บทที่ 9 ย้ายเข้ามาภายในสามวัน

บทที่ 9 ย้ายเข้ามาภายในสามวัน

หลังมื้อค่ำ หลินซีเหยียนอาสาขับรถไปส่งลู่เฉินที่บ้าน ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีนั้น

ทั้งสองเดินออกจากร้านอาหารมาด้วยกัน หานเหมี่ยวที่รออยู่ด้านนอกเห็นดังนั้นก็รู้ทันทีว่าธุระในค่ำคืนนี้สำเร็จลุล่วงด้วยดี

เธอกุลีกุจอเปิดประตูรถด้านหลังให้หลินซีเหยียนขึ้นไปก่อน

หลังจากหลินซีเหยียนนั่งประจำที่ หานเหมี่ยวก็ผายมือเชิญให้ลู่เฉินขึ้นไปนั่งคู่กัน

ตอนทานข้าวทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน แต่ตอนนี้กลับต้องมานั่งเคียงข้าง ระยะห่างจึงลดน้อยลงจนชิดใกล้

เมื่อได้นั่งข้างหลินซีเหยียน เขาพลันได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันทน์ระดับไฮเอนด์โชยมาแตะจมูก

ต่างจากน้ำหอมกลิ่นหวานฉุนที่ซูเนี่ยนอันชอบใช้โดยสิ้นเชิง กลิ่นนี้ทำให้คนได้กลิ่นรู้สึกผ่อนคลายและวางใจอย่างประหลาด

ตลอดทางทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก

เมื่อรถแล่นมาถึงหน้าอพาร์ตเมนต์ที่ลู่เฉินเช่าอยู่ เขาลงจากรถก่อนจะหันกลับมากล่าวขอบคุณ "คุณหลิน ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำ แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งนะครับ"

หลินซีเหยียนไม่ได้ตอบรับคำขอบคุณ เธอเพียงเงยหน้ามองอาคารเก่าคร่ำครึตรงหน้าแล้วเอ่ยถาม "คุณพักอยู่คนเดียวเหรอ?"

"ครับ ผมมียายอีกคน แต่ท่านป่วยพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ที่นี่เป็นห้องเช่า ผมเลยอยู่คนเดียว"

"พรุ่งนี้ฉันต้องบินไปต่างประเทศ อีกสามวันถึงจะกลับ ภายในสามวันนี้คุณจัดการย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านฉันซะ รายละเอียดอื่นๆ ติดต่อผู้ช่วยหานได้เลย"

หลินซีเหยียนสั่งความกับลู่เฉินราวกับกำลังมอบหมายงานให้ลูกน้อง

"อ้อ... ครับ!"

ลู่เฉินตอบรับอย่างงงๆ เขากับหลินซีเหยียนยังไม่ได้เซ็นสัญญากันเลยด้วยซ้ำ รอพรุ่งนี้เซ็นสัญญาเสร็จเมื่อไหร่ หน้าฉากพวกเขาจะเป็นสามีภรรยา แต่หลังฉากหลินซีเหยียนจะกลายเป็นเจ้านายของเขาอย่างแท้จริง

กระจกรถเลื่อนขึ้น ก่อนที่รถมายบัคหรูจะค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากชุมชนแออัดไป

พอกลับถึงห้อง ลู่เฉินทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียง หวนนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมดในคืนนี้แล้วก็ยังรู้สึกเหมือนฝันไป

ซีอีโอสาวสวยผู้เย็นชาต้องการแต่งงานกับเขา แถมยังให้ค่าเลี้ยงดูเดือนละห้าล้านหยวน?

นี่มันพล็อตนิยายชัดๆ

จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าหลินซีเหยียนเป็นใครกันแน่

แต่ระดับเธอ ข้อมูลส่วนตัวน่าจะหาได้ในเน็ตไม่ใช่เหรอ?

ลู่เฉินหยิบมือถือขึ้นมา เปิดแอปพลิเคชันค้นหาแล้วพิมพ์ชื่อ 'หลินซีเหยียน' ลงไป

ไม่นานระบบก็แสดงประวัติยาวเหยียดของเธอ: ประธานกรรมการบริหารหลินกรุ๊ป ว่าที่ผู้นำตระกูลหลินคนต่อไป

ธุรกิจของหลินกรุ๊ปครอบคลุมหลายอุตสาหกรรม ทั้งอสังหาริมทรัพย์ เทคโนโลยี การแพทย์ และอาหาร

สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เธอเคยรับบทนางเอกในภาพยนตร์ของผู้กำกับชื่อดัง และคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้นมาครอง

ทว่าหลังจากเล่นหนังเรื่องนั้นจบ เธอก็หายหน้าไปจากวงการบันเทิง

ระบบค้นหาให้ข้อมูลสังเขปได้เพียงเท่านี้ รายละเอียดลึกๆ ไม่สามารถค้นหาได้

แต่แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ลู่เฉินตกตะลึง

ที่แท้คนที่อยากแต่งงานกับเขาคือนางพญาแห่งตระกูลหลิน!

คนระดับนี้อยู่สูงเกินเอื้อมสำหรับเขามาก

แต่ลู่เฉินก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เขากับอีกฝ่ายเป็นแค่ความสัมพันธ์แบบนายจ้างกับลูกจ้าง ผู้หญิงระดับหลินซีเหยียนจะมาอยากแต่งงานกับเขาจริงๆ ได้ยังไง?

คงแค่ต้องการคนมาแสดงละครตบตาที่บ้านนั่นแหละ!

ช่วงสองปีมานี้ลู่เฉินเล่นละครเว็บดราม่ามาไม่น้อย พล็อตน้ำเน่าพวกนี้เขาท่องได้ขึ้นใจ

เขาชำเลืองมองนาฬิกา เห็นว่าเกือบเที่ยงคืนแล้ว จึงวางมือถือแล้วลุกไปอาบน้ำเข้านอน

วันรุ่งขึ้น ลู่เฉินตื่นขึ้นเพราะเสียงเรียกเข้าที่ดังสนั่น

เขางัวเงียลืมตาขึ้นมอง เห็นเบอร์แปลกที่ไม่ได้บันทึกชื่อ

แต่เบอร์แปลกนี้ก็ดูคุ้นตาอยู่บ้าง ขึ้นต้นด้วย 188 น่าจะเป็นเบอร์ของหานเหมี่ยว

พอกดรับสาย เสียงของหานเหมี่ยวก็ดังลอดมา "คุณลู่คะ อยู่บ้านหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหา เอาสัญญาไปให้เซ็นค่ะ"

"อ้อ ครับ งั้นรอผมที่ร้านกาแฟข้างล่างนะครับ!"

ห้องพักชายโสดอย่างเขา ให้ผู้หญิงขึ้นมาคนเดียวคงไม่เหมาะ นัดเจอกันที่ร้านกาแฟน่าจะดีกว่า

วางสายเสร็จ ลู่เฉินก็รีบลุกไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วลงไปข้างล่าง

เห็นรถมายบัคจอดเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าร้านกาแฟ เขาก็รู้ว่าหานเหมี่ยวมาถึงแล้ว

พอผลักประตูเข้าไป ก็เห็นเธอนั่งรออยู่ริมหน้าต่าง

ลู่เฉินเดินเข้าไปหา บนโต๊ะกาแฟมีปึกเอกสารวางอยู่

"ขอโทษที่ให้รอนานครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็เพิ่งมาถึง"

หานเหมี่ยวไม่อ้อมค้อม เธอดันเอกสารไปตรงหน้าลู่เฉิน "คุณลู่คะ นี่เป็นสัญญาที่ร่างขึ้นตามความประสงค์ของท่านประธานหลิน ลองอ่านดูนะคะ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นชื่อที่หน้าสุดท้ายได้เลย"

ลู่เฉินพลิกเอกสารดูคร่าวๆ ส่วนใหญ่เป็นภาษากฎหมายที่เป็นทางการ แต่เขาอ่านส่วนที่เป็นข้อตกลงระหว่างสองฝ่ายอย่างละเอียด

เนื้อหาถูกร่างตามที่หลินซีเหยียนพูดเมื่อคืนเป๊ะๆ:

ข้อที่ 1: ฝ่าย ก. จะจ่ายค่าเลี้ยงดูให้ฝ่าย ข. (ลู่เฉิน) เดือนละ 5,000,000 หยวน ตลอดระยะเวลาการสมรส

ข้อที่ 2: ระหว่างการสมรส ทั้งสองฝ่ายห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน (หมายเหตุ: สิทธิ์ในการตีความขั้นสุดท้ายเป็นของฝ่าย ก.)

ข้อที่ 3: หากฝ่าย ข. (ลู่เฉิน) สามารถทำให้ฝ่าย ก. พอใจได้ภายในระยะเวลา 3 ปีของการสมรส จะได้รับเงินชดเชยก้อนเดียวหลังหย่าร้างจำนวน 100,000,000 หยวน

พอลู่เฉินเห็นข้อ 3 ตาก็เบิกโพลง เมื่อคืนหลินซีเหยียนไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ สงสัยจะเพิ่งสั่งเพิ่มเข้ามา

เขานับเลขศูนย์ต่อท้ายเลขหนึ่งอย่างตั้งใจ... ร้อยล้าน

หนึ่งร้อยล้าน! นี่มันตัวเลขมหาศาลขนาดไหนกัน?

ขนาดเงินในเกมเศรษฐีเขายังไม่เคยมีเยอะขนาดนี้เลย

ถ้าเซ็นสัญญานี้ ไม่เพียงแต่เขาจะมีเงินพาคุณยายไปรักษาตัวในโรงพยาบาลที่ดีขึ้นทุกเดือน แต่เงินชดเชยหลังหย่าก้อนนั้นยังมากพอให้เขาเปิดบริษัทบันเทิงเป็นของตัวเองได้สบายๆ

ถึงตอนนั้นเขาไม่ต้องไปง้อใคร อยากถ่ายหนังแบบไหนก็จ้างผู้กำกับเอง คัดบทเอง ดันตัวเอง

แค่คิดก็เนื้อเต้นแล้ว!

เรื่องดวงชะตานี่มีจริงหรือเปล่านะ?

พอแยกทางกับซูเนี่ยนอันปุ๊บ ความโชคดีก็วิ่งเข้าหาเขาทันที

เห็นลู่เฉินยังไม่ลงมือเซ็น หานเหมี่ยวจึงถามด้วยความสงสัย "คุณลู่คะ มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า?"

"เปล่าครับ" ลู่เฉินเงยหน้ามองเธอ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก "ผมแค่อยากถามว่า ประธานหลินของคุณมี 'รักแรกที่ฝังใจ' อยู่เมืองนอก หรือมีแฟนเก่าที่หน้าตาคล้ายผมบ้างไหมครับ?"

ไม่อย่างนั้นเรื่องดีๆ แบบนี้จะหล่นทับเขาได้ยังไง?

ได้ยินแบบนั้น หานเหมี่ยวก็หลุดขำ "คุณลู่คะ อ่านนิยายในเน็ตมากไปหรือเปล่า? ประธานหลินของพวกเราโสดสนิทค่ะ หลายปีมานี้ทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้ธุรกิจครอบครัว ไม่เคยมีความรักหรอกค่ะ"

"ครับ ช่วงนี้ผมดูละครน้ำเน่าเยอะไปหน่อย สมองเลยคิดเป็นตุเป็นตะ"

ลู่เฉินเองก็อดขำตัวเองไม่ได้

"งั้นถ้าไม่มีข้อขัดข้อง รบกวนเซ็นชื่อที่หน้าสุดท้ายด้วยค่ะ!"

"ได้ครับ"

ลู่เฉินพลิกไปหน้าสุดท้ายแล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงไป

สัญญาทำขึ้นสองฉบับ ลู่เฉินเก็บไว้หนึ่งฉบับ อีกฉบับส่งคืนให้หานเหมี่ยว

หานเหมี่ยวเก็บสัญญาลงกระเป๋าอย่างระมัดระวัง ถือว่าภารกิจสำคัญที่ได้รับมอบหมายจากหลินซีเหยียนเสร็จสิ้น

ปกติแล้วหลินซีเหยียนไปดูงานต่างประเทศจะต้องหนีบหานเหมี่ยวไปด้วยทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไปประชุมต่างแดนเธอกลับฉายเดี่ยว ทิ้งให้หานเหมี่ยวอยู่จัดการเรื่องของลู่เฉิน แสดงให้เห็นว่าเธอให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากแค่ไหน

ขณะที่หานเหมี่ยวชักมือออกจากกระเป๋า เธอก็หยิบสมุดเล่มเล็กสีแดงออกมาด้วยแล้วยื่นให้ลู่เฉิน

"คุณลู่คะ นี่เป็นทะเบียนสมรสของคุณกับท่านประธานหลิน มีสองเล่ม เล่มนี้เป็นส่วนของคุณค่ะ"

ลู่เฉินรับมาเปิดดู ด้านในปรากฏรูปถ่ายหน้าตรงพื้นหลังสีแดงของเขากับหลินซีเหยียน