บทที่ 83 สวีเมิ่งประสบอุบัติเหตุ

บทที่ 83 สวีเมิ่งประสบอุบัติเหตุ

พอ 'พี่หน้าบาก' ได้ยินซูต้าหมิงพูดแบบนั้น เขาก็หันกลับไปมองเสิ่นอวี่ฮ่าวที่ยืนอยู่ข้างหลังเพื่อเช็คว่าจริงหรือไม่

ในขณะเดียวกัน เสิ่นอวี่ฮ่าวก็จ้องเขม็งไปที่ซูต้าหมิง

ไหนซูเนี่ยนอันบอกว่าพ่อของเธอเป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยไง?

แต่คนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ ดูยังไงก็ไม่มีรัศมีปัญญาชนเลยสักนิด เป็นแค่ผีพนันไร้น้ำยาชัดๆ

หรือว่ายัยผู้หญิงคนนั้นจะโกหกเขา?

ซูต้าหมิงเห็นพี่หน้าบากทำท่าเหมือนรอคำสั่งจากคนที่อยู่ข้างหลัง ก็รีบคุกเข่าคลานเข้าไปหา ร้องห่มร้องไห้อ้อนวอน "เจ้านายครับ ที่ผมพูดมาทั้งหมดเป็นความจริง ลูกสาวผมคือซูเนี่ยนอันจริงๆ นะครับ ให้เวลาผมสักสองวัน ผมหาเงินมาคืนได้แน่นอน"

เสิ่นอวี่ฮ่าวยิ้มเหี้ยม "ได้ ฉันจะให้เวลาแกสองวัน ถ้าพ้นสองวันแล้วยังไม่เอาเงินมาคืน ฉันจะให้คนไปตามตัดมือตัดตีนแกถึงบ้าน"

เสิ่นอวี่ฮ่าวจ้องหน้าเขาด้วยสายตาดุดัน

ซูต้าหมิงสะดุ้งโหยงรีบถอยกรูด "ไม่ต้องห่วงครับเจ้านาย ผมหาเงินมาได้แน่นอน"

เสิ่นอวี่ฮ่าวเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงถามต่อ "บ้านแกอยู่ที่ไหน? ทิ้งที่อยู่ไว้ซะ"

"ผมพักอยู่ที่ซินไห่เจียหยวนครับ"

ซูต้าหมิงตอบตามความจริง

เขาติดหนี้บ่อนแค่แสนห้า ลูกสาวเขาเป็นดาราดัง แถมยังเป็นว่าที่สะใภ้ซิงฮุยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก เขาหามาได้ชัวร์

ขอแค่เอาเงินมาคืนตรงเวลา คนพวกนี้ก็คงไม่ตามไปราวีถึงที่หรอก

"ซินไห่เจียหยวน?" เสิ่นอวี่ฮ่าวทวนชื่อซ้ำ น้ำเสียงเจือความลังเล

"ใช่ครับ" ซูต้าหมิงกลัวเสิ่นอวี่ฮ่าวจะไม่รู้จัก เลยรีบอธิบายเพิ่ม "ก็หมู่บ้านเก่าๆ ที่อยู่ตรงข้ามคฤหาสน์ไป่เยว่นั่นแหละครับ"

เสิ่นอวี่ฮ่าวถึงบางอ้อทันที ตอนที่เขาไปส่งซูเนี่ยนอัน เขามักจะจอดรถที่หน้าคฤหาสน์ไป่เยว่ และเธอก็บอกว่าเธอพักที่นั่น

ที่แท้เธอก็โกหกเขามาตลอด

เขาท่องยุทธภพในเกมความรักมานาน เป็นฝ่ายปั่นหัวคนอื่นมาตลอด ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะโดนผู้หญิงปั่นหัวซะเอง

ความโกรธแค้นที่อธิบายไม่ถูกปะทุขึ้นในอกเสิ่นอวี่ฮ่าว

เขาใช้ปลายรองเท้าหนังมันวับเชยคางซูต้าหมิงขึ้น จ้องหน้าอย่างดุร้าย "รีบไสหัวกลับไปเอาเงินกับลูกสาวแกซะ จำไว้ แกมีเวลาแค่สองวัน"

"ครับๆ" ซูต้าหมิงรีบวิ่งหนีออกไปอย่างลนลาน

ทีนี้ก็เหลือแค่อู๋เต๋อคนเดียว

พี่หน้าบากดึงมีดที่ปักอยู่บนโต๊ะออกมา แล้วเอาด้านสันมีดตบหน้าอู๋เต๋อเบาๆ "ลูกสาวไอ้หมอนั่นเป็นดาราดัง แล้วแกล่ะ? แกจะเอาอะไรมาใช้หนี้?"

