บทที่ 44 ยอดฝีมือไม่เคยโทษหน่วยรบ

บทที่ 44 ยอดฝีมือไม่เคยโทษหน่วยรบ

“เชี่ย! ดันเจี้ยนเลเวล 15?”

“เลเวล 15? เจ้านี่มันบ้าไปแล้วเหรอ?”

“ทหารของฉันยังไม่ถึงเลเวล 5 เลย เขาก็เปิดดันเจี้ยนเลเวล 15 แล้ว?”

“ไอ้เวรนี่มันต้องเปย์ไปเท่าไหร่กันวะ?”

...

เมื่อประกาศโลกปรากฏขึ้น ช่องแชทโลกก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที

ฝั่งหวังฝานก็ได้รับข้อความจากหยางเทียนหลงเช่นกัน “พี่สู่กวง สุดยอด!! ถ้าได้ของดีๆ จากดันเจี้ยนอย่าลืมติดต่อผมนะ...ผมรับซื้อราคาสูง”

ใน «ดินแดนไร้เจ้าของ» ชื่อดินแดนก็คือ ID ของลอร์ด ดังนั้นทุกคนจึงมักจะเรียกขานกันตามชื่อดินแดน

ดินแดนของหวังฝานชื่อ “หมู่บ้านสู่กวง” ดังนั้นตอนนี้ผู้เล่นในเกมจึงเรียกหวังฝานว่า “พี่สู่กวง” หรือ “พี่เทพ” อะไรทำนองนั้น

“ก็แค่โชคดีน่ะ ผมแค่บังเอิญปลดล็อกดันเจี้ยนนี้ได้ ส่วนใครจะเป็นผู้บุกเบิกสำเร็จก็ยังไม่รู้” หวังฝานตอบอย่างถ่อมตน

หลังจากปลดล็อกดันเจี้ยนแล้ว มันก็จะกลายเป็นการท้าทายสาธารณะ

ในเกมมีลอร์ดอยู่มากมายนับไม่ถ้วน หวังฝานจึงไม่กล้ารับประกันว่าตัวเองจะเป็นผู้บุกเบิกที่สำเร็จได้

...

ห้องแชทสหพันธ์เสวียนหวง

“เชี่ย! ลอร์ดหมู่บ้านสู่กวงคนนี้เป็นลูกรักของทีมพัฒนาเกมหรือไง? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย...ทำไมถึงโผล่มาได้!” ซิงซู่หลิ่งกล่าว

ชุนชิวเหยียน: “นั่นสิ เป็นที่หนึ่งสามวันติดก็ว่าไปอย่าง นี่ยังปลดล็อกดันเจี้ยนเลเวล 15 ได้อีก ลอร์ดเป็นร้อยคนในสหพันธ์ของเราแลกเปลี่ยนทรัพยากรกัน ตอนนี้ยังไม่มีใครในหมู่พวกเราที่มีหน่วยรบเลเวล 15 เลยสักคน!”

“เลเวล 15? ล้อเล่นน่า! ฉันฝึกทหารทุกวัน ตอนนี้ก็เพิ่งจะเลเวล 5 เอง” ชือโหยวไจ้กล่าวเสียงดัง

“ถ้าเจ้านี่อยู่ใกล้ๆ พวกเราก็ดีสิ...” ในตอนนี้ ลอร์ดที่ชื่อ “ถ้ำเซวียนหยวน” ก็โผล่มาในกลุ่มแชท

“นั่นสิ ถ้าไอ้เวรนี่อยู่ใกล้ๆ พวกเราก็ดีสิ ในมือของเจ้านี่ต้องมีทรัพยากรเยอะแน่ๆ คงจะทำให้เรารวยเละไปเลย” คนอื่นๆ ก็เห็นด้วย

“ดูเหมือนว่าหัวหน้าจะกอบโกยทรัพยากรไปไม่น้อยเลยนะ ดินแดนก็เลเวล 4 แล้ว” ในตอนนี้ก็มีคนพูดขึ้นมาอีก

“เหอะๆ! ฉันไม่ได้ไปกอบโกยพวกเขานะ ฉันแค่ ‘ตี’ กับน้องสามนิดหน่อย เป็นพวกเขาที่เอามาส่งให้ฉันเองต่างหาก” ถ้ำเซวียนหยวนหัวเราะเบาๆ “ใช่ไหมน้องสาม”

“ใช่แล้ว! เราก็เป็นผู้เสียหายเหมือนกัน เหะๆ” หุบเขาเฟิงเยว่ที่ถูกเรียกว่าน้องสามหัวเราะอย่างมีเลศนัย

...

“พี่ครับ ดูประกาศโลกเร็ว!! มีดันเจี้ยนออกมาแล้ว!”

รายชื่อเพื่อนของเฮ่อเทียนเฉิงมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เมื่อเปิดดูก็เป็นข้อความจากโจวอวิ๋น ลูกพี่ลูกน้องของเขา

“เห็นแล้วๆ!”

เฮ่อเทียนเฉิงตอบกลับอย่างใจเย็น “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย”

“เชี่ย! พี่ว่าไงนะ?”

โจวอวิ๋นตะโกนเสียงดัง “แน่นอนว่าถึงเวลาที่เราจะได้แสดงฝีมือแล้ว! ไม่อย่างนั้นเราจะเสียเงินมากมายซื้อหน่วยรบแฝงมาทำไม? ก็เพื่อสร้างชื่อเสียงในเวลาแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?”

“เหอะๆ!”

เฮ่อเทียนเฉิงหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “นายดูให้ดีๆ ก่อนสิว่าใครเป็นคนปลดล็อกดันเจี้ยน”

“ก็แค่พี่สู่กวงคนนั้นไม่ใช่เหรอ? พี่กลัวรึไง?” โจวอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะพูด “พี่ครับ ไอ้เวรนั่นแค่เลเวลดินแดนสูงเท่านั้น พลังรบอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งกว่าเราก็ได้! พี่จะปอดแหกไปทำไม แม้แต่ความกล้าที่จะท้าทายยังไม่มีเลยเหรอ?”

จริงๆ แล้วที่โจวอวิ๋นพูดก็ไม่ผิด

เลเวลดินแดนสูง ก็แค่พิสูจน์ว่าลอร์ดคนนี้เก่งด้านการพัฒนาและก่อสร้างเท่านั้น

ส่วนเรื่องพลังรบของกองทัพ ก็ยังต้องดูที่หน่วยรบ

และการแสดงออกที่ชัดเจนที่สุดของพลังรบก็คือค่าสถานะของหน่วยรบนั่นเอง

โจวอวิ๋นไม่รู้ว่าหวังฝานใช้หน่วยรบอะไร แต่เขารู้ดีว่าเขากับเฮ่อเทียนเฉิงมีหน่วยรบอะไรอยู่ในมือ

เพราะทั้งสองคนคือผู้เล่นสายลอร์ดที่ซื้อแพ็กเกจหน่วยรบแฝงระดับสูงสุด

หน่วยรบในมือของเฮ่อเทียนเฉิงชื่อว่าทายาทสายเลือดมังกร ค่าสถานะเริ่มต้นเต็มพิกัด ค่าการเติบโตระดับ A ทั้งหมด เป็นหน่วยรบที่แข็งแกร่งที่สุดและยอดเยี่ยมที่สุดในเกมอย่างไม่ต้องสงสัย

หน่วยรบในมือของโจวอวิ๋นชื่อว่าองครักษ์เทพเอลฟ์ แม้จะไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าทายาทสายเลือดมังกร แต่ก็มีค่าสถานะเริ่มต้นและค่าการเติบโตระดับสูงสุดเช่นกัน

เรื่องการพัฒนาและก่อสร้างดินแดน โจวอวิ๋นยอมรับว่าตนเองสู้หวังฝานไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องพลังรบ โจวอวิ๋นมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม เว้นแต่ว่าหวังฝานก็จะมีหน่วยรบระดับสูงสุดอย่างทายาทสายเลือดมังกรของเฮ่อเทียนเฉิงเช่นกัน ไม่อย่างนั้นไม่มีทางแข็งแกร่งกว่าตนเองได้อย่างแน่นอน

“หึ! กบในกะลาชัดๆ” เฮ่อเทียนเฉิงแค่นเสียงเย็นชา “นายไม่รู้หรอกว่าคนคนนี้เก่งกาจแค่ไหน”

“เก่งกาจ?” โจวอวิ๋นได้ยินก็ชะงักไป “พี่รู้จักเขาเหรอ?”

“จะว่ารู้จักก็ไม่เชิง” เฮ่อเทียนเฉิงกล่าว “แค่เคยศึกษามาบ้าง”

“โอ้? เขามีหน่วยรบอะไร?” โจวอวิ๋นถามอย่างสงสัย

ในเมื่อเฮ่อเทียนเฉิงเคยศึกษามาแล้ว และยังทำให้เฮ่อเทียนเฉิงเกรงกลัวได้ขนาดนี้ หรือว่าในมือของพี่สู่กวงคนนี้ก็มีหน่วยรบแฝงระดับสูงสุดเช่นกัน

“เสี่ยวอวิ๋น นายไม่เข้าใจหรอก ในมือของยอดฝีมือ หน่วยรบไม่สำคัญ” เฮ่อเทียนเฉิงกล่าวอย่างจริงจัง “บางคนใช้หน่วยรบที่กากที่สุดก็สามารถแสดงฝีมือระดับสุดยอดออกมาได้”

“หน่วยรบที่กากที่สุด? หรือว่าเขาใช้...”

“ใช่แล้ว! ก็คือทหารมนุษย์นั่นแหละ” เฮ่อเทียนเฉิงพยักหน้า

“ฮ่าๆๆ! พี่ล้อผมเล่นหรือเปล่า? ทหารมนุษย์...จะมาเทียบกับหน่วยรบของพี่กับผมได้เหรอ? พี่สติไม่ดีไปแล้วเหรอ?” โจวอวิ๋นหัวเราะออกมาเสียงดัง

ทหารมนุษย์ หนึ่งในสามหน่วยรบพื้นฐาน

ค่าสถานะเริ่มต้นธรรมดา ค่าการเติบโตธรรมดา เน้นความธรรมดาเป็นหลัก จะมาเทียบกับหน่วยรบแฝงได้อย่างไร

“เฮ้อ...”

เฮ่อเทียนเฉิงถอนหายใจ แล้วส่งวิดีโอบทสรุปที่เขาได้จากหวังฝานต่อไปให้โจวอวิ๋น

“ของปลอมใช่ไหม? นี่มันของปลอมใช่ไหม?”

ผ่านไปนาน โจวอวิ๋นก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง ครั้งนี้น้ำเสียงของเขาไม่มีความโอ้อวดแล้ว แต่กลับมีความเหลือเชื่อปะปนอยู่

“ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นของปลอม...”

เฮ่อเทียนเฉิงกล่าว “แต่มันเป็นเรื่องจริง วิดีโอนี้คือบทสรุปภารกิจที่ฉันขอจากเขา”

นับตั้งแต่ที่เฮ่อเทียนเฉิงได้รับบทสรุปจากหวังฝาน หัวใจที่ไม่ยอมแพ้ของเขาก็สลายไปจนหมดสิ้น

เขาคิดถึงความเป็นไปได้นับร้อยอย่าง อาจจะเป็นหน่วยรบของหวังฝานที่แข็งแกร่งกว่าของเขา อาจจะเป็นเพราะหวังฝานมีเส้นทางลับพิเศษ หรืออาจจะเป็นเพราะหวังฝานโกงเกมจริงๆ

แต่ไม่เคยคิดเลยว่า หวังฝานจะใช้วิธีที่ง่ายที่สุด ตรงไปตรงมาที่สุด และโหดเหี้ยมที่สุดในการทำภารกิจ “กวาดล้างถ้ำก็อบลิน” ให้สำเร็จ

เขายังไม่กล้าบอกคนอื่นด้วยซ้ำว่าเนื้อหาในวิดีโอที่เขาเห็นคืออะไร

เพราะทายาทสายเลือดมังกรระดับสูงสุด 50 นายของเขายังไม่ทันได้เข้าประตูถ้ำก็อบลินก็ถูกล้างบางแล้ว

แต่หวังฝานกลับบัญชาการทหารมนุษย์เพียง 6 นาย กวาดล้างถ้ำก็อบลินจนสิ้นซาก และยังสังหารบอสระดับเงินเลเวล 15 ก็อบลินหมียักษ์ได้อีกด้วย

การวางแผนการรบนั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ การควบคุมยูนิตต่างๆ นั้นช่างน่าอัศจรรย์

โดยเฉพาะฉากที่ต่อสู้กับก็อบลินหมียักษ์ การควบคุมยูนิตอย่างสุดขั้วของทหารใต้บังคับบัญชาแต่ละนายของหวังฝานนั้น ทำให้เฮ่อเทียนเฉิงถึงกับต้องทึ่ง

ต้องเข้าใจก่อนว่า ในช่วงเริ่มเกมแบบนี้ ลอร์ดส่วนใหญ่ที่คุมทัพก็ทำได้แค่สั่งให้ล้อมกรอบแล้วเข้ารุมตี อย่างเก่งหน่อยก็แค่จัดกระบวนทัพได้บ้าง

แต่หวังฝานกลับสามารถควบคุมทหารแต่ละนายได้อย่างแม่นยำไม่แพ้ยอดฝีมือระดับโปร นี่มันเป็นยอดฝีมือสายบัญชาการรบที่น่าสะพรึงกลัวและแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?

แค่ทหารมนุษย์ธรรมดาๆ ยังสามารถแสดงฝีมือระดับน่าสะพรึงกลัวออกมาได้ในมือของหวังฝาน ถ้าหากเป็นหน่วยรบแฝง...เขาไม่อยากจะจินตนาการเลย

เฮ่อเทียนเฉิงได้เห็นกับตาตัวเองจริงๆ แล้วว่าอะไรคือยอดฝีมือระดับเทพ

ตอนนี้เขาจึงยอมรับนับถือหวังฝานอย่างหมดใจ

[จบตอน]