บทที่ 28 ข่าวฮอตประเด็นร้อน

บทที่ 28 ข่าวฮอตประเด็นร้อน

ลู่เฉินกลับมาที่ห้อง 803 เมื่อผลักประตูเข้าไปก็พบว่าหลิวไป๋และเหวินหย่าเมาพับหลับคาโซฟาไปเรียบร้อยแล้ว

บนโต๊ะเต็มไปด้วยกองขวดไวน์เปล่า

"ไม่จริงน่า ฉันออกไปแป๊บเดียว สองพี่น้องดื่มกันอีท่าไหนเนี่ยเมาเละขนาดนี้?"

หลิวไป๋บิดขี้เกียจลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ "เสี่ยวเฉิน... นายกลับมาแล้วเหรอ มา... มาดื่มกันต่อ"

"ดื่มต่ออะไรกัน ดูสภาพนายตอนนี้สิ กลับบ้านกันได้แล้ว!"

หลิวไป๋ลุกขึ้นยืนเซไปเซมา "โอเค กลับบ้าน"

พูดจบเขาก็ทำท่าจะเดินออกไป

"นายจะกลับไปคนเดียวได้ยังไง แล้วน้องสาวนายล่ะ?"

ลู่เฉินถามพลางเหลือบมองเหวินหย่าที่นอนฟุบอยู่บนโซฟา

หลิวไป๋แสยะยิ้มกว้าง "ก็นายว่างอยู่ไม่ใช่เหรอ? นายก็ช่วยประคองยัยนั่นลงไปหน่อยสิ"

ถามจริง นี่น้องสาวแท้ๆ ของนายนะ?

ปกติพี่ชายส่วนใหญ่จะหวงน้องสาว กลัวเพื่อนตัวเองจะมาจีบไม่ใช่เหรอ ทำไมหมอนี่ถึงไว้ใจเขาขนาดนี้?

"เร็วเข้าสิ ยืนบื้ออยู่ทำไม?"

หลิวไป๋เร่งยิก

ลู่เฉินได้แต่ทำใจยอมรับสภาพ หลิวไป๋เมาจนเดินแทบไม่ไหว เขาจึงต้องเป็นคนช่วยพยุงเหวินหย่าลงไปเอง

เขาดึงเธอให้ลุกขึ้นจากโซฟา ใช้แขนข้างหนึ่งโอบประคองเธอไว้ จะเอามืออีกข้างวางที่เอวก็เกรงใจ เลยเปลี่ยนไปจับที่หัวไหล่แทน

เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง ลู่เฉินหันไปถามหลิวไป๋ "ให้ฉันขับรถไปส่งพวกนายสองคนไหม?"

"ไม่ต้องๆ" หลิวไป๋โบกมือปฏิเสธ "เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเอง นายแค่ไปส่งน้องสาวฉันที่บ้านก็พอ"

"ลูกพี่ นายไว้ใจฉันขนาดนั้นเชียว? นี่น้องสาวนายนะ แล้วเธอก็เมาอยู่ด้วย?"

ลู่เฉินจ้องหน้าหลิวไป๋ด้วยความสงสัย

"ฉันรู้ดีน่าว่านายเป็นคนยังไง" หลิวไป๋หัวเราะร่า "ฝากยัยนั่นไว้กับนายนั่นแหละฉันวางใจที่สุดแล้ว"

โดยไม่เปิดโอกาสให้ลู่เฉินปฏิเสธ เขารีบเปิดประตูแท็กซี่คันหนึ่งแล้วมุดเข้าไปทันที

"แต่ฉันไม่รู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนนะ?"

ลู่เฉินตะโกนไล่หลัง

"เดี๋ยวฉันส่งโลเคชั่นเข้าเครื่องนาย"

หลิวไป๋หยิบมือถือขึ้นมากดส่งที่อยู่บ้านของเหวินหย่าให้ลู่เฉิน "น้องรัก พี่ช่วยได้แค่นี้นะ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเธอแล้ว"

เมื่อหลิวไป๋จากไป เหลือเพียงลู่เฉินกับเหวินหย่า เขาจำต้องประคองเธอขึ้นรถอย่างเลี่ยงไม่ได้

พอกลับมานั่งประจำที่คนขับ ลู่เฉินก็เปิดดูที่อยู่ที่หลิวไป๋ส่งมาแล้วตั้งค่าระบบนำทาง มุ่งหน้าไปยังบ้านของเหวินหย่า

เขาเหลือบดูเวลา ตอนนี้เกือบจะสามทุ่มแล้ว ไม่รู้ว่าป่านนี้หลินซีเหยียนเลิกงานกลับบ้านหรือยัง

ถ้าเธอกลับไปแล้วไม่เจอเขา เธอจะมีปฏิกิริยายังไงนะ?