"ผม... ผม..." อู๋เต๋อพูดไม่ออก สวีเมิ่งเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัย ต่อให้ขายลูกกิน ก็ไม่รู้จะพอใช้หนี้ไหม!

สันมีดที่ตบหน้าเขาเจ็บแสบจนได้เลือด อู๋เต๋อกลัวจนขี้ขึ้นสมอง

ด้วยความจนตรอก เขาจึงโพล่งออกมาว่า "ผมก็มีลูกสาวเหมือนกันครับ ถึงจะไม่ใช่ดาราดัง แต่ก็เป็นสาวรุ่นๆ กำลังสวย ปีนี้เพิ่งจะยี่สิบ ผมยกลูกสาวให้พวกพี่เลยก็ได้"

พี่หน้าบากหูผึ่งทันที

นอกจากเป็นลูกน้องคนสนิทของเสิ่นอวี่ฮ่าวแล้ว เขายังทำธุรกิจจัดหาเด็กไซด์ไลน์ด้วย

เด็กสาวใน 'ยอดเมฆาคลับ' หลายคนก็เป็นเด็กที่เขาหามา

ถ้าเอาลูกสาวอู๋เต๋อมาเป็น 'เด็กนั่งดริรค์' ในยอดเมฆาคลับเพื่อใช้หนี้แทนพ่อ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

แต่เรื่องแบบนี้เขาตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องขออนุมัติจากเสิ่นอวี่ฮ่าวก่อน

เขาหันไปถาม "ลูกพี่ฮ่าวครับ คิดว่าไงครับ?"

"เอาสิ แกจัดการเรื่องนี้ไปเลย"

เสิ่นอวี่ฮ่าวหาววอด ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องไป

.......

เมื่อคืน ลู่เฉินกับหลินซีเหยียนแยกห้องกันนอน

หลังจากได้ลิ้มรสความหวานชื่นของกันและกัน ทั้งคู่มักจะมีความต้องการที่ควบคุมไม่ได้อยู่เสมอ

แต่ช่วงนี้หลินซีเหยียนรู้สึกไม่ค่อยสบาย แถมต่างคนต่างก็เหนื่อยจากการถ่ายทำ เพื่อให้เธอได้พักผ่อนเต็มที่ ลู่เฉินจึงอาสากลับไปนอนห้องข้างๆ ชั่วคราว

เช้าตรู่ เขาเพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ กำลังจะไปปลุกหลินซีเหยียน

จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากสวีเมิ่ง

"โทรมาแต่เช้าขนาดนี้ มีเรื่องด่วนหรือเปล่านะ?"

ลู่เฉินกดรับสายด้วยความสงสัย แต่ปลายสายกลับเป็นเสียงคนแปลกหน้า

"สวัสดีครับ คุณเป็นพี่ชายของสวีเมิ่งหรือเปล่าครับ?"

"ใช่ครับ คุณเป็นใครครับ?" ลู่เฉินสังหรณ์ใจไม่ดีทันที

"ผมเป็นใครไม่สำคัญหรอกครับ ประเด็นคือตอนนี้คุณน้องสาวของคุณถูกรถชน ผมพามาส่งโรงพยาบาลแล้ว หมอบอกว่าเธออาจจะหมดสติอยู่ข้างทางนานกว่าสามชั่วโมง ตอนนี้อาการน่าเป็นห่วง ญาติช่วยรีบมาด่วนเลยครับ

ผมเห็นในมือถือเธอ โทรหาเบอร์คุณบ่อยที่สุดเมื่อคืน ญาติรีบมาเถอะครับ!"

ลู่เฉินตัวชาวาบ โทรศัพท์เขาตั้งโหมดห้ามรบกวนไว้ ข้อความและสายเรียกเข้าหลังเที่ยงคืนจะถูกปิดเสียงทั้งหมด

เมื่อคืนสวีเมิ่งคงเกิดเรื่องและพยายามโทรหาเขา แต่โทรไม่ติด

"ได้ครับ ขอบคุณมากครับ น้องสาวผมอยู่โรงพยาบาลไหนครับ? ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้"

น้ำเสียงของลู่เฉินร้อนรน

"ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลเมืองแห่งที่สองครับ"

"โอเคครับ เข้าใจแล้ว ขอบคุณมากครับพี่ชาย"

หลังจากขอบคุณเสร็จ ลู่เฉินก็รีบพูดต่อ "พี่ชายครับ รบกวนช่วยดูน้องสาวผมให้หน่อยได้ไหมครับ? ตอนนี้ผมอยู่ต่างจังหวัด จะรีบกลับไปทันที บุญคุณครั้งนี้ผมจะตอบแทนอย่างงามครับ"

"ได้ครับ วันนี้ผมว่างพอดี เดี๋ยวจะรอคุณมานะครับ"

วางสายเสร็จ ลู่เฉินก็รีบไปเคาะประตูห้องหลินซีเหยียนที่อยู่ติดกัน

หลินซีเหยียนตื่นเช้าเหมือนกัน และจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย วันนี้เหลือถ่ายทำฉากสุดท้ายที่จินหลิง ก่อนจะย้ายกองไปถ่ายที่อื่น

เห็นท่าทางร้อนรนของลู่เฉิน เธอรีบถาม "มีอะไรเหรอเสี่ยวเฉิน?"

"ซีเหยียน ผมต้องรีบกลับปักกิ่งด่วน"

"เกิดอะไรขึ้น?"

"น้องสาวผมประสบอุบัติเหตุรถชน ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล"

หลินซีเหยียนงงเล็กน้อย ลู่เฉินมีน้องสาวตั้งแต่เมื่อไหร่?

แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาซักไซ้ เธอรีบตอบรับ "ได้ เดี๋ยวฉันเรียกเฮลิคอปเตอร์มารับ เราจะนั่งฮ.กลับกัน"

หลินซีเหยียนรีบโทรสั่งหานเหมี่ยวให้เตรียมการเดินทางกลับทันที

จากนั้นก็แจ้งตงม่านชิงขอระงับการถ่ายทำชั่วคราว เพราะมีเหตุฉุกเฉินต้องรีบกลับปักกิ่ง

สิบนาทีต่อมา เฮลิคอปเตอร์ก็ร่อนลงจอดที่ลานจอด ลู่เฉิน หลินซีเหยียน และหานเหมี่ยว ขึ้นเครื่องบินตรงกลับปักกิ่งทันที

เฮลิคอปเตอร์ลงจอดที่ดาดฟ้าสำนักงานใหญ่หลินกรุ๊ป

"ซีเหยียน คุณทิ้งบริษัทไปนานแล้ว คุณเข้าบริษัทไปเคลียร์งานก่อนเถอะ เดี๋ยวผมไปโรงพยาบาลคนเดียวได้"

"ไม่ต้องให้ฉันไปเป็นเพื่อนจริงๆ เหรอ?" หลินซีเหยียนถามย้ำ

"ไม่เป็นไรครับ"

หลินซีเหยียนทิ้งงานมาเฝ้าเขาถ่ายหนังตั้งนานแล้ว เขาไม่อยากดึงเธอมาวุ่นวายไปทุกเรื่อง

"โอเค งั้นถ้ามีอะไรให้ช่วย ต้องรีบบอกฉันนะ" หลินซีเหยียนไม่ดื้อดึง

"อื้ม!"

ลู่เฉินรีบผละตัวออกไป บึ่งไปโรงพยาบาลทันที

หลินซีเหยียนมองตามแผ่นหลังที่รีบร้อนของลู่เฉินแล้วแอบรู้สึกหึงนิดๆ

เทียบกับซูเนี่ยนอันและเหวินหย่าแล้ว เธอดูปอกว่าผู้หญิงคนที่ลู่เฉินเรียกว่า 'น้องสาว' คนนี้ ดูจะสำคัญกับเขามากกว่า

เธอก็สงสัยเหมือนกันว่าจะเป็นน้องสาวจริงๆ หรือจะเป็นดอกท้อดอกใหม่ที่กำลังผลิบานกันแน่