะ!

ฮาคุยกเข็มเหล็กอาวุธนินจาขึ้น

การต่อสู้ที่แท้จริงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้

คาถาแยกเงาพันร่างของนารูโตะไร้ประโยชน์ภายในกระจกเงาหมื่นบุปผา

เขากลายเป็นเป้านิ่ง ถูกเข็มเหล็กของฮาคุเล่นงานจนมุม

อุจิวะ ซาสึเกะ เบิกเนตรวงแหวนเพื่อต่อสู้ปกป้องนารูโตะ

ฮาคุไม่สามารถเอาชนะซาสึเกะได้ในชั่วขณะหนึ่ง

แต่โชคดีที่นารูโตะซึ่งบาดเจ็บอยู่เป็นตัวถ่วงซาสึเกะ

ฮาคุใช้นารูโตะเป็นเหยื่อล่อ ซัดเข็มเหล็กนับไม่ถ้วนไปยังจุดตายของนารูโตะ

แต่ซาสึเกะก็ยอมเอาตัวเข้าแลก

เข็มเหล็กนับไม่ถ้วนปักทะลุร่างกายของซาสึเกะ ใบหน้าเต็มไปด้วยบาดแผล และร่างกายพรุนไปด้วยรู

นารูโตะที่ล้มลงกับพื้นเบิกตากว้างมองซาสึเกะ

เขาถึงกับได้กลิ่นคาวเลือดฉุนกึกจากตัวซาสึเกะในเวลานี้

ทะ-ทำไมนายถึงปกป้องฉัน?

ใครจะไปรู้ล่ะ?

ปากซาสึเกะพูดไปแบบนั้น

แต่ในความทรงจำจริงๆ ของเขา ภาพการปฏิสัมพันธ์กับนารูโตะผุดขึ้นมาไม่หยุด

ไม่ว่าจะเป็นการทะเลาะกันทุกวัน การแข่งกันกิน

หรือการร่วมมือกันครั้งสำคัญ เพียงสบตาก็รู้ใจถึงแผนขั้นต่อไป

หรือความไม่ยอมแพ้ระหว่างการฝึกซ้อม และการช่วยเหลือกันเมื่อร่างกายอ่อนล้าหลังการฝึกมาทั้งวัน

และเจ้านารูโตะคนอวดดีนั่น ที่ประกาศความฝันจะเป็นโฮคาเงะทุกวัน

แพร่เชื้อความกระตือรือร้นในการใช้ชีวิตให้ทุกคน

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเหตุผล... ซาสึเกะที่หน้าซีดเผือดจากการเสียเลือดมาก หลับตาลง

ด้วยลมหายใจเฮือกสุดท้าย เขาเอ่ยคำพูดสุดท้ายออกมา

ฉันน่ะเกลียดนายที่สุดเลย รู้ไว้ซะด้วย

นารูโตะที่ลุกขึ้นยืนด้วยพลังบางอย่างที่ไม่รู้ที่มา ถามซ้ำๆ ว่า

ทำไม ทำไม ทำไมถึงช่วยฉัน?! นายมันชอบแส่ไม่เข้าเรื่อง!

ใครจะไปรู้ ร่างกายมันขยับไปเอง เจ้าทึ่มเอ๊ย

พูดจบ ซาสึเกะก็ไม่อาจทรงตัวได้อีกต่อไปและหงายหลังล้มลง

นารูโตะรีบพุ่งเข้าไปรับร่างเขาไว้

ซาสึเกะ!

ฉันยังไม่ชนะชายคนนั้นเลย ฉันยังไม่ชนะพี่ชายของฉัน จะมาตายแบบนี้ได้ยังไง... อย่าตายนะ...

หลังสั่งเสียคำสุดท้าย มือของซาสึเกะก็ตกลง ราวกับสิ้นใจไปแล้ว

ภายนอกหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ

ที่หน้าถ้ำ

เมื่อเห็นการต่อสู้เล่นๆ บนหน้าจอจบลงด้วยความตายในที่สุด

ฮิดันก็พูดจาประชดประชัน หน้าจออะไรของมันวะเนี่ย? ศึกเรียกน้ำตาบ้าบออะไร? ดูกันตั้งนาน ตายไปแค่คนเดียวเอง เฮ้อ ปัญญาอ่อนชะมัด!

ทันทีที่พูดจบ

คาคุซึที่ยืนอยู่ข้างฮิดันก็กระโจนหนีไปทันที ราวกับหนีตาย

ทันใดนั้น...

เปลวเพลิงสีดำอันร้อนแรงก็ลุกโชนขึ้นที่มือขวาของฮิดัน

ฮิดันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทันที

แม้เขาจะมีร่างกายอมตะ

แต่เขาก็ยังรู้สึกเจ็บปวดได้!

เปลวเพลิงสีดำนี้ ร้อนแรงเทียบเท่าอุณหภูมิดวงอาทิตย์ เผาผลาญแขนของเขาไปครึ่งหนึ่งในพริบตา

ความสามารถในการฟื้นฟูของเขาเทียบไม่ได้เลยกับพลังทำลายล้างของเปลวเพลิงสีดำ

ฮิดันหันขวับไปตะโกนซ้ำๆ ซูซาคุ แกทำบ้าอะไรของแกวะ?!

สมาชิกองค์กรแสงอุษาคนอื่นๆ ต่างหันมาสนใจความวุ่นวายนี้

คาคุซึยืนอยู่ไกลๆ พยักหน้าเบาๆ

เขาดีใจที่หนีออกมาได้ทัน

ใครในองค์กรแสงอุษาบ้างที่ไม่รู้ว่าอุจิวะ อิทาจิ มีน้องชายชื่อ อุจิวะ ซาสึเกะ?

มีแต่ฮิดัน เจ้าคนสมองทึบนั่นแหละที่ไม่รู้!

กล้าดียังไงมาพูดจาให้ร้ายน้องชายคนอื่นต่อหน้าอิทาจิ? คิดว่าตัวเองเป็นอมตะแล้วจะฆ่าไม่ตายหรือไง!

อิทาจิยืนอยู่ด้านข้างด้วยใบหน้าเย็นชา เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาในดวงตาควบคุมเปลวเพลิงสีดำ เทวีสุริยา

ถ้าเขาอยากฆ่าฮิดันจริงๆ

ป่านนี้ฮิดันคงกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว

นางาโตะเห็นเหตุการณ์นี้ผ่านเนตรสังสาระของเพน

เขาด่าทอฮิดันในใจว่าโง่เง่า

ถ้าไม่ใช่เพราะองค์กรขาดคน เขาคงไม่เอาคนพรรค์นี้เข้ามาแน่

โคนันนะโคนัน... ไปรับคนแบบนี้เข้ามาในองค์กรแสงอุษาได้ยังไง

อย่างไรก็ตาม ในฐานะหัวหน้าองค์กร

นางาโตะยังคงควบคุมเพนและพูดว่า ซูซาคุ พอได้แล้ว

อิทาจิไม่พูดอะไร เงยหน้ามองหน้าจอ

และเปลวเพลิงสีดำ เทวีสุริยา บนมือของฮิดันก็ค่อยๆ ถูกถอนกลับไป

ฮิดันที่ได้เห็นฤทธิ์เดชของอิทาจิ ก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อและรีบถอยห่างออกไปอีก

เขาเองก็ไม่กล้าแหยมกับซูซาคุเหมือนกัน

เปลวเพลิงสีดำนี่คือของแสลงของเขาเลย!!

อารมณ์ของอิทาจิย่ำแย่อยู่แล้วจากการดูซาสึเกะบาดเจ็บต่อเนื่องบนหน้าจอ

แล้วเจ้านั่น ฮิดัน ดันมาพูดจาประชดประชันอีก!

ถ้าเขาไม่ได้ดูออกแต่แรกจากเนื้อหาในหน้าจอว่าซาสึเกะแค่หมดสติจากการเสียเลือดมาก

และไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ถึงชีวิต

ฮิดันคงไม่เสียแค่แขนไปครึ่งท่อนแน่

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินคำว่า พี่ชาย จากปากซาสึเกะ

หัวใจของอิทาจิก็อดไม่ได้ที่จะไหววูบ

ใช่แล้ว ฉันคือศัตรูที่แท้จริงของนาย

นายยังแข็งแกร่งไม่พอที่จะแก้แค้น

นายจะตายจริงๆ ไม่ได้

ในขณะเดียวกัน

อิทาจิก็รู้สึกว่าการต่อสู้แบบนี้ไม่เหมือนการต่อสู้ของนินจาจริงๆ เลยสักนิด

แต่มันเหมือนบทเรียนมากกว่า!

ฮาคุ ผู้ใช้ขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็ง ถ้าเขาอยากฆ่านารูโตะและซาสึเกะ

มันง่ายดายอย่างเหลือเชื่อ

แต่ฮาคุไม่ทำ กลับพูดจายั่วยุนารูโตะไปเรื่อยๆ

นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกในฐานะนินจาของนารูโตะหรือเปล่า?

โชคดีจริงๆ ที่ได้เจอกับศัตรูแบบนี้...

จบตอนที่ 9