เธอคงไม่สนใจหรอก! คนอย่างเธอจะมาใส่ใจอะไรกับเขา

อย่างมากก็คงแค่มองมาที่ประตูห้องเขาแล้วคิดว่าเขาหลับไปแล้ว

ความจริงถ้าวันนี้หลิวไป๋ไม่ชวนออกมาสังสรรค์กะทันหัน เขาตั้งใจว่าจะซื้อกับข้าวกลับไปทำมื้อเย็นที่บ้าน รอทานพร้อมหลินซีเหยียน

เพราะเธออุตส่าห์แนะนำผู้กำกับตงให้ เขายังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณเธอเลย!

ตลอดทาง ลู่เฉินเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องพวกนี้วนไปวนมา

หลังจากลู่เฉินและพรรคพวกจากไปได้ไม่นาน เสิ่นอวี่ฮ่าวก็เริ่มเตรียมตัวกลับเช่นกัน

ซูเนี่ยนอันนั่งอยู่ในรถของเขา พูดเสียงออดอ้อน "พี่อวี่ฮ่าวคะ วันนี้สนุกมากเลยค่ะ คราวหน้าพาหนูมาเที่ยวอีกนะคะ?"

"ถ้าเธอชอบ ต่อไปฉันจะพามาบ่อยๆ"

เสิ่นอวี่ฮ่าวมองเธอด้วยรอยยิ้ม

"พี่อวี่ฮ่าวน่ารักที่สุดเลยค่ะ"

ขณะที่ซูเนี่ยนอันกำลังจะปิดประตูรถ เสิ่นอวี่ฮ่าวก็เหลือบไปเห็นเซี่ยเหยาที่ยืนรออยู่ข้างนอก "ให้ผู้ช่วยของเธอขึ้นมาด้วยสิ ดึกป่านนี้แล้ว กลับคนเดียวมันอันตราย"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวให้เธอนั่งแท็กซี่กลับเองก็ได้ ผู้ช่วยของหนูขี้เกรงใจจะตาย ไม่กล้ารบกวนเวลาส่วนตัวของเราหรอกค่ะ"

ซูเนี่ยนอันไม่อยากให้เซี่ยเหยาขึ้นมาขัดจังหวะ

"เธออยู่กับเรามาทั้งคืนแล้ว จะมาเกรงใจอะไรตอนนี้"

เสิ่นอวี่ฮ่าวไม่สนใจคำทัดทานของซูเนี่ยนอัน กวักมือเรียกเซี่ยเหยา "แม่ผู้ช่วยตัวน้อย ขึ้นมาด้วยกันสิ!"

เซี่ยเหยาโบกมือปฏิเสธ "ไม่เป็นไรค่ะคุณชายเสิ่น ฉันนั่งแท็กซี่กลับเองได้ค่ะ"

เสิ่นอวี่ฮ่าวปรายตามองซูเนี่ยนอัน "ดูเหมือนแม่คุณจะเชื่อฟังแค่เธอคนเดียวนะ!"

พูดมาขนาดนี้แล้ว ซูเนี่ยนอันก็จนปัญญาจะปฏิเสธ

เธอจำต้องปั้นหน้ายิ้มหวานแล้วพูดกับเซี่ยเหยา "เหยาเหยา รีบขึ้นมาเถอะ ดึกขนาดนี้ให้เธอกลับคนเดียวฉันไม่สบายใจ ไปด้วยกันนี่แหละ!"

เซี่ยเหยาจึงยอมขึ้นรถมา

"พี่อวี่ฮ่าวคะ งั้นเราไปส่งเหยาเหยาก่อนนะคะ!"

ความจริงบ้านของซูเนี่ยนอันอยู่ใกล้กว่า แต่เธอไม่ไว้ใจให้เซี่ยเหยาอยู่กับเสิ่นอวี่ฮ่าวตามลำพัง

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ไว้ใจเซี่ยเหยา แต่เธอไม่ไว้ใจเสิ่นอวี่ฮ่าวต่างหาก

เธอก็พอรู้กิตติศัพท์ความเจ้าชู้ของเสิ่นอวี่ฮ่าวดี แต่เธอไม่แคร์

สิ่งที่เธอต้องการคือเงินและอำนาจของเขาเท่านั้น

ถ้าอนาคตเธอได้แต่งเข้าตระกูลเสิ่นจริงๆ มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือ มีอำนาจในวงการบันเทิง ต่อให้เสิ่นอวี่ฮ่าวจะเจ้าชู้แค่ไหน เธอก็ไม่สน

อีกด้านหนึ่ง ลู่เฉินขับรถมาส่งเหวินหย่าตามจีพีเอสจนถึงหน้าบ้าน

เขาลงจากรถแล้วสะกิดเรียกเหวินหย่าเบาๆ "น้องหย่า ตื่นได้แล้วครับ ถึงบ้านแล้วนะ"

เหวินหย่าลืมตาขึ้นมองลู่เฉิน "พี่เสี่ยวเฉิน... พี่มาส่งหนูเหรอคะ!"

"อืม พี่ชายนั่นแหละตัวดี ชิ่งกลับแท็กซี่ไปก่อน แล้วทิ้งที่อยู่ไว้ให้พี่มาส่งเรา"

ลู่เฉินรีบอธิบาย เพราะกลัวเหวินหย่าจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาจงใจอาสามาส่ง

อันที่จริง เหวินหย่าไม่ได้เมาเลยสักนิด เธอแกล้งหลับมาตลอดทาง

นี่เป็นแผนที่เธอเตี๊ยมกับหลิวไป๋ไว้ตอนที่ลู่เฉินออกไปเจอซูเนี่ยนอัน ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะแกล้งเมา เพื่อหาข้ออ้างให้ลู่เฉินมาส่งเธอที่บ้าน

เป็นการเปิดโอกาสให้ได้อยู่กันสองต่อสอง

แต่ตลอดทาง ลู่เฉินกลับเอาแต่นั่งเงียบเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

แถมตอนที่เขาช่วยประคองเธอ เขาก็ให้เกียรติมาก ไม่ฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัวเกินงามเลยสักนิด

สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำความมั่นใจของเหวินหย่าว่าลู่เฉินเป็นสุภาพบุรุษตัวจริง

เธอลงจากรถแล้วเอ่ยชวน "ขอบคุณนะคะพี่เสี่ยวเฉิน พ่อกับแม่หนูไปเที่ยวต่างจังหวัดไม่อยู่บ้าน พี่จะขึ้นไปดื่มน้ำหน่อยไหมคะ?"

"ไม่ดีกว่าครับ พี่ต้องรีบกลับแล้ว"

เหวินหย่าไม่ได้คะยั้นคะยอ ยังไงวันหน้าก็ยังมีโอกาสเจอกันอีก "งั้นพี่เสี่ยวเฉินคะ หนูขอแอดไลน์พี่ไว้หน่อยได้ไหม?"

ลู่เฉินไม่อยากให้เท่าไหร่ แต่ก็ปฏิเสธลำบากเพราะเห็นว่าเป็นน้องสาวเพื่อน

เขาหยิบมือถือออกมา ปรากฏว่าแบตหมดเครื่องดับไปแล้ว

คงเป็นเพราะเปิดจีพีเอสนำทางจนกินแบตแน่ๆ

เขารู้สึกโล่งใจลึกๆ แล้วโชว์หน้าจอให้เหวินหย่าดู "แบตหมดเกลี้ยงเลย ไว้คราวหน้าค่อยแอดกันนะครับ!"

เหวินหย่าทำปากยื่นอย่างขัดใจ "ก็ได้ค่ะ!"

"รีบเข้าบ้านเถอะ พี่ไปล่ะนะ"

ลู่เฉินกลับขึ้นรถ เหวินหย่าโบกมือลาเขาอย่างอาลัยอาวรณ์

หลินซีเหยียนเลิกงานกลับมาถึงคฤหาสน์ชิงเซียงก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่าแล้ว

ประโยคแรกที่เธอถามป้าหวังทันทีที่ก้าวเท้าเข้าบ้านคือ "คุณผู้ชายล่ะคะ?"

"คุณผู้ชายออกไปพร้อมกับคุณหนูเมื่อเช้า ยังไม่กลับมาเลยค่ะ"

ใบหน้าของหลินซีเหยียนเย็นชาลงทันที

ยังไม่กลับ? เขาไปไหนของเขานะ?

หลินซีเหยียนเดินกระแทกส้นรองเท้าส้นสูงขึ้นไปบนชั้นสอง ผลักประตูห้องลู่เฉินเข้าไปดู ก็พบแต่ความว่างเปล่าอย่างที่คิด

เธอกลับมาที่ห้องตัวเอง อารมณ์เริ่มขุ่นมัวอย่างบอกไม่ถูก

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของเธอก็เด้งการแจ้งเตือนข่าวฮอตขึ้นมา

#หลังโดนแบน ศิลปินตกอับหันไปเกาะสาวไฮโซกิน#