บทที่ 41 กลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่

บทที่ 41 กลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่

ใน «ดินแดนไร้เจ้าของ» หมู่บ้านระดับ 1-4 คือหมู่บ้านขนาดเล็ก หมู่บ้านระดับ 5-8 คือหมู่บ้านขนาดกลาง หมู่บ้านระดับ 9-10 คือหมู่บ้านขนาดใหญ่ และเมื่อระดับเกินสิบขึ้นไป ก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นเมืองได้ เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่ระดับเพิ่มขึ้นและการเลื่อนขั้น จะทำให้พื้นที่ของดินแดนเพิ่มขึ้นอย่างมาก

หมู่บ้านขนาดกลางระดับ 5 ไม่เพียงแต่จะมีพื้นที่ใหญ่กว่าดินแดนระดับ 4 ถึงสามเท่า แต่ทุกครั้งที่หมู่บ้านขนาดกลางเลื่อนระดับ จำนวนบ้านพักและไร่นาที่ปลดล็อกได้ก็จะเพิ่มขึ้นถึง 20 แห่ง มากกว่าช่วงที่เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กถึงหนึ่งเท่าตัว

ลอร์ด: หวังฝาน

พลังชีวิต: 500

พลังเวท: 500

ค่าสถานะ: พละกำลัง 50, ความทนทาน 50, สติปัญญา 50, จิตวิญญาณ 50, ความว่องไว 50

[ทักษะ]

อัญเชิญทหาร (พิเศษ): ใช้เงินเพื่อเกณฑ์ทหาร เพื่อให้ท่านบุกเบิกดินแดน

ฟื้นฟู (LV1): ใช้เงินเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของทหาร

รางวัลค่าประสบการณ์ (LV1): ทักษะจำกัด, มอบค่าประสบการณ์ 50 แต้มให้กับทหารทุกคน, จำกัดวันละครั้ง

พัฒนาศักยภาพ (LV1): ทักษะใช้งาน, ทักษะพิเศษที่เพิ่มค่าการเติบโตของทหาร, จำกัดการใช้งานวันละครั้ง (จำนวนครั้งที่ใช้ได้ในปัจจุบัน: 1/1)

วิชาแยกส่วน (พิเศษ): แยกส่วนไอเทมที่เลือก เพื่อเปลี่ยนเป็นทรัพยากร

อุปกรณ์: [กางเขนแห่งความสิ้นหวัง]

ดินแดน: หมู่บ้านสู่กวง (หมู่บ้าน) (LV5, 47/600)

การก่อสร้างกำแพงเมือง: 67%

บ้านพัก: 30/60

ไร่นา: 30/60

[ประชากร]

กองทัพ: 150/250

ชาวนา: 150/300

ชาวบ้าน: 50/50

NPC พิเศษ: 1/1

ทรัพยากร: ไม้ 11284, หิน 7573, อาหาร 17421, เงิน: 2795214

เมื่อมองดูหน้าต่างค่าสถานะ ตอนนี้หมู่บ้านสู่กวงในฐานะหมู่บ้านขนาดกลางแห่งแรก ค่าสถานะต่างๆ ก็ทิ้งห่างดินแดนอื่นไปไกลแล้ว

ไม่เพียงแต่จะมีที่ดินกว้างใหญ่และทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ แต่ยังมีทรัพยากรเพียงพออีกด้วย

ที่สำคัญกว่านั้นคือมีประชากรที่เจริญรุ่งเรือง

ต้องเข้าใจว่าในขั้นตอนนี้ดินแดนส่วนใหญ่มีขีดจำกัดประชากรแค่สองสามร้อยคน แต่ขีดจำกัดประชากรของหวังฝานในตอนนี้สูงถึง 600 คนแล้ว

ยิ่งประชากรมาก ความเร็วในการก่อสร้างและพัฒนาก็จะยิ่งเร็วขึ้น

ภารกิจหลักในช่วงแรกคือการก่อสร้างกำแพงเมือง ซึ่งตอนนี้สำเร็จไปแล้วสองในสาม

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้เวลานี้กำแพงเมืองก็จะสร้างเสร็จสมบูรณ์

หลังจากกำแพงเมืองสร้างเสร็จ ทหารเหล่านั้นก็จะได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ สามารถเข้าสู่ขั้นตอนต่อไปของการสำรวจผจญภัยในดินแดนและล่ามอนสเตอร์เพื่อเก็บเลเวลได้

...

หลังจากอัปเกรดเป็นหมู่บ้านขนาดกลาง ดินแดนก็จะมี “โถงเจ้าเมือง”

โถงเจ้าเมือง จริงๆ แล้วก็คือสิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของดินแดน คล้ายๆ กับที่ทำการหมู่บ้าน

ส่วนหน้าที่ของมัน...ก็ง่ายมาก คือใช้สำหรับประกาศภารกิจ แจกจ่ายงาน และตัดสินใจเรื่องการพัฒนาดินแดน

เพราะในฐานะลอร์ด ผู้เล่นไม่สามารถทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้

ต้องมอบหมายงานที่ยุ่งยากบางอย่างให้กับลูกน้องบ้าง เหมือนกับที่หวังฝานแบ่งงานเฉพาะทางให้กับชาวบ้าน

โถงเจ้าเมือง ก็คือสิ่งก่อสร้างที่ทำหน้าที่คล้ายกับศูนย์กลางสมองของดินแดน

สำหรับหวังฝานแล้ว มันก็แค่เป็นสถานที่หลบแดดหลบฝน ในฐานะลอร์ด เขาจะได้ไม่ต้องยืนตากแดดเหมือนคนโง่อยู่ในหมู่บ้านอีกต่อไป

คลิกเปิดหน้าต่างโถงเจ้าเมือง

บนหน้าต่างปรากฏตำแหน่งข้าราชการสองตำแหน่งขึ้นมา

[ผู้ชี้ขาด]: ตำแหน่งข้าราชการระดับหนึ่ง, มีอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดินและวางแผนกลยุทธ์กองทัพ

[ผู้บัญชาการ]: ตำแหน่งข้าราชการระดับหนึ่ง, มีอำนาจในการบริหารจัดการกองทัพและนำทัพออกรบ

หวังฝานมองดูคร่าวๆ แล้วก็ปิดหน้าต่างไป

ผู้ชี้ขาดก็คือการบริหารจัดการภายใน ส่วนผู้บัญชาการก็คือการบริหารจัดการทางการทหาร ตำแหน่งพวกนี้ถูกออกแบบมาสำหรับดินแดนประเภท “สหพันธ์” ที่รวมกลุ่มกันพัฒนาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับหวังฝานเท่าไหร่

เพราะพวกเขาไม่เหมือนกับหวังฝานที่เป็นผู้นำดินแดนคนเดียว ทุกอย่างตัดสินใจเอง

พวกเขามีคนเยอะ จึงต้องกระจายอำนาจ

แน่นอนว่า ลอร์ดก็สามารถแต่งตั้งทหารให้ดำรงตำแหน่งข้าราชการทั้งสองตำแหน่งได้...แต่ทหารเป็นหน่วย NPC โดยทั่วไปแล้วลอร์ดจะยอมปล่อยตำแหน่งว่างไว้ ดีกว่าที่จะเสียโควต้านี้ไป

แม้ว่าทหารของหวังฝานจะไม่ใช่หน่วย NPC แต่ในหมู่บ้านสู่กวง การที่จะได้ตำแหน่งข้าราชการนั้นไม่เพียงแต่จะต้องมีความสามารถ แต่ยังต้องทำความดีความชอบที่โดดเด่นอีกด้วย เพื่อที่จะกระตุ้นความกระตือรือร้นของทุกคน และทำให้ทุกคนยอมรับ

...

ขั้นตอนต่อไปก็คือการแบ่งสรร!

การอัปเกรดดินแดนครั้งนี้ บวกกับการขยายดินแดน ทำให้มีบ้านพักและไร่นาเพิ่มขึ้นมาทั้งหมดสามสิบแห่ง ซึ่งก็คือตำแหน่งอัศวินเพิ่มขึ้นมาสามสิบตำแหน่ง

หวังฝานเปิดดูอันดับค่าความดีความชอบในการก่อสร้างดินแดน คัดเลือกทหารที่ยังไม่ได้รับตำแหน่งอัศวิน แล้วมอบตำแหน่งอัศวินทั้งสามสิบตำแหน่งตามลำดับค่าความดีความชอบ

สิ่งที่ทำให้หวังฝานประหลาดใจก็คือ นักลอบสังหารลามกที่ชื่อเสี่ยวโส่วล่วนโมนั้น ค่าความดีความชอบของเขากลับแซงหน้าขึ้นมา ได้รับตำแหน่งอัศวินก่อนทหารที่ถูกเกณฑ์มาในวันแรกเสียอีก

และยังเป็นทหารคนที่สามในบรรดาทหารร้อยคนที่ถูกเกณฑ์มาในวันที่สองที่ได้รับตำแหน่งอัศวิน

สองคนแรกก็คือชุนกวงช่านล่านและตู๋กูเสี่ยวหลิง

ชุนกวงช่านล่านไม่ต้องพูดถึง ลูกน้องของเขามีหลายสิบคน ประสิทธิภาพการทำงานสูงกว่าคนอื่นหลายสิบเท่า เป็นสุดยอดราชาแห่งการแข่งขันที่คนเดียวก็เทียบเท่ากับกองทัพหนึ่ง

ใครจะไปแข่งขันกับเขาได้

ส่วนตู๋กูเสี่ยวหลิงนั้น...ก็ช่วยไม่ได้ นางจ่ายหนักเกินไป

เดิมทีหวังฝานไม่อยากจะสร้างบรรทัดฐานแบบนี้ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ว่าไปได้คำแนะนำจากใครมา ถึงกับเอาเงินไปจ้างทหารคนอื่นมาทำงานให้ตัวเอง

นี่ทำให้หวังฝานพูดไม่ออก

"แทนที่จะปล่อยให้เงินไปเข้ากระเป๋าคนอื่น สู้ให้มันเข้ากระเป๋าผมเองไม่ดีกว่ารึ"

ดังนั้นเขาจึงตั้งภารกิจพิเศษสำหรับตู๋กูเสี่ยวหลิงขึ้นมาโดยเฉพาะ: หนึ่งเหรียญทองสามารถซื้อค่าความดีความชอบภารกิจได้หนึ่งแต้ม

ผู้หญิงคนนี้ก็ซื้อไปเลยห้าสิบเหรียญทอง...ถ้าไม่ใช่เพราะเงินในมือของนางหมดแล้ว ด้วยนิสัยของนางคงซื้อไปไม่ต่ำกว่าห้าร้อยเหรียญทองแน่

ในชั่วพริบตาที่หวังฝานได้รับเงินนั้น เขาก็พลันเข้าใจถึงความสุขของการขายตำแหน่งขุนนางในสมัยโบราณ

...

หลังจากแบ่งสรรที่ดินเสร็จ หวังฝานก็มาที่วงเวทของสถานที่เกณฑ์ทหารอีกครั้ง

[เกณฑ์ทหาร 100 นาย] หวังฝานเริ่มการเกณฑ์ทหารทันที

[ติ๊ง, การเกณฑ์ทหารครั้งเดียวเกินหนึ่งร้อยนาย ท่านได้เปิดใช้งานกลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่ ต้องการเปิดใช้งานหรือไม่]

“กลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่?” เมื่อเห็นข้อความตรงหน้า หวังฝานก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็รู้สึกดีใจขึ้นมา

ตำนานในฟอรั่มเป็นเรื่องจริง

จริงๆ แล้วทุกครั้งที่ลอร์ดเลื่อนระดับ จะสามารถเกณฑ์ทหารได้ 50 นาย

แต่หวังฝานกลับเลือกที่จะเกณฑ์ทหารทุกๆ สองระดับ

เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก ก็เพราะว่าตอนที่ «ดินแดนไร้เจ้าของ» เพิ่งเปิดให้บริการ มีกระทู้หนึ่งในฟอรั่ม

บอกว่าถ้าเกณฑ์ทหารครั้งเดียวเกิน 100 นาย จะเปิดใช้งานกลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่ และยิ่งจำนวนการเกณฑ์ทหารในครั้งเดียวมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะเปิดใช้งานกลไกนี้ก็จะยิ่งสูงขึ้น

จริงๆ แล้วหวังฝานไม่เชื่อกระทู้แบบนี้หรอก

แต่คนเราก็มีความเชื่องมงายอยู่บ้าง

ที่เรียกว่าเชื่อไว้ไม่เสียหาย ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร ลองดูก็ไม่เสียเงินเพิ่ม...ดังนั้นหวังฝานจึงตั้งใจรอจนกว่าขีดจำกัดการเกณฑ์ทหารจะครบหนึ่งร้อยคนถึงจะมาเกณฑ์

เมื่อวานนี้เนื่องจากมีป้ายสรรหา

หวังฝานเกณฑ์ทหารครั้งแรกแค่ 99 นาย จึงไม่ได้เปิดใช้งานกลไกนี้

วันนี้ไม่มีป้ายสรรหาแล้ว จึงเปิดการเกณฑ์ทหารร้อยครั้งโดยตรง ผลก็คือเปิดใช้งานกลไกที่ซ่อนอยู่จริงๆ

[เปิดใช้งาน!]

หวังฝานเลือกเปิดใช้งานทันที

[กลไกการเกณฑ์ทหารที่ซ่อนอยู่: ใช้โควตาทหาร 100 นาย เพื่อเปิดใช้งาน “อัญเชิญมหากาพย์” หนึ่งครั้ง รับประกันเกณฑ์ทหารหน่วยรบแฝงได้หนึ่งนาย 100%]

[จบตอน